افزایش ۱۰ برابری گاز و سردرگمی اداری؛ گلخانه‌های پاکدشت از نفس افتادند

پایگاه خبری داوان نیوز: گاز ۱۰ برابر گران شده، اما محصول را باید به قیمت ۵ سال پیش بفروشیم.» این خلاصه‌ای از وضعیتی است که مهندس محسن بنایی، مدیر مجتمع پرورش گل و گیاه رزلند، از آن به عنوان “چند ضلعی بحران” در تولیدات کشاورزی یاد می‌کند. بنایی در گفت‌وگو با خبرنگار ما، از افزایش نجومی هزینه‌های تمام‌شده تولید و بی‌توجهی به قیمت‌گذاری محصولات نهایی خبر داد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، مهندس محسن بنایی، مدیر مجتمع پرورش گل و گیاه رزلند، در گفتوگویی اختصاصی با خبرنگار ما، تصویری روشن اما تلخ از وضعیت تولیدکنندگان کشاورزی در ایران ترسیم کرد. بنایی با اشاره به انبوه چالش‌های پیش روی این صنعت، از افزایش سرسام‌آور هزینه‌های تولید و بروکراسی پیچیده اداری به عنوان دو عامل اصلی فلج کننده بخش کشاورزی، به ویژه در حوزه گلخانه‌داری، نام برد.

تولید در تیررس چندجانبه گرانی‌ها

مدیر رزلند با تقسیم‌بندی مشکلات به دو حوزه اصلی «مواد اولیه» و «مصرف انرژی»، وضعیت را اینگونه تشریح کرد: ما با چالش‌های بسیار جدی دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. یک گلدان را پرورش می‌دهیم، اما ناگهان می‌بینیم هزینه گاز که یکی از ارکان اصلی هزینه یک گلخانه است، ۱۰ برابر شده است. از طرفی، قیمت نهاده‌هایی مانند کود و خاک که بسیاری از آنها مانند کوکوپیت وابسته به نرخ ارز هستند، با افزایش قیمت دلار مدام بالا می‌رود.

وی در ادامه به معمای عجیب بازار اشاره کرد و افزود: در حالی که هزینه‌های تولید چندین برابر شده، محصول نهایی را باید با قیمت‌های ۵ سال پیش به بازار عرضه کنیم. این شکاف عمیق، ادامه تولید را غیرممکن کرده است.

بروکراسی؛ قاتل خاموش تولید

اما به گفته بنایی، گرانی تنها دغدغه تولیدکننده نیست. او با انتقاد شدید از روندهای اداری دست‌وپاگیر، گفت: مشکل بزرگ‌تر، بوروکراسی فرسایشی است. برای به‌روزرسانی یک مجوز یا دریافت پروانه تولید، باید ماه‌ها در صف‌های اداری معطل بمانیم. باید نامه از دهیار بگیریم، از اداره آب، از اداره برق. در این مدت، تولید یا عقب می‌افتد یا به کلی از کار می‌افتد.

وی با اشاره به تناقض موجود در سیستم صدور مجوز افزود: این همه سختی می‌کشیم تا پروانه بگیریم، بعد می‌گویند با داشتن پروانه، گاز و برق کشاورزی با تخفیف به شما تعلق می‌گیرد، در حالی که همین حالا هزینه گاز کشاورزی ۵ برابر شده است! پیشنهاد من این است که مانند گذشته، کارشناسان خودشان به مجموعه بیایند، امکانات تولید را ببینند و پرونده را تکمیل کنند. من به عنوان یک تولیدکننده، وقت ندارم دنبال این همه مهر و امضا باشم.

تعطیلی گلخانه‌ها و مهاجرت به بخش صنعتی

نتیجه این مشکلات، چیزی جز تعطیلی نیست. بنایی با تاسف از وضعیت منطقه پاکدشت گفت: همین الان در کوچه‌های پشتی این مجموعه، گلخانه‌هایی هستند که تعطیل شده‌اند. به دلیل کمبود آب، تابستان‌ها تعطیل می‌کنند و فقط در زمستان که مصرف آب کمتر است و گاز مصرف می‌کنند، فعالیت دارند. متاسفانه شرایط به جایی رسیده که تولیدکنندگان یا ترجیح می‌دهند سوله‌های خود را اجاره بدهند یا به بخش صنعتی واگذار کنند تا از شر این دردسرها راحت شوند. این روند اصلاً درست نیست و به امنیت غذایی آسیب می‌زند.

صادرات؛ رویای تعطیل‌شده

مهندس بنایی در بخش دیگری از سخنان خود به معضل صادرات اشاره کرد و گفت: در حالی که هزینه کارگری بالا رفته و این موضوع به خودی خود می‌تواند با کاهش کشت، به ارزشمندتر شدن محصول کمک کند، اما مشکل اصلی اینجاست که در ماه‌های اخیر عملاً جلوی صادرات بسته شده است. نه تنها در صنف گل، بلکه در سایر محصولات گلخانه‌ای مانند فلفل دلمه‌ای و بادمجان نیز صادرات انجام نمی‌شود. به نظر می‌رسد تحریم‌ها یا موانعی شبیه به آن، راه صادرات را مسدود کرده است. حذف ارز ترجیحی باید به آزادسازی صادرات منجر می‌شد، اما هنوز این موانع پابرجاست.

به گزارش خبرنگار اخبار روزانه کشاورزی، مدیر مجتمع رزلند در پایان با تاکید بر هویت خود به عنوان یک تولیدکننده تمام‌عیار گفت: من یک تولیدکننده هستم؛ چه غلات کار کنم، چه سبزی و چه گل. نباید برای گرفتن مجوز، پشت درهای بسته ادارات مختلف بایستم. مجوز تولید باید دم در گلخانه به من داده شود. اگر قرار باشد خودم دنبال این کارها باشم، دیگر کی قرار است تولید کند؟ این گزارش نشان می‌دهد که تولیدکنندگان ایرانی برای بقا و ادامه حیات، نیازمند نگاهی نوین و تسهیل‌گری در عرصه سیاست‌گذاری و اجرا هستند.