آموزش

هشدار محقق گیاه‌پزشکی؛ ساعت طلایی برای نجات باغات از حمله شته سبز

سید حسن ملکشی، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، با اعلام «زنگ خطر قرمز» طغیان آفت شته سبز هلو در باغات هسته‌داران (هلو، آلو و گوجه‌سبز) در روزهای نخست بهار ۱۴۰۴، نسبت به خسارت‌های سنگین ناشی از این آفت به باغداران هشدار داد و راهکارهای چهارگانه پیشگیری، مبارزه بیولوژیک، استفاده از صابون‌های شته‌کش و در نهایت سموم اختصاصی با دوره کارنس کوتاه را ارائه کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور هشدار داد: شرایط آب‌وهوایی بهار ۱۴۰۴، بستر را برای طغیان شته سبز هلو در باغات هلو، آلو و گوجه‌سبز فراهم کرده است. وی با اعلام ۴ نشانه خطر (پیچیدگی برگ، عسلک چسبناک، زردی درخت و ریزش میوه)، یک نقشه راه عملیاتی برای نجات باغات ارائه داد.

به گزارش داوان نیوز، سید حسن ملکشی، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور، با اعلام «زنگ خطر قرمز» به باغداران، نسبت به طغیان این آفت در باغات هلو، آلو و گوجه‌سبز هشدار داد و تأکید کرد که غفلت از کنترل به‌موقع شته، می‌تواند خسارت‌های جبران‌ناپذیری به بار آورد.

شرایط آب‌وهوایی فعلی، بهترین بستر را برای تکثیر و طغیان شته سبز هلو فراهم کرده است. این آفت با تغذیه از شیره گیاهی، درختان را دچار ضعف شدید کرده و کیفیت محصول نهایی را به شدت کاهش می‌دهد.

۴ نشانه هشداردهنده از حمله شته به باغ شما:

باغداران محترم، در بازدیدهای روزانه خود از باغ، به این علائم توجه ویژه داشته باشید:

1. دفرمه شدن و پیچیدگی برگ‌ها: برگ‌ها حالت طبیعی خود را از دست داده و به سمت داخل یا پایین پیچ می‌خورند.
2. ترشحات چسبناک (عسلک): وجود لایه‌ای براق و چسبناک روی برگ‌ها و شاخه‌ها، نشانه قطعی فعالیت شته است.
3. زردی و خشکی تدریجی: درختانی که رمق خود را از دست داده و برگ‌هایشان رو به زردی و خشکی می‌رود.
4. رشد ناقص میوه: میوه‌هایی که رشد نمی‌کنند، ریز مانده و فاقد طعم و کیفیت مناسب هستند.

نقشه راه کنترل شته در باغات (از پیشگیری تا درمان)

این عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی، یک برنامه جامع و گام‌به‌گام برای مدیریت این آفت ارائه کرده است:

گام اول – پیشگیری مکانیکی:
استفاده از روغن‌های ولک (زمستانه) برای پوشانده شدن تخم‌های زمستان‌گذران شته روی شاخه‌ها. این کار باید قبل از باز شدن کامل جوانه‌ها انجام شود.

گام دوم – مبارزه بیولوژیک (توصیه اولویت‌دار):
رهاسازی دشمنان طبیعی شته شامل لارو بالتوری و کفشدوزک‌های شته‌خوار. این روش، سازگار با طبیعت و پایدارترین راهکار کنترل است.

گام سوم – استفاده از ترکیبات کم‌خطر:
به‌کارگیری صابون‌های حشره‌کش (شته‌کش) که ضمن کنترل مؤثر آفت، کمترین آسیب را به دشمنان طبیعی و محیط زیست وارد می‌کنند.

گام چهارم – آخرین راهکار (کنترل شیمیایی هدفمند):
در صورت طغیان شدید و عدم موفقیت روش‌های قبل، استفاده از سموم اختصاصی با دوره کارنس (بازه زمانی ممنوعیت برداشت) کوتاه مانند پریمور، چس، و هوستاکوییک ضروری است. تأکید می‌شود که از سموم غیراختصاصی و پرخطر پرهیز شود.

توصیه نهایی کارشناس:

«بازدید مداوم و هفتگی از باغ، کلید طلایی موفقیت در کنترل شته است.»
با شروع فصل بهار، هرگز تصور نکنید که باغتان خودبه‌خود سالم می‌ماند. با رصد علائم اولیه، می‌توانید قبل از تبدیل شدن به یک بحران، اقدامات کنترلی را آغاز کنید.

این هشدار را جدی بگیرید و به باغداران دیگر نیز اطلاع دهید.

پرطرفدار

خروج از نسخه موبایل