پایان عصر پراکسید: راه‌حل پایدار نانوحباب برای آب کشاورزی

پایگاه خبری داوان نیوز: سال‌هاست که کشاورزان برای تمیز نگه داشتن خطوط آبیاری، مخازن مواد مغذی و سیستم‌های آب گلخانه‌ای به محصولات مبتنی بر پراکسید متکی بوده‌اند.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز،  این مقاله با بررسی انتقادی محدودیت‌های رویکردهای واکنشیِ صرف، ظهور فناوری نانوحباب را به عنوان یک تغییر پارادایم به سوی مدیریت پیشگیرانه و پایدار کیفیت آب تحلیل می‌کند. رویکردی که به جای مقابله مکرر با علائم، با ایجاد یک محیط آبی پایدار و هوازی، اساس تشکیل آلودگی را از بین می‌برد.

کارشناسان می‌گویند: “اگرچه پراکسید در اکسیداسیون سریع عوامل بیماری‌زا و کاهش بیوفیلم قابل مشاهده مؤثر است، اما عملکرد آن موقتی و سطحی است.” “با روی آوردن بیشتر کشاورزان به باغبانی دقیق و شیوه‌های پایدار، یک بینش حیاتی آشکار می‌شود: پراکسید علت اصلی آلودگی سیستم آب را درمان نمی‌کند – فقط علائم را درمان می‌کند.”

صنعت باغبانی با چالش‌های مداومی در حفظ شبکه‌های آب تمیز، غنی از اکسیژن و از نظر بیولوژیکی پایدار روبرو است. بستیان ورونیک، بنیانگذار وابوست می‌گوید: “تشکیل بیوفیلم، عوامل بیماری‌زای بی‌هوازی و کاهش کیفیت آب مدت‌هاست که از طریق درمان‌های شوک شیمیایی مدیریت می‌شود.” «پراکسید واکنش سریعی ایجاد می‌کند، اما اثرات آن در عرض چند دقیقه از بین می‌رود. پس از خنثی شدن، شرایطی که رشد مجدد میکروبی را تقویت می‌کنند تقریباً بلافاصله برمی‌گردند. این چرخه درمان شیمیایی و به دنبال آن تشکیل مجدد سریع کلونی‌ها نه تنها ناکارآمد است، بلکه می‌تواند خطرات بیشتری را برای محصولات، تجهیزات آبیاری و تعادل میکروبیولوژیکی ایجاد کند.»

علاوه بر این، او می‌گوید، پراکسید غیرانتخابی است. «در حالی که ارگانیسم‌های مضر را از بین می‌برد، میکروب‌های هوازی مفیدی را که از رشد سالم ریشه و جذب مواد مغذی پشتیبانی می‌کنند، نیز از بین می‌برد. ریشه‌کنی مکرر تمام حیات میکروبی منجر به بی‌ثباتی در ناحیه ریشه می‌شود و گیاهان را در معرض استرس، بیماری و نوسانات مواد مغذی قرار می‌دهد. در نتیجه، کشاورزان اغلب خود را در یک نبرد مداوم می‌بینند و علائم عودکننده را با مداخلات شیمیایی فزاینده و مکرر درمان می‌کنند.»

به گفته بستجان، مشکل اصلی عمیق‌تر از خود عوامل بیماری‌زا است. «سیستم‌های آبی که فاقد اکسیژن، حرکت و تعادل پایدار میکروبی هستند، محیطی ایده‌آل برای تشکیل بیوفیلم ایجاد می‌کنند. بدون پرداختن به این شرایط اساسی، هرگونه تصفیه شیمیایی – از جمله پراکسید – به یک راه حل کوتاه مدت تبدیل می‌شود. آنچه کشاورزان نیاز دارند روشی است که علت اساسی را حل کند نه اینکه به طور موقت اثر را بپوشاند.»

فناوری نانوحباب: پرداختن به علت، نه علامت
تعداد فزاینده‌ای از اپراتورهای گلخانه اکنون به اکسیژن‌رسانی نانوحبابی به عنوان یک راه حل بلندمدت روی آورده‌اند. ژنراتورهای نانوحبابی Waboost نانوحباب‌های ازن را به آب کشت تزریق می‌کنند. «برخلاف پراکسید، نانوحباب‌ها برای هفته‌ها در آب معلق می‌مانند و به طور مداوم سطح اکسیژن محلول را بالا می‌برند و شرایط هوازی را در سیستم‌های آبیاری و مناطق ریشه ارتقا می‌دهند. این اکسیژن‌رسانی مداوم، شرایط محیطی مورد نیاز برای تشکیل بیوفیلم و رشد پاتوژن‌های بی‌هوازی را مختل می‌کند. نانوحباب‌ها به جای کشتن مکرر رشد بیش از حد میکروبی، از همان ابتدا از تثبیت آن جلوگیری می‌کنند. آنها پایداری سیستم را افزایش می‌دهند، از میکروب‌های مفید پشتیبانی می‌کنند و وابستگی به ضدعفونی شیمیایی را کاهش می‌دهند – و به کشاورزان مسیری ایمن‌تر و پایدارتر برای مدیریت کیفیت آب ارائه می‌دهند.» بستان در پایان می‌گوید: «پیام ما به کشاورزان ساده است. پراکسید مشکل امروز را حل می‌کند، اما نانوحباب‌ها مانع فردا می‌شوند. این صنعت شایسته راه‌حل‌هایی است که به جای دنبال کردن اثرات آلودگی، ریشه آن را از بین ببرد. با فناوری نانوحباب، کشاورزان بالاخره می‌توانند چرخه تصفیه شیمیایی مداوم را بشکنند.»