با ما همراه باشید

آموزش

آفات بومی؛ تهدید منطقه‌ای و استراتژی‌های کنترل

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: ایران با موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد و تنوع اقلیمی گسترده، زیستگاه انواع آفات گیاهی است که هر یک با شرایط خاص آب و هوایی مناطق مختلف سازگار شده‌اند. این تنوع اقلیمی، از سواحل مرطوب دریای خزر تا مناطق خشک مرکزی و کوهستان‌های سرد، نقش تعیین‌کننده‌ای در توزیع و شیوع آفات ایفا می‌کند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، تنوع اقلیمی ایران نه تنها بر پراکنش آفات گیاهی تأثیر مستقیم دارد، بلکه راهکارهای مدیریتی را نیز متنوع می‌سازد. همکاری بین مراکز تحقیقاتی (مانند مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی) و کشاورزان برای تطبیق روش‌های کنترل با شرایط آب و هوایی هر منطقه، کلید کاهش خسارات است.به عنوان مثال، در مناطق مرطوب شمال، تمرکز بر کنترل رطوبت گلخانه‌ها و در مناطق خشک جنوب، استفاده از ارقام مقاوم به خشکی ضروری است. این رویکردِ مبتنی بر اقلیم، پایداری کشاورزی و حفظ محیط‌زیست را تضمین می‌کند.

در این گزارش ، ارتباط بین شرایط آب و هوایی استان‌ها و آفات بومی آنها و همچنین آفات گیاهی بومی استان‌ها را بررسی کرده و راهکارهای مدیریتی مبتنی بر اقلیم ارائه می‌شود.

تقسیم‌بندی اقلیمی ایران و ارتباط آن با آفات
ایران بر اساس معیارهای دما، رطوبت و ارتفاع به چهار منطقه اقلیمی اصلی تقسیم می‌شود:
۱. اقلیم معتدل و مرطوب (سواحل دریای خزر)
۲. اقلیم سرد (کوهستان‌های غربی و مرکزی)
۳. اقلیم گرم و خشک (فلات مرکزی)
۴. اقلیم گرم و مرطوب (سواحل جنوبی).

هر یک از این مناطق، میزبان آفات خاصی هستند که با ویژگی‌های اقلیمی آن منطقه هماهنگ شده‌اند.

۱. اقلیم معتدل و مرطوب: مگس سفید گلخانه و بیماری‌های قارچی
مناطق شمالی ایران مانند گیلان و مازندران با رطوبت بالا (حدود ۷۰-۸۰٪) و دمای متوسط ۲۵-۳۰°C در تابستان، محیط ایده‌آلی برای آفاتی مانند مگس سفید گلخانه (_Trialeurodes vaporariorum_) و شیوع بیماری‌های قارچی ناشی از رطوبت هستند. این آفات به محصولاتی مانند خیار و گوجه‌فرنگی حمله کرده و با ترشح عسلک، زمینه رشد قارچ‌های دوده‌ای را فراهم می‌کنند.
– عامل تشدیدکننده: افزایش رطوبت ناشی از بارش‌های فصلی و کشت متراکم گلخانه‌ای.
– راهکار: استفاده از تهویه مناسب در گلخانه‌ها و کنترل بیولوژیک با زنبورهای پارازیتوئید.

۲. اقلیم سرد: آفات مقاوم به سرما و چرخه زندگی طولانی
استان‌های غربی و مرکزی مانند آذربایجان غربی و چهارمحال و بختیاری با زمستان‌های سرد (دمای زیر -۳°C) و تابستان‌های معتدل، میزبان آفاتی مانند سوسک چوب‌خوار بلوط و شته‌های زمستان‌گذران هستند. این آفات با کاهش متابولیسم در فصل سرما، چرخه زندگی طولانی‌تری دارند.
– مثال: در استان البرز، سوسک سرشاخه‌خوار به جنگل‌های ارس و بلوط آسیب می‌زند که با خشکسالی اخیر تشدید شده است.
– راهکار: پایش زمستانه درختان و استفاده از آفت‌کش‌های گیاهی با پایه روغن‌های طبیعی.

۳. اقلیم گرم و خشک: طغیان آفات مکنده و انتقال ویروس
مناطق مرکزی و جنوبی مانند اصفهان، کرمان و خوزستان با دمای تابستانی ۴۰-۵۰°C و رطوبت کم، شاهد شیوع آفاتی مانند بال سفید پنبه (_Bemisia tabaci_) و پسیل پسته هستند. این آفات با مکیدن شیره گیاهی و انتقال ویروس‌هایی مانند برگ‌پیچیدگی گوجه‌فرنگی، تا ۲۵٪ کاهش محصول را موجب می‌شوند.
– عامل تشدیدکننده: خشکسالی و استرس آبی گیاهان که مقاومت آنها را کاهش می‌دهد.
– راهکار: کشت ارقام مقاوم به خشکی و استفاده از آفت‌کش‌های گیاهی مانند پیرتروم استخراجشده از گل داودی.

۴. اقلیم گرم و مرطوب: آفات سریع‌التکثیر و مقاوم به سموم
سواحل جنوبی ایران مانند بوشهر و هرمزگان با رطوبت بالا (حدود ۷۰٪) و دمای ۳۵-۴۰°C، محیط مناسبی برای آفاتی مانند کرم غوزه پنبه و شپشک‌های نخل است. این آفات به دلیل تکثیر سریع و مقاومت به سموم شیمیایی، کنترل آنها دشوار است.
– مثال: در استان سیستان و بلوچستان، ملخ‌های بومی مانند ملخ شکم بادمجانی به دلیل خشکسالی و کاهش پوشش گیاهی طغیان می‌کنند.
– راهکار: اجرای سیستم‌های هشدار سریع با فناوری اینترنت اشیاء (IoT) برای رصد جمعیت آفات.

 

عوامل اقلیمی تشدیدکننده آفات
– خشکسالی: کاهش رطوبت خاک و افزایش دمای هوا، جمعیت آفات مکنده را افزایش می‌دهد.
– تغییر الگوی بارش: بارش‌های نامنظم باعث گسترش بیماری‌های قارچی در مناطق مرطوب می‌شود.
– گرمایش جهانی: افزایش دما چرخه زندگی آفات را تسریع کرده و دامنه پراکنش آنها را گسترش می‌دهد.

راهکارهای مدیریت تلفیقی مبتنی بر اقلیم
۱. استفاده از داده‌های اقلیمی: پیش‌بینی طغیان آفات با تحلیل داده‌های دما و رطوبت.
۲. توسعه آفت‌کش‌های گیاهی: مانند ترکیبات مبتنی بر سیر و نیم (_Azadirachta indica_) که با شرایط اقلیمی مناطق خشک سازگارند.
۳. تناوب زراعی: کشت گیاهان متفاوت در مناطق گرم و خشک برای شکستن چرخه زندگی آفات.
۴. حفاظت از دشمنان طبیعی: مانند بالتوری سبز در باغات پسته کرمان برای کنترل پسیل.

آفات گیاهی به تفکیک استان‌ها

۱. استان البرز: شناسایی ۹ آفت جدید
پایش مراتع و اراضی ملی البرز منجر به شناسایی ۹ آفت گیاهی شده است که پیش از این تنها ۲-۳ مورد گزارش می‌شد. این آفات شامل:
– ملخ زبرا (با قابلیت آسیب به پوشش گیاهی مراتع)
– موریانه (مخرب سازه‌های چوبی و ریشه گیاهان)
– سوسک سرشاخه‌خوار و چوب‌خوار (تهدیدی برای جنگل‌های بلوط و ارس)
– خرگوش اروپایی (عامل تخریب گیاهان خودرو)
– دارواش (گیاه انگلی که از میزبان تغذیه می‌کند).
این آفات در صورت عدم کنترل می‌توانند به اپیدمی تبدیل شوند و بر اکوسیستم منطقه تأثیر منفی بگذارند.

۲. استان‌های جنوبی و مرکزی: طغیان بال سفید پنبه
آفت بال سفید پنبه (با نام علمی _Bemisia tabaci_) به عنوان یکی از مخرب‌ترین آفات جالیزی در استان‌هایی مانند خوزستان، بوشهر، فارس، کرمان و اصفهان شیوع دارد. این حشره با مکیدن شیره گیاهی و انتقال ویروس‌هایی مانند ویروس برگ‌پیچیدگی گوجه‌فرنگی، تا ۲۵٪ کاهش محصول را موجب می‌شود. بیش از ۵۰۰ گیاه میزبان از جمله خیار، گوجه‌فرنگی و پنبه هدف این آفت قرار می‌گیرند.

۳. استان‌های پسته‌خیز: پسیل پسته
پسیل پسته (_Agonoscena pistaciae_) مهم‌ترین آفت باغات پسته در استان‌های کرمان، یزد، سمنان و خراسان است. این آفت با تغذیه از شیره برگ‌ها، باعث زردی و ریزش برگ‌ها و کاهش کمیت و کیفیت پسته می‌شود. خوشبختانه نخستین آفت‌کش گیاهی بومی ایران با پایه گیاهان بومی برای کنترل این آفت ثبت شده که جایگزین سموم شیمیایی پرخطر می‌شود.

۴. مناطق شمالی: مگس سفید گلخانه
در استان‌های گیلان و مازندران، مگس سفید گلخانه (_Trialeurodes vaporariorum_) به محصولاتی مانند خیار، گوجه‌فرنگی و گیاهان زینتی حمله می‌کند. این آفت با ترشح عسلک، زمینه را برای رشد قارچ‌های دوده‌ای فراهم می‌کند و به‌ویژه در گلخانه‌ها خسارت‌زا است.

۵. استان سیستان و بلوچستان: ملخ‌های بومی
گونه‌های بومی ملخ مانند ملخ شکم بادمجانی در مناطق خشک این استان به محصولات زراعی و مراتع حمله می‌کنند. خشکسالی اخیر به افزایش جمعیت این آفت دامن زده است.

عوامل تشدیدکننده آفات گیاهی
– خشکسالی: کاهش رطوبت خاک و استرس گیاهی، مقاومت گیاهان را در برابر آفات کاهش می‌دهد. به عنوان مثال، خشکسالی در استان‌های جنوبی باعث طغیان بال سفید پنبه شده است.
– تغییر الگوی کشت: کشت متراکم و تک‌محصولی زمینه را برای شیوع آفات فراهم می‌کند.
– کمبود روش‌های کنترل بیولوژیک: وابستگی به سموم شیمیایی موجب مقاومت آفات و آلودگی محیط‌زیست می‌شود.

راهکارهای مدیریت تلفیقی آفات
۱. کنترل بیولوژیک:
– استفاده از زنبورهای پارازیتوئید برای مبارزه با آفات مکنده مانند شته‌ها.
– رهاسازی بالتوری سبز در باغات پسته برای کاهش جمعیت پسیل.

۲. آفت‌کش‌های گیاهی:
– توسعه آفت‌کش‌های مبتنی بر گیاهان بومی مانند ترکیبات پیرتروم (استخراج شده از گل داودی) که در استان البرز آزمایش شده است.

۳. پایش مستمر:
– اجرای سیستم‌های هشدار سریع با استفاده از فناوری‌های نوین مانند اینترنت اشیاء برای رصد آفات در باغات سیب.

۴. اصلاح روش‌های کشت:
– تناوب زراعی و کشت ارقام مقاوم به آفات در مناطق بحرانی مانند خوزستان.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، شناسایی آفات بومی هر استان و تطبیق راهکارهای کنترل با شرایط اقلیمی، کلید کاهش خسارات است. توسعه آفت‌کش‌های گیاهی و روش‌های بیولوژیک نه تنها سلامت محیط‌زیست را حفظ می‌کند، بلکه به افزایش کیفیت محصولات صادراتی نیز کمک می‌نماید. همکاری بین نهادهای تحقیقاتی مانند مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی و کشاورزان برای دستیابی به کشاورزی پایدار ضروری است.

آموزش

همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سم‌آبیاری: اصول و روشها»

سم‌آبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمت‌اللهی و علیرضا مامن‌پوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفت‌کشها از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار میپردازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سم‌آبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار (سم‌آبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیست‌محیطی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش میدهد.

راهنمای جامع شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن

چکیده:
آشنایی با مفهوم شیم‌آبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سم‌آبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.

 

شیم‌آبیاری چیست؟

به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیم‌آبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفت‌کشها (حشره‌کش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیم‌کننده‌های رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایج‌ترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.

در تقسیم‌بندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سم‌آبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفت‌کشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانه‌های آبیاری تحت فشار (بارانی و قطره‌ای) با موفقیت اجرا میگردند.

تاریخچه و جایگاه سم‌آبیاری در جهان و ایران

اولین مطالعات جدی در زمینه سم‌آبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سم‌آبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:

1. کنترل پیش‌رویشی علف‌های هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندام‌های هوایی (مانند شته‌ها، لارو پروانه‌ها) در محصولات سبزی و صیفی.

در ایران، مطالعه سم‌آبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.

مزایا و محدودیتهای شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری

مهمترین مزایا عبارتند از:

– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواخت‌تر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.

محدودیتها و الزامات کلیدی:

– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچ‌های قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سم‌آبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سم‌آبیاری بیش از حد خیس باشد.

اصول فنی و ایمنی در سم‌آبیاری

برای موفقیت در سم‌آبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:

1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لوله‌ها و تجهیزات الزامی است.

نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سم‌آبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.

سم‌آبیاری در سامانه‌های مختلف آبیاری

1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سم‌آبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.

2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانه‌های بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:

– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).

3. آبیاری قطره‌ای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطره‌چکان‌های با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطره‌چکان اندازه‌گیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.

تأثیر کیفیت آب بر سم‌آبیاری

بر اساس استانداردها، در سامانه‌های آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسی‌زیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سم‌آبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.

نمونه‌های موفق سم‌آبیاری در جهان

– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجه‌فرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علف‌های هرز در سیبزمینی با سم EPTC.

نتیجه گیری و توصیه های پایانی

سم‌آبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانه‌ها برای سم‌آبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سم‌آبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی

آیا می‌دانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست می‌خورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.

به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داوان‌نیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه داده‌اند. بر این اساس، خاک‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطره‌ای و نوبت‌بندی کوتاه‌مدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.

– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه می‌باشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.

– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته می‌شود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایده‌آل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.

نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنی‌سازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاک‌های شنی و رسی) توصیه می‌شود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست می‌تواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی می‌توانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهره‌وری مزرعه خود را تضمین کنند.

 

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونه‌برداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتی‌متر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایه‌ها بین انگشتان) انجام شود.

ادامه مطلب

آموزش

انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد

سرمازدگی بهاره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را به‌عنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهره‌برداران استان‌های البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار شد.

این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهره‌برداران پیشرو و کارشناسان استان‌های مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.

دکتر عجم‌گرد، رئیس پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.

دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهره‌وری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.

در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکت‌کنندگان روبه‌رو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر می‌شود». همچنین نقش ارقام دیرگل به‌عنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار