دانستنی ها
تاریخچه نارنگی، این میوهی ملس محبوب
پایگاه خبری داوان نیوز: نارنگی یکی از قدیمیترین مرکبات جهان است و براساس پژوهشهای گیاهشناسی و ژنتیکی، خاستگاه اولیهی آن جنوب و جنوب شرقی آسیاست. جد اولیهی این نارنگی و مرکبات دیگر حدود 8 هزار سال پیش در جنوب شرقی آسیا وجود داشته، اما نخستین شواهد کشت و اهلیسازی آن به 2200 تا 2500 سال پیش در چین باز میگردد. در این نوشته به تاریخچهی کشت این میوه در قارههای جهان و بهویژه ایران میپردازیم.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی(داوان نیوز)، خاستگاه اصلی نارنگی، این میوهی ملس محبوب، به منطقهی جنوب چین، شمال میانمار و شمال شرقی هند بازمیگردد. در متون کهن چینی (مانند متون همعصر سلسلهی هان) به اهلیسازی، کاشت و مصرف نارنگی اشاره شده است. در این دوره باغهای مرکبات (ازجمله نارنگی) در جنوب چین ایجاد شد. نارنگی از چین به ژاپن و آسیای جنوب شرقی منتقل شد و در قرنهای بعد، از طریق جادهی ابریشم و مسیرهای دریایی به غرب آسیا و درنهایت به مدیترانه راه یافت.
در حدود 1500 تا 2000 سال پیش، این میوه به ژاپن راه یافت و گونههای محلی آن پرورش یافت. این میوه همچنین از چین به ویتنام، تایلند و اندونزی رفت، با شرایط آبوهوایی گرمسیری هماهنگ شد و انواع محلی آن با طعمها و پوستهای متفاوت به وجود آمد.
در حدود 500 تا 1000 سال پیش این میوه ازطریق تجارت دریایی و جادهی ابریشم به شبهقارهی هند رسید و با گونههای بومی مرکبات این منطقه درآمیخت. سپس از مسیرهای تجاری به سمت ایران و سرزمینهای غرب آسیا برده شد.
کشت نارنگی در ایران
واژهی نارنگی از زبان سانسکریت وارد زبان فارسی شده است. نارنگه (Naranga) در این زبان به معنی درخت نارنج یا میوهی مرکبات بوده و تقریباً به همین شکل در فارسی رایج شده است. امروزه نارنج و نارنگی دو میوهی جداگانه محسوب میشوند، اما در گذشته یک نام به هردو اطلاق میشده است.
احتمالاً نارنگی نخستین بار در اوائل دورهی اسلامی ازطریق چین یا هند به ایران منتقل شده است. در قرون میانه (دورههای تیموری و صفوی) کشت مرکبات ازجمله نارنگی در جنوب ایران رونق گرفت و در شهرهایی مانند میناب، جیرفت، بندرعباس و داراب گسترش یافت.
در دوران قاجار کشت نارنگی در مازندران و گیلان توسعه یافت، زیرا آبوهوای شمال ایران برای کشت گونههای محلی نارنگی و پرتقال بسیار مناسب بود. امروزه ایران یکی از مهمترین تولیدکنندگان نارنگی جهان است و استان مازندران قطب تولید آن در ایران است. گونهی مشهور اونشو، میوهی مخصوص این استان است. استانهای گیلان، هرمزگان، کرمان و سیستان و بلوچستان مراکز اصلی کشت نارنگی در ایران هستند.

نارنگی در قارهی اروپا
نام علمی لاتین نارنگی Citrus Reticulata است که جزء اول آن به معنی مرکبات و بخش دوم آن به معنای گونهای است که شامل نارنگی سنتی شیرین میشود. در لاتین کلاسیک سیتروس به درختان مرکبات اشاره داشته که میوههایی معطر با پوست سخت داشتهاند.
اروپاییها در دوران باستان با نارنج آشنا بودند، زیرا ایرانیان و اعراب در قرنهای 9 و 10 میلادی آن را از هند و چین به مدیترانه برده بودند. اما نارنگی شیرین خیلی دیرتر در اروپا شناخته شد.
نارنگی شیرین در جریان سفرهای دریایی پرتغالیها و اسپانیاییها به آسیا، از چین و هند به اروپا منتقل شد. اما گسترش آن در اروپا به قرن 17 میلادی بازمیگردد که کشت نارنگی در جنوب فرانسه و ایتالیا آغاز شد. این میوه در ابتدا میوهای رایج در میان اشراف و درباریان بود.
در سدههای 18 و 19 نارنگی به یکی از محصولات مهم کشورهای اروپایی حوزهی مدیترانه تبدیل شد و کشت آن در سیسیل ایتالیا، اسپانیا و جنوب فرانسه رونق یافت.
امروزه اسپانیا بزرگترین تولیدکننده و صادرکنندهی نارنگی در اروپاست و ایتالیا و یونان نیز از مراکز مهم تولید آن هستند. این میوه بخشی از اقتصاد کشاورزی مدیترانه و صادرات اروپاست.
نارنگی چگونه به قارهی آفریقا رفت؟
اعراب در دوران بازرگانی اسلامی (قرن 9 و 10) نارنج و نارنگی ترش را از آسیا به سواحل شمالی آفریقا (مصر، تونس، مراکش، الجزایر) بردند و نخستین باغهای مرکبات و بهخصوص نارنگی در همین مناطق ایجاد شد. نارنگی شیرین تا پیش از قرن 15 میلادی در آفریقا شناختهشده نبود و در قرن 15 و 16 میلادی به واسطهی حضور اسپانیاییها و پرتقالیها از چین و هند به اروپا و سپس شمال آفریقا رفت.
در قرنهای 17 و 18 میلادی بازرگانی مدیترانه سبب شد کشت نارنگی در مصر، تونس، مراکش و الجزایر گسترش پیدا کند.
در قرن 19 میلادی و همزمان با دورهی استعمار فرانسه و اسپانیا در شمال آفریقا، کشت تجاری و صادرات نارنگی آفریقا به اروپا گسترش یافت.
امروزه مصر و مراکش بزرگترین تولیدکنندگان نارنگی در آفریقا هستند. مصر بخش عمدهی صادرات نارنگی به اروپا و خاورمیانه را در دست دارد. آفریقای جنوبی نیز با ورود گونههای تجاری نارنگی و پرتقال، به یکی از مهمترین تولیدکنندگان مرکبات در آفریقا تبدیل شده است.

نارنگی در قارهی آمریکا
در قرن 16 میلادی استعمارگران اسپانیایی و پرتغالی نارنگی و دیگر مرکبات را از قارهی اروپا به آمریکا بردند و نخستین نهالهای نارنگی در فلوریدا و برزیل کاشته شد. در قرنهای 17 و 18 باغهای نارنگی در مستعمرات اسپانیا (مکزیک و کاراییب) شکل گرفتند و پرتغالیها نیز نارنگی را به برزیل منتقل کردند که بهسرعت با آبهوای آن کشور سازگار شد. در آن زمان کشت نارنگی فقط برای مصرف محلی صورت میگرفت و صادراتی نداشت.
در قرن 19 میلادی نارنگی در ایالات متحده به یک محصول تجاری تبدیل شد. مهاجران اروپایی و آسیایی گونههای جدیدی از نارنگی را از ژاپن و الجزایر به آمریکا وارد کردند. در همین دوران باغهای وسیع نارنگی در آرژانتین و مکزیک نیز شکل گرفت.
امروزه برزیل و ایالات متحده بزرگترین تولیدکنندگان این میوه در قارهی آمریکا هستند و مکزیک، آرژانتین و کوبا نیز از مراکز مهم تولید این میوه محسوب میشوند. این میوه هماکنون بخشی اساسی از کشاورزی و صادرات کشاورزی این قاره است.
نارنگی چگونه به اقیانوسیه راه یافت؟
در قرن 18 میلادی همزمان با کاوشهای اروپاییان، بذر نارنگی و سایر مرکبات به استرالیا، نیوزیلند و جزایر اقیانوس آرام برده شد. آبوهوای گرم و نیمهگرمسیری استرالیا و جزایر جنوبی اقیانوس آرام برای پرورش مرکبات مناسب بود و باغهای نارنگی در کویینزلند و نیوساوتولز استرالیا توسعه یافت، اما کشت این میوه بیشتر جنبهی محلی و خانوادگی داشت تا تجاری. در قرن 20 میلادی با توسعهی حملونقل و بازارهای شهری در استرالیا باغهای تجاری نارنگی ایجاد شد.
امروزه استرالیا بزرگترین تولیدکنندهی نارنگی در اقیانوسیه است، ولی تولید این میوه در نیوزیلند و جزایر اقیانوس آرام محدود است و به مصرف بازارهای داخلی میرسد.
آموزش
راهنمای جامع بودجهبندی مزرعه: از تئوری تا عمل
آیا میدانید تفاوت بودجه جریان نقدی با بودجه سرمایهای در مدیریت مزرعه چیست؟ یا چگونه یک بودجه انعطافپذیر میتواند در برابر نوسانات بازار از عملیات کشاورزی شما محافظت کند؟ در کشاورزی مدرن، آشنایی با انواع مختلف بودجهبندی و کاربردهای استراتژیک آنها، تفاوت میان یک مدیر منفعل و یک کشاورز پیشرو را مشخص میسازد.
پایگاه خبری داوان نیوز: مدیریت مالی موفق، ستون فقرات هر کسبوکار کشاورزی پایدار است. در دنیای پرچالش کشاورزی که با نوسانات بازار، تغییرات آبوهوایی و ریسکهای تولید مواجه است، بودجهبندی دقیق نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت بقاست.
به گزارش داوان نیوز، بودجهبندی مزرعه یکی از ارکان اساسی مدیریت موفق کشاورزی محسوب میشود. این مقاله به بررسی سیستماتیک انواع بودجههای مزرعه، طبقهبندیها، کاربردها و اهمیت آنها در تصمیمگیریهای مالی میپردازد. با تشریح چهار معیار اصلی طبقهبندی بودجهها و ارائه مثالهای کاربردی، این راهنما به کشاورزان کمک میکند تا ابزارهای مناسب برنامهریزی مالی را برای عملیات خود انتخاب کنند.
تصور کنید قصد دارید به یک سفر جادهای بروید. آیا بدون نقشه، بدون تخمین هزینه سوخت و بدون برنامهریزی برای محل اقامت و غذا سفر میکنید؟ مسلماً خیر. موفقیت در کشاورزی نیز مستلزم برنامهریزی دقیق مالی است. بودجه مزرعه در واقع نقشه راه مالی کشاورزان است؛ ابزاری سیستماتیک برای تخمین درآمد، هزینهها و سودآوری عملیات کشاورزی. این ابزارها در انواع مختلفی طراحی شدهاند تا نیازهای مدیریتی متنوع و سناریوهای تصمیمگیری روزانه کشاورزان را پوشش دهند.
درک طبقهبندی بودجههای مزرعه
همه بودجههای مزرعه یکسان نیستند. این بودجهها بر اساس چهار معیار اصلی دستهبندی میشوند:
1. ماهیت و دامنه
2. ظرفیت یا انعطافپذیری
3. دوره زمانی
4. عملکرد
این سیستم طبقهبندی به کشاورزان کمک میکند تا مناسبترین ابزار بودجهبندی را برای شرایط خاص خود انتخاب کنند.
۱. طبقهبندی بر اساس ماهیت و دامنه
بودجه کل مزرعه
این بودجه یک دید کلی و جامع از کل عملیات کشاورزی ارائه میدهد. تمامی فعالیتها، منابع و شرکتهای موجود در مزرعه به عنوان یک واحد اقتصادی یکپارچه در نظر گرفته میشوند. این رویکرد تمام جریانهای درآمدی (از محصولات، دام و فعالیتهای ارزش افزوده) و کلیه هزینههای مرتبط را پوشش میدهد.
کاربرد: هنگام اتخاذ تصمیمات استراتژیک که بر کل عملیات تأثیر میگذارند، مانند تغییر ترکیب محصولات یا توسعه بخش دامداری.
بودجههای جزئی
این بودجهها بر تغییرات خاص یا اضافات در عملیات موجود متمرکز هستند و تنها بخشهای متأثر از تغییر پیشنهادی را تحلیل میکنند.
کاربرد: ارزیابی تصمیمات تدریجی مانند سرمایهگذاری در سیستم آبیاری جدید یا افزودن یک فعالیت جانبی کوچک.
۲. طبقهبندی بر اساس ظرفیت یا انعطافپذیری
بودجههای ثابت
این بودجهها بر اساس فرض ثابت ماندن پارامترهای خاصی مانند سطح تولید، هزینههای ورودی و قیمتهای بازار در طول دوره برنامهریزی عمل میکنند.
کاربرد: شرایط با ثبات بازار یا هنگام وجود قراردادهای تضمینشده قیمت.
بودجههای انعطافپذیر
با توجه به ذات پرعدم قطعیت کشاورزی، این بودجهها سناریوهای متعددی را بر اساس سطوح مختلف تولید، هزینههای متغیر و قیمتهای احتمالی بازار در نظر میگیرند.
کاربرد: بازارهای بیثبات یا محصولات وابسته به شرایط آب و هوایی.
۳. طبقهبندی بر اساس دوره زمانی
بودجههای سالانه
یک سال تولیدی (معمولاً مطابق با چرخه کشاورزی) را پوشش میدهند.
کاربرد: برنامهریزی عملیات سالانه و اخذ وامهای کوتاهمدت.
بودجههای بلندمدت
دورههای ۳ تا ۱۰ ساله یا بیشتر را در بر میگیرند.
کاربرد: تصمیمات سرمایهبر مانند خرید زمین، ساخت تأسیسات یا سرمایهگذاری در ماشینآلات اصلی.
۴. طبقهبندی بر اساس عملکرد
بودجههای جریان نقدی
ورود و خروج پول نقد در عملیات مزرعه را پیگیری میکنند و بر مدیریت نقدینگی تمرکز دارند.
کاربرد: مدیریت نیازهای نقدی فصلی در کشاورزی.
بودجههای سازمانی
بر اجزای منفرد عملیات (محصولات خاص، انواع دام) تمرکز کرده و هر بخش را به عنوان یک واحد تجاری جداگانه تحلیل میکنند.
کاربرد: مقایسه سودآوری بخشهای مختلف مزرعه.
بودجههای سرمایهای
سرمایهگذاریهای بلندمدت در داراییهای ثابت را ارزیابی میکنند.
کاربرد: تحلیل بازده سرمایهگذاریهای بزرگ با استفاده از تکنیکهایی مانند محاسبه ارزش فعلی خالص.
کاربردهای عملی در مدیریت مزرعه
کشاورزان موفق از ترکیب هوشمندانه انواع بودجه استفاده میکنند:
– برای وامگیری: ارائه بودجه جریان نقدی سالانه به بانکها
– برای توسعه: استفاده از بودجه کل مزرعه برای تحلیل جامع
– برای تصمیمات روزانه: بهرهگیری از بودجههای جزئی برای تحلیلهای متمرکز
فناوری و بودجهبندی مدرن
نرمافزارهای مدیریت مزرعه، فرآیند بودجهبندی را با قابلیتهای زیر متحول کردهاند:
– بهروزرسانی خودکار بر اساس دادههای واقعی
– تولید سناریوهای مختلف
– ارائه تحلیلهای مالی بلادرنگ
جمعبندی و پیشنهادات
تصویر کامل مالی: تکیه بر تنها یک نوع بودجه، مانند بررسی مسیر سفر تنها با نگاه کردن به یک بخش از نقشه است. ترکیب بودجه کل مزرعه (دید کلی)، بودجه جریان نقدی (مدیریت نقدینگی) و بودجههای جزئی (تحلیل تغییرات) تصویر جامعتری از سلامت مالی ارائه میدهد.
برای کشاورز تازهکار: بودجههای سالانه و جریان نقدی بیشترین ارزش را دارند، زیرا به مدیریت چالشهای اولیه نقدینگی و برنامهریزی عملیاتی پایه کمک میکنند. با گسترش عملیات، افزودن بودجههای سازمانی و بلندمدت ضروری میشود.
بودجهبندی مؤثر، کشاورزان را از رانندگانی که بیهدف در جادههای مالی حرکت میکنند، به مسافرانی هوشمند با نقشهای دقیق تبدیل میکند که میدانند به کجا میروند، چگونه به مقصد برسند و منابع خود را در طول سفر چگونه مدیریت کنند.
دانستنی ها
شاخصهای رسیدگی و مراقبتهای برداشت: کتابی برای ۳۱ میوه ایران
برای پاسخ به چالش مهم «برداشت بهموقع و حفظ کیفیت میوهها»، کتاب تخصصی «شاخصهای رسیدگی و مراقبتهای برداشت» توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این کتاب با همکاری پژوهشکده مرکبات، معیارهای دقیق رسیدگی و روشهای نوین برداشت را برای باغداران و کارشناسان تشریح میکند.
پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، کتاب تخصصی “شاخصهای رسیدگی و مراقبتهای برداشت” را منتشر کرد. بخشهای کلیدی این اثر با مشارکت اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری تدوین شده و راهکارهای عملی برای کاهش ضایعات و افزایش کیفیت محصولات باغی ارائه میدهد.
به گزارش خبرنگار ما، کتاب «شاخصهای رسیدگی و مراقبتهای برداشت» بهتازگی توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این اثر تخصصی در ۵۱۶ صفحه و هفت فصل، با همکاری متخصصان موسسه تحقیقات علوم باغبانی و پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری تألیف شده است.
بر اساس این گزارش، فصول مربوط به پرتقال و نارنگی توسط دکتر جواد فتاحیمقدم و بخش انار توسط دکتر محمدرضا وظیفهشناس، از اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوههای نیمهگرمسیری، تهیه و تدوین شده است.
این کتاب به یکی از چالشهای اصلی بخش باغبانی کشور میپردازد و شاخصهای دقیق رسیدگی برای ۳۱ نوع میوه مهم ایران را معرفی میکند. مباحث آن از پیامدهای برداشت زودهنگام و دیرهنگام آغاز شده و تا اصول انتخاب ابزار مناسب، روشهای بهداشتی، جمعآوری، بستهبندی اولیه و استانداردهای کیفی متناسب با مصارف مختلف (تازهخوری، فرآوری و صادرات) را پوشش میدهد.
در معرفی این کتاب آمده است: «در کشاورزی مدرن، دقت در زمانبندی برداشت و بهکارگیری روشهای درست مراقبت پس از برداشت، نقش تعیینکنندهای در حفظ کیفیت و کاهش تلفات محصول دارد. این مجموعه که تلفیقی از آخرین یافتههای علمی و تجربیات عملی است، با ارائه راهکارهای کاربردی و روشهای برداشت با کمترین آسیب، راهنمای مناسبی برای باغداران، کارشناسان، دانشجویان و فعالان صنایع تبدیلی محسوب میشود.»
انتشار این کتاب گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش ضایعات و ارتقای کیفیت محصولات باغی کشور از مزرعه تا بازار ارزیابی میشود.
دانستنی ها
لایبنیتس DSMZ، قارچهای بیماریزا را در دسترس محققان قرار می گیرد
موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ مجموعه میکروارگانیسمها و کشتهای سلولی آلمان، قارچهای بیماریزایی را که در “لیست پاتوژنهای قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار میدهد.
پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ قارچهای فهرست شده توسط سازمان بهداشت جهانی را در دسترس محققان در سراسر جهان قرار میدهد.
به گزارش خبرنگار داوان نیوز، موسسه لایبنیتس DSMZ – مجموعه میکروارگانیسمها و کشتهای سلولی آلمان، قارچهای بیماریزایی را که در “لیست پاتوژنهای قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار میدهد. این قارچها تهدیدی رو به رشد برای سلامت انسان هستند زیرا بسیاری از آنها حساسیت کمتری به داروهای ضد قارچی رایج (ضد قارچها) نشان میدهند و درمان این عفونتها را به طور فزایندهای دشوار میکنند. در نتیجه، قارچهای مقاوم به دارو تمرکز اصلی تلاشهای بینالمللی برای توسعه استراتژیهای درمانی جدید هستند. در پاسخ به این چالش، DSMZ مجموعهای نماینده از قارچها و مخمرها را از مجموعه خود که هر سه گروه اولویتدار سازمان بهداشت جهانی را پوشش میدهد، جمعآوری کرده و سویههای منتخب را در زیستسنجیهای اولیه در برابر داروهای ضد قارچ رایج آزمایش کرده است.
افزایش مقاومت قارچی به عنوان یک چالش جهانی
عفونتهای قارچی تهاجمی در سراسر جهان، به ویژه در افراد دارای نقص ایمنی، در حال افزایش است. در عین حال، عفونتهای قارچی به طور فزایندهای به عنوان عفونتهای همزمان با باکتریها و ویروسها یا به عنوان عفونتهای ثانویه مشاهده میشوند، همانطور که در طول همهگیری SARS-CoV-2 مشاهده شد. دکتر سابین گرونو، متصدی مجموعه باکتریهای بیماریزا در DSMZ، توضیح میدهد: “اهمیت عفونتهای قارچی اغلب دست کم گرفته میشود یا خیلی دیر تشخیص داده میشوند، حتی اگر بتوانند با عوارض و مرگ و میر بالا همراه باشند.” دکتر گرونو ادامه میدهد: “لیست سازمان بهداشت جهانی به وضوح نیاز فوری به اقدام در این زمینه را نشان میدهد.”
ایزولههای قارچی برای تحقیق و توسعه
سویههای قارچی که اکنون توسط DSMZ گردآوری شدهاند، دقیقاً همان پاتوژنهایی را نشان میدهند که به طور فزایندهای در عمل پزشکی در سراسر جهان مشکلساز هستند. این چالش به ویژه در مورد مخمرها برجستهتر است: بسیاری از گونهها در زیر میکروسکوپ بسیار شبیه به هم به نظر میرسند، اما از نظر خواص، از جمله حساسیت یا مقاومت در برابر داروهای ضد قارچی خاص، تفاوتهای اساسی دارند. برای رفع این پیچیدگی، ایزولههای طبقهبندیشده طبقهبندیشده در برابر عوامل ضد قارچی مختلف آزمایش شدند تا نشانههای اولیه حساسیت یا مقاومت آنها به دست آید.
این دادهها به همراه سویهها در دسترس جامعه تحقیقاتی بینالمللی قرار میگیرند. دکتر آندری یورکوف، متصدی مجموعه و متخصص طبقهبندی مخمرها، تأکید میکند: «مجموعه قارچها و مخمرهای ما تخصص دیرینهای در زمینه کار با قارچهای بیماریزای انسانی دارد.» دکتر یورکوف میافزاید: «این شامل تخصص شناختهشده در طبقهبندی، سیستماتیک و طبقهبندی گروههای پرخطر است که پایه و اساس محکمی را برای تأمین هدفمند عوامل بیماریزای مرتبط برای تحقیق، تشخیص و توسعه دارو فراهم میکند.»
کمک DSMZ به تحقیقات بهداشت جهانی
پروفسور دکتر ایوان مست، رئیس دپارتمان منابع زیستی DSMZ برای تحقیقات اقتصاد زیستی و سلامت، نتیجهگیری میکند: «با ارائه عوامل بیماریزای قارچی اولویتدار سازمان بهداشت جهانی، DSMZ موسسه لایبنیتس سهم مهمی در تحقیقات بینالمللی عفونت و دارو دارد.»
«همانطور که در حال حاضر برای عوامل بیماریزای باکتریایی اولویتدار صادق است، DSMZ نیز برای انعکاس تحولات جاری در الگوهای بیماریزایی و مقاومت، به ذخایر جدید بخش بالینی متکی است.» مروری بر سویههای قارچی از «لیست عوامل بیماریزای قارچی اولویتدار سازمان بهداشت جهانی» که در DSMZ موجود است، به صورت آنلاین در آدرس https://www.dsmz.de/collection/catalogue/microorganisms/special-groups-of-organisms/who-priority-pathogens-list قابل دسترسی است.
درباره موسسه لایب نیتز DSMZ
مجموعه میکروارگانیسمها و کشتهای سلولی موسسه لایب نیتز DSMZ-آلمان، متنوعترین مجموعه منابع بیولوژیکی جهان (باکتریها، آرکیها، آغازیان، مخمرها، قارچها، باکتریوفاژها، ویروسهای گیاهی، DNA ژنومی باکتریایی و همچنین ردههای سلولی انسانی و حیوانی) است. میکروارگانیسمها و کشتهای سلولی در DSMZ جمعآوری، بررسی و بایگانی میشوند. DSMZ به عنوان یکی از موسسات انجمن لایب نیتز، با خدمات علمی گسترده و منابع بیولوژیکی خود، از سال ۱۹۶۹ شریک جهانی تحقیقات، علم و صنعت بوده است. DSMZ اولین مجموعه ثبت شده در اروپا (مقررات (EU) شماره ۵۱۱/۲۰۱۴) بود و طبق استاندارد کیفیت ISO ۹۰۰۱:۲۰۱۵ گواهی شده است. به عنوان یک مخزن ثبت اختراع، تنها امکان در آلمان برای ذخیره مواد بیولوژیکی مطابق با الزامات پیمان بوداپست را ارائه میدهد. علاوه بر خدمات علمی، تحقیقات دومین رکن DSMZ است. این مؤسسه که در پردیس علوم برانشویگ-جنوب واقع شده است، بیش از ۹۲۵۰۰ منبع زیستی را در خود جای داده و تقریباً ۲۳۰ کارمند دارد. www.dsmz.de
انجمن لایبنیز
انجمن لایبنیز ۹۶ مؤسسه تحقیقاتی مستقل را که از علوم طبیعی، مهندسی و محیط زیست گرفته تا اقتصاد، علوم فضایی و اجتماعی و علوم انسانی را در بر میگیرد، به هم متصل میکند. مؤسسات لایبنیز به مسائلی با اهمیت اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی میپردازند. آنها تحقیقات پایه و کاربردی، از جمله در اتحادهای تحقیقاتی بین رشتهای لایبنیز، انجام میدهند، زیرساختهای علمی را حفظ میکنند و خدمات مبتنی بر تحقیق ارائه میدهند. انجمن لایبنیز حوزههای تمرکز برای انتقال دانش، به ویژه با موزههای تحقیقاتی لایبنیز را شناسایی میکند. این انجمن به سیاستگذاران، علم، صنعت و عموم مردم مشاوره و اطلاعرسانی میکند. مؤسسات لایبنیز به طور فشرده با دانشگاهها – از جمله در قالب Leibniz ScienceCampi – و همچنین با صنعت و سایر شرکا در داخل و خارج از کشور همکاری میکنند. آنها مشمول یک رویه ارزیابی شفاف و مستقل هستند. به دلیل اهمیت آنها برای کل کشور، مؤسسات انجمن لایب نیتس به طور مشترک توسط دولتهای مرکزی و منطقهای آلمان تأمین مالی میشوند. مؤسسات لایب نیتس حدود ۲۱۴۰۰ نفر، از جمله ۱۲۱۷۰ محقق را استخدام میکنند. حجم مالی آن بالغ بر ۲.۳ میلیارد یورو است.
-
خبرهای سازمانی2 هفته پیشتوسعه متوازن؛ توزیع جغرافیایی پروژهها، عدالت منطقهای
-
گزارش3 هفته پیشبازار برنج ۱۴۰۵: از شوک هزینه تولید تا سناریوهای تنظیم بازار
-
آذربایجان شرقی4 هفته پیشبرگزیدگان نمونه ملی کشاورزی آذربایجان شرقی معرفی شدند
-
مقالات3 هفته پیشچالش قیمت روی میز گندم؛ حمایت از تولید یا مهار تورم؟
-
استان ها2 هفته پیشحمایت از تولیدات بانوان روستایی در قالب نمایشگاه تخصصی در مشهد
-
تجارت3 هفته پیشتولید زردچوبه با فناوری کشت بافت؛ مراقب زردچوبههای قاچاق باشید
-
پرونده ویژه3 هفته پیشپیوند تحقیقات و مزرعه، دستاورد ملی برای کشاورزی گیلان
-
تجارت3 هفته پیشنقشه تجارت جهانی: ایران و بازی بزرگ کریدورهای ترانزیت

