با ما همراه باشید

دانستنی ها

تاریخچه و اهمیت اقتصادی کیوی و شرایط آب وهوایی مناسب آن

منتشر شده

در

پایگاه خبری Da1news: این میوه بومی چین جنوبی است ولی اصلاح آن در کشور نیوزیلند صورت گرفته و به سایر نقاط جهان گسترش یافته است. در ایران نیز با مشاهده وضعیت نامطلوب بخشی از باغات مرکبات در شمال کشور که در بعضی سالها در اثر سرمای زمستانه از بین میروند و دارای عملکرد پایینی هستند، اقدام به انجام مطالعاتی برای یافتن جایگزینی مناسب برای این باغات شد که درنهایت درخت کیوی فروت برای این منظور انتخاب گردید. این میوه نسبت به مرکبات مقاومت بیشتری به سرما داشته و عملکرد آن بالاتربوده و شرایط اکولوژیکی شمال کشور بسیار مناسب کشت این محصول است. با همکاری fao درسال ۱۳۵۷ چهار رقم ماده بنام هایوارد، برونو، مانتی و آبوت و دو رقم نر بنام توموری و ماتوا از کشورهای فرانسه و ایتالیا وارد و بعد از انجام تحقیقات لازم درسال ۱۳۶۷ اقدام به تکثیر وتوزیع بین باغداران گردید.

گیاه شناسی کیوی :
نام علمی کیوی Actinidia deliciosa از خانواده Actinidiaceae می باشد.کیوی درختی است دو پایه دارای ریشه های نسبتاً ضخیم ، گوشتی آبدار و سطحی (باید از شخم عمیق در اطراف تنه خودداری نمود)، برگها خزان کننده و قلبی شکل و متناوب، گلها اواخر بهار شکوفا میشوند. میوه از اوایل آبان ماه قابل برداشت است و وزن متوسط میوه در ایران۷۰ گرم میباشد. این میوه حاوی انواع ویتامینهای A,B,C,E,PP و همچنین موادی مانند تانن، روی ، فسفر، سدیم ، پتاسیم و ترکیبات فیبری و … می باشد. هر ۱۰۰ گرم آن ۳۰۰ میلی گرم ویتامین C دارد که تقریباً ۲ برابر میزان موجود در مرکبات است.

شرایط آب وهوایی مناسب کیوی :
کیوی از میوه های نیمه گرمسیری است که مقاومت آن به سرما بیش از مرکبات است و احتیاج به رطوبت و آب زیادی داشته و به دمای ۱۰ درجه سانتیگراد زیر صفر مقاوم است . این درخت سالیانه ۵۰۰۰ تا۷۰۰۰ مترمکعب آب در هکتار نیاز دارد. رطوبت نسبی ۷۵ % و ۳۰۰ تا ۴۰۰ ساعت دمای کمتر از ۷ درجه سانتیگراد در فصل خواب جهت تولید میوه ضروری است. در مناطقی که دمای زمستان به کمتر از ۱۲ درجه سانتیگراد زیر صفر برسد پرورش کیوی غیر ممکن است. رشد جوانه ها از ۸ درجه سانتیگراد بالای صفر شروع شده و این درخت تا ۴۰ درجه سانتیگراد را در تابستان تحمل میکند. کیوی در خاک های کاملاً سبک با قابلیت نفوذپذیری مناسب بخوبی رشــد میکند و به خاکهای شنی هوموسدار نیاز دارد. اسیدیته مناسب آن ۵/۵ تا ۵/۶ است. این درخت جزء گیاهان حساس و پرتوقع به عناصر خاک است و تغذیه آن باید بخوبی صورت گیرد. برای احداث باغ باید به نسبت ۱ به ۹ از پایه های نر و ماده استفاده نمود تا گرده افشانی بنحو احسن انجام گیرد. تکثیر آن از طریق قلمه و فاصله درختان در شمال ایران ۵×۴ متر در روش صلیبی است و معمولاً۵۰۰ درخت در هکتار کاشته می شود.

تاریخچه و اهمیت اقتصادی محصول کیوی :

کیوی فروت بومی چین بوده و مرکز اصلی آن Actinidia درسلسله جبال جنوب غربی چین است. مناطق انتشار جغرافیایی گونه های آن ازسیبری تا جنوب شرقی آسیا و از چین تا ژاپن میباشد. در طول قرن اخیر میوه مذکور به ژاپن ، روسیه ، اروپا ، آمریکا و نیوزیلند راه یافته است ولی کشت و کار تجارتی آن بعد ازسالهای۱۹۶۰ توسعه یافته و اینک در سطح وسیعی در نیوزیلند ، ژاپن ، چین ، روسیه ، ایتالیا ، فرانسه ، بلژیک ، آلمان ، آفریقای جنوبی و استرالیا کشت می گردد. در ایران منطقه کشت کیوی منحصر به سواحل دریای خزر بوده و در سایر مناطق محدودیت های اقلیمی و PH خاک تاکنون مانع از گسترش کشت آن شده است.

سابقه کشت کیوی در جهان :

روبرت فورتون انگلیسی درسال ۱۸۴۷ در سفر مطالعاتی به کشور چین ، کیوی فروت را به عنوان یک میوه خوراکی کشف کرد. در آغاز قرن بیستم(۱۹۰۶) مقداری بذر کیوی از چین به نیوزلند برده شده و توسط باغداری بنام آلکساندر آلیسون مورد کشت قرار گرفت. درختان کیوی حاصل از بذرهای مذکور درسال(۱۹۱۰) به بار نشستند و تمام ارقام کنونی کیوی در دنیا غیر از چین حاصل درختان مذکور است. باغداران نیوزیلندی پس از آنکه متوجه منافع اقتصادی آن شدند، اقدام به اصلاح روشهای باغداری و توسعه ارقام و کولیتواری های آن شدند و درسال ۱۹۴۰ وقتی که تعداد زیادی از باغهای کیوی به محصول اقتصادی رسیدند، اهمیت کشت و کار آن بیشتر ظاهر گردید و از آن تاریخ تولید کیوی درنیوزلند بسرعت توسعه یافته است. دو نفراز کسانیکه در این زمینه بیش از همه کوشش کرده وبه موفقیت های قابل توجهی دست یافتند بنامهای Hayward Wright, Bruno just می باشند که نسبت به پرورش و تکثیر دو واریته مهم کیوی که هم اکنون بیشترین سطح زیر کشت باغهای کیوی را تشکیل می دهند اقدام نمودند که با سم خود آنها هایوارد و برونو نامگذاری شده و شهرت جهانی یافتند. میوه کیوی حدوداً درسالهای ۱۸۴۷ به اروپا و سپس به آمریکا راه یافت که ابتدا جنبه زینتی داشته است.

سابقه کشت کیوی در ایران :

برای اولین بار درسال ۱۳۴۷ آقای مهندس ابراهیمی در یکی از ویلاهای دره پشته رامسر دو اصله نهال کیوی را مشاهده نموده و تحت نظر قرارداد، سال بعد درخت ماده کیوی به بار نشست و اولین نمونه میوه آن ظاهر گردید. در زمستان همان سال یعنی بهمن ماه ۱۳۵۰ سرمای سخت و برف سنگین مازندران را فراگرفت که خسارات زیادی به درختان مرکبات وارد کرد ولی هیچگونه لطمه ای به دو اصله درخت کیوی وارد نیامد. مقاومت درختان مذکور در مقابل سرمای طولانی وغیر منتظره متخصصین و کارشناسان باغبانی وزارت کشاورزی را متوجه سازگار بودن میوه مذکور در منطقه مازندران نمود. کارشناسان FAO نیز درسال ۱۹۷۷ ( ۱۳۵۶ ه . ش ) طی گزارشی تحت عنوان طرح جامع تحقیقاتی باغبانی ایران توصیه نمودند که برای منطقه شمال ایران علاوه بر مرکبات بایستی محصول مناسب دیگری نیز در نظر گرفته شود تا درسال هایی که سرما به مرکبات صدمه میزند آن محصول بتواند تا حدودی جبران زیان های وارده را بنماید و درهمان گزارش گیاه کیوی را برای این مقصود مناسب دانسته و ضمن معرفی ، لزوم انجام تحقیقات و بررسی در این زمینه را یاد آوری نمودند.

در سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر با همکاری سازمان خوابار جهانی FAO نسبت به وارد کردن واریته های اقتصادی کیوی از فرانسه و ایتالیا اقدام کرد که در ایستگاه کشاورزی رامسر غرس گردید. این ارقام عبارتنـــد از پایه های ماده Haywad , Bruno, Abbott, Monty وهمچنین دو پایه نر Tomuti, Matua که منشاء و مبداء باغ های کیوی در ایران می باشند. از سال ۱۳۶۰ پرورش کیوی در سطح بزرگ در کشور آغاز گردید و توسعه کشت آن همچنان ادامه دارد. از سال ۱۳۶۳ تکثیر و توزیع نهال کیوی بین متقاضیان توسط بخش خصوصی آغاز شد و از سال ۱۳۶۶ بمنظور هماهنگی و افزایش کیفیت و کمیت میوه تولیدی تشکلهایی با عضویت باغداران کیوی تشکیل گردید. محصول کیوی بتدریج از سال ۱۳۶۷ وارد بازارهای داخلی شد.

اهمیت اقتصادی باغات کیوی :

بطور کلی ، بخش باغبانی از ظرفیت های تولیدی و صادراتی فراوانی برخوردار است و می تواند درسازمان تجارت جهانی wto حرفی برای گفتن داشته باشد. در حال حاضر حدود ۱۵ هزار خانوار به کشت وکار کیوی اشتغال داشته و درصورت ایجاد صنایع تبدیلی میزان اشتغال وارزآوری این محصول افزایش خواهد یافت. این بخش مزیت نسبی قابل قبولی نسبت به سایر بخشهای تولیدی نظیر زراعت ، محصولات دامی و حتی صنعت دارد. در زمینه باغبانی قدرت ، رقابت بسیار بالا بوده و محصولاتی نظیر گردو، فندق ، بادام ، پسته ، زیتون و غیره با بهره گیری از تفاوت اقلیم، تنوع ژنتیکی و نیروی کار نسبتاً ارزان قیمت از یک طرف و تقاضای بازار جهانی و بالا بودن قیمت این محصولات در جهان، این امکان را به بخش باغبانی می دهد که به سادگی در بازارهای جهانی با محصولات مشابه به رقابت بپردازد و با این پشتوانه به توسعه آن در کشور کمک کند. میوه کیوی نیز در ردیف محصولات فوق الذکر قرار گرفته و می تواند در ارزآوری ، اشتغال و سلامتی جامعه نقش بسزایی داشته باشد. قابل ذکر است که از لحاظ حجم تولید کیوی مقام چهارم جهان و درنیمکره شمالی در مقام دوم بعد از کشور ایتالیا قرار گرفته است . از نظر صادرات نیز ششمین کشور صادرکننده در جهان می باشد. تقاضای مردم جهان برای خرید کیوی، سالیانه ۴ میلیون تن است، در صورتی که تولید آن در دنیا فقط ۸۰۰ هزار تن است، یعنی فقط به ۲۰ % از تقاضای جهان پاسخ داده می شود، بنابراین هنوز امکان زیادی برای ورود به بازارهای جهانی وجود دارد.

امروزه کیوی کالایی کاملاً اقتصادی تلقی می شود و در مقایسه با سایر محصولات کشاورزی که در شرایط آب وهوایی مشابه کیوی در کشور کشت می شوند – نظیر برنج و مرکبات – بازدهی اقتصادی بالایی دارد و این امکان نیز وجود دارد که بتوانیم سالانه یک میلیارد دلار ارز برای کشور حاصل کنیم. این میوه در ایران نسبت به سایر کشورها از طعم خوبی برخوردار بوده و به لحاظ استفاده کم از سموم شیمیایی (کشت ارگانیک) و همچنین از نظر زمان برداشت محصول درصورت رعایت استانداردهای بسته بندی وافزایش توان حمل و نقل کشور میتواند جایگاه خود را در بازارهای جهانی مستحکم نماید.

وضعیت تولید محصول کیوی در ایران :

این میوه در ایران از سال ۱۳۴۷ مورد توجه قرار گرفته و بعد از انجام تحقیقات مقدماتی توسط ایستگاه تحقیقات کشاورزی رامسر، بدلیل داشتن مقاومت بیشتر به سرما نسبت به مرکبات در شمال ایران بعنوان جایگزینی برای مرکبات تایید گردیده و بعد از ورود ارقام انتخاب شده و مناسب از کشورهای ایتالیا و فرانسه بنامهای هایوارد، برونو، آبوت، مانتی و ارقام نر توموری و ماتوا درسال ۱۳۶۳ عملاً بصورت تجارتی مورد توجه قرار گرفت. درحال حاضر این میوه درسه استان مازندران، گلستان و گیلان در حاشیه دریای خزر و اراضی مناسب کشت شده و هرساله بر سطح آن افزوده میشود.

مناطق مستعد کشت کیوی در کشور :

درحال حاضر تنها قسمت کوچکی ازسواحل دریای خزر که از آستارا تا ساری را در برمی گیرد برای استقرار باغ های کیوی شرایط مساعدی دارند. شرایط مذکور نه تنها مربوط به وضعیت عوامل جوی از قبیل درجه حرارت ، رطوبت نسبی، ارتفاع و پراکنش بارندگی است بلکه ph خاک نیز در این ارتباط نقش مهمی دارد زیرا تنها در این نوار است که خاک ها تا حدودی اسیدی یا خنثی بوده و برای رشد و پرورش کیوی مناسب است. لذا گسترش باغ های کیوی درسال های اخیر در همین محدوده بوده و درسایر مناطق ازجمله گیلان سطح کشت ناچیز می باشد. به این ترتیب محل استقرار باغ های کیوی با ارقام فعلی با شرایط طبیعی انطباق کامل داشته و تنها درصورت در اختیار داشتن ارقام جدیدی که شرایط مختلف آب وهوایی را تحمل نمایند، امکان گسترش کشت در سایر مناطق نیز خواهد بود.

 

منبع: https://tutorials.keshavarzionline.com

ادامه مطلب
پیام ما
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آموزش

راهنمای جامع بودجه‌بندی مزرعه: از تئوری تا عمل

آیا می‌دانید تفاوت بودجه جریان نقدی با بودجه سرمایه‌ای در مدیریت مزرعه چیست؟ یا چگونه یک بودجه انعطاف‌پذیر می‌تواند در برابر نوسانات بازار از عملیات کشاورزی شما محافظت کند؟ در کشاورزی مدرن، آشنایی با انواع مختلف بودجه‌بندی و کاربردهای استراتژیک آن‌ها، تفاوت میان یک مدیر منفعل و یک کشاورز پیشرو را مشخص می‌سازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: مدیریت مالی موفق، ستون فقرات هر کسب‌وکار کشاورزی پایدار است. در دنیای پرچالش کشاورزی که با نوسانات بازار، تغییرات آب‌وهوایی و ریسک‌های تولید مواجه است، بودجه‌بندی دقیق نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت بقاست.

به گزارش داوان نیوز، بودجه‌بندی مزرعه یکی از ارکان اساسی مدیریت موفق کشاورزی محسوب می‌شود. این مقاله به بررسی سیستماتیک انواع بودجه‌های مزرعه، طبقه‌بندی‌ها، کاربردها و اهمیت آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های مالی می‌پردازد. با تشریح چهار معیار اصلی طبقه‌بندی بودجه‌ها و ارائه مثال‌های کاربردی، این راهنما به کشاورزان کمک می‌کند تا ابزارهای مناسب برنامه‌ریزی مالی را برای عملیات خود انتخاب کنند.

تصور کنید قصد دارید به یک سفر جاده‌ای بروید. آیا بدون نقشه، بدون تخمین هزینه سوخت و بدون برنامه‌ریزی برای محل اقامت و غذا سفر می‌کنید؟ مسلماً خیر. موفقیت در کشاورزی نیز مستلزم برنامه‌ریزی دقیق مالی است. بودجه مزرعه در واقع نقشه راه مالی کشاورزان است؛ ابزاری سیستماتیک برای تخمین درآمد، هزینه‌ها و سودآوری عملیات کشاورزی. این ابزارها در انواع مختلفی طراحی شده‌اند تا نیازهای مدیریتی متنوع و سناریوهای تصمیم‌گیری روزانه کشاورزان را پوشش دهند.

درک طبقه‌بندی بودجه‌های مزرعه
همه بودجه‌های مزرعه یکسان نیستند. این بودجه‌ها بر اساس چهار معیار اصلی دسته‌بندی می‌شوند:
1. ماهیت و دامنه
2. ظرفیت یا انعطاف‌پذیری
3. دوره زمانی
4. عملکرد

این سیستم طبقه‌بندی به کشاورزان کمک می‌کند تا مناسب‌ترین ابزار بودجه‌بندی را برای شرایط خاص خود انتخاب کنند.

۱. طبقه‌بندی بر اساس ماهیت و دامنه

بودجه کل مزرعه
این بودجه یک دید کلی و جامع از کل عملیات کشاورزی ارائه می‌دهد. تمامی فعالیت‌ها، منابع و شرکت‌های موجود در مزرعه به عنوان یک واحد اقتصادی یکپارچه در نظر گرفته می‌شوند. این رویکرد تمام جریان‌های درآمدی (از محصولات، دام و فعالیت‌های ارزش افزوده) و کلیه هزینه‌های مرتبط را پوشش می‌دهد.

کاربرد: هنگام اتخاذ تصمیمات استراتژیک که بر کل عملیات تأثیر می‌گذارند، مانند تغییر ترکیب محصولات یا توسعه بخش دامداری.

بودجه‌های جزئی
این بودجه‌ها بر تغییرات خاص یا اضافات در عملیات موجود متمرکز هستند و تنها بخش‌های متأثر از تغییر پیشنهادی را تحلیل می‌کنند.

کاربرد: ارزیابی تصمیمات تدریجی مانند سرمایه‌گذاری در سیستم آبیاری جدید یا افزودن یک فعالیت جانبی کوچک.

۲. طبقه‌بندی بر اساس ظرفیت یا انعطاف‌پذیری

بودجه‌های ثابت
این بودجه‌ها بر اساس فرض ثابت ماندن پارامترهای خاصی مانند سطح تولید، هزینه‌های ورودی و قیمت‌های بازار در طول دوره برنامه‌ریزی عمل می‌کنند.

کاربرد: شرایط با ثبات بازار یا هنگام وجود قراردادهای تضمین‌شده قیمت.

بودجه‌های انعطاف‌پذیر
با توجه به ذات پرعدم قطعیت کشاورزی، این بودجه‌ها سناریوهای متعددی را بر اساس سطوح مختلف تولید، هزینه‌های متغیر و قیمت‌های احتمالی بازار در نظر می‌گیرند.

کاربرد: بازارهای بی‌ثبات یا محصولات وابسته به شرایط آب و هوایی.

۳. طبقه‌بندی بر اساس دوره زمانی

بودجه‌های سالانه
یک سال تولیدی (معمولاً مطابق با چرخه کشاورزی) را پوشش می‌دهند.

کاربرد: برنامه‌ریزی عملیات سالانه و اخذ وام‌های کوتاه‌مدت.

بودجه‌های بلندمدت
دوره‌های ۳ تا ۱۰ ساله یا بیشتر را در بر می‌گیرند.

کاربرد: تصمیمات سرمایه‌بر مانند خرید زمین، ساخت تأسیسات یا سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات اصلی.

۴. طبقه‌بندی بر اساس عملکرد

بودجه‌های جریان نقدی
ورود و خروج پول نقد در عملیات مزرعه را پیگیری می‌کنند و بر مدیریت نقدینگی تمرکز دارند.

کاربرد: مدیریت نیازهای نقدی فصلی در کشاورزی.

بودجه‌های سازمانی
بر اجزای منفرد عملیات (محصولات خاص، انواع دام) تمرکز کرده و هر بخش را به عنوان یک واحد تجاری جداگانه تحلیل می‌کنند.

کاربرد: مقایسه سودآوری بخش‌های مختلف مزرعه.

بودجه‌های سرمایه‌ای
سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در دارایی‌های ثابت را ارزیابی می‌کنند.

کاربرد: تحلیل بازده سرمایه‌گذاری‌های بزرگ با استفاده از تکنیک‌هایی مانند محاسبه ارزش فعلی خالص.

کاربردهای عملی در مدیریت مزرعه
کشاورزان موفق از ترکیب هوشمندانه انواع بودجه استفاده می‌کنند:
– برای وام‌گیری: ارائه بودجه جریان نقدی سالانه به بانک‌ها
– برای توسعه: استفاده از بودجه کل مزرعه برای تحلیل جامع
– برای تصمیمات روزانه: بهره‌گیری از بودجه‌های جزئی برای تحلیل‌های متمرکز

فناوری و بودجه‌بندی مدرن
نرم‌افزارهای مدیریت مزرعه، فرآیند بودجه‌بندی را با قابلیت‌های زیر متحول کرده‌اند:
– به‌روزرسانی خودکار بر اساس داده‌های واقعی
– تولید سناریوهای مختلف
– ارائه تحلیل‌های مالی بلادرنگ

جمع‌بندی و پیشنهادات
تصویر کامل مالی: تکیه بر تنها یک نوع بودجه، مانند بررسی مسیر سفر تنها با نگاه کردن به یک بخش از نقشه است. ترکیب بودجه کل مزرعه (دید کلی)، بودجه جریان نقدی (مدیریت نقدینگی) و بودجه‌های جزئی (تحلیل تغییرات) تصویر جامع‌تری از سلامت مالی ارائه می‌دهد.

برای کشاورز تازه‌کار: بودجه‌های سالانه و جریان نقدی بیشترین ارزش را دارند، زیرا به مدیریت چالش‌های اولیه نقدینگی و برنامه‌ریزی عملیاتی پایه کمک می‌کنند. با گسترش عملیات، افزودن بودجه‌های سازمانی و بلندمدت ضروری می‌شود.

بودجه‌بندی مؤثر، کشاورزان را از رانندگانی که بی‌هدف در جاده‌های مالی حرکت می‌کنند، به مسافرانی هوشمند با نقشه‌ای دقیق تبدیل می‌کند که می‌دانند به کجا می‌روند، چگونه به مقصد برسند و منابع خود را در طول سفر چگونه مدیریت کنند.

ادامه مطلب

دانستنی ها

شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت: کتابی برای ۳۱ میوه ایران

برای پاسخ به چالش مهم «برداشت به‌موقع و حفظ کیفیت میوه‌ها»، کتاب تخصصی «شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت» توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این کتاب با همکاری پژوهشکده مرکبات، معیارهای دقیق رسیدگی و روش‌های نوین برداشت را برای باغداران و کارشناسان تشریح می‌کند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، کتاب تخصصی “شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت” را منتشر کرد. بخش‌های کلیدی این اثر با مشارکت اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری تدوین شده و راهکارهای عملی برای کاهش ضایعات و افزایش کیفیت محصولات باغی ارائه می‌دهد.

به گزارش خبرنگار ما، کتاب «شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت» به‌تازگی توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این اثر تخصصی در ۵۱۶ صفحه و هفت فصل، با همکاری متخصصان موسسه تحقیقات علوم باغبانی و پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری تألیف شده است.

بر اساس این گزارش، فصول مربوط به پرتقال و نارنگی توسط دکتر جواد فتاحی‌مقدم و بخش انار توسط دکتر محمدرضا وظیفه‌شناس، از اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، تهیه و تدوین شده است.

این کتاب به یکی از چالش‌های اصلی بخش باغبانی کشور می‌پردازد و شاخص‌های دقیق رسیدگی برای ۳۱ نوع میوه مهم ایران را معرفی می‌کند. مباحث آن از پیامدهای برداشت زودهنگام و دیرهنگام آغاز شده و تا اصول انتخاب ابزار مناسب، روش‌های بهداشتی، جمع‌آوری، بسته‌بندی اولیه و استانداردهای کیفی متناسب با مصارف مختلف (تازه‌خوری، فرآوری و صادرات) را پوشش می‌دهد.

در معرفی این کتاب آمده است: «در کشاورزی مدرن، دقت در زمان‌بندی برداشت و به‌کارگیری روش‌های درست مراقبت پس از برداشت، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ کیفیت و کاهش تلفات محصول دارد. این مجموعه که تلفیقی از آخرین یافته‌های علمی و تجربیات عملی است، با ارائه راهکارهای کاربردی و روش‌های برداشت با کمترین آسیب، راهنمای مناسبی برای باغداران، کارشناسان، دانشجویان و فعالان صنایع تبدیلی محسوب می‌شود.»

انتشار این کتاب گامی مؤثر در راستای افزایش بهره‌وری، کاهش ضایعات و ارتقای کیفیت محصولات باغی کشور از مزرعه تا بازار ارزیابی می‌شود.

ادامه مطلب

دانستنی ها

لایبنیتس DSMZ، قارچ‌های بیماری‌زا را در دسترس محققان قرار می گیرد

موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی آلمان، قارچ‌های بیماری‌زایی را که در “لیست پاتوژن‌های قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار می‌دهد. 

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ قارچ‌های فهرست شده توسط سازمان بهداشت جهانی را در دسترس محققان در سراسر جهان قرار می‌دهد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، موسسه لایبنیتس DSMZ – مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی آلمان، قارچ‌های بیماری‌زایی را که در “لیست پاتوژن‌های قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار می‌دهد. این قارچ‌ها تهدیدی رو به رشد برای سلامت انسان هستند زیرا بسیاری از آنها حساسیت کمتری به داروهای ضد قارچی رایج (ضد قارچ‌ها) نشان می‌دهند و درمان این عفونت‌ها را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کنند. در نتیجه، قارچ‌های مقاوم به دارو تمرکز اصلی تلاش‌های بین‌المللی برای توسعه استراتژی‌های درمانی جدید هستند. در پاسخ به این چالش، DSMZ مجموعه‌ای نماینده از قارچ‌ها و مخمرها را از مجموعه خود که هر سه گروه اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی را پوشش می‌دهد، جمع‌آوری کرده و سویه‌های منتخب را در زیست‌سنجی‌های اولیه در برابر داروهای ضد قارچ رایج آزمایش کرده است.

افزایش مقاومت قارچی به عنوان یک چالش جهانی
عفونت‌های قارچی تهاجمی در سراسر جهان، به ویژه در افراد دارای نقص ایمنی، در حال افزایش است. در عین حال، عفونت‌های قارچی به طور فزاینده‌ای به عنوان عفونت‌های همزمان با باکتری‌ها و ویروس‌ها یا به عنوان عفونت‌های ثانویه مشاهده می‌شوند، همانطور که در طول همه‌گیری SARS-CoV-2 مشاهده شد. دکتر سابین گرونو، متصدی مجموعه باکتری‌های بیماری‌زا در DSMZ، توضیح می‌دهد: “اهمیت عفونت‌های قارچی اغلب دست کم گرفته می‌شود یا خیلی دیر تشخیص داده می‌شوند، حتی اگر بتوانند با عوارض و مرگ و میر بالا همراه باشند.” دکتر گرونو ادامه می‌دهد: “لیست سازمان بهداشت جهانی به وضوح نیاز فوری به اقدام در این زمینه را نشان می‌دهد.”

ایزوله‌های قارچی برای تحقیق و توسعه
سویه‌های قارچی که اکنون توسط DSMZ گردآوری شده‌اند، دقیقاً همان پاتوژن‌هایی را نشان می‌دهند که به طور فزاینده‌ای در عمل پزشکی در سراسر جهان مشکل‌ساز هستند. این چالش به ویژه در مورد مخمرها برجسته‌تر است: بسیاری از گونه‌ها در زیر میکروسکوپ بسیار شبیه به هم به نظر می‌رسند، اما از نظر خواص، از جمله حساسیت یا مقاومت در برابر داروهای ضد قارچی خاص، تفاوت‌های اساسی دارند. برای رفع این پیچیدگی، ایزوله‌های طبقه‌بندی‌شده طبقه‌بندی‌شده در برابر عوامل ضد قارچی مختلف آزمایش شدند تا نشانه‌های اولیه حساسیت یا مقاومت آنها به دست آید.

این داده‌ها به همراه سویه‌ها در دسترس جامعه تحقیقاتی بین‌المللی قرار می‌گیرند. دکتر آندری یورکوف، متصدی مجموعه و متخصص طبقه‌بندی مخمرها، تأکید می‌کند: «مجموعه قارچ‌ها و مخمرهای ما تخصص دیرینه‌ای در زمینه کار با قارچ‌های بیماری‌زای انسانی دارد.» دکتر یورکوف می‌افزاید: «این شامل تخصص شناخته‌شده در طبقه‌بندی، سیستماتیک و طبقه‌بندی گروه‌های پرخطر است که پایه و اساس محکمی را برای تأمین هدفمند عوامل بیماری‌زای مرتبط برای تحقیق، تشخیص و توسعه دارو فراهم می‌کند.»

کمک DSMZ به تحقیقات بهداشت جهانی
پروفسور دکتر ایوان مست، رئیس دپارتمان منابع زیستی DSMZ برای تحقیقات اقتصاد زیستی و سلامت، نتیجه‌گیری می‌کند: «با ارائه عوامل بیماری‌زای قارچی اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی، DSMZ موسسه لایب‌نیتس سهم مهمی در تحقیقات بین‌المللی عفونت و دارو دارد.»

«همانطور که در حال حاضر برای عوامل بیماری‌زای باکتریایی اولویت‌دار صادق است، DSMZ نیز برای انعکاس تحولات جاری در الگوهای بیماری‌زایی و مقاومت، به ذخایر جدید بخش بالینی متکی است.» مروری بر سویه‌های قارچی از «لیست عوامل بیماری‌زای قارچی اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی» که در DSMZ موجود است، به صورت آنلاین در آدرس https://www.dsmz.de/collection/catalogue/microorganisms/special-groups-of-organisms/who-priority-pathogens-list قابل دسترسی است.

درباره موسسه لایب نیتز DSMZ
مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی موسسه لایب نیتز DSMZ-آلمان، متنوع‌ترین مجموعه منابع بیولوژیکی جهان (باکتری‌ها، آرکی‌ها، آغازیان، مخمرها، قارچ‌ها، باکتریوفاژها، ویروس‌های گیاهی، DNA ژنومی باکتریایی و همچنین رده‌های سلولی انسانی و حیوانی) است. میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی در DSMZ جمع‌آوری، بررسی و بایگانی می‌شوند. DSMZ به عنوان یکی از موسسات انجمن لایب نیتز، با خدمات علمی گسترده و منابع بیولوژیکی خود، از سال ۱۹۶۹ شریک جهانی تحقیقات، علم و صنعت بوده است. DSMZ اولین مجموعه ثبت شده در اروپا (مقررات (EU) شماره ۵۱۱/۲۰۱۴) بود و طبق استاندارد کیفیت ISO ۹۰۰۱:۲۰۱۵ گواهی شده است. به عنوان یک مخزن ثبت اختراع، تنها امکان در آلمان برای ذخیره مواد بیولوژیکی مطابق با الزامات پیمان بوداپست را ارائه می‌دهد. علاوه بر خدمات علمی، تحقیقات دومین رکن DSMZ است. این مؤسسه که در پردیس علوم برانشویگ-جنوب واقع شده است، بیش از ۹۲۵۰۰ منبع زیستی را در خود جای داده و تقریباً ۲۳۰ کارمند دارد. www.dsmz.de

انجمن لایبنیز
انجمن لایبنیز ۹۶ مؤسسه تحقیقاتی مستقل را که از علوم طبیعی، مهندسی و محیط زیست گرفته تا اقتصاد، علوم فضایی و اجتماعی و علوم انسانی را در بر می‌گیرد، به هم متصل می‌کند. مؤسسات لایبنیز به مسائلی با اهمیت اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی می‌پردازند. آنها تحقیقات پایه و کاربردی، از جمله در اتحادهای تحقیقاتی بین رشته‌ای لایبنیز، انجام می‌دهند، زیرساخت‌های علمی را حفظ می‌کنند و خدمات مبتنی بر تحقیق ارائه می‌دهند. انجمن لایبنیز حوزه‌های تمرکز برای انتقال دانش، به ویژه با موزه‌های تحقیقاتی لایبنیز را شناسایی می‌کند. این انجمن به سیاست‌گذاران، علم، صنعت و عموم مردم مشاوره و اطلاع‌رسانی می‌کند. مؤسسات لایبنیز به طور فشرده با دانشگاه‌ها – از جمله در قالب Leibniz ScienceCampi – و همچنین با صنعت و سایر شرکا در داخل و خارج از کشور همکاری می‌کنند. آنها مشمول یک رویه ارزیابی شفاف و مستقل هستند. به دلیل اهمیت آنها برای کل کشور، مؤسسات انجمن لایب نیتس به طور مشترک توسط دولت‌های مرکزی و منطقه‌ای آلمان تأمین مالی می‌شوند. مؤسسات لایب نیتس حدود ۲۱۴۰۰ نفر، از جمله ۱۲۱۷۰ محقق را استخدام می‌کنند. حجم مالی آن بالغ بر ۲.۳ میلیارد یورو است.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.