با ما همراه باشید

دانستنی ها

تاریخچه کشت فلفل دلمه‌ای؛ این شیرین عطرآگین!

منتشر شده

در

پایگاه داوان نیوز: فلفل دلمه‌ای با نام علمیCapsicum Annuum ، که امروزه در 5 رنگ سبز، قرمز، نارنجی، زرد و سفید (یا کرم) تولید می‌شود، همچون سلف خود فلفل قرمز، بومی قاره‌ی آمریکا بود و به دست انسان‌ها اهلی و کشت شده بود . این گیاه در ابتدا به‌صورت وحشی در آمریکای مرکزی رشد می‌کرد و پس از اهلی‌ شدن، همزمان با قرونی که اروپایی‌ها قاره‌ی آمریکا را کشف کردند، به سایر نقاط جهان منتقل شد.
نوشته‌ی حاضر به تاریخچه‌ی اهلی‌سازی، کشت این گیاه در قاره‌های جهان و کشورمان ایران می‌پردازد.

به گزارش اخبار روزانه‌ کشاورزی، نخستین شواهد کشت فلفل دلمه‌ای در جهان به 5 تا 7 هزار سال پیش از میلاد مسیح در مناطق آمریکای مرکزی، به‌ویژه مکزیک و مناطق اطراف آن بازمی‌گردد. این نوع فلفل یکی از قدیمی‌ترین گیاهانی است که به دست بومیان آمریکا اهلی ‌شده است. در برخی از مناطق جنوب غربی آمریکای شمالی (مانند نیومکزیکو و آریزونای امروزی) انواع فلفل تند کشت می‌شد، اما فلفل دلمه‌ای شیرین کمتر رایج بود.
با ورود اروپاییان از قرن 16 میلادی به بعد، فلفل دلمه‌ای به‌صورت گسترده به آمریکای شمالی وارد شد و کاشت آن رواج پیدا کرد و به جزئی از کشاورزی و آشپزی مناطق مختلف ایالات متحده تبدیل شد. در قرن 18 و 19 کشت فلفل دلمه‌ای، به‌خصوص در ایالات جنوبی و مرکزی که شرایط اقلیمی مناسبی داشتند، گسترش بیشتری یافت.
امروزه ایالات متحده بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی فلفل دلمه‌ای در آمریکای شمالی است که بخشی از محصولات آن صادر می‌شود. این گیاه در کانادا کشت محدودی دارد.
مکزیک نیز بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی فلفل دلمه‌ای در کل قاره‌ی آمریکاست که بخش بزرگی از محصولات آن به بازارهای جهانی صادر می‌شود. در آمریکای جنوبی در کشاورزی سنتی و مدرن پرو نیز انواع فلفل دلمه‌ای کشت و مصرف می‌شود.

فلفل دلمه‌ای چگونه به اروپا رفت؟

فلفل دلمه‌ای هم مثل بسیاری از گیاهانی که خاستگاه اولیه‌ی آنها قاره‌ی آمریکا بود، به دست اروپاییان به قاره‌ی اروپا وارد شد. این انتقال بخشی از «تبادل کلمبیایی» در قرن 15 میلادی بود که طی آن محصولات، گیاهان، حیوانات و فرهنگ‌ها بین دنیای جدید در قاره‌ی آمریکا و دنیای قدیم (اروپا، آسیا و آفریقا) تبادل شد.
پس از کشف آمریکا در 1492 میلادی، اروپاییان با این نوع فلفل آشنا شدند. در ابتدا کاشفان اسپانیایی و پرتغالی آن را با خود به اروپا بردند. این گیاه به دلیل طعم، رنگ و ارزش غذایی‌اش خیلی سریع به کشاورزی و آشپزی اروپایی راه پیدا کرد و در مناطق جنوبی اروپا مانند اسپانیا، ایتالیا، پرتغال و یونان کاشته شد. به مرور فلفل دلمه‌ای شیرین نیز به کام مردم اروپا نشست و کسانی که طعم فلفل‌های تند را دوست نداشتند، به این نوع فلفل خو گرفتند.
امروزه اسپانیا بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی فلفل دلمه‌ای در قاره‌ی اروپاست که بخش بزرگی از محصولات آن به خارج از اروپا نیز صادر می‌شود. کشت گلخانه‌ای این گیاه در هلند نیز رواج دارد و استفاده از فناوری‌های پیشرفته‌ی گلخانه‌ای سبب شده است که کشت این محصول در تمام طول سال در این کشور ممکن باشد.
در مناطق جنوبی ایتالیا و فرانسه هم فلفل دلمه‌ای به‌طور گسترده کشت می‌شود و لهستان و مجارستان نیز به‌خصوص در فصل‌های گرم سال، این گیاه را تولید می‌کنند.

تبادل کلمبیایی دامن قاره‌ی آسیا را هم گرفت!
فلفل دلمه‌ای در قرن 16 میلادی ازطریق تجارت دریایی از اروپا وارد آسیا شد. پرتغالی‌های و اسپانیایی‌ها که در آن زمان بزرگ‌ترین قدرت‌های دریایی جهان بودند، فلفل را به هند، چین، ژاپن و آسیای جنوب شرقی وارد کردند. پرتغالی‌ها در گوآ، مالزی، اندنزی و چین مستعمراتی داشتند که در آنها به کشت فلفل دلمه‌ای پرداختند.
این نوع فلفل در ابتدا به‌عنوان یک گیاه زینتی و دارویی استفاده می‌شد، اما به دلیل رنگ و طعم جالبش، به آشپزی و کشاورزی محلی راه پیدا کرد و کشاورزان آسیایی به‌سرعت با آن سازگار شدند و انواع متفاوتی از آن را پرورش دادند.
امروزه چین، هند، ترکیه، ایران، کره‌ی جنوبی و ژاپن مهم‌ترین تولیدکنندگان فلفل دلمه‌ای در آسیا هستند.

تاریخچه‌ی فلفل دلمه‌ای در ایران
فلفل دلمه‌ای احتمالاً نخستین بار در قرن 16 و 17 میلادی ازطریق مسیرهای تجاری بین ایران و اروپا به واسطه‌ی بازرگانان پرتغالی و اسپانیایی به ایران وارد شده است. در قرن 18 و 19 میلادی کشت این نوع فلفل در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری ایران به‌ویژه در استان‌های جنوبی مانند هرمزگان، بوشهر و خوزستان شروع شد و به‌تدریج در استان‌های دیگر گسترش یافت و وارد فرهنگ کشاورزی و غذایی مردم ایران شد و از آن در پخت دلمه نیز استفاده شد و به همین دلیل فلفل دلمه‌ای نام گرفت. البته باید گفت که دلمه کلمه‌ای است که از زبان ترکی عثمانی به فارسی وارد شده و معنای آن پرشده یا پر کردن است.
در قرن بیستم با توسعه‌ی کشاورزی صنعتی و مدرن، کشت فلفل دلمه‌ای در استان‌های فارس، تهران، اصفهان و گلستان نیز رواج پیدا کرد. امروزه ایران یکی از مهم‌ترین تولیدکنندگان فلفل دلمه‌ای در غرب آسیاست. این محصول در فضای گلخانه‌ای و فضای باز کشت می‌شود.

فلفل دلمه‌ای چگونه به قاره‌ی آفریقا وارد شد؟
پرتغالی‌ها و اسپانیایی‌ها در قرن 16 میلادی پس از کشف قاره‌ی آمریکا و آغاز تبادل کلمبیایی، فلفل دلمه‌ای را به قاره‌ی آفریقا نیز وارد کردند. پرتغالی‌ها در مستعمرات خود در سواحل غربی و جنوبی آفریقا، نقش مهمی در معرفی این محصول جدید در قاره‌ی آفریقا ایفا کردند.
این نوع فلفل ابتدا در مناطق ساحلی غرب و شرق آفریقا در کشورهای آنگولا، موزامبیک و نیجریه کاشته شد و به‌سرعت با آب‌وهوای مناطق گرم و مرطوب آفریقا سازگار شد و کشت آن در مناطق مرکزی و شرقی این قاره نیز رواج پیدا کرد.
امروزه فلفل دلمه‌ای در کشورهای مختلف آفریقا مانند نیجریه، مصر، کنیا، آفریقای جنوبی و مراکش کشت می‌شود و نقش مهمی در تغذیه و اقتصاد کشاورزی این کشورها ایفا می‌کند.

ورود فلفل دلمه‌ای به اقیانوسیه
ورور فلفل دلمه‌ای به قاره‌ی اقیانوسیه نیز به قرن 16 و 17 میلادی برمی‌گردد. کاشفان پرتغالی، اسپایایی و هلندی نقش مهمی در انتقال این محصول به جزایر اقیانوسیه داشتند.
این محصول ابتدا در مناطق گرمسیر جزایر اقیانوسیه مانند فیجی، ساموآ، تونگا و جزایر هاوایی کاشته شد و به‌تدریج وارد کشاورزی محلی این مناطق شد. در قرن 18 و 19 میلادی با گسترش تجارت دریایی و افزایش تبادل بین جزایر، کشت این نوع فلفل بیشتر در اقیانوسیه گسترش پیدا کرد و به مرور به بخشی از رژیم غذایی مردم تبدیل شد.
امروزه فلفل دلمه‌ای در استرالیا، نیوزیلند و جزایر بزر‌گ‌تر اقیانوسیه به صورت تجاری و گلخانه‌ای کشت می‌شود.
در دو قرن اخیر با پیشرفت کشاورزی مدرن کشت فلفل دلمه‌ای در نیوزیلند شکل تجاری به خود گرفت و این کشور به‌صورت گلخانه‌ای یا در زمین‌های کشاورزی به تولید آن مشغول است و محصول تازه‌ی آن به مصرف داخلی مردم این کشور می‌رسد.

درباره‌ی انواع فلفل دلمه‌ای بیشتر بدانیم
فلفل دلمه‌ای سبز از آشناترین انواع این فلفل است که پیش از رسیدنِ کامل برداشت می‌شود و نسبت به دیگر انواع این فلفل طعم تلخ‌تری دارد. فلفل دلمه‌ای قرمز گونه‌ی دیگری از این فلفل است که طعم آن شیرین‌تر از فلفل دلمه‌ای سبز است و بیشترین میزان ویتامین Cرا دارد. فلفل دلمه‌ای زرد طعمی ملایم و کمی میوه‌ای دارد. فلفل دلمه‌ای نارنجی نیز در آشپزی و انواع سالادها استفاده می‌شود و طعم آن نسبتاً شیرین است. البته فلفل دلمه‌ای سفید نیز وجود دارد که کمتر رایج است و طعم ملایمی دارد.
اما این رنگ‌های مختلف چطور در فلفل دلمه‌ای به وجود می‌آیند؟ وقتی فلفل دلمه‌ای هنوز نارس است، معمولاً رنگ آن سبز است که ناشی از رنگدانه‌ی سبز است. با رسیدن این نوع فلفل ممکن است رنگدانه‌های پنهان قرمز، نارنجی و زرد آن آشکار شود. البته متفاوت‌بوددن رنگ فلفل دلمه‌ای پدیده‌ای ژنتیکی نیز هست که باعث می‌شود کشاورزان به رنگ‌های انتخابی این گیاه دست یابند.

آموزش

راهنمای جامع بودجه‌بندی مزرعه: از تئوری تا عمل

آیا می‌دانید تفاوت بودجه جریان نقدی با بودجه سرمایه‌ای در مدیریت مزرعه چیست؟ یا چگونه یک بودجه انعطاف‌پذیر می‌تواند در برابر نوسانات بازار از عملیات کشاورزی شما محافظت کند؟ در کشاورزی مدرن، آشنایی با انواع مختلف بودجه‌بندی و کاربردهای استراتژیک آن‌ها، تفاوت میان یک مدیر منفعل و یک کشاورز پیشرو را مشخص می‌سازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: مدیریت مالی موفق، ستون فقرات هر کسب‌وکار کشاورزی پایدار است. در دنیای پرچالش کشاورزی که با نوسانات بازار، تغییرات آب‌وهوایی و ریسک‌های تولید مواجه است، بودجه‌بندی دقیق نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت بقاست.

به گزارش داوان نیوز، بودجه‌بندی مزرعه یکی از ارکان اساسی مدیریت موفق کشاورزی محسوب می‌شود. این مقاله به بررسی سیستماتیک انواع بودجه‌های مزرعه، طبقه‌بندی‌ها، کاربردها و اهمیت آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های مالی می‌پردازد. با تشریح چهار معیار اصلی طبقه‌بندی بودجه‌ها و ارائه مثال‌های کاربردی، این راهنما به کشاورزان کمک می‌کند تا ابزارهای مناسب برنامه‌ریزی مالی را برای عملیات خود انتخاب کنند.

تصور کنید قصد دارید به یک سفر جاده‌ای بروید. آیا بدون نقشه، بدون تخمین هزینه سوخت و بدون برنامه‌ریزی برای محل اقامت و غذا سفر می‌کنید؟ مسلماً خیر. موفقیت در کشاورزی نیز مستلزم برنامه‌ریزی دقیق مالی است. بودجه مزرعه در واقع نقشه راه مالی کشاورزان است؛ ابزاری سیستماتیک برای تخمین درآمد، هزینه‌ها و سودآوری عملیات کشاورزی. این ابزارها در انواع مختلفی طراحی شده‌اند تا نیازهای مدیریتی متنوع و سناریوهای تصمیم‌گیری روزانه کشاورزان را پوشش دهند.

درک طبقه‌بندی بودجه‌های مزرعه
همه بودجه‌های مزرعه یکسان نیستند. این بودجه‌ها بر اساس چهار معیار اصلی دسته‌بندی می‌شوند:
1. ماهیت و دامنه
2. ظرفیت یا انعطاف‌پذیری
3. دوره زمانی
4. عملکرد

این سیستم طبقه‌بندی به کشاورزان کمک می‌کند تا مناسب‌ترین ابزار بودجه‌بندی را برای شرایط خاص خود انتخاب کنند.

۱. طبقه‌بندی بر اساس ماهیت و دامنه

بودجه کل مزرعه
این بودجه یک دید کلی و جامع از کل عملیات کشاورزی ارائه می‌دهد. تمامی فعالیت‌ها، منابع و شرکت‌های موجود در مزرعه به عنوان یک واحد اقتصادی یکپارچه در نظر گرفته می‌شوند. این رویکرد تمام جریان‌های درآمدی (از محصولات، دام و فعالیت‌های ارزش افزوده) و کلیه هزینه‌های مرتبط را پوشش می‌دهد.

کاربرد: هنگام اتخاذ تصمیمات استراتژیک که بر کل عملیات تأثیر می‌گذارند، مانند تغییر ترکیب محصولات یا توسعه بخش دامداری.

بودجه‌های جزئی
این بودجه‌ها بر تغییرات خاص یا اضافات در عملیات موجود متمرکز هستند و تنها بخش‌های متأثر از تغییر پیشنهادی را تحلیل می‌کنند.

کاربرد: ارزیابی تصمیمات تدریجی مانند سرمایه‌گذاری در سیستم آبیاری جدید یا افزودن یک فعالیت جانبی کوچک.

۲. طبقه‌بندی بر اساس ظرفیت یا انعطاف‌پذیری

بودجه‌های ثابت
این بودجه‌ها بر اساس فرض ثابت ماندن پارامترهای خاصی مانند سطح تولید، هزینه‌های ورودی و قیمت‌های بازار در طول دوره برنامه‌ریزی عمل می‌کنند.

کاربرد: شرایط با ثبات بازار یا هنگام وجود قراردادهای تضمین‌شده قیمت.

بودجه‌های انعطاف‌پذیر
با توجه به ذات پرعدم قطعیت کشاورزی، این بودجه‌ها سناریوهای متعددی را بر اساس سطوح مختلف تولید، هزینه‌های متغیر و قیمت‌های احتمالی بازار در نظر می‌گیرند.

کاربرد: بازارهای بی‌ثبات یا محصولات وابسته به شرایط آب و هوایی.

۳. طبقه‌بندی بر اساس دوره زمانی

بودجه‌های سالانه
یک سال تولیدی (معمولاً مطابق با چرخه کشاورزی) را پوشش می‌دهند.

کاربرد: برنامه‌ریزی عملیات سالانه و اخذ وام‌های کوتاه‌مدت.

بودجه‌های بلندمدت
دوره‌های ۳ تا ۱۰ ساله یا بیشتر را در بر می‌گیرند.

کاربرد: تصمیمات سرمایه‌بر مانند خرید زمین، ساخت تأسیسات یا سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات اصلی.

۴. طبقه‌بندی بر اساس عملکرد

بودجه‌های جریان نقدی
ورود و خروج پول نقد در عملیات مزرعه را پیگیری می‌کنند و بر مدیریت نقدینگی تمرکز دارند.

کاربرد: مدیریت نیازهای نقدی فصلی در کشاورزی.

بودجه‌های سازمانی
بر اجزای منفرد عملیات (محصولات خاص، انواع دام) تمرکز کرده و هر بخش را به عنوان یک واحد تجاری جداگانه تحلیل می‌کنند.

کاربرد: مقایسه سودآوری بخش‌های مختلف مزرعه.

بودجه‌های سرمایه‌ای
سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در دارایی‌های ثابت را ارزیابی می‌کنند.

کاربرد: تحلیل بازده سرمایه‌گذاری‌های بزرگ با استفاده از تکنیک‌هایی مانند محاسبه ارزش فعلی خالص.

کاربردهای عملی در مدیریت مزرعه
کشاورزان موفق از ترکیب هوشمندانه انواع بودجه استفاده می‌کنند:
– برای وام‌گیری: ارائه بودجه جریان نقدی سالانه به بانک‌ها
– برای توسعه: استفاده از بودجه کل مزرعه برای تحلیل جامع
– برای تصمیمات روزانه: بهره‌گیری از بودجه‌های جزئی برای تحلیل‌های متمرکز

فناوری و بودجه‌بندی مدرن
نرم‌افزارهای مدیریت مزرعه، فرآیند بودجه‌بندی را با قابلیت‌های زیر متحول کرده‌اند:
– به‌روزرسانی خودکار بر اساس داده‌های واقعی
– تولید سناریوهای مختلف
– ارائه تحلیل‌های مالی بلادرنگ

جمع‌بندی و پیشنهادات
تصویر کامل مالی: تکیه بر تنها یک نوع بودجه، مانند بررسی مسیر سفر تنها با نگاه کردن به یک بخش از نقشه است. ترکیب بودجه کل مزرعه (دید کلی)، بودجه جریان نقدی (مدیریت نقدینگی) و بودجه‌های جزئی (تحلیل تغییرات) تصویر جامع‌تری از سلامت مالی ارائه می‌دهد.

برای کشاورز تازه‌کار: بودجه‌های سالانه و جریان نقدی بیشترین ارزش را دارند، زیرا به مدیریت چالش‌های اولیه نقدینگی و برنامه‌ریزی عملیاتی پایه کمک می‌کنند. با گسترش عملیات، افزودن بودجه‌های سازمانی و بلندمدت ضروری می‌شود.

بودجه‌بندی مؤثر، کشاورزان را از رانندگانی که بی‌هدف در جاده‌های مالی حرکت می‌کنند، به مسافرانی هوشمند با نقشه‌ای دقیق تبدیل می‌کند که می‌دانند به کجا می‌روند، چگونه به مقصد برسند و منابع خود را در طول سفر چگونه مدیریت کنند.

ادامه مطلب

دانستنی ها

شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت: کتابی برای ۳۱ میوه ایران

برای پاسخ به چالش مهم «برداشت به‌موقع و حفظ کیفیت میوه‌ها»، کتاب تخصصی «شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت» توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این کتاب با همکاری پژوهشکده مرکبات، معیارهای دقیق رسیدگی و روش‌های نوین برداشت را برای باغداران و کارشناسان تشریح می‌کند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، کتاب تخصصی “شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت” را منتشر کرد. بخش‌های کلیدی این اثر با مشارکت اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری تدوین شده و راهکارهای عملی برای کاهش ضایعات و افزایش کیفیت محصولات باغی ارائه می‌دهد.

به گزارش خبرنگار ما، کتاب «شاخص‌های رسیدگی و مراقبت‌های برداشت» به‌تازگی توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی منتشر شد. این اثر تخصصی در ۵۱۶ صفحه و هفت فصل، با همکاری متخصصان موسسه تحقیقات علوم باغبانی و پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری تألیف شده است.

بر اساس این گزارش، فصول مربوط به پرتقال و نارنگی توسط دکتر جواد فتاحی‌مقدم و بخش انار توسط دکتر محمدرضا وظیفه‌شناس، از اعضای هیأت علمی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، تهیه و تدوین شده است.

این کتاب به یکی از چالش‌های اصلی بخش باغبانی کشور می‌پردازد و شاخص‌های دقیق رسیدگی برای ۳۱ نوع میوه مهم ایران را معرفی می‌کند. مباحث آن از پیامدهای برداشت زودهنگام و دیرهنگام آغاز شده و تا اصول انتخاب ابزار مناسب، روش‌های بهداشتی، جمع‌آوری، بسته‌بندی اولیه و استانداردهای کیفی متناسب با مصارف مختلف (تازه‌خوری، فرآوری و صادرات) را پوشش می‌دهد.

در معرفی این کتاب آمده است: «در کشاورزی مدرن، دقت در زمان‌بندی برداشت و به‌کارگیری روش‌های درست مراقبت پس از برداشت، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ کیفیت و کاهش تلفات محصول دارد. این مجموعه که تلفیقی از آخرین یافته‌های علمی و تجربیات عملی است، با ارائه راهکارهای کاربردی و روش‌های برداشت با کمترین آسیب، راهنمای مناسبی برای باغداران، کارشناسان، دانشجویان و فعالان صنایع تبدیلی محسوب می‌شود.»

انتشار این کتاب گامی مؤثر در راستای افزایش بهره‌وری، کاهش ضایعات و ارتقای کیفیت محصولات باغی کشور از مزرعه تا بازار ارزیابی می‌شود.

ادامه مطلب

دانستنی ها

لایبنیتس DSMZ، قارچ‌های بیماری‌زا را در دسترس محققان قرار می گیرد

موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی آلمان، قارچ‌های بیماری‌زایی را که در “لیست پاتوژن‌های قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار می‌دهد. 

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: موسسه لایبنیتس آلمان DSMZ قارچ‌های فهرست شده توسط سازمان بهداشت جهانی را در دسترس محققان در سراسر جهان قرار می‌دهد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، موسسه لایبنیتس DSMZ – مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی آلمان، قارچ‌های بیماری‌زایی را که در “لیست پاتوژن‌های قارچی دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی” قرار دارند، در اختیار جامعه تحقیقاتی جهانی قرار می‌دهد. این قارچ‌ها تهدیدی رو به رشد برای سلامت انسان هستند زیرا بسیاری از آنها حساسیت کمتری به داروهای ضد قارچی رایج (ضد قارچ‌ها) نشان می‌دهند و درمان این عفونت‌ها را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کنند. در نتیجه، قارچ‌های مقاوم به دارو تمرکز اصلی تلاش‌های بین‌المللی برای توسعه استراتژی‌های درمانی جدید هستند. در پاسخ به این چالش، DSMZ مجموعه‌ای نماینده از قارچ‌ها و مخمرها را از مجموعه خود که هر سه گروه اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی را پوشش می‌دهد، جمع‌آوری کرده و سویه‌های منتخب را در زیست‌سنجی‌های اولیه در برابر داروهای ضد قارچ رایج آزمایش کرده است.

افزایش مقاومت قارچی به عنوان یک چالش جهانی
عفونت‌های قارچی تهاجمی در سراسر جهان، به ویژه در افراد دارای نقص ایمنی، در حال افزایش است. در عین حال، عفونت‌های قارچی به طور فزاینده‌ای به عنوان عفونت‌های همزمان با باکتری‌ها و ویروس‌ها یا به عنوان عفونت‌های ثانویه مشاهده می‌شوند، همانطور که در طول همه‌گیری SARS-CoV-2 مشاهده شد. دکتر سابین گرونو، متصدی مجموعه باکتری‌های بیماری‌زا در DSMZ، توضیح می‌دهد: “اهمیت عفونت‌های قارچی اغلب دست کم گرفته می‌شود یا خیلی دیر تشخیص داده می‌شوند، حتی اگر بتوانند با عوارض و مرگ و میر بالا همراه باشند.” دکتر گرونو ادامه می‌دهد: “لیست سازمان بهداشت جهانی به وضوح نیاز فوری به اقدام در این زمینه را نشان می‌دهد.”

ایزوله‌های قارچی برای تحقیق و توسعه
سویه‌های قارچی که اکنون توسط DSMZ گردآوری شده‌اند، دقیقاً همان پاتوژن‌هایی را نشان می‌دهند که به طور فزاینده‌ای در عمل پزشکی در سراسر جهان مشکل‌ساز هستند. این چالش به ویژه در مورد مخمرها برجسته‌تر است: بسیاری از گونه‌ها در زیر میکروسکوپ بسیار شبیه به هم به نظر می‌رسند، اما از نظر خواص، از جمله حساسیت یا مقاومت در برابر داروهای ضد قارچی خاص، تفاوت‌های اساسی دارند. برای رفع این پیچیدگی، ایزوله‌های طبقه‌بندی‌شده طبقه‌بندی‌شده در برابر عوامل ضد قارچی مختلف آزمایش شدند تا نشانه‌های اولیه حساسیت یا مقاومت آنها به دست آید.

این داده‌ها به همراه سویه‌ها در دسترس جامعه تحقیقاتی بین‌المللی قرار می‌گیرند. دکتر آندری یورکوف، متصدی مجموعه و متخصص طبقه‌بندی مخمرها، تأکید می‌کند: «مجموعه قارچ‌ها و مخمرهای ما تخصص دیرینه‌ای در زمینه کار با قارچ‌های بیماری‌زای انسانی دارد.» دکتر یورکوف می‌افزاید: «این شامل تخصص شناخته‌شده در طبقه‌بندی، سیستماتیک و طبقه‌بندی گروه‌های پرخطر است که پایه و اساس محکمی را برای تأمین هدفمند عوامل بیماری‌زای مرتبط برای تحقیق، تشخیص و توسعه دارو فراهم می‌کند.»

کمک DSMZ به تحقیقات بهداشت جهانی
پروفسور دکتر ایوان مست، رئیس دپارتمان منابع زیستی DSMZ برای تحقیقات اقتصاد زیستی و سلامت، نتیجه‌گیری می‌کند: «با ارائه عوامل بیماری‌زای قارچی اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی، DSMZ موسسه لایب‌نیتس سهم مهمی در تحقیقات بین‌المللی عفونت و دارو دارد.»

«همانطور که در حال حاضر برای عوامل بیماری‌زای باکتریایی اولویت‌دار صادق است، DSMZ نیز برای انعکاس تحولات جاری در الگوهای بیماری‌زایی و مقاومت، به ذخایر جدید بخش بالینی متکی است.» مروری بر سویه‌های قارچی از «لیست عوامل بیماری‌زای قارچی اولویت‌دار سازمان بهداشت جهانی» که در DSMZ موجود است، به صورت آنلاین در آدرس https://www.dsmz.de/collection/catalogue/microorganisms/special-groups-of-organisms/who-priority-pathogens-list قابل دسترسی است.

درباره موسسه لایب نیتز DSMZ
مجموعه میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی موسسه لایب نیتز DSMZ-آلمان، متنوع‌ترین مجموعه منابع بیولوژیکی جهان (باکتری‌ها، آرکی‌ها، آغازیان، مخمرها، قارچ‌ها، باکتریوفاژها، ویروس‌های گیاهی، DNA ژنومی باکتریایی و همچنین رده‌های سلولی انسانی و حیوانی) است. میکروارگانیسم‌ها و کشت‌های سلولی در DSMZ جمع‌آوری، بررسی و بایگانی می‌شوند. DSMZ به عنوان یکی از موسسات انجمن لایب نیتز، با خدمات علمی گسترده و منابع بیولوژیکی خود، از سال ۱۹۶۹ شریک جهانی تحقیقات، علم و صنعت بوده است. DSMZ اولین مجموعه ثبت شده در اروپا (مقررات (EU) شماره ۵۱۱/۲۰۱۴) بود و طبق استاندارد کیفیت ISO ۹۰۰۱:۲۰۱۵ گواهی شده است. به عنوان یک مخزن ثبت اختراع، تنها امکان در آلمان برای ذخیره مواد بیولوژیکی مطابق با الزامات پیمان بوداپست را ارائه می‌دهد. علاوه بر خدمات علمی، تحقیقات دومین رکن DSMZ است. این مؤسسه که در پردیس علوم برانشویگ-جنوب واقع شده است، بیش از ۹۲۵۰۰ منبع زیستی را در خود جای داده و تقریباً ۲۳۰ کارمند دارد. www.dsmz.de

انجمن لایبنیز
انجمن لایبنیز ۹۶ مؤسسه تحقیقاتی مستقل را که از علوم طبیعی، مهندسی و محیط زیست گرفته تا اقتصاد، علوم فضایی و اجتماعی و علوم انسانی را در بر می‌گیرد، به هم متصل می‌کند. مؤسسات لایبنیز به مسائلی با اهمیت اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی می‌پردازند. آنها تحقیقات پایه و کاربردی، از جمله در اتحادهای تحقیقاتی بین رشته‌ای لایبنیز، انجام می‌دهند، زیرساخت‌های علمی را حفظ می‌کنند و خدمات مبتنی بر تحقیق ارائه می‌دهند. انجمن لایبنیز حوزه‌های تمرکز برای انتقال دانش، به ویژه با موزه‌های تحقیقاتی لایبنیز را شناسایی می‌کند. این انجمن به سیاست‌گذاران، علم، صنعت و عموم مردم مشاوره و اطلاع‌رسانی می‌کند. مؤسسات لایبنیز به طور فشرده با دانشگاه‌ها – از جمله در قالب Leibniz ScienceCampi – و همچنین با صنعت و سایر شرکا در داخل و خارج از کشور همکاری می‌کنند. آنها مشمول یک رویه ارزیابی شفاف و مستقل هستند. به دلیل اهمیت آنها برای کل کشور، مؤسسات انجمن لایب نیتس به طور مشترک توسط دولت‌های مرکزی و منطقه‌ای آلمان تأمین مالی می‌شوند. مؤسسات لایب نیتس حدود ۲۱۴۰۰ نفر، از جمله ۱۲۱۷۰ محقق را استخدام می‌کنند. حجم مالی آن بالغ بر ۲.۳ میلیارد یورو است.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.