آموزش
تاریخچه کشت لوبیا؛ این دانهی سحرآمیز!

پایگاه DA1newes: احتمالاً انسانهای نخستین ازطریق کاشت تصادفی دانهها و مشاهدهی نتایج رشد آنها کمکم متوجه شدند که پس از افتادن دانههای گیاهانی مانند لوبیا، این گیاه دوباره در خاک رشد میکند و اینگونه شد که لوبیا توسط انسان کاشته شد.
کشت لوبیا به دوران نوسنگی (حدود 10 هزار سال پیش) بازمیگردد و این زمانی بود که انسانها از شکار صرف به گردآوری و کشاورزی روی آوردند. طبق شواهد باستانشناسی لوبیا بهطور مستقل در نقاط مختلف جهان کاشته شده است. در این نوشته به تاریخچهی پرورش این گیاه توسط انسان میپردازیم.
به گزارش اخبار روزانهی کشاورزی، قدیمیترین شواهد کشت لوبیا به حدود 8 تا 7 هزار سال پیش در پرو و مکزیک برمیگردد. آزتکها و مایاها لوبیا را به همراه ذرت و کدو پرورش میدادند. گونههایی مانند باقلا (لوبیای پهن) از حدود 6 هزار سال پیش در خاورمیانه و مصر کشت میشدند و گونههایی از لوبیای سویا و ماش از هزاران سال پیش در چین و هند پرورش مییافته است. بنابراین کشت لوبیا در نقاط مختلف جهان در زمانهای تفاوت اما تقریباً همزمان با توسعهی کشاورزی آغاز شده است.
تاریخچه کشت لوبیا در قارهی آسیا
پیش از ورود لوبیاهای آمریکایی به قارهی آسیا انواع لوبیا بهصورت بومی در کشورهای آسیایی وجود داشت. لوبیای سویا قدیمیترین نوع لوبیا در قارهی آسیاست که از 5 هزار سال پیش در چین کشت میشده و نقش مهمی در تغذیهی مردم چین، ژاپن و کره داشته است. لوبیای ماش از حدود 4 هزار و 500 سال پیش در هند و آسیای جنوب شرقی کشت میشده و در کشورهای هند و پاکستان مصرف زیادی داشته است. باقلا که از قدیمیترین انواع حبوبات در جهان است نیز از حدود 6 هزار سال پیش در خاورمیانه و آسیای غربی (ازجمله ایران) کاشته میشده است.
پس از سفرهای کریستف کلمب به قارهی آمریکا انواع لوبیاهای بومی آمریکا مانند لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و لوبیا سفید ازطریق اروپا و مسیرهای تجاری مانند جادهی ابریشم و راههای دریایی بین آسیا و اروپا به این قاره وارد شد. در قرن 16 میلادی لوبیاهای جدید به هند، چین و ایران راه یافتند و در قرنهای 18 و 19 میلادی تولید لوبیا و مصرف لوبیاهای وارداتی نیز در کشورهای آسیایی گسترش یافت.
هماکنون چین و اندونزی بزرگترین تولیدکنندگان لوبیا در جهان هستند و انواع لوبیای سفید، قرمز و چیتی در کشورهای مختلف ازجمله ایران، ترکیه و هند مصرف بالایی دارند.

کشت لوبیا در ایران
تاریخچهی کشت لوبیا در ایران به چنیدن هزار سال پیش بازمیگردد. ایران یکی از مناطق کهن کشاورزی در جهان است و شواهد نشان میدهد که کشت حبوباتی مانند باقلا، عدس و نخود در دوران باستان بهیژه در تمدنهای ایلامی، ماد و هخامنشی رایج بوده است. اما گونههایی مانند لوبیا چیتی، لوبیا قرمز و لوبیا چیتی که امروزه در ایران پرورش داده میشوند، پس از سفر کریستف کلمب به قارهی آمریکا در قرن 15 میلادی، ابتدا به اروپا و سپس به ایران منتقل شدند. از قرن 16 به بعد مقارن با سلطنت صفویان، انواع جدید لوبیا در ایران کشت شده و بهمرور وارد رژیم غذایی ایرانیان شد.
اکنون ایران از تولیدکنندگان بزرگ انواع لوبیا در منطقه است و استانهایی مانند مرکزی (شهرستان خمین)، لرستان، زنجان و فارس قطبهای اصلی کشت آن هستند. میزان برداشت لوبیا در ایران سالانه حدود 238 هزار تن برآورد میشود که 98 درصد آن بهصورت آبی و 2 درصد باقیمانده بهصورت دیم است. استان لرستان در سال 1403 حدود 40 هزار تن لوبیا تولید کرده است.
لوبیا در قارهی آمریکا
قارهی آمریکا زادگاه بسیاری از انواع لوبیاست و بر طبق شواهد باستانشناسی از هزاران سال پیش در تمدنهای باستانی این قاره کشت میشده است.
قدیمیترین شواهد باستانشناسی مربوط به کشت لوبیا نشان میدهد که این گیاه از 7 تا 8 هزار سال پیش در مکزیک و پرو کشت میشده و مایاها، آزتکها و اینکاها از نخستین تمدنهایی بودهاند که لوبیا را بهعنوان غذای اصلی پرورش میدادهاند.
انواع لوبیای چیتی، قرمز، لیما و سیاه در آمریکای جنوبی کشت میشدهاند. لوبیا به همراه ذرت و کدو یکی از سه غذای اصلی بومیان آمریکا بوده که با عنوان «سه خواهر» شناخته میشدهاند. این گیاه در سیستم کشاورزی نقش مهمی داشت، زیرا در کنار ذرت کشت میشد و نیتروژن خاک را افزایش میداد.
پس از 1492 میلادی و سفر کلمب به آمریکا، انواع بومی لوبیای آمریکا به سایر قارهها راه یافت و به یکی از غذاهای اصلی مردم جهان تبدیل شد.
امروزه برزیل، آمریکا و مکزیک بزرگترین تولیدکنندگان لوبیا در جهان هستند و انواع لوبیا در سراسر این قاره کشت میشود و بخش مهمی از رژیم غذایی مردم را تشکیل میدهد.

کشت لوبیا در قارهی آفریقا
انواع لوبیا از هزاران سال پیش در قارهی آفریقا تکامل یافته و کشت میشدند. گونهی چشمبلبلی از 5 هزار سال پیش در غرب آفریقا کشت میشد و هنوز هم در کشورهایی مثل نیجریه، نیجر و سنگال بخش مهمی از رژیم غذایی مردم را تشکیل میدهد. لوبیای بامبارا نیز از 3 هزار سال پیش در قارهی آفریقا کشت میشده است. گونهی لیما نیز که از لوبیاهای بومی آمریکای جنوبی است، ازطریق مسیرهای تجاری باستانی به قارهی آفریقا وارد شده است.
در دوران باستان بازرگانان هند و خاورمیانه برخی حبوبات مانند باقلا را به قارهی آفریقا بردند. در قرن 15 و 16 میلادی که دوران استعمار و تجارت جهانی بود، لوبیاهای چیتی، سفید و قرمز ازطریق اسپانیاییها و پرتغالیها و از طریق مسیرهای تجاری و تجارت برده به این قاره وارد شد. در قرنهای 18 و 19 مصرف لوبیاهای وارداتی نیز در این قاره گسترش یافت.
لوبیا به دلیل مقاومت در برابر شرایط خشک و فقیربودن خاک، از مهمترین منابع مهم پروتئین گیاهی در قارهی آفریقا محسوب میشود و کشورهای نیجریه، تانزانیا، اوگاندا و کنیا مهمترین تولیدکنندگان آن هستند. لوبیاهای چیتی و چشمبلبلی محوبترین انواع لوبیا در میان مردم این قاره هستند.
کشت لوبیا در استرالیا
لوبیای بومی در استرالیا وجود ندارد اما در قرنهای 18 و 19 با ورود مهاجران اروپایی به استرالیا کشت لوبیا در این کشور آغاز شد.
ایالتهای کوئینزلند و نیو ساوت ولز از مهمترین نقاط تولید لوبیا در استرالیا هستند. مناطق گرم و نیمهگرمسیری این کشور برای رشد لوبیا مناسب هستند. انواع لبیاهای قرمز، چشمبلبلی، چیتی، سیاع و لیما در این کشور کشت میشود. بیشتر لوبیا تولیدشده در استرالیا به مصرف داخلی میرسد و بخشی از آن نیز به آسیا و خاورمیانه صادر میشود.

نقش امروزی لوبیا در تغذیهی مردم جهان
لوبیا یکی از مهمترین منابع غذایی جهان است و به دلیل ارزش غذایی بالا، قیمت مناسب و سازگاری با محیطهای مختلف، در رژیم غذایی بسیاری از مردم جهان نقش دارد. این گیاه منبع غنی پروتئین گیاهی و از جایگزینهای گوشت در رژیمهای گیاهخواری و خامگیاهخواری نقش مهمی دارد.
لوبیا همچنین منبع غنی فیبر است و برای هضم بهتر غذا، کاهش یبوست و کنترل قند خون مفید است. فیبر موجود در لوبیا باعت کاهش کلسترول بد (LDL) و پیشگیری از بیماریهای قلبی میشود. این گیاه حاوی آهن، پتاسیم و ویتامین B9 نیز هست.
این محصول همچنین حاوی تمام اسیدهای آمینهی ضروری برای انسان است و در کشورهای در حال توسعه که گوشت در آنها گران است، یک منبع پروتئین غنی و مغذی محسوب میشود.
کشت لوبیا نسبت به دامپروری، آب و انرژی کمتری مصرف میکند و به کاهش بحرانهای زیستمحیطی کمک میکند. این گیاه با تثبیت نیتروژن باعث بهبود کیفیت خاک و افزایش بهرهوری کشاورزی میشود.

آموزش
همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سمآبیاری: اصول و روشها»
سمآبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمتاللهی و علیرضا مامنپوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفتکشها از طریق سامانههای آبیاری تحت فشار میپردازد.

پایگاه خبری داواننیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سمآبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانههای آبیاری تحت فشار (سمآبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیستمحیطی را بهطور قابلتوجهی کاهش میدهد.
راهنمای جامع شیمآبیاری و سمآبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن
چکیده:
آشنایی با مفهوم شیمآبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سمآبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.
شیمآبیاری چیست؟
به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیمآبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفتکشها (حشرهکش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیمکنندههای رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایجترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.
در تقسیمبندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سمآبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفتکشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانههای آبیاری تحت فشار (بارانی و قطرهای) با موفقیت اجرا میگردند.
تاریخچه و جایگاه سمآبیاری در جهان و ایران
اولین مطالعات جدی در زمینه سمآبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سمآبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:
1. کنترل پیشرویشی علفهای هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندامهای هوایی (مانند شتهها، لارو پروانهها) در محصولات سبزی و صیفی.
در ایران، مطالعه سمآبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانههای آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.
مزایا و محدودیتهای شیمآبیاری و سمآبیاری
مهمترین مزایا عبارتند از:
– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواختتر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیستمحیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.
محدودیتها و الزامات کلیدی:
– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچهای قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سمآبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سمآبیاری بیش از حد خیس باشد.
اصول فنی و ایمنی در سمآبیاری
برای موفقیت در سمآبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:
1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لولهها و تجهیزات الزامی است.
نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سمآبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.
سمآبیاری در سامانههای مختلف آبیاری
1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سمآبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.
2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانههای بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:
– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).
3. آبیاری قطرهای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطرهچکانهای با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطرهچکان اندازهگیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.
تأثیر کیفیت آب بر سمآبیاری
بر اساس استانداردها، در سامانههای آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسیزیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سمآبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.
نمونههای موفق سمآبیاری در جهان
– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقهخوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجهفرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علفهای هرز در سیبزمینی با سم EPTC.
نتیجه گیری و توصیه های پایانی
سمآبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانههای آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانهها برای سمآبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سمآبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.
آموزش
مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی
آیا میدانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست میخورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

پایگاه خبری داواننیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.
به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داواننیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه دادهاند. بر این اساس، خاکها به سه دسته اصلی تقسیم میشوند:
– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطرهای و نوبتبندی کوتاهمدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.
– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه میباشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.
– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته میشود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایدهآل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.
نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنیسازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاکهای شنی و رسی) توصیه میشود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست میتواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجهگیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی میتوانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهرهوری مزرعه خود را تضمین کنند.
توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونهبرداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتیمتر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایهها بین انگشتان) انجام شود.
آموزش
انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد
سرمازدگی بهاره یکی از مهمترین چالشهای باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را بهعنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهرهبرداران استانهای البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

پایگاه خبری داواننیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری برگزار شد.
این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهرهبرداران پیشرو و کارشناسان استانهای مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.
دکتر عجمگرد، رئیس پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.
دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهرهوری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.
در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکتکنندگان روبهرو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر میشود». همچنین نقش ارقام دیرگل بهعنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.
سنجش و تولید4 هفته پیشمدیرعامل مرغک: افق ۱۴۰۶ ما ارزشآفرینی منطقهای است / تورم متوقفمان نکرده است
بیمه4 هفته پیشبیمه گندمکاران: پوشش کامل، حق بیمه رایگان، غرامت ۱۵۰ درصدی
سنجش و تولید4 هفته پیشقیمت جدید شیر، ماست و پنیر اعلام شد / جدول نرخ مصوب چهار محصول لبنی پرمصرف
دانستنی ها2 هفته پیشمجموعۀ کامل ستون تغییر اقلیم نشریه طبیعت ایران منتشر شد
دانستنی ها3 هفته پیشهشدار سازمان حفظ نباتات: حذف قطعی علفکش «لینورون» از مزارع ایران
اصناف4 هفته پیشنهادههای مرغداری ۵ برابر شد، تسهیلات ۵۰ همتی بلاتکلیف ماند
سردبیر4 هفته پیشپارادوکس تنباکوی ایران: تولیدکننده سوم خاورمیانه، واردکننده خالص جهان
سرخط4 هفته پیشتسهیلات تشویقی برای اجرای آییننامه بند «خ» ماده ۷۱ قانون برنامه هفتم




















