سردبیر
قاچاق خاک؛ تهدیدی برای امنیت غذایی

پایگاه خبری داوان نیوز: قاچاق خاک ایران به عنوان یک تهدید جدی برای امنیت غذایی و محیط زیست کشور، سالهاست که ادامه دارد. این گزارش به بررسی سابقه تاریخی، روشهای قاچاق، نقش نهادهای مسئول و چالشهای پیش رو میپردازد. با وجود تکذیبهای مکرر دولتی، شواهد متعددی از قاچاق خاک به ویژه به کشورهای حاشیه خلیج فارس وجود دارد که نیازمند عزم جدی برای مقابله است.
به گزارش ناظم رامتین، خبرنگار داوان نیوز، خاک به عنوان یک منبع تجدیدناپذیر، پایهایترین عنصر امنیت غذایی و محیط زیست هر کشوری محسوب میشود. در ایران، قاچاق خاک به مدت چند دهه به عنوان یک معضل جدی مطرح بوده است. اگرچه نهادهای دولتی بارها این موضوع را تکذیب کردهاند، اما اظهارات مقامات رسمی و کارشناسان محیط زیست حاکی از واقعیتی تلخ است. این گزاش به تحلیل ابعاد مختلف قاچاق خاک در ایران، سابقه تاریخی آن و عملکرد نهادهای مسئول در جلوگیری از این پدیده میپردازد.
سابقه تاریخی قاچاق خاک
بر اساس اسناد و گزارشهای موجود، قاچاق خاک ایران از دهه ۱۳۸۰ آغاز شده و تاکنون ادامه دارد. اولین گزارشها در مورد قاچاق خاک در سال ۱۳۹۲ منتشر شد، اما بلافاصله از سوی مسئولان تکذیب گردید. این روند تکذیب و انتشار اخبار تا سال ۱۴۰۰ ادامه یافت، تا اینکه سرانجام سازمان تات، وابسته به وزارت جهاد کشاورزی در آذر ۱۴۰۰ به طور رسمی قاچاق خاک را تأیید کرد.
جزیره هرمز به عنوان یکی از کانونهای اصلی قاچاق خاک شناخته میشود. بر اساس گزارشها، صادرات خاک این جزیره بین ۲۰ تا ۳۰ سال سابقه دارد و شرکتهایی با بهرهگیری از ارتباطات خود به برداشت و صادرات خاک مشغول بودهاند. همچنین، استانهای جنوبی مانند فارس، بوشهر و هرمزگان به دلیل نزدیکی به کشورهای حاشیه خلیج فارس، بیشترین آسیب را از قاچاق خاک متحمل شدهاند.
روشهای قاچاق خاک
قاچاقچیان خاک از روشهای متنوع و گاهی عجیبی برای انتقال خاک استفاده میکنند:
– پوشش صادرات سیمان: یکی از متداولترین روشها، استخراج خاک در پوشش صادرات سیمان است.
– صادرات گیاهان تزئینی: قاچاقچیان با بهانه صادرات گل و گیاه، مقدار قابل توجهی از خاک مرغوب را به همراه ریشه گیاهان خارج میکنند.
– فروش به عنوان خاک معدنی: اگرچه صادرات خاک معدنی با مجوز وزارت صنعت، معدن و تجارت مجاز است، اما در بسیاری از موارد، خاک زراعی و مرتعی به جای خاک معدنی صادر میشود.
– استخراج غیرقانونی از معادن: خریداران معادن شن و ماسه در هنگام برداشت از معادن، مقداری از خاک منطقه را به صورت قاچاق خارج میکنند.
نقش نهادهای مسئول و عملکرد آنها
سازمان حفاظت محیط زیست
این سازمان به طور مکرر نسبت به قاچاق خاک هشدار داده است. معصومه ابتکار، رئیس سابق این سازمان، در سال ۱۳۹۵ به صراحت از قاچاق خاک جزیره هرمز انتقاد کرد. عیسی کلانتری، رئیس بعدی سازمان، در سال ۱۳۹۷ اعلام کرد که برخی دستاندرکاران بخش دولتی در قاچاق خاک دخیل هستند. با وجود این هشدارها، این سازمان توانایی لازم برای جلوگیری کامل از قاچاق خاک را نداشته است.
وزارت جهاد کشاورزی
این وزارتخانه اغلب موضوع قاچاق خاک را تکذیب کرده است. علی مراد اکبری، معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی وقت کشور، در سال ۱۴۰۰ گفت: «هیچ گزارش مستندی مبنی بر قاچاق خاک کشاورزی به دست ما نرسیده است». با این حال, در تضاد با این ادعا، حمیدرضا پیروان، رئیس گروه مهندسی حفاظت از آب و خاک سازمان تحقیقات کشاورزی (زیرمجموعه وزارت جهاد)، قاچاق خاک را بر اساس مشاهدات عینی تأیید کرد.
مجلس شورای اسلامی
برخی نمایندگان مجلس مانند سمیه رفیعی، رئیس فراکسیون محیط زیست، خواستار برخورد با قاچاقچیان خاک شدهاند. با این حال , پرویز اوسطی، نایب رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس، در سال ۱۴۰۰ اعلام کرد که هیچ گزارش مستندی در این زمینه به کمیسیون کشاورزی نرسیده است. این دوگانگی نشاندهنده فقدان عزم جدی در مجلس برای حل معضل قاچاق خاک است.
وزارت صنعت، معدن و تجارت
این وزارتخانه به عنوان متولی صدور مجوز برای صادرات خاک معدنی، مورد انتقاد سازمان محیط زیست قرار گرفته است. علی مریدی، مدیرکل دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست، اعلام کرد که وزارت صنعت در مقابل درخواستهای این سازمان برای جلوگیری از صادرات خاک مقاومت میکند.
پیامدهای قاچاق خاک
– تخریب محیط زیست: برداشت بیرویه خاک به اکوسیستم مناطق به ویژه جزایر جنوبی مانند هرمز آسیب جدی وارد میکند.
– تهدید امنیت غذایی: ایران از لحاظ خاک حاصلخیز برای کشاورزی کشوری فقیر محسوب میشود. تنها ۱۰-۱۱ درصد از خاک ایران مستعد کشاورزی است و ادامه قاچاق، امنیت غذایی کشور را تهدید میکند.
– تخریب سرمایه ملی: خاک یک منبع تجدیدناپذیر است و تشکیل هر سانتیمتر آن صدها سال زمان میبرد. قاچاق خاک به معنی فروش سرمایه ملی با قیمتی ناچیز (کامیونی ۸ دلار) است.
– آسیب به روابط بینالمللی: قاچاق خاک میتواند به تنشهای منطقهای با کشورهای همسایه دامن بزند.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی«داوان نیوز»، قاچاق خاک در ایران پدیدهای است که به رغم تکذیبهای مکرر دولتی، برای بیش از دو دهه ادامه داشته است. به نظر میرسد ضعف نظارتی، فقدان عزم سیاسی، از عوامل تداوم این معضل هستند. برای مقابله با قاچاق خاک، راهکارهای زیر پیشنهاد میشود:
1. تقویت قوانین و مقررات: قانون حفاظت از خاک که در سال ۱۳۹۷ تصویب شد، باید به طور جدی اجرایی شود و مجازاتهای سنگینی برای قاچاقچیان در نظر گیرد.
2. هماهنگی بین نهادها: ایجاد هماهنگی بین سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت صنعت و دستگاهقضایی برای مقابله مؤثر با قاچاق خاک ضروری است.
3. افزایش نظارت بر مبادی خروجی: نظارت بر بنادر، گمرکات و مرزها باید افزایش یابد تا از خروج خاک تحت پوششهای مختلف جلوگیری شود.
4. افزایش آگاهی عمومی: آگاهیبخشی درباره ارزش خاک و پیامدهای قاچاق آن میتواند جامعه را نسبت به این موضوع حساس کند.
5. توسعه فناوریهای تشخیص: استفاده از فناوریهای پیشرفته برای تشخیص نوع خاک صادراتی میتواند از خروج خاک زراعی تحت عنوان خاک معدنی جلوگیری کند.
قاچاق خاک تنها یک مسئله زیستمحیطی یا اقتصادی نیست، بلکه به معنی فروش تدریجی سرمایه ملی و به خطر انداختن آینده نسلهای آینده است. مقابله با این پدیده نیازمند عزم ملی و همکاری همه نهادهای مسئول است.
این گزارش بر اساس گزارشهای منتشر شده در رسانههای داخلی و اظهارات مقامات رسمی تهیه و تنظیم شده است.

سردبیر
منابع آزادشده؛ فرصت یا تهدید؟ / هشدار اتاق ایران درباره تکرار خطاهای برجام
رئیس مرکز پژوهشهای اتاق ایران با آسیبشناسی دوره برجام تأکید کرد: «موتور تابآوری اقتصاد در دوران تحریم، دیگر توان گذشته را ندارد» و خواستار مشارکت واقعی بخش خصوصی در سازماندهی سرمایههای آزادشده شد، تا رشد اقتصادیِ صرفاً آماری، جای خود را به توسعه عادلانه و اشتغالزایی پایدار بدهد.

پایگاه خبری داواننیوز: رئیس مرکز پژوهشهای اتاق ایران با هشدار نسبت به تکرار تجربه ناقص دوره برجام، اعلام کرد که ورود منابع مالی جدید به کشور، بدون «سازماندهی سرمایه با محوریت بخش خصوصی» و اصلاح نظام بانکی، نه تنها به رشد پایدار منجر نمیشود، بلکه به دلیل تمرکز ۸۵ درصدی سود در اختیار نهادهای عمومی، خطر تشدید ناترازیهای ساختاری را به همراه دارد.
به گزارش خبرنگار اقتصادی داواننیوز، سیوسومین نشست از دوره دهم هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، میزبان ارائه گزارشی راهبردی از سوی عیسی منصوری، رئیس مرکز پژوهشهای اتاق ایران، با محوریت «ضرورت تخصیص بهینه منابع آزادشده» بود. منصوری با اشاره به چشمانداز ورود جریانهای مالی قابلتوجه به اقتصاد کشور در پی توافقات اخیر، بر ضرورت تدوین چارچوبی دقیق، شفاف و مشارکتمحور برای مدیریت این منابع تأکید کرد و هشدار داد که بدون بازطراحی نظام تخصیص، امکان هدررفت سرمایههای حیاتی وجود دارد.
سرمایهگذاری هوشمند؛ پیشنیاز بهرهوری ملی
منصوری در آغاز سخنان خود با یادآوری تجربه دوره برجام، خاطرنشان کرد که مرکز پژوهشهای اتاق ایران با واکاوی دقیق دادههای آن دوره، به این نتیجه رسیده است که صرفِ آزادسازی منابع بدون ایجاد سازوکار سازماندهی سرمایه با مشارکت فعال بخش خصوصی، نهتنها به رشد پایدار نمیانجامد، بلکه میتواند به ناترازیهای جدید دامن بزند. وی تأکید کرد:پیشبینی میشود به دنبال توافقات صورتگرفته، منابع قابلتوجهی به کشور وارد شود؛ بنابراین باید با دقتی بینظیر و بر اساس اولویتهای ازپیشتعیینشده، این منابع را بهگونهای تخصیص دهیم که بهرغم محدودیتها، بهرهوری ملی ارتقا یابد.
اصلاح نظام بانکی و اتصال زنجیرههای تولید؛ دو رکن کلیدی
رئیس مرکز پژوهشهای اتاق ایران، دو محور اساسی را برای موفقیت این فرآیند برشمرد:
۱. اصلاح نظام بانکی برای مدیریت ریسک و هدایت نقدینگی به سمت فعالیتهای مولد؛
۲. ایجاد پلهای ارتباطی میان بنگاههای داخلی و خارجی بهگونهای که زنجیره ارزش در اقتصاد ملی تقویت شود.
منصوری بر لزوم فراهمسازی «فرصت برابر برای همه فعالان اقتصادی» تأکید کرد و گفت: باید زمینهای ایجاد شود که بنگاهها، فارغ از اندازه، بتوانند مسیر توسعه خود را تعریف کنند و در این میان، نقش تسهیلگری دولت و اتاق بازرگانی حیاتی است.
رشد اقتصادی در سایه بنگاههای کوچک؛ اما سود در انحصار معدود نهادها
منصوری در بخش دیگری از گزارش خود، به بررسی ساختار بنگاههای اقتصادی ایران پرداخت و با استناد به آمارهای رسمی، اعلام کرد که ۹۶ درصد بنگاههای فعال در کشور، خرد و تنها نیمدرصد آنها بزرگ هستند. وی با اشاره به سهم ۸۵ درصدی بنگاههای کوچک و متوسط در اشتغالزایی، این گروه را موتور اصلی ایجاد شغل دانست، اما در عین حال هشدار داد: متأسفانه بیش از ۸۵ درصد سود شرکتهای سودده، به یک درصد از بنگاهها تعلق دارد که عمدتاً نهادهای عمومی غیردولتی هستند. این یعنی ساختار سود و قدرت اقتصادی در کشور به شدت متمرکز است و این تمرکز، تابآوری اقتصاد را در دوران تحریم کاهش داده است.
وی افزود که این بنگاههای یکدرصدی، پیش از تحریمها نقش موتور تابآوری دولت را ایفا میکردند، اما در سالهای اخیر، آسیبهای جدی دیدهاند و دیگر ظرفیت گذشته را ندارند؛ بنابراین نباید چشمانداز توسعه را منحصر به آنها دانست.
تجربه برجام؛ رشد نامتوازن و درسهای ناگفته
رئیس مرکز پژوهشهای اتاق ایران با اشاره به اینکه اوج رشد اقتصادی کشور در دو سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ (دوره برجام) ثبت شده و در آن بازه وضعیت اشتغال نیز بهبود یافته، اما تأکید کرد که بررسیهای دقیقتر نشان میدهد «بخش قابلتوجهی از این بهبود در حوزههایی رخ داده که رشد اقتصادی تأثیر مستقیمی بر آنها نداشته است.» به گفته منصوری، این ناهمگونی نشان میدهد که تخصیص منابع در آن دوره نیز با کاستیهایی همراه بوده و تکرار آن بدون اصلاح ساختاری، خطایی استراتژیک خواهد بود.
مالکیت و اندازه بنگاه؛ معیارهای اصلی تخصیص منابع
منصوری در جمعبندی گزارش خود، بر ضرورت شکلگیری «چارچوبی جامع» برای تخصیص منابع تأکید کرد و گفت: در زمان توزیع منابع آزادشده، نباید صرفاً به متغیرهای کلان اقتصادی توجه کنیم؛ بلکه نوع مالکیت، اندازه بنگاه و میزان اشتغالزایی هر واحد باید به عنوان شاخصهای کلیدی مدنظر قرار گیرد. سازماندهی سرمایه باید با مشارکت واقعی بخش خصوصی تعریف شود تا هم عدالت اقتصادی برقرار گردد و هم کارایی افزایش یابد.
وی در پایان از همه فعالان اقتصادی، نهادهای سیاستگذار و نمایندگان مجلس خواست تا با نگاه به آینده و عبرت از گذشته، مسیری را ترسیم کنند که در آن، منابع نهتنها به عنوان یک «فرصت»، بلکه بهمثابه «ابزاری برای تحول ساختاری» دیده شوند.
اقتصاد
وزیر اقتصاد: جنگ اقتصادی آغاز شده / اصلاح مقررات و تسویه مطالبات در دستور کار
پیشنویس تفاهمنامه پنججانبه برای یکپارچهسازی دستگاههای اقتصادی تدوین شد؛ وزیر اقتصاد در نشست شورای گفتوگو از امضای قریبالوقوع این سند خبر داد و گفت: فرآیند شناسایی و حذف مقررات مزاحم تولید و تجارت، با همکاری اتاق ایران آغاز شده است.

پایگاه خبری داواننیوز: در صد و سیششمین نشست شورای گفتوگوی دولت و بخش خصوصی، بر ضرورت افزایش تابآوری اقتصاد کشور در شرایط سخت و تداوم حمایت از کسبوکارها تا پایان وضعیت اضطرار تأکید شد. وزیر اقتصاد نیز از آغاز فرآیند شناسایی و اصلاح مقررات مزاحم در مسیر تولید و تجارت خبر داد.
به گزارش خبرنگار اقتصادی ما، صمد حسنزاده، رئیس اتاق ایران و دبیر شورای گفتوگو، در ابتدای این نشست با اشاره به تجارب دوران جنگ، همبستگی ملت و دولت را عامل عبور از شرایط دشوار دانست و اظهار داشت که پایان جنگ، سرآغاز شکوفایی اقتصادی با محوریت بخش خصوصی خواهد بود.
علی مدنیزاده، وزیر اقتصاد و رئیس شورا، ضمن گرامیداشت یاد شهدا، خاطرنشان کرد که اگرچه جنگ نظامی پایان یافته، اما جنگ اقتصادی تازه آغاز شده است و وزارت اقتصاد با همین رویکرد به رفع موانع تولید و کسبوکار ادامه میدهد. وی همچنین بر امیدواری خود برای تداوم رونق در بازار سرمایه تأکید کرد.
در ادامه، کیوان کاشفی، قائممقام دبیر شورا، از تدوین پیشنویس تفاهمنامه پنججانبه میان وزارت اقتصاد، معاونت حقوقی ریاستجمهوری، وزارت کشور، دفتر هیأت دولت و اتاق ایران خبر داد که با هدف یکپارچهسازی دستگاههای مرتبط با قوانین اقتصادی و تسهیل محیط کسبوکار، به زودی امضا خواهد شد.
یکی از محورهای مهم نشست، بررسی مطالبات معوق واردکنندگان کالاهای اساسی بود. وزیر اقتصاد با اشاره به دستور رئیسجمهور برای تسویه هرچه سریعتر تعهدات، از صدور ابلاغیه به بانکهای دولتی برای توقف اقدامات علیه بدهکاران تا زمان تعیین تکلیف نهایی خبر داد و قول پیگیری برای بانکهای خصوصی را نیز داد.
همچنین فعالان بخش خصوصی به چالشهای موجود در واردات از بنادر جنوب و مابهالتفاوت کرایه حمل اشاره کردند که قرار شد توسط مدیرکل گمرک پیگیری شود. وزیر اقتصاد نیز از اجرایی شدن پروژه «حمل یکسره» برای کاهش زمان تجارت و حمل کالا در آینده نزدیک خبر داد.
در بخش پایانی نشست، گزارشی از آسیبشناسی سیاستهای حمایتی دولت در دوران جنگ ارائه شد. بر اساس این گزارش، از ۱۰۶ حکم حمایتی صادره، نارضایتی بالایی به دلیل ناهماهنگی در اجرا، بیخبری استانها، ضعف نظارت و تمرکز بر بخش تولید و صنعت (با غفلت از بخشهایی مانند فناوری اطلاعات و توزیع) وجود داشته است. در این راستا، پیشنهاد تشکیل کمیتهای برای بازنگری و تدوین بسته حمایتی یکپارچه تا پایان وضعیت اضطرار مطرح شد. وزیر اقتصاد قول بررسی کارشناسی پیشنهادات را ظرف یک هفته داد و از تشکیل کارگروهی در وزارتخانه برای هماهنگی بین بانکها، بیمه و مالیات به منظور جبران خسارت واحدهای آسیبدیده خبر داد.
به گزارشاخبار روزانه کشاورزی، نشست شورای گفتوگو با تأکید بر ضرورت هماهنگی بیشتر دستگاهها، تسویه مطالبات معوق و بازنگری در سیاستهای حمایتی، گامهای عملی برای بهبود محیط کسبوکار و افزایش تابآوری اقتصادی در شرایط پساجنگ را کلید زد. اجرایی شدن تفاهمنامه پنججانبه و اصلاح مقررات مانع تولید، از مهمترین مصوبات این جلسه به شمار میرود.
سردبیر
«کشاورزی حفاظتی» در ایران ردیف اعتباری اختصاصی ندارد
مشاور معاون امور زراعت با انتقاد از نبود حمایت مالی هدفمند، اعلام کرد که توسعه کشاورزی حفاظتی در اراضی زراعی کشور نیازمند ردیف اعتباری اختصاصی است؛ در حالی که این روش در جهان بیش از ۲۱۰ میلیون هکتار از اراضی را به خود اختصاص داده است.

پایگاه خبری داواننیوز: با وجود موفقیت طرحهایی نظیر «جهش تولید در دیمزارها»، کشاورزی حفاظتی در ایران همچون بسیاری از کشورهای پیشروی جهان از ردیف اعتباری اختصاصی بیبهره است و مشاور معاون امور زراعت این خلأ را مانعی جدی برای توسعه بهرهوری و صیانت از آب میداند.
به گزارش خبرنگار ما، مشاور معاون امور زراعت در طرح کشاورزی حفاظتی با تأکید بر نقش کلیدی این روش در افزایش بهرهوری و صیانت از منابع تولید، گفت: توسعه کشاورزی حفاظتی در اراضی زراعی کشور نیازمند اختصاص ردیف اعتباری مستقل است.
سیدعلی شهرستانی اظهار داشت: با وجود پیگیریهای انجامشده در سالهای گذشته برای اجرای طرحهای کشاورزی حفاظتی در مزارع، متأسفانه این طرح هنوز فاقد هرگونه اعتبار متمرکز و اختصاصی در وزارت جهاد کشاورزی است.
وی نبود ردیف اعتباری مستقل را یک خلأ اساسی برای توسعه این نوع کشاورزی دانست و تصریح کرد: اجرای صحیح کشاورزی حفاظتی ضمن افزایش بهرهوری تولید و صرفهجویی در مصرف آب، از منابع پایه تولید نیز حراست میکند. از این رو، برای گسترش آن به منابع مالی مشخص و هدفمند نیاز داریم.
مشاور معاون امور زراعت یادآور شد: در حال حاضر، با تدابیر معاونت امور زراعت، کشاورزی حفاظتی در چارچوب دو سند ملی «افزایش بهرهوری» و «الگوی کشت ملی» دنبال شده و از محل اعتبارات این دو طرح تأمین مالی میشود.
وی با بیان اینکه کشاورزی حفاظتی توانسته نقش برجسته خود را در طرحهایی نظیر «جهش تولید در دیمزارها» و «طرح پایداری تولید» به اثبات برساند، تأکید کرد که این رویکرد برای تداوم موفقیتها، نیازمند حمایت مالی ویژه است.
شهرستانی در ادامه به تجربه موفق کشورهای پیشرو در این حوزه اشاره کرد و گفت: در سطح جهان، نزدیک به ۲۱۰ میلیون هکتار از اراضی کشاورزی به روش حفاظتی و زیر کشت محصولات راهبردی مانند گندم، ذرت و سویا رفته است. عمده این اراضی در کشورهای صادرکننده غلات از جمله کانادا، آمریکا، برزیل، آرژانتین، استرالیا، اوکراین، قزاقستان، چین و هند قرار دارد.
وی افزود: این کشورها تولید غلات، به ویژه در اراضی دیم، را بر مبنای کشاورزی حفاظتی قرار دادهاند و سرمایهگذاری گستردهای در این زمینه انجام میدهند.
منبع: پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی
پرونده ویژه4 هفته پیشهمگرایی پژوهش، پایش و حکمرانی در شبکه ملی گیاهپزشکی
سنجش و تولید4 هفته پیشمدیرعامل مرغک: افق ۱۴۰۶ ما ارزشآفرینی منطقهای است / تورم متوقفمان نکرده است
بیمه4 هفته پیشبیمه گندمکاران: پوشش کامل، حق بیمه رایگان، غرامت ۱۵۰ درصدی
سنجش و تولید4 هفته پیشقیمت جدید شیر، ماست و پنیر اعلام شد / جدول نرخ مصوب چهار محصول لبنی پرمصرف
دانستنی ها2 هفته پیشمجموعۀ کامل ستون تغییر اقلیم نشریه طبیعت ایران منتشر شد
دانستنی ها3 هفته پیشهشدار سازمان حفظ نباتات: حذف قطعی علفکش «لینورون» از مزارع ایران
اصناف4 هفته پیشنهادههای مرغداری ۵ برابر شد، تسهیلات ۵۰ همتی بلاتکلیف ماند
سردبیر4 هفته پیشپارادوکس تنباکوی ایران: تولیدکننده سوم خاورمیانه، واردکننده خالص جهان




















