با ما همراه باشید

پرونده ویژه

ویترین تا بازار جهانی: تاثیر جشنواره‌های کشاورزی بر تولید و صادرات

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: برگزاری جشنواره‌های محصولات کشاورزی، یکی از راهبردهای مؤثر در مسیر رونق تولید، توسعه صادرات و دستیابی به اقتصاد پایدار روستایی است. این رویدادها که ریشه در آیین‌های کهن برداشت محصول دارند، در شکل مدرن خود به ابزاری کارآمد برای معرفی ظرفیت‌ها، ایجاد بازارهای جدید و تشویق بهره‌وری تبدیل شده‌اند.

ناهید حسینی/ داوان نیوز؛ جشنواره‌های کشاورزی با کارکردی فراتر از یک رویداد محلی و فرهنگی، به عنوان ابزاری راهبردی در توسعه اقتصادی شناخته می‌شوند. این گزارش با بررسی تاثیرات چندجانبه این جشنواره‌ها بر تولید و صادرات، نشان می‌دهد که چگونه آن‌ها با ایجاد بازارهای مستقیم، توسعه برندسازی و جلب حمایت‌های دولتی، مسیر صادرات محصولات کشاورزی را هموار کرده و به اقتصاد پایدار روستایی منجر می‌شوند. مطالعه موردی جشنواره‌های موفق در ایران، از جمله جشنواره گردو در بانه، جشنواره سیر در همدان و جشنواره انگور در مشگین‌شهر، گواهی بر اثربخشی این رویدادهاست.

در ادامه این گزارش به بررسی تاثیرات چندجانبه این جشنواره‌ها و نمونه‌های عینی موفق در ایران می‌پردازیم.

در سال‌های اخیر، جشنواره‌های محصولات کشاورزی در سراسر ایران، از حاشیه به متن برنامه‌های توسعه منطقه‌ای راه یافته‌اند. این جشنواره‌ها که اغلب همزمان با فصل برداشت محصول و در بستر جغرافیایی و فرهنگی همان منطقه برگزار می‌شوند، تنها یک نمایش ساده نیستند. آن‌ها پیوند دیرینه فرهنگ و کشاورزی را به رخ کشیده و به قالبی مؤثر برای تجاری‌سازی محصولات، انتقال دانش و توسعه منطق‌ای تبدیل شده‌اند. در شرایطی که بخش کشاورزی با چالش‌هایی مانند نبود مدیریت منسجم، مشکلات قیمت‌گذاری و گسترش پدیده دلالی‌سم مواجه است، این جشنواره‌ها راهکاری عملی برای خروج از این وضعیت و اتصال مستقیم تولیدکننده به بازار داخلی و بین‌المللی ارائه می‌دهند.

بخش اول: تاثیرات کلان برگزاری جشنواره ها
۱-۱. معرفی ظرفیت‌ها و ایجاد بازارهای جدید
جشنواره‌ها ویترینی زنده از پتانسیل‌های خدادادی و توانمندی‌های تولیدی یک منطقه هستند. همان‌گونه که معاون استاندار کردستان در جشنواره گردو بانه اشاره کرد، این رویدادها عاملی برای «معرفی ظرفیت‌های استان، رونق تولید و رشد صادرات» هستند . این معرفی، اولین و ضروری‌ترین گام برای فتح بازارهای جدید، به ویژه بازارهای صادراتی است.

۱-۲. توسعه برندسازی و ایجاد ارزش افزوده
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مستمر جشنواره‌ها، برندسازی منطق‌ای برای محصولات است. هنگامی که یک محصول مانند «سیر سولان» در جشنواره‌ای ملی معرفی و حتی به ثبت جهانی می‌رسد، به یک برند شناخته‌شده تبدیل می‌شود که این خود، ارزش افزوده اقتصادی قابل توجهی برای کشاورزان به ارمغان می‌آورد . مسئولان جشنواره سیر همدان به درستی، برندسازی و تسهیل روند صادرات این محصول راهبردی را از اهداف اصلی خود عنوان کرده‌اند .

۱-۳. ترویج دانش و بهینه‌سازی تولید
بسیاری از جشنواره‌ها، تنها به نمایش محصول خام بسنده نکرده و با ارائه روش‌های علمی و نوین کاشت، پیوند و برداشت، به ارتقای دانش بومی‌ران کمک می‌کنند. به عنوان مثال، جشنواره گردو بانه با هدف «معرفی ارقام برتر گردو، تولید محصول سالم و توسعه بازارهای صادراتی» برگزار شد . این انتقال دانش، بهره‌وری در بخش تولید را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار می‌دهد.

۱-۴. جلب حمایت‌های دولتی و قانونی
حضور مقامات بلندپایه استانی و ملی در این جشنواره‌ها، فرصتی استثنایی برای جلب توجه مسئولان به ظرفیت‌ها و همچنین مشکلات بخش کشاورزی ایجاد می‌کند. همان‌طور که در کردستان شاهد بودیم، این رویدادها بستری برای «تقویت اعتبارات حوزه کشاورزی با عنایت به زیرساخت‌های مستعد» فراهم می‌کنند

نمونه‌های موفق جشنواره‌های ملی در ایران
برای درک عینی تأثیرات یادشده، بررسی چند نمونه موفق ملی ضروری است. جدول زیر نمایی کلی از این جشنواره‌ها ارائه می‌دهد:

| نام جشنواره | محل برگزار | محصول محوری | دستاوردهای کلیدی |
| جشنواره گردو؛ شهرستان بانه، کردستان: معرفی ظرفیت‌های کشاورزی استان، جذب سرمایه‌گذار، حرکت به سمت بهینه‌سازی کاشت و فروش |
| جشنواره سیر؛ منطقه سولان، همدان:  ثبت جهانی محصول، برندسازی، هدف‌گیری بازارهای صادراتی |
| جشنواره ملی انگور؛ مشگین‌شهر، اردبیل: معرفی محصولات فرآوری شده (دوشاب، کشمش، سرکه)، توسعه گردشگری، فروش بی‌واسطه |
| جشنواره پسته؛ رفسنجان، کرمان: تأکید بر نقش کلیدی در اقتصاد ملی (حدود ۱.۵ میلیارد دلار ارزآوری)، حل چالش‌های صادراتی |
| جشنواره انار؛ خلخال، اردبیل: معرفی پتانسیل‌های منطقه، توسعه اقتصاد پایدار روستایی |
| جشنواره گل محمدی؛ قزوین و بردسیر: نمایش ظرفیت‌های تولیدی و صنایع تبدیلی (عطر، گلاب) |

جشنواره سیر سولان همدان: از ثبت جهانی تا صادرات
جشنواره سیر در منطقه «سولان» همدان، که به عنوان قطب تولید سیر کشور شناخته می‌شود , نمونه‌ای درخشان از یک رویداد تأثیرگذار است. ثبت جهانی این محصول در خرداد ۱۴۰۲، نقطه عطفی بود که اعتبار بین‌المللی به آن بخشید. با تولید سالانه ۶۰ هزار تن سیر در این منطقه , این جشنواره بستری برای جلب حمایت‌های گسترده در جهت ایجاد صنایع تبدیلی و زیرساخت‌های لازم برای صادرات فراهم کرده است.

جشنواره ملی انگور مشگین‌شهر: پیوند فرهنگ و اقتصاد
این جشنواره تنها به نمایش انگور محدود نمی‌شود، بلکه با معرفی فرآورده‌های جانبی مانند دوشاب، کشمش، مویز و سرکه، به توسعه صنایع تبدیلی و غذایی کمک شایانی می‌کند . از دیگر ویژگی‌های منحصر به فرد این جشنواره، فروش مستقیم و بی‌واسطه محصول از تولیدکننده به مصرف‌کننده است که سود بیشتری را عاید باغداران می‌کند. همچنین، تلفیق این رویداد با برنامه‌های فرهنگی مانند موسیقی محلی و بازی‌های بومی، به جذب گردشگر و رونق اقتصاد محلی منجر شده است .

جشنواره گردو بانه: همگرایی منطقه‌ای برای توسعه
برگزاری جشنواره گردو در بانه کردستان با حضور استان‌های همجوار، نشان‌دهنده نگاه منطقه‌ای و همگرا به توسعه است . این جشنواره فرصتی برای تبادل تجربیات، معرفی ارقام برتر و در نهایت، یکپارچه‌سازی بازارهای صادراتی در سطح منطقه غرب کشور فراهم کرده است.

راهکارهایی برای ارتقای اثربخشی جشنواره ها
برای بهره‌گیری حداکثری از پتانسیل این جشنواره‌ها، توجه به موارد زیر ضروری است:
– مدیریت حرفه‌ای رویدادها: موفقیت یک جشنواره محصول‌محور یک‌روزه، در گرو «ده‌ها روز برنامه‌ریزی، لجستیک، تدارک و تفکر» است . دولت باید بیشتر در نقش حامی و مشاور ظاهر شده و اجازه دهد مشارکت حداکثری جامعه محلی محقق شود .
– توسعه صنایع تبدیلی و بسته‌بندی: جشنواره‌ها باید محفلی برای نمایش و ترویج صنایع تبدیری مانند تولید رب، آبمیوه، اسانس، روغن و مربا باشند . این امر از خام‌فروشی جلوگیری کرده و سود اقتصادی بیشتری برای کشاورزان به همراه دارد.
– استمرار و تداوم برگزاری: برندسازی و تأثیرگذاری پایدار، در گرو تداوم است. به گفته «غفور آقایی»، برای دستیابی به برند معتبر، باید دستکم «۱۰ سال متوالی جشنواره‌ای را به صورت حرفه‌ای و کاملاً تخصصی برگزار کرده و آن را حمایت کنیم» .
– پیوند با گردشگری: توسعه «گردشگری کشاورزی» از طریق ارائه خدماتی مانند تجربه چیدن میوه، درو کردن یا اقامت در روستا می‌تواند به منبع درآمد پایداری برای جوامع محلی تبدیل شود .

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، برگزاری جشنواره‌های محصولات کشاورزی، راهکاری کم‌هزینه اما بسیار اثربخش برای نجات اقتصاد روستایی، کاهش مهاجرت و ایجاد اشتغال پایدار است. این رویدادها با معرفی ظرفیت‌ها، توسعه برندسازی، ایجاد بازارهای جدید و تسهیل صادرات، نقش انکارناپذیری در رونق تولید و افزایش درآمد ملی ایفا می‌کنند. نمونه‌های موفقیت‌آمیزی مانند جشنواره سیر همدان و انگور مشگین‌شهر نشان می‌دهند که با برنامه‌ریزی اصولی، مدیریت حرفه‌ای و مشارکت واقعی مردم، می‌توان این جشنواره‌ها را از یک رویداد صرفاً نمایشی به موتور محرک اقتصاد منطقه تبدیل کرد. تحقق این امر، عزمی جدی و همکاری همه‌جانبه نهادهای دولتی و بخش خصوصی را می‌طلبد.

پرونده ویژه

همگرایی اطلاعاتی؛ راهبرد سه‌وجهی جهاد کشاورزی برای برونرفت از بحران آب

معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی، با درک عمق بحران ناشی از تغییرات اقلیمی و مدیریت ناپایدار گذشته، بر سه محور «داده و شفافیت»، «پشتیبانی علمی» و «مشارکت گسترده» متمرکز شده است. اتصال سامانه های اطلاعاتی، مهمترین گام برای گذار از مدیریت سلیقه‌ای به حکمرانی داده محور است که میتواند به اصلاح الگوی کشت و افزایش بهره‌وری منجر شود. هرچند این مسیر با چالشهای فنی و فرهنگی روبه‌روست، اما به نظر میرسد با حمایت دولت و همکاری میان‌بخشی، گامهای مؤثری برای تضمین امنیت غذایی و پایداری تولید در بخش کشاورزی برداشته شده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: با تشدید آثار تغییرات اقلیمی و خشکسالی‌های بیسابقه در سال آبی جاری ، بخش کشاورزی به‌عنوان بزرگترین مصرف‌کننده منابع آب با چالشی بیسابقه روبه‌روست . در این شرایط، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اتخاذ رویکردی فرابخشی و مبتنی بر داده، در تلاش است تا با یکپارچه‌سازی اطلاعات و بهره‌گیری از ظرفیتهای علمی و حقوقی، مسیر برونرفت از بحران کمآبی را هموار کند.

ناظم رامتین/ خبرنگار داوان‌نیوز؛ با کاهش منابع آب تجدیدپذیر ایران از متوسط تاریخی ۱۳۰ میلیارد مترمکعب به حدود ۹۰ میلیارد مترمکعب در پی تشدید تغییرات اقلیمی و خشکسالی‌های پیوسته، و برداشت بیرویه‌ای که منجر به تخلیه حدود ۱۵۰ میلیارد مترمکعب از ذخایر آب زیرزمینی کشور شده است، بخش کشاورزی به‌عنوان مصرف‌کننده حدود ۹۰ درصد از آب تجدیدپذیر، در کانون بحران قرار دارد . در این شرایط، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اتخاذ رویکردی فرابخشی و مبتنی بر یکپارچه‌سازی داده‌ها، در تلاش است تا با عبور از الگوهای ناکارآمد گذشته، معماری نوینی برای حکمرانی آب و خاک در کشور پیاده‌سازی کند. این گزارش به تحلیل ابعاد این راهبرد نوین میپردازد.

یکپارچه‌سازی سامانه‌های اطلاعاتی؛ گامی بنیادین در گذار به حکمرانی هوشمند

مهمترین و بیسابقه‌ترین اقدام معاونت آب و خاک، اتصال سامانه‌های اطلاعاتی وزارت جهاد کشاورزی و وزارت نیرو است. بر اساس این طرح که پس از دو سال پیگیری و تصویب در شورای هماهنگی معاونان دو وزارتخانه به مرحله اجرا رسیده، سامانه «ساماب» وزارت نیرو به سامانه پهنه‌بندی تولیدات کشاورزی متصل میشود تا امکان تطبیق داده های تولید با میزان برداشت آب فراهم آید.

این همگرایی اطلاعاتی که در مراحل بعدی به سایر سامانه ها نظیر «مزرعه من» نیز تسری خواهد یافت، پاسخی ساختاری به مهمترین خلأ سیاستگذاری در ایران یعنی «تشتت نهادی و بخشی‌نگری» است که پژوهشها به‌عنوان مهمترین نیروی محرکه بحران آب در بخش کشاورزی شناسایی کردهاند . اتصال این سامانه‌ها، امکان محاسبه دقیق بهره‌وری آب در سطح هر بهره‌بردار (نسبت تولید به ازای هر واحد آب مصرفی) را فراهم میسازد و زمینه را برای اصلاح الگوی کشت بر اساس پایداری منابع و پایش مستمر عملکرد برنامه‌ها مهیا میکند.

معماری نوین حکمرانی آب؛ از نهادهای سنتی تا مشارکت راهبردی

در کنار یکپارچه‌سازی داده‌ها، سرپرست معاونت آب و خاک بر مؤلفه‌های کلیدی دیگری تأکید دارد که نشان از درک عمیق از الزامات حکمرانی پایدار آب دارد:

پشتیبانی علمی و پژوهشی: دیدار با روسای مؤسسات تحقیقاتی بر ضرورت بهره‌گیری از ظرفیتهای علمی برای تدوین نقشه‌های مدیریت‌پذیر خاک، اجرای قانون حفاظت از خاک، و توسعه فناوریهای نوین آبیاری تأکید دارد. این رویکرد پاسخگوی نیاز به «توانمندسازی نهادی» و «یادگیری نهادی» است که پژوهشها به‌عنوان پیش‌نیاز افزایش مشارکت کشاورزان و بهرهوری آب معرفی کرده‌اند.

دیپلماسی آب و صیانت از منافع ملی: تأکید بر تأمین حقآبه ایران از رودخانه ارس به‌عنوان منبع حیاتی برای بیش از ۲۳۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی استانهای آذربایجان، نشان میدهد که راهبردهای داخلی مدیریت آب با رایزنی‌های حقوقی و بین‌المللی برای حفظ امنیت آبی کشور گره خورده است. این اقدام در راستای کاهش آسیب‌پذیری ناشی از «تنش‌های اجتماعی و قومی پیرامون آب» که در الگوهای حکمرانی نامطلوب شناسایی شده، قابل ارزیابی است.

مشارکت بهره‌برداران و تشکلها: تأکید بر نقش تشکلهای کشاورزی و بخش خصوصی در مدیریت زیرساختها، پاسخی به یافته‌های پژوهشی است که «مشارکت، مشورت و درگیری کاربران در تدوین برنامه‌های منطقه‌ای» را از مؤلفه‌های کلیدی حکمرانی موفق آب معرفی کرده‌اند . پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که نظامهای آبیاری مبتنی بر مشارکت (مانند قنات) از بهره‌وری اقتصادی آب بالاتری نسبت به نظامهای مبتنی بر چاه برخوردارند و این مزیت با تقویت شفافیت، پاسخگویی و عدالت در حکمرانی ارتباط مستقیم دارد .

تمرکز بر اجرا؛ از سامانه‌های نوین آبیاری تا حکمرانی تطبیقی

برگزاری مستمر نشستهای کارگروه پیگیری طرحهای نیمه‌تمام سامانه‌های نوین آبیاری با حضور مدیران استانی، نشاندهنده عزم جدی برای تکمیل زیرساختهای فیزیکی افزایش بهره‌وری است. با این حال، سرپرست معاونت آب و خاک به‌درستی بر این نکته تأکید دارد که مدیریت پایدار بدون مشارکت ذینفعان ممکن نیست. این رویکرد با یافته‌های پژوهشی در خصوص شکست برنامه‌های «بالا به پایین» احیای دریاچه ارومیه همخوانی دارد؛ جایی که عدم مشارکت جوامع محلی نه‌تنها منجر به تحقق اهداف نشد، بلکه توسعه باغات آببر را تشدید کرد . پژوهش‌های تطبیقی نشان میدهند که سیاستهای یک‌بعدی فاقد سازوکارهای نظارتی مؤثر، منجر به کاهش اعتماد، افزایش رفتارهای فرصت‌طلبانه و تضعیف سرمایه اجتماعی میشوند؛ در مقابل، تلفیق سیاستهای نرم (آموزش و نظارت) با سیاستهای سخت (یارانه‌های مشروط و تأمین پایدار آب) به افزایش بهره‌وری فیزیکی آب می‌انجامد.

به گزارش خبرنگار اخبار روزانه کشاورزی، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با درک عمق بحران ناشی از تغییرات اقلیمی، برداشت بیرویه از آب‌های زیرزمینی، و مهمتر از آن، ناکارآمدی الگوهای بخشی و جزیرهای مدیریت، بر سه محور اساسی متمرکز شده است: «یکپارچه‌سازی اطلاعات و شفافیت» برای گذار از تصمیم‌گیری سلیقه‌ای به حکمرانی داده‌بنیان، «توانمندسازی نهادی از طریق پژوهش و مشارکت» برای بازسازی سرمایه اجتماعی و اعتماد، و «دیپلماسی فعال آب» برای صیانت از منافع ملی در سطح فرامرزی. با توجه به اینکه ۸۵ درصد از چالشهای اساسی حوضه‌های آبریز کشور در ابعاد کمی آب، تغییرات اقلیمی، فناوری و ظرفیت‌سازی اجتماعی قابل اولویت‌بندی هستند ، این راهبرد سه‌وجهی میتواند در صورت استمرار و پرهیز از نگاه مقطعی، الگویی برای حکمرانی تطبیقی و تابآور در برابر بحران کمآبی فراهم آورد. با این حال، موفقیت نهایی این برنامه در گرو تحقق کامل احکام قانونی مرتبط با حکمرانی یکپارچه آب و عبور از مرزهای مدیریتی سنتی است؛ فرایندی که به حمایت مستمر دولت و تعامل سازنده تمام ذینفعان نیاز دارد.

ادامه مطلب

آب و انرژی

کاهش ۵ میلیارد مترمکعبی آب کشاورزی تا ۱۴۰۷ / ۴ استان در تنش آبی

برنامه هفتم توسعه کاهش مصرف آب کشاورزی به ۶۵ میلیارد مترمکعب را تکلیف کرده، اما آیا الگوی کشت تدوین شده بر اساس ۶۷ میلیارد مترمکعب، آن هم در شرایطی که بارشها غیرقابل پیش‌بینی است و استانهای مرکزی درگیر تنش آبیاند، ضمانت اجرایی کافی برای جبران این شکاف ۲ میلیارد مترمکعبی را دارد؟ مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی میگوید: انعطاف پذیری در الگو، پاسخ این چالش است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در شرایطی که کشور با خشکسالی‌های پی در پی و کاهش محسوس منابع آبی روبه‌رو است، مدیریت مصرف در بخش کشاورزی که سهم عمده‌ای از مصارف آب کشور را به خود اختصاص داده، به یکی از اولویت‌های اصلی دولت و وزارت جهاد کشاورزی تبدیل شده است. بر اساس قانون برنامه هفتم پیشرفت، هدفگذاری شده است که مصرف آب در این بخش تا سال ۱۴۰۷ به ۶۵ میلیارد متر مکعب کاهش یابد؛ هدفی که به نظر میرسد با چالشها و فرصت‌های متعددی همراه است.

به گزارش خبرنگار ما، امیر هدایتی، مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی، با اعلام بر ضرورت کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی به ۶۵ میلیارد متر مکعب تا پایان برنامه هفتم تأکید کرد. این هدف در حالی دنبال میشود که بر اساس اعلام مسئولان، مصرف آب کشاورزی در سالهای عادی حدود ۷۰ میلیارد متر مکعب بوده است.

وی افزود که برنامه الگوی کشت برای سال زراعی آینده بر اساس ۶۷ میلیارد مترمکعب آب تدوین و توسط سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ابلاغ شده است. این برنامه با انعطاف‌پذیری لازم برای مواجهه با شرایط اقلیمی پیش‌بینی‌شده طراحی شده تا در صورت کاهش آب اختصاصی، تغییری متناسب در الگوی کشت ایجاد و از اختلال در تولید جلوگیری شود.

هدایتی با اشاره به عملکرد سال آبی گذشته گفت: در ابتدا بر اساس پیش‌بینی‌های خشکسالی، ۵۱ میلیارد متر مکعب آب برای بخش کشاورزی در نظر گرفته شده بود، اما بارشهای مناسب در نیمه دوم سال به ویژه در زمستان، باعث شد در عمل بیش از این میزان آب در اختیار کشاورزان قرار گیرد. با این حال، وی هشدار داد که برخی استانها نظیر تهران، البرز، قم و قزوین همچنان با تنش آبی شدیدی دست و پنجه نرم میکنند.

تلاش برای افزایش بهره‌وری؛ از آبیاری نوین تا اصلاح الگوی کشت

تحقق هدف کاهش مصرف آب به ۶۵ میلیارد متر مکعب، نیازمند تغییر رویکردهای سنتی و حرکت به سمت افزایش بهره‌وری است. در این زمینه، توسعه سامانه های نوین آبیاری و آبیاری هوشمند که میتواند بهره‌وری آب را تا دو برابر افزایش دهد، در دستور کار قرار دارد. همچنین وزارت جهاد کشاورزی بر اجرای کامل الگوی کشت بر اساس تناسب اراضی و مزیت‌های نسبی هر منطقه تأکید دارد و کشاورزان را به رعایت آن ملزم میداند.

ناترازی و تکالیف استانی

بر اساس ماده ۳۷ برنامه هفتم توسعه، کشور مکلف به رفع ۱۵ میلیارد متر مکعب ناترازی در بخش آب است و سهم هر استان از این کاهش تعیین شده است. به عنوان مثال، استان یزد موظف است ۶۰ میلیون مترمکعب و استان کرمانشاه ۴۰۰ میلیون مترمکعب از مصرف آب خود را کاهش دهد که بخش قابل توجهی از آن مربوط به بخش کشاورزی است.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، با وجود اقدامات انجام‌شده و برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته، مسیر رسیدن به هدف ۶۵ میلیارد مترمکعبی مصرف آب در بخش کشاورزی، دشوار و نیازمند عزم ملی و همکاری همه جانبه است. کارشناسان معتقدند علاوه بر سرمایه‌گذاری در فناوریهای نوین و توسعه زیرساخت‌ها، فرهنگسازی و همراهی کشاورزان با سیاست‌های اصلاحی نیز نقشی کلیدی در موفقیت این طرح خواهد داشت.

ادامه مطلب

پرونده ویژه

غفرانی: فقدان مکانیزاسیون پایدار، تهدیدی پنهان برای امنیت ملی

در شرایطی که ایران در گذار اقتصادی و مواجهه با تهدیدات بیرونی قرار دارد، معاون حراست جهاد کشاورزی در نشست اراک، فقدان مکانیزاسیون پایدار را بزرگترین تهدیدِ پنهان امنیت غذایی ارزیابی کرد و خواستار خروج از کشاورزی سنتی به سمت فناوری‌های نوین در مزرعه شد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در نشست تخصصی روسای ادارات امور فناوری‌های مکانیزه سراسر کشور که در هتل امیرکبیر اراک برگزار شد، معاون سازمان حراست وزارت جهاد کشاورزی با تأکید بر پیوند راهبردی میان مکانیزاسیون و امنیت ملی، از این حوزه به عنوان «خط مقدم دفاع از سفره ایرانیان» یاد کرد.

به گزارش خبرنگار ما، علی غفرانی در جمع مسئولان فناوری‌های مکانیزه با اشاره به جایگاه ویژه مکانیزاسیون در دوران گذار اقتصادی و تهدیدات بیرونی، اظهار داشت: امنیت غذایی نه فقط یک نیاز زیستی، بلکه رکن اساسی امنیت ملی و خواسته به‌حق مردم از حاکمیت است. تجربه جنگ‌های اخیر نشان داد که ثبات بازار غذا، خط قرمز تاب‌آوری کشورهاست.

وی با استناد به فرمایشات امام شهید (ره) که امنیت غذایی را «مسئله درجه یک» خوانده بودند، افزود: در شرایطی که جمعیت کشور رو به افزایش است، مکانیزاسیون دیگر یک انتخاب فنی نیست؛ بلکه ضرورتی استراتژیک برای بقای تولید پایدار است.

معاون سازمان حراست جهاد کشاورزی، مکانیزاسیون را «تجلی دانش در مزرعه و ظهور فناوری در بستر تولید» تعریف کرد و گفت: کیفیت کشاورزی امروز با شاخص نفوذ ماشین‌آلات مدرن گره خورده است. از این رو، شناسایی چالش‌های پیشِ روی مکانیزاسیون پایدار و رفع موانع آن، اولویت غیرقابل اغماض بخش کشاورزی است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر لزوم تحول در نگرش سنتی به کشاورزی، تصریح کرد: رشد بهره‌وری و ارتقای کیفیت محصولات، بدون ورود جدی فناوری‌های مکانیزه امکان‌پذیر نیست. باید از مزرعه‌های کوچک تا مجتمع‌های بزرگ تولیدی، ردپای نوآوری را به چشم دید.

کارشناسان حاضر در این نشست معتقدند که سخنان غفرانی را باید فراخوانی برای بازنگری در سیاست‌های تأمین امنیت غذایی دانست؛ چراکه در شرایط تحریم و نوسانات ارزی، تقویت توان داخلی در حوزه ساخت و بهینه‌سازی ادوات کشاورزی، می‌تواند وابستگی را کاهش داده و پایداری تولید را تضمین کند. همچنین تأکید بر «مکانیزاسیون پایدار» نشان از عزم جدی برای حرکت به سمت کشاورزی هوشمند با مصرف بهینه منابع دارد.

این گزارش حاکی است که جلسات تخصصی این گردهمایی، بر تدوین نقشه راه جامع برای یکپارچه‌سازی فناوری در زنجیره تولید تا توزیع محصولات کشاورزی متمرکز خواهد بود.

در پایان، معاون سازمان حراست جهاد کشاورزی خاطرنشان کرد: امنیت غذایی امروز، میراث ماندگار فردای کشور ماست. مکانیزاسیون پلی است که گذر از کشاورزی معیشتی به کشاورزی دانش‌بنیان را ممکن می‌سازد و این مسیر، نیازمند همت جمعی و نگاه راهبردی همگان است.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار