پایگاه خبری داوان نیوز: فلفل چیلی با دارا بودن ارزش‌های اقتصادی، تغذیه‌ای و فرهنگی، یکی از مهمترین محصولات کشاورزی در جهان محسوب می‌شود. با این حال، بهبود ژنتیکی و به‌نژادی مدرن این گیاه همواره با مانع جدی باززایی ناکارآمد و وابسته به ژنوتیپ در شرایط آزمایشگاهی مواجه بوده است. این محدودیت، کاربرد تکنیک‌های پیشرفته‌ای مانند تراریختی را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. اخیراً پژوهشی نشان داده که استفاده از یک پپتید نوظهور به نام CaREF1 در ترکیب با تنظیم‌کننده‌های رشد مرسوم، می‌تواند به طور چشمگیری بر این مقاومت غلبه کند. این مقاله به بررسی این پیشرفت می‌پردازد که چگونه پروتکل بهینه‌شده با CaREF1 راندمان باززایی را در فلفل تقریباً دو برابر نموده و دریچه‌ای نو را به سوی بیوتکنولوژی کارآمد این محصول گشوده است.

چکیده:
باززایی کارآمد گیاهان یک گام ضروری و اغلب محدودکننده در فرآیندهای بهبود ژنتیکی مدرن از جمله تراریختی است. این مطالعه اثربخشی یک پپتید جدید، CaREF1، را در غلبه بر مقاومت ذاتی فلفل چیلی در برابر باززایی بررسی می‌کند. با ادغام این پپتید با تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی سنتی در یک پروتکل کشت بافت بهینه‌شده، راندمان کلی باززایی در ژنوتیپ پرکاربرد Zunla-1 به طور قابل توجهی از ۲۷.۲٪ به ۵۵.۰٪ افزایش یافت. این پروتکل با بهینه‌سازی مراحل القای کالوس، تشکیل شاخه و ریشه‌زایی، وابستگی ژنوتیپی را کاهش داده و انتقال از بافت کالوس به ساختارهای ساقه‌ای را تسهیل می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که CaREF1 یک ابزار قدرتمند برای پیشبرد برنامه‌های بیوتکنولوژیکی در فلفل و احتمالاً دیگر گونه‌های مقاوم خانواده Solanaceae فراهم می‌آورد.

مقدمه:
جنس *Capsicum* (فلفل چیلی) به دلیل ارزش غذایی، اقتصادی و فرهنگی جهانی خود، یکی از مهمترین محصولات کشاورزی محسوب می‌شود. با این وجود، پیشرفت در بهبود ژنتیکی آن از طریق تکنیک‌های مولکولی، به دلیل باززایی ضعیف و وابسته به ژنوتیپ در شرایط *in vitro*، با چالش مواجه است. تنگناهایی مانند نرخ پایین تشکیل شاخه و ایجاد ساختارهای غیرطبیعی، کاربرد روش‌هایی مانند تراریختی و اصلاح جهش‌ای را محدود ساخته است. بنابراین، توسعه پروتکل‌های باززایی قوی و کارآمد یک ضرورت تحقیقاتی است. اخیراً، پپتیدهای نشانگر به عنوان مولکول‌های تنظیم‌کننده نوین رشد که می‌توانند پاسخ‌های مورفوژنتیک را تعدیل کنند، مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مقاله کاربرد پپتید CaREF1 را به عنوان یک عامل مکمل برای افزایش چشمگیر راندمان باززایی در فلفل گزارش می‌دهد.

مواد و روش‌ها (خلاصه):
این مطالعه بر پایه تحقیق منتشر شده توسط وو و همکاران (۲۰۲۵) در مجله *Seed Biology* (DOI: 10.48130/seedbio-0025-0012) استوار است. پروتکل ارائه‌شده یک رویکرد گام‌به‌گام سیستماتیک برای بهینه‌سازی هر مرحله از باززایی (القای کالوس، اندام‌زایی، طویل‌شدن ساقه و ریشه‌زایی) در چندین ژنوتیپ فلفل (از جمله Zunla-1 و CM334) است. ریزنمونه‌های مختلف (کوتیلدون، هیپوکوتیل و ریشه) در محیط‌های کشت حاوی ترکیبات مختلف اکسین، سیتوکینین و غلظت‌های نانومولاری از پپتید CaREF1 قرار داده شدند. بهینه‌ترین تیمار برای هر مرحله بر اساس نرخ پاسخ کمی و مشاهدات بافت‌شناسی انتخاب شد.

نتایج:
۱. القای کالوس: مؤثرترین تیمار (Tc2: 1 mg/L IAA + 1 nM CaREF1) منجر به القای کالوس در ۹۷.۲٪ ریزنمونه‌های کوتیلدون Zunla-1 و ۹۰.۰٪ در CM334 شد. غلظت‌های بالاتر CaREF1 یا استفاده از 2,4-D نتایج مطلوبی نداشت.
۲. تشکیل شاخه: تیمار Tsf2 (5 mg/L AgNO₃ + 1 nM CaREF1) بالاترین نرخ باززایی ساقه (حدود ۸۰٪) را در کوتیلدون‌های هر دو ژنوتیپ ایجاد کرد که نسبت به کاربرد AgNO₃ به تنهایی افزایش چشمگیری نشان داد.
۳. ریشه‌زایی: تیمار Tr2 (حاوی IBA و CaREF1) نرخ ریشه‌زایی را در گیاهان باززاشده Zunla-1 از ۵۲٪ (بدون پپتید) به ۷۸٪ افزایش داد.
۴. راندمان نهایی: ادغام مراحل بهینه‌شده در یک پروتکل پیوسته، راندمان کلی باززایی (تولید گیاهان کامل) را در ژنوتیپ Zunla-1 از ۲۷.۲٪ به ۵۵.۰٪ دو برابر کرد.
۵. تأیید بافت‌شناسی: تجزیه و تحلیل‌های میکروسکوپی نشان داد که CaREF1 تراکم سلولی، سازمان بافتی و فعالیت مریستم‌های ساقه را بهبود بخشیده و تمایز موفقیت‌آمیز را ممکن می‌سازد.

بحث و نتیجه‌گیری:
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، یافته‌ها به وضوح نشان می‌دهند که پپتید CaREF1 به عنوان یک عامل سینرژیست قدرتمند عمل کرده و کارایی تنظیم‌کننده‌های رشد سنتی را در غلبه بر مقاومت باززایی فلفل افزایش می‌دهد. دو برابر شدن راندمان نهایی در ژنوتیپ Zunla-1 یک دستاورد قابل توجه در بیوتکنولوژی این محصول محسوب می‌شود. اگرچه پاسخ‌ها همچنان تا حدی به ژنوتیپ و نوع ریزنمونه وابسته هستند، این پروتکل پایه‌ای مستحکم برای توسعه سیستم‌های تبدیل ژنتیکی قابل اطمینان فراهم می‌آورد. کاربرد موفقیت‌آمیز CaREF1 راه را برای مهندسی ژنتیک هدفمند جهت ایجاد صفات مطلوب مانند مقاومت به بیماری‌ها و تنش‌های محیطی در فلفل هموار می‌سازد. علاوه بر این، این رویکرد پتانسیل بالایی برای تطبیق و استفاده در سایر گونه‌های مقاوم خانواده Solanaceae و حتی فراتر از آن دارد و می‌تواند به عنوان یک استراتژی عمومی برای تسریع برنامه‌های بهبود ژنتیکی محصولات زراعی مورد استفاده قرار گیرد.

منبع:

Wu, H., & Wang, L. (2025). A novel peptide enhances regeneration efficiency in chili pepper (Capsicum annuum). Seed Biology. DOI: 10.48130/seedbio-0025-0012.

پایگاه خبری داوان نیوز: راه‌حل نوین کنترل زیستی آفات با فناوری «آهسته رهش» به زودی وارد بازار می‌شود.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، شرکت کوپرت از معرفی محصول انقلابی «لیمونیکا اولتی-مایت» خبر داد؛ یک ابزار کنترل زیستی ثبت‌ اختراع‌شده که مدیریت پایدار و مؤثر دو آفت مهم کشاورزی، تریپس و مگس سفید، را متحول می‌کند.

این نوآوری، مؤثرترین کنه شکارچی از گونه Amblydromalus limonicus را با یک سیستم پیشرفته رهایش آهسته در قالب «کیسه اولتی-مایت» ادغام کرده است. این فناوری برخلاف روش‌های سنتی، امکان رهایش مداوم، کنترل‌شده و بلندمدت (۴ تا ۶ هفته) کنه‌های شکارچی را فراهم می‌آورد و هماهنگی بهینه‌ای با چرخه زندگی آفت ایجاد می‌کند.

مزایای کلیدی این محصول عبارتند از:

تولید انحصاری و پایدار: کوپرت با تکیه بر تخصص خود در سیستم‌های بیولوژیک و تولید در مقیاس انبوه، تنها ارائه‌دهنده قادر به تولید پایدار این کنه شکارچی در حجم‌های تجاری است که ضمانت تأمین و قابلیت اطمینان را به همراه دارد.

فناوری کیسه‌ای پیشرفته: کیسه‌های این محصول از فویل کاملاً کمپوست‌پذیر صنعتی ساخته شده‌اند که یک ریزاقلیم بهینه و مقاوم در برابر نوسانات رطوبت ایجاد می‌کنند. این شرایط، تکثیر بی‌وقفه و رهایش تدریجی کنه‌ها را حتی در محیط‌های چالش‌برانگیز تضمین می‌نماید.

کارایی برتر کنه شکارچی: Amblydromalus limonicus با نرخ بالای شکار، تکثیر سریع و توانایی منحصر به فرد در حمله به مراحل مختلف رشد آفت (حتی لاروهای متحرک تریپس)، مؤثرتر از بسیاری از گونه‌های رقیب عمل کرده و امکان مداخله زودتر و قوی‌تر را فراهم می‌کند.

عملکرد اثبات‌شده در میدان: آزمایش‌های میدانی موفق، به‌ویژه در مقابله با گونه‌های مهاجم تریپس مانند Thrips parvispinus در اسپانیا، پتانسیل بالای این محصول را به عنوان بخشی کلیدی از برنامه‌های مدیریت تلفیقی آفات (IPM) تأیید کرده است.

انعطاف‌پذیری آب‌وهوایی: این راه‌حل در گستره وسیعی از دما (حتی تا ۱۴ درجه سانتیگراد) عملکرد مؤثری دارد و آن را به گزینه‌ای قابل استفاده در تمام طول سال، فراتر از محدودیت‌های فصلی، تبدیل می‌کند.

به گفته تیم کوپرت، «لیمونیکا اولتی-مایت» با ترکیب یک عامل کنترل زیستی قدرتمند و یک سیستم رهایش نوآورانه، راه‌حلی استراتژیک، قابل اعتماد و پایدار برای کشاورزان و باغداران در سراسر جهان ارائه می‌دهد که به دنبال کاهش وابستگی به روش‌های شیمیایی و حرکت به سامانه‌های کشاورزی مقاوم‌تر و متوازن‌تر هستند.

پایگاه خبری داوان نیوز: پژوهشگران با کشف “زمان طلایی” استفاده از مواد طبیعی، روشی مؤثر برای حفظ طراوت، رنگ و ویتامین‌های فلفل دلمه‌ای در طول انبارداری یافته‌اند. این کشف می‌تواند ضایعات این محصول را به شکل چشمگیری کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، پژوهشگران به روشی مؤثر برای افزایش ماندگاری و حفظ کیفیت فلفل دلمه‌ای در انبار دست یافته‌اند. این کشف می‌تواند ضایعات پس از برداشت این محصول را کاهش داده و ارزش تغذیه‌ای آن را برای مدت طولانی‌تری حفظ کند.

چالش اصلی: فسادپذیری بالا

فلفل دلمه‌ای با وجود ارزش غذایی بالا و محبوبیت در سبد غذایی خانوارها، محصولی بسیار حساس است که به سرعت پس از برداشت کیفیت خود را از دست می‌دهد. این مسئله به ویژه در شرایط نگهداری در سرما که برای افزایش عمر انباری ضروری است، چالش‌برانگیز بوده است.

راهکار پژوهشی: استفاده هوشمند از تنظیم‌کننده‌های رشد

طبق مطالعه انجام شده، استفاده از دو ماده «۱-متیل سیکلوپروپن» و «سدیم نیتروپروساید» (به عنوان دهنده اکسید نیتریک) در زمان‌بندی صحیح می‌تواند کیفیت فلفل دلمه‌ای را به طور قابل توجهی حفظ کند.

یافته کلیدی: زمان طلایی مصرف

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که کاربرد این مواد قبل از برداشت محصول مؤثرترین روش است:
– حفظ ۷۳ میلی‌گرم ویتامین C در هر ۱۰۰ گرم در رقم سبز
– حفظ ۹۹ میلی‌گرم ویتامین C در هر ۱۰۰ گرم در رقم قرمز
– کاهش وزن تنها ۰٫۱۹٪ در طول ۲۸ روز نگهداری
– حفظ ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تا ۶۱٪

شرایط آزمایش

محققان فلفل‌های دو رقم مختلف را در دمای ۷ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۸۰-۸۵٪ به مدت ۲۸ روز نگهداری کردند و پارامترهای مختلفی از جمله سفتی، مواد مغذی، رنگدانه‌ها و آسیب سرمازدگی را اندازه‌گیری کردند.

کاربرد عملی برای کشاورزان و صنعت

این یافته‌ها می‌تواند به توسعه پروتکل‌های عملی برای:
– افزایش طول عمر بازارپسندی فلفل دلمه‌ای
– کاهش ضایعات پس از برداشت
– حفظ ارزش غذایی و سلامت محصول در زنجیره تأمین
– مدیریت بهتر انبارداری محصولات باغی

چشم‌انداز آینده

با به کارگیری این روش، می‌توان کیفیت فلفل دلمه‌ای را از مزرعه تا سفره مصرف‌کننده به طور مؤثرتری حفظ کرد و همزمان با کاهش ضایعات غذایی، ارزش اقتصادی این محصول را برای کشاورزان افزایش داد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، این پژوهش گام مهمی در جهت توسعه روش‌های پایدار و مؤثر در مدیریت محصولات کشاورزی پس از برداشت محسوب می‌شود.