پایگاه خبری DA1news: درگیری اوکراین تنش های موجود در بازار کالاهای کشاورزی را تشدید کرده است. از اواخر سال 2021، قیمت کالاهایی مانند غلات و روغن‌های گیاهی به بالاترین حد خود رسیده است و حتی از سطح بحران جهانی قیمت مواد غذایی بیش از یک دهه پیش نیز فراتر رفته است. اکنون، تهاجم نیروهای روسی به اوکراین باعث شده است که قیمت‌ها حتی بیشتر شود. این امر بیش از همه کشورهای وابسته به واردات در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) و آفریقای جنوب صحرا را تحت تأثیر قرار داده است که به شدت به گندم روسیه و اوکراین متکی هستند. اختلال در صادرات از منطقه دریای سیاه و قیمت های بالا باعث بی ثباتی بیشتر امنیت غذایی در این مناطق شده است. با این حال، انتظار می رود تقاضای جهانی برای گندم در سال بازاریابی جاری برآورده شود، زیرا کشورهایی مانند استرالیا، برزیل و ایالات متحده برای پر کردن شکاف روسیه و اوکراین، صادرات خود را افزایش خواهند داد.

پیش‌بینی اینکه بعد از این سال بازاریابی چه اتفاقی می‌افتد دشوار است، زیرا این امر با توسعه درگیری‌های کنونی علاوه بر اصول کشاورزی در مناطق کلیدی عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. سیستم‌های جهانی غذا و ساختارهای رقابتی تجارت بین‌الملل، به ویژه، کلیدی برای مقابله با بحران‌ها و کاهش خطرات کمبود مواد غذایی هستند. به این ترتیب، اختلالات در برخی از مناطق صادراتی را می توان با صادرات از مناطق دیگر جبران کرد. با این حال، این نیاز به همکاری بیشتر در تجارت بین المللی دارد. هرگونه فراخوانی برای حرکت به سمت یک اقتصاد متمرکز یا خودکامگی اکیداً ممنوع است، زیرا این تنها به ضرر امنیت غذایی در جنوب جهانی است.

روسیه و اوکراین صادرکنندگان اصلی کالاهای کشاورزی هستند

روسیه بزرگترین صادرکننده گندم و کود در جهان است، در حالی که اوکراین بزرگترین صادرکننده روغن آفتابگردان در جهان و چهارمین صادرکننده بزرگ ذرت است. مجموع سهم بازار صادراتی آنها برای 2015-2020 برای گندم 28 درصد، ذرت 15 درصد، روغن آفتابگردان 66 درصد و کود 16 درصد بوده است. در بازارهای بسیار پویا، روسیه و اوکراین سهم بازار صادراتی گندم و روغن آفتابگردان خود را در دو دهه گذشته تقریباً سه برابر کرده‌اند در حالی که مجموع سهم بازار صادراتی آنها برای ذرت هفت برابر شده است. از سوی دیگر، صادرات کود نسبتاً ثابت باقی مانده است (شکل 1).

شکل 1:صادرات گندم، ذرت، روغن آفتابگردان و کود در بازار جهانی

میانگین پنج ساله، 2001-2020

تعداد بازارهای صادراتی نیز افزایش یافته است که نشان دهنده تنوع نسبتاً بالایی در ساختارهای صادراتی است. بین سال های 2018 تا 2020، سالانه 56 میلیون تن گندم و 31 میلیون تن ذرت از روسیه و اوکراین به ترتیب به 123 و 95 کشور جهان صادر شده است. بزرگترین بازارهای صادراتی گندم مصر (19٪) و ترکیه (13٪) هستند، در حالی که بزرگترین بازارهای صادراتی ذرت چین (16٪)، هلند و اسپانیا (هر کدام 11٪) و مصر (10٪) هستند. سالانه 10 میلیون تن روغن آفتابگردان به 166 کشور ارسال می شود که بزرگترین بازارهای آن هند (27 درصد) و چین (15 درصد) است. کودهای معدنی از روسیه و اوکراین به 143 کشور صادر شد که برزیل (21 درصد)، ایالات متحده آمریکا (9 درصد) و چین (8 درصد) مقصد اصلی آنها بودند. در کشورهای آفریقا، آسیای شرقی و اقیانوس آرام، تقاضا برای واردات گندم به‌ویژه برای گندم روسیه به سرعت افزایش یافت.2 در همین حال، منطقه MENA به بزرگترین بازار صادراتی گندم روسیه تبدیل شد (تقریباً 40٪ از صادرات گندم روسیه).

منطقه MENA از گندم روسیه و اوکراین سود می برد

گندم غذای اصلی بسیاری از مناطق فقیرتر جهان است. جنگ در اوکراین احتمالاً بیشترین تأثیر را بر مناطقی خواهد داشت که به گندم وارداتی، به ویژه از روسیه و اوکراین، به عنوان بخش کلیدی رژیم غذایی آنها وابسته هستند. هر چه این ترکیب از عوامل بیشتر باشد، جمعیت بیشتر در معرض خطر ناامنی غذایی قرار دارند.

14 کشور در منطقه MENA، قفقاز جنوبی و ترکیه که در شکل 2 نشان داده شده است، در معرض بالاترین خطر قرار دارند. مجموع جمعیت این کشورها حدود 330 میلیون نفر است و آنها روی هم بیش از 40 درصد گندم خود را از روسیه و/ یا اوکراین آسیب پذیرترین آنها آلبانی، مصر، لبنان، لیبی، گرجستان، موریتانی، سودان، تونس و یمن هستند زیرا بخش بزرگی از جمعیت آنها در حال حاضر در معرض خطر بالای سوء تغذیه قرار دارند (FAO et al., 2020).

شکل 2: کشورهایی که در خطر ناامنی غذایی قرار دارند

توجه: گندم بیش از 20٪ از کل کالری دریافتی سرانه (2019)، وابستگی واردات بیش از 30٪ (2018-2019) و واردات از روسیه و اوکراین بیش از 30٪ (2018-2020) را تشکیل می دهد. .

حتی کشورهایی که وابستگی کمتری به واردات گندم از منطقه دریای سیاه دارند، ممکن است با مشکلات امنیت غذایی مواجه شوند. از جمله کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا مانند الجزایر، مراکش، عربستان سعودی و اردن، و همچنین کشورهای آسیای مرکزی و افغانستان که مقادیر زیادی گندم در سرانه مصرف می کنند. اگرچه این کشورها گندم را عمدتاً از مناطقی غیر از اوکراین یا روسیه وارد می‌کنند، قیمت بالای گندم (به طور مداوم) می‌تواند اثرات سرریزی برای آنها داشته باشد. علاوه بر این، در صورت انتقال قیمت از جهان به بازارهای داخلی، قیمت‌های بالای گندم در بازارهای جهانی نیز می‌تواند تأثیر منفی بر کشورهای فقیرتر کمتر وابسته به واردات با مصرف گندم بالا (مانند ترکمنستان، ایران و مغولستان) داشته باشد.

قیمت های بالا به طور مداوم در بازارهای جهانی کشاورزی مبتنی بر تقاضا

مانند سال های گذشته، بازارهای جهانی تقاضا محور هستند و قیمت ها به ویژه برای گندم و روغن های گیاهی همچنان بالاست.

در آغاز سال 2021، شاخص قیمت مواد غذایی سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) که تغییرات ماهانه قیمت‌ها را دنبال می‌کند، نسبت به سال‌های گذشته افزایش قابل توجهی داشت و در ژانویه 2022 به بالاترین حد خود رسید (شکل 3). روند مشابهی برای غلات و روغن های گیاهی ثبت شد. به عنوان مثال، در ژانویه 2022، قیمت غلات 33 درصد افزایش یافت در حالی که قیمت روغن نباتی 80 درصد نسبت به ژانویه 2020 افزایش یافت. در مارس 2022، این هر دو 33 درصد بیشتر از ژانویه 2022 افزایش یافت که باعث شد شاخص قیمت غلات به بالاترین سطح خود برسد. تا کنون، بیش از رکورد قیمت های 2007/08 و 2010/11.

شکل 3: شاخص های قیمت سازمان خواربار و کشاورزی

قیمت‌های آتی یورونکست بینشی از تغییرات قیمت بین پایان فوریه و مارس 2022 و همچنین انتظارات قیمت برای سال بازاریابی آینده 2022/23 (ZMP, 2022) ارائه می‌کند. فوریه، 2022) به حداکثر 396.5 یورو در تن (7 مارس 2022). از آن زمان تاکنون حدود 6 درصد کاهش یافته و به 372.7 یورو در تن (8 آوریل 2022) رسیده است. قرارداد آتی سپتامبر (قرارداد برداشت بعدی) در حال حاضر حدود 352 یورو در تن معامله می شود و قرارداد دسامبر در حال حاضر 345 یورو در تن (8 آوریل 2022) معامله می شود. قیمت قرارداد آتی ذرت نیز 25 درصد از 280 یورو در تن (24 فوریه 2022) به 351.5 یورو در هر تن (7 مارس 2022) افزایش یافته است و از آن زمان در سطح کمی پایین تر در حدود 320 یورو در تن معامله می شود (8). آوریل 2022) نیز. 5 قرارداد نوامبر (برداشت بعدی) در حال حاضر حدود 300 یورو در تن معامله می شود. این نشان می‌دهد که بازارهای غلات به دنبال وحشت اولیه تا حدودی آرام شده‌اند، اما در سطح بالایی باقی می‌مانند6 و بار دیگر به شدت به سمت اصول (مورد انتظار) گرایش دارند.

قیمت کود نیز بین فوریه و مارس 2022 به شدت افزایش یافت. شاخص قیمت کود 43 درصد از حدود 890 (25 فوریه 2022) به 1270 (25 مارس 2022) افزایش یافت که احتمالاً در نتیجه اعلام روسیه در مورد محدودیت‌های صادرات موقت کود بوده است. البته لازم به ذکر است که قیمت کود از سال 2020/21 در حال افزایش بود و در پایان سال 2021 (26 نوامبر 2021) این شاخص در 1118 واحد بود که فاصله چندانی با سطح فعلی ندارد.

تاثیر کمبود غلات

با وجود تنش در بازار صادرات، هیچ کمبود فیزیکی از نظر عرضه جهانی گندم پیش بینی نمی شود. علاوه بر این، مقصدهای وارداتی عمدتاً با کمبود مواجه نیستند.

روسیه تا حد زیادی صادرات از طریق دریای سیاه را از سر گرفته است (رویترز، 2022a). با این حال، در نتیجه تحریم ها، وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA، 2022a) پیش بینی می کند که صادرات گندم روسیه 8.6٪ (سه میلیون تن) کمتر از پیش بینی های اولیه برای سال بازاریابی 2021/22 کاهش یابد. محدودیت های تامین مالی و افزایش الزامات بیمه محموله های دریایی علاوه بر این بر محموله ها تأثیر می گذارد (Farm Futures, 2022a). با این حال، محصولات کشاورزی از آخرین دور تحریم های اعلام شده توسط کمیسیون اتحادیه اروپا مبنی بر ممنوعیت حمل و نقل از طریق خاک اتحادیه اروپا و دسترسی به بنادر اتحادیه اروپا مستثنی هستند. بر این اساس، پیش‌بینی می‌شود محموله‌های گندم روسیه حدود 32 میلیون تن باشد که کمی کمتر از حجم صادرات در سال‌های بازاریابی 2018/19 و 2019/20 است، اما همچنان بیشتر از حجم صادرات در 15 سال گذشته است.

در حال حاضر ذرت و گندم اوکراین از طریق دریای سیاه قابل حمل نیست. اگرچه تلاش‌هایی برای افزایش صادرات از طریق راه‌آهن و/یا کامیون‌هایی که در سراسر مرزهای غربی کشور تردد می‌کنند در حال انجام است، حجم کل احتمالاً بسیار کم خواهد بود که اساساً به دلیل چالش‌های لجستیکی قابل توجه است. بر این اساس، USDA پیش بینی های اولیه خود را برای صادرات ذرت و گندم اوکراین در سال 2021/22 از 33.5 به 27.5 میلیون تن برای ذرت (18 درصد کاهش) و 24 به 20 میلیون تن برای گندم (کاهش 12 درصد) بازنگری کرده است. با این وجود، انتظار می‌رود که حجم صادرات در این سال بازاریابی یکی از بالاترین‌ها در 15 سال گذشته باشد (شکل 4).

شکل 4: صادرات گندم و ذرت روسیه و اوکراین: مشاهده شده (2006/07-2020/21) و پیش بینی (2021/22) به میلیون تن

انتظار می رود صادرات اضافی از استرالیا، برزیل، اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا شکاف عرضه روسیه و اوکراین را در این فصل پر کند. بر خلاف این، هند که قصد دارد پس از آغاز جنگ، عرضه گندم به بازار جهانی را افزایش دهد، به دلیل بدتر شدن پیش‌بینی برداشت، صادرات گندم را در 13 می 2022 به حالت تعلیق درآورده است. علیرغم این ممنوعیت، دولت هند همچنان به صادرات خصوصی که قبل از ممنوعیت قرارداد بسته شده است، اجازه می دهد و صادرات آتی به دولت های خارجی را در نظر می گیرد که برای تامین نیازهای امنیت غذایی خود تقاضای تامین می کنند. به عنوان مثال، پس از این ممنوعیت، هند 61500 تن گندم به مصر ارسال کرد و درخواست هایی از دولت های کشورهای دیگر دریافت کرد (حق، 2022). علاوه بر این، مقامات دولتی مصر در حال انجام «مذاکرات غلات» با آرژانتین، فرانسه و ایالات متحده برای جبران کمبودهای احتمالی هستند (رویترز، 2022b). علاوه بر این، چشم انداز ENSO (2022) پیش بینی می کند که شرایط آب و هوایی نامطلوب ناشی از لانینیا در مناطق بزرگ در حال رشد در ایالات متحده و اروپا از بین خواهد رفت. FranceAgriMer و Deutsche Raiffeisenverband نیز هیچ مشکلی را در مورد برداشت گندم در فرانسه و آلمان، دو تولید کننده عمده گندم در اروپا، پیش بینی نمی کنند (Farm Futures, 2022b, 2022c).

USDA انتظار دارد پیش‌بینی‌های اولیه‌اش برای کل حجم گندم و ذرت معامله‌شده در بازار جهانی در سال‌های 2021/2021 فقط اصلاحات نزولی جزئی داشته باشد (شکل 5). هم برای گندم و هم برای ذرت، این (پیش بینی می شود) حدود 200 میلیون تن است. به این ترتیب، تجارت جهانی گندم و ذرت همچنان بالاتر از سطح سال های گذشته خواهد بود.

شکل 5: صادرات جهانی گندم و ذرت: مشاهده شده (2006/07-2020/21) و پیش بینی (2021/22)

در میلیون تن

وضعیت برای مناطق فقیرتر و وابسته به واردات، بحرانی است

حتی اگر هیچ گونه اختلال اساسی در عرضه در بازارهای جهانی غلات (تا کنون) در این سال بازاریابی پیش بینی نشود، شکاف عرضه محلی احتمالاً بحرانی باقی خواهد ماند یا احتمالاً بدتر خواهد شد در نتیجه افزایش قیمت اضافی در سال 2022، به ویژه در کشورهای فوق الذکر. منطقه MENA و در آفریقا.

در سال 2020، حدود 118 میلیون نفر بیشتر از سال 2019 با گرسنگی مزمن مواجه شدند و 161 میلیون نفر بیشتر با ناامنی غذایی حاد، عمدتاً در نتیجه همه گیری کووید-19، مواجه شدند. به طور کلی، 320 میلیون نفر دیگر در سال 2020 به غذای کافی دسترسی نداشتند (بانک جهانی، 2022). فائو تخمین می زند که در نتیجه جنگ در اوکراین، تعداد جهانی افراد مبتلا به سوءتغذیه می تواند 8 تا 13 میلیون افزایش یابد. از این تعداد، حدود سه میلیون در جنوب صحرای آفریقا و یک میلیون در منطقه MENA خواهد بود. با این حال، هنوز مشخص نیست که این افزایش‌ها تا چه اندازه نتیجه پیشرفت‌های قبلی است، مانند اختلالات زنجیره تامین مداوم ناشی از همه‌گیری COVID-19 (FAO و همکاران، 2020)، یا نتیجه مستقیم درگیری دریای سیاه.

اختلالات عرضه می تواند در میان مدت تشدید شود و باعث بی ثباتی بیشتر مواد غذایی در جنوب جهانی شود

برای سال بازاریابی آینده 2022/23 مهلت قابل توجهی انتظار نمی رود. همانطور که در بالا گفته شد، قرارداد آتی سپتامبر برای گندم در یورونکست (قرارداد برداشت بعدی) در حال حاضر حدود 350 یورو در تن و قرارداد دسامبر 345 یورو در تن است. این بدان معناست که انتظارات و عدم اطمینان معامله‌گران در مورد تضاد پیش‌بینی شده است. متغیر ناشناخته اصلی این است که درگیری چقدر طول خواهد کشید و آیا، کی و چگونه در نهایت به صلح می رسد. این تا حد زیادی فرصت‌های تولید و سرمایه‌گذاری، دسترسی به بازار و لجستیک تجاری، و شرایط سیاسی (اقتصادی) در بخش کشاورزی-غذایی، به ویژه در اوکراین و روسیه را تعیین می‌کند. میزان ادغام این دو کشور در بازارهای بین المللی کالاهای کشاورزی در آینده نیز نقش تعیین کننده ای خواهد داشت و همچنین تمایل (یا توانایی) آنها برای مشارکت در عملیات “هموار” بازار، تثبیت قیمت های بین المللی در زمان بالا خواهد بود. – افزایش قیمت و در نهایت به امنیت غذایی جهانی. یک عامل کلیدی برای اوکراین این است که چگونه سریع و گسترده می تواند زیرساخت تولید و لجستیک خود را بازسازی کند و اینکه آیا برای تجارت به دریا دسترسی خواهد داشت یا خیر. مشارکت آینده روسیه در تجارت جهانی کشاورزی احتمالاً تحت تأثیر دامنه تحریم‌ها قرار خواهد گرفت.

این متعاقباً بر میزان و سرعت تطبیق سایر مناطق جهان با تغییرات تأثیر می‌گذارد، هم از نظر عرضه و تقاضا، و هم بر جریان تجارت بین‌المللی و قیمت کالاهای کشاورزی. فراتر از این، تجارت کشاورزی و عرضه جهانی غذا همچنان در معرض تحولات موازی و بحران‌های (بالقوه) قرار خواهند گرفت. اینها شامل پیامدهای همه گیر COVID-19 است که اکنون دو سال است ادامه دارد. تقاضای فزاینده برای واردات غلات، روغن های گیاهی و کودها، به ویژه در چین؛ و در نهایت شرایط آب و هوایی در مناطق مختلف جهان.

سوال بعدی این است که تولیدکنندگان کلیدی در بازارهای بین‌المللی و منطقه‌ای کالاهای کشاورزی در فازهای گران‌قیمت چه واکنشی نشان خواهند داد. بسیاری از اثرات کوتاه مدت را می توان از طریق تعدیل، به ویژه انحرافات تولید و تجارت کاهش داد. با این حال، در طول بحران قیمت مواد غذایی در سال‌های 2007/08 و 2010/11، صادرکنندگان عمده غلات، از جمله روسیه و اوکراین، صادرات گندم خود را با اعمال سهمیه‌بندی یا حتی ممنوعیت صادرات با هدف تثبیت هر چه بیشتر قیمت‌های داخلی و ایجاد مولد به طرز محسوسی محدود کردند. درآمدهای مالیاتی عرضه در بازارهای بین‌المللی محدود شد، قیمت‌های بین‌المللی افزایش یافت و فشار بر مصرف‌کنندگان، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه وابسته به واردات بیشتر شد (Svanidze et al., 2019). علاوه بر این، دولت روسیه در پاسخ به افزایش قیمت در سال 2020، محدودیت‌های صادراتی را برای غلات اعمال کرد و دولت اوکراین صادرات روغن نباتی را برای تثبیت قیمت‌های مصرف‌کننده داخلی محدود کرد (Heigermoser and Glauben, 2021؛ Svanidze et al., 2021). موانع تجاری مشابهی در کشورهای دیگر نیز مشاهده شد (لابورد و مامون، 2022).

در حال حاضر، نمی‌توان رد کرد که روسیه یا سایر کشورهای صادرکننده محدودیت‌های صادرات گندم را برای تثبیت قیمت‌های داخلی و/یا ایجاد درآمدهای مالیاتی تحت قیمت‌های بالای فعلی – به احتمال زیاد ادامه دار – در بازارهای جهانی، تمدید یا حتی افزایش دهند. با این حال، ممنوعیت کامل صادرات مانند آنچه در سال 2010/11 در نتیجه برداشت ضعیف در کشور اعمال شد، در حال حاضر بعید به نظر می رسد. به ویژه، در پیش بینی ادامه تحریم های اقتصادی، هجوم درآمدهای صادراتی مورد نیاز است، به ویژه از آنجایی که چشم انداز محصول خوب است اما ظرفیت ذخیره سازی داخلی محدود است (Nasdaq, 2022).

ممنوعیت کامل صادرات و کمبود عرضه ناشی از آن همراه با افزایش قیمت غلات بیشتر به مناطق وابسته به واردات آسیب می رساند، به عنوان مثال در آفریقا و آسیای جنوب شرقی، که هنوز موضع نسبتاً بی طرفی نسبت به درگیری نشان می دهند، در حالی که تامین کنندگان عمده گندم در اتحادیه اروپا و شمال. آمریکا سود زیادی خواهد برد. بنابراین بعید به نظر می رسد که روسیه محدودیت های صادراتی گسترده ای را برای تحریک ناامنی غذایی در جنوب جهانی وابسته به واردات اعمال کند و موجی از پناهجویان را به اروپای غربی یا ایالات متحده برانگیزد، همانطور که گاهی در رسانه ها گزارش می شود. این یک استراتژی ژئوپلیتیکی قابل دوام نخواهد بود، زیرا تعدیل عرضه و تقاضا در سایر مناطق تا حد زیادی کمبود عرضه را در میان مدت جبران می کند. علاوه بر این، تجربه ناآرامی‌های سیاسی بهار عربی نشان می‌دهد که با وجود افزایش شدید قیمت نان در سال‌های 2007-2011، موج پناهجویان از کشورهای منا به اروپا سرازیر نشد. در این رابطه، احتمال بیشتری وجود دارد که روسیه به طور فزاینده‌ای سهمیه‌های صادراتی یا تعرفه‌های صادراتی را اعمال کند تا اطمینان حاصل کند که گندم کافی در بازار داخلی برای تثبیت قیمت‌های داخلی موجود است و در عین حال مقادیر کافی غلات می‌تواند صادر شود.

افزایش قیمت در بازارهای بین‌المللی غلات همراه با محدودیت‌های (احتمالی) عرضه توسط بازیگران اصلی، اغلب واکنش‌های سایر کشورهای صادرکننده را برمی‌انگیزد (دجوریک و همکاران، 2015؛ گوتز و همکاران، 2013، 2016). به عنوان مثال، وحشت فعلی در بازارهای بین المللی غلات به بازار داخلی صربستان، یکی از تامین کنندگان عمده غلات در بالکان غربی سرایت کرد و منجر به افزایش قیمت های داخلی شد. به منظور تثبیت قیمت های داخلی، دولت صربستان در نتیجه صادرات غلات و ذرت را در 10 مارس و روغن آفتابگردان تصفیه شده را در 17 مارس ممنوع کرد. واکنش های مشابهی برای مثال در مجارستان و قزاقستان مشاهده شد.

چین داستان متفاوتی دارد. اگرچه چین تا حد زیادی در گندم خودکفا است، اما با این وجود موانع موجود واردات گندم روسیه را در اوایل 24 فوریه 2022 کاهش داد تا بتواند تقاضای داخلی را از طریق ذخیره سازی و تثبیت قیمت تامین کند. همچنین انتظار می رود افزایش تقاضای چین منجر به افزایش قیمت ها در بازارهای بین المللی شود. چین مدتی است در تلاش است تا واردات خود را از نظر استراتژیک متنوع کند. واردات بالای ذرت، که تا کنون عمدتاً از اوکراین سرچشمه گرفته است، احتمالاً از ایالات متحده آمریکا تکمیل خواهد شد. پیشرفت‌های مشابهی را می‌توان در حال حاضر برای بیشتر مواد خام کشاورزی مهم و استراتژیک مشاهده کرد. در اینجا نیز انتظار می رود روابط تجاری بیشتر با آمریکای شمالی و جنوبی تشدید شود.

به طور کلی، تا زمانی که تامین کنندگان عمده غلات بازارها را با اعمال محدودیت های شدید صادراتی مختل نکنند، انتظار نمی رود که جنگ در اوکراین، ceteris paribus(بدتر شدن شرایط تجارت به معنای کاهش ارزش واقعی نرخ ارز داخلی است )، تأثیر عمده ای بر حجم تجارت جهانی، یعنی عرضه جهانی و تقاضای جهانی برای کالاهای کلیدی کشاورزی داشته باشد. در سال بازاریابی آینده 2022/23. با این حال، تولید بین‌المللی کشاورزی و جریان‌های تجاری ممکن است مجبور به سازماندهی مجدد شوند، که ممکن است منجر به هزینه‌های بالاتر جریان تجارت جهانی کشاورزی شود. قیمت‌ها به احتمال زیاد، ceteris paribus، افزایش می‌یابد یا همچنان بالا می‌ماند، زیرا مصرف‌کنندگان در کشورهای در حال توسعه به‌ویژه مجبور به تحمل این بار هستند. برای کشاورزی و مصرف کنندگان اروپایی، هیچ تاثیر عمده ای بر عرضه مواد غذایی در میان مدت انتظار نمی رود.

برای رویارویی با این بحران به تجارت جهانی نیاز است

درگیری کنونی تنش‌ها را در بازارهای بین‌المللی کالاهای کشاورزی که در بحبوحه همه‌گیری کووید-19 وجود داشت، آشکار و تشدید کرد. کشورهای وابسته به واردات با درآمد سرانه پایین به ویژه در برابر شوک هایی که در بحبوحه جنگ در اوکراین رخ می دهد آسیب پذیر هستند، که خطر ناامنی غذایی آنها را بیشتر می کند. برای غلبه بر چالش‌های کمبود مواد غذایی، بازارهای کشاورزی باید در سطح بین‌المللی باز و رقابتی باشند و ساختارهای زنجیره تامین جهانی باید برای تسهیل تجارت جهانی ایجاد شود. این امر به بازارهای مواد غذایی انعطاف‌پذیرتر منجر می‌شود و با جبران اختلالات عرضه در یک منطقه با تعدیل عرضه از منطقه دیگر، به کاهش خطر کمبود مواد غذایی کمک می‌کند.

جریان روان کالا در سراسر مرزهای بین المللی کلید دستیابی و حفظ امنیت غذایی جهانی، حتی در مواقع بحران است. بنابراین توصیه می شود در کوتاه مدت موانع اداری و تعرفه ای برای تجارت کاهش یابد. نمونه ای از این کریدور سبز است که در سال 2020 به عنوان پاسخی به همه گیری کووید-19 ایجاد شد و تجارت فرامرزی بین کشورهای بالکان غربی از جمله صربستان، مقدونیه شمالی و آلبانی را تسهیل کرد. به همین ترتیب، روابط تجاری بین‌المللی باید متنوع‌تر شود، اگرچه این ممکن است هزینه داشته باشد. در حال حاضر هیچ دلیلی برای خرید وحشت یا افزایش کنترل صادرات در بازارهای جهانی غلات در سال بازاریابی آینده وجود ندارد، زیرا به نظر می رسد بازارها در حال آرام شدن هستند. علاوه بر این، نباید بر کشورهای وابسته به واردات فشار وارد کرد تا واردات گندم از مناطق خاص، به ویژه روسیه را متوقف کنند. در عوض، تلاش‌های سیاسی هدفمند برای اطمینان از اینکه اوکراین و روسیه بخش‌های جدایی‌ناپذیر سیستم تجارت جهانی کشاورزی باقی می‌مانند، مورد نیاز است. پتانسیل بالای تولید و صادرات آنها (Svanidze و Götz، 2019a، 2019b) برای مبارزه با گرسنگی در جنوب جهانی مهم است. این امر به ویژه زمانی صادق است که اختلالات زنجیره تامین جهانی، مانند موارد ناشی از همه‌گیری COVID-19، یا خطرات عرضه از سایر مناطق جهان، امنیت غذایی جمعیت رو به رشد در کشورهای وابسته به واردات را به خطر بیندازد.

آخرین موضوع ولی به همان اهمیت باید گفت، بحران کنونی نباید به‌عنوان بهانه‌ای برای ایجاد یک بار دیگر اصلاحات بیشتر در مقیاس بزرگ در سیستم کشاورزی اروپایی یا جهانی – از هر نوعی – استفاده شود. در حالی که جنبه‌های بهداشتی و زیست‌محیطی باید بخشی از سیستم‌های تولید کشاورزی و زنجیره‌های تامین باشد، ماهیت اقتصادی برنامه‌ریزی طبقه‌بندی اتحادیه اروپا به عنوان بخشی از قرارداد سبز اروپا راهی برای انجام آن نیست. این تنها به اقتصاد کمبود منجر می شود و دستاوردهای سیستم های غذایی بازار محور در دهه های گذشته را بی اعتبار می کند. درخواست برای انتقال موقت به اقتصادهای بسته غذایی (بیشتر) به نام امنیت غذایی نیز توصیه نمی شود، زیرا این امر باعث حذف بازیگران از بازارهای بین المللی می شود، به طور بالقوه منجر به کمبود مواد غذایی در بسیاری از کشورها می شود و تمرکز را از محیط زیست و سلامتی دور می کند. مسائل در عوض، اقدامات (غیر بوروکراتیک) برای تسهیل فرآیندهای سازگاری، نوآوری و منابع کارآمد در امتداد زنجیره‌های تولید و تامین کشاورزی یکپارچه جهانی و در نهایت رشد و تجارت بین‌المللی ضروری است.

نویسنده: توماس گلابن، میراندا سوانیدزه، لینده گوتز، سورن پرهن، تینوش جمالی جغدانی، ایوان جوریچ، لنا کوهن

ترجمه: مجید احمد میرمحمدعلی

منبع: www.intereconomics.eu

منابع:

Djuric، I.، L. Götz و T. Glauben (2015)، آیا محدودیت‌های صادراتی ابزاری مؤثر برای عایق‌سازی قیمت‌های داخلی در برابر قیمت‌های سرسام‌آور بازار جهانی هستند؟ ممنوعیت صادرات گندم در صربستان، تجارت کشاورزی، 31 (2)، 215-228.

ENSO Outlook (2022)، یک سیستم هشدار برای ال نینو-نوسانات جنوبی توسط اداره هواشناسی استرالیا، http://www.bom.gov.au/climate/enso/outlook/ (9 مه 2022).

فائو، IFAD، یونیسف، WFP و WHO (2020)، وضعیت امنیت غذایی و تغذیه در جهان 2020. تغییر سیستم های غذایی برای رژیم های غذایی سالم مقرون به صرفه، فائو.

آتی مزرعه (2022a، 18 مارس)، افزایش سویا در برابر ممنوعیت صادرات آرژانتین، بینش صنعت.

آتی مزرعه (2022b، 18 مارس)، قیمت‌های یویو به رنگ قرمز بازمی‌گردند، بینش صنعت.

آتی مزرعه (2022c، 17 مارس)، غلات از ضررهای سنگین دیروز برگشتند، بینش صنعت.

Götz، L.، T. Glauben و B. Brümmer (2013)، محدودیت های صادرات گندم و اثرات بازار داخلی در روسیه و اوکراین در طول بحران غذایی، سیاست غذایی، 38 (1)، 214-226.

گوتز، ال.، اف. کیو، جی.-پی. Gervais and T. Glauben (2016)، محدودیت‌های صادرات و هم‌آمیزی انتقال هموار: سهمیه‌های صادراتی گندم در اوکراین، مجله اقتصاد کشاورزی، 67(2)، 398-419.

Haq, Z. (20 مه 2022)، هند محموله را ترخیص می کند، 61.5 هزار تن گندم را به مصر ارسال می کند، هندوستان تایمز.

Heigermoser, M. (2022)، افزایش سریع صادرات گندم روسیه: شکل گیری قیمت، روابط آتی نقطه ای و اثرات نوسانات، پایان نامه (در چاپ)، IAMO.

هایگرموزر، ام.، ال. گوتز و ام. سوانیدزه (2021)، شکل گیری قیمت در بازار مناقصه گندم مصر: پیامدها برای صادرکنندگان دریای سیاه، اقتصاد کشاورزی، 52(5)، 819-831.

Heigermoser، M. and T. Glauben (2021)، Covid-19، ungleiche wirtschaftliche Erholung und der Seehandel mit Agrargütern، خلاصه سیاست IAMO، 40.

Laborde، D. and A. Mamun (2022)، محدودیت های صادرات مواد غذایی در طول بحران اوکراین و روسیه، آخرین به روز رسانی: 44653.

نزدک (2022، 23 مارس)، آب و هوا به نفع چشم انداز محصولات غلات زمستانه روسیه است.

قیمت نفت (2022)، پلت فرم آنلاین برای ترکیبات و شاخص های نفت خام.

پال، ز.، او.

رویترز (2022a، 14 مارس)، روسیه به تدریج صادرات گندم دریای سیاه را از سر گرفت – تحلیلگران.

رویترز (2022b، 24 مارس)، مصر در مذاکرات با آرژانتین، هند و ایالات متحده در مورد واردات گندم.

Svanidze، M. and L. Götz (2019a)، کارایی بازار فضایی بازارهای غلات در روسیه: پیامدهای هزینه های تجاری بالا برای پتانسیل صادرات، امنیت غذایی جهانی، 21، 60-68.

Svanidze، M. and L. Götz (2019b)، عوامل تعیین کننده کارایی بازار فضایی بازارهای غلات در روسیه، سیاست غذایی، 89، 101769.

Svanidze، M.، L. Götz، I. Duric و T. Glauben (2019)، امنیت غذایی و عملکرد بازارهای گندم در اوراسیا: تجزیه و تحلیل انتقال قیمت مقایسه ای برای کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز جنوبی، امنیت غذایی، 11 (3)، 733-752.

Svanidze، M.، L. Götz و D. V. Serebrennikov (2021)، تأثیر ممنوعیت صادرات گندم روسیه در سال های 2010/2011 بر یکپارچگی بازار فضایی و هزینه های مبادله بازارهای غلات، دیدگاه ها و سیاست های اقتصادی کاربردی.

Uhl، K. M.، O. Perekhozhuk و T. Glauben (2016)، تبعیض قیمت در صادرات گندم روسیه: شواهد از داده های سطح شرکت، مجله اقتصاد کشاورزی، 67 (3)، 722-740.

USDA (2022a)، برآورد جهانی عرضه و تقاضای کشاورزی، گزارش WASDE، 622.

USDA (2022b)، چشم انداز گندم: فوریه 2022.

Weltbank (2022، 5 مه)، به روز رسانی امنیت غذایی.