با ما همراه باشید

آموزش

مدیریت فرسایش و رواناب خاک در مناطق کشاورزی

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: فرسایش و رواناب به دلیل ارتباط آنها با سلامت خاک، بهره وری محصول و پایداری محیط خارج از مزرعه، یک مشکل بزرگ برای مناطق کشاورزی ایجاد می کند.

به گزارش گروه علمی اخبار روزانه کشاورزی، مدیریت برای پایداری و جلوگیری از تخریب زمین کاملاً ضروری است. در زیر چند نکته کاربردی برای مدیریت فرسایش و رواناب در زمین های کشاورزی آورده شده است.

از محصولات پوششی استفاده کنید
کشت پوششی در خارج از فصل یکی از کارآمدترین روش های مدیریت فرسایش و رواناب خاک است. فرآیند کشت پوششی خاک را در آن فصل خاص که هیچ محصولی در مزرعه تولید نمی شود از فرسایش باد و آب محافظت می کند. گیاهان پوششی، به ویژه شبدر، چاودار و ماشک، به دلیل سیستم ریشه زایی خود، از خاک محافظت می کنند و از طریق بهبود ساختار خاک، رواناب را کاهش می دهند.

گیاهان پوششی علاوه بر جلوگیری از فرسایش، حاصلخیزی خاک را از طریق افزودن مواد آلی و مواد مغذی همراه آن ایجاد می کنند. آنها همچنین برای سرکوب علف های هرز و ترویج نفوذ موثرتر آب عمل می کنند. انتخاب مناسب گیاهان پوششی مناسب با نوع خاک و آب و هوای شما بیشترین سود را برای شما خواهد داشت.

خاک ورزی حفاظتی
خاک ورزی حفاظتی – روش های خاک ورزی که در آن تعداد دفعات شخم زدن و/یا خاک ورزی خاک کاهش می یابد. ساختار فیزیکی خود خاک با توجه به جلوگیری از فرسایش و مدیریت رواناب بسیار مهم است. این خاک ورزی حفاظتی، بقایای محصول را روی سطح خاک بر جای می گذارد و قطرات باران را آرام می کند و پتانسیل آن را برای پاشیدن یا شستن ذرات خاک کاهش می دهد.

این را می توان با یک یا همه روش های زیر انجام داد: بدون خاک ورزی، حداقل خاک ورزی، یا خاک ورزی نواری. هر کدام دارای مجموعه ای از مزایا و توانایی پاسخگویی به شیوه های مختلف مزرعه و انواع خاک هستند. تا حد زیادی پتانسیل فرسایش را کاهش می دهد و محتوای آب در خاک را افزایش می دهد.

ساخت تراس و شخم کانتور
برخی از شیوه های موثر مربوط به مدیریت فرسایش در زمین های شیب دار، از جمله تراس ها و شخم های کانتوری است. به عنوان مثال، تراس ها سازه های پله مانندی هستند که در دامنه تپه ها برای بررسی جریان آب و کاهش رواناب طراحی شده اند. مناطق مسطح ایجاد شده با تراس باعث می شود که آب پخش شود و به داخل خاک نفوذ کند تا از شسته شدن خاک جلوگیری شود.

شخم کانتور به تمرین کشاورزی برای عبور از یک شیب به جای بالا و پایین رفتن از شیب اشاره دارد. جذب آب با کاهش سرعت جریان آن به حداقل می رسد و در نتیجه فرسایش را کاهش می دهد. برای کنترل بیشتر فرسایش در شیب های تند، هر دو تراس و شخم کانتور را می توان با هم ترکیب کرد.

تراکتورهای فشرده توانایی ارائه دقت و کارایی در انجام اقدامات کنترل فرسایش در مزارع کوچکتر یا با شکل عجیب را دارند. آنها همچنین در حفظ زیرساخت های مزرعه و انجام فعالیت های مختلف که از فرسایش خاک جلوگیری می کنند و رواناب را به شیوه ای بسیار موثر مدیریت می کنند بسیار مفید هستند.

نوارهای بافر و مناطق ساحلی را نصب کنید
نوارهای بافر نواحی پوشش گیاهی هستند که در امتداد لبه های مزرعه کاشته شده اند، به ویژه آنهایی که در اطراف بدنه های آبی قرار دارند. این نوارها به فیلتر کردن مازاد رسوبات و مواد مغذی اضافی قبل از رسیدن به بدنه آبی کمک می کنند. نوارها دارای سیستم ریشه ای هستند که خاک را پشتیبانی می کند و از فرسایش آن جلوگیری می کند.

مناطق ساحلی دقیقاً مانند نوارهای حائل هستند اما آنهایی را که در امتداد سواحل رودخانه ها و آبراهه ها قرار دارند مشخص می کنند. از مزایای اضافه شده این مناطق می توان به ایجاد زیستگاه برای حیات وحش و آب با کیفیت بهتر اشاره کرد. ایجاد و نگهداری نوارهای حائل و مناطق ساحلی می تواند در کاهش فرسایش و رواناب بسیار موثر باشد.

سازه های کنترل فرسایش را نصب کنید
سازه های کنترل فرسایش برای جذب رواناب و رسوب را می توان قبل از رسیدن به حجم های بزرگتر آب مورد استفاده قرار داد. اینها شامل حوضچه های رسوبی، سدهای چک و حصارهای گل و لای است. حوضچه های رسوبی برای جذب و ذخیره رواناب طراحی شده اند که به رسوب اجازه می دهد تا رسوب کند. سدهای چک موانع کوچکی هستند که در کانال ها قرار می گیرند تا جریان آب را کاهش داده و فرسایش را کاهش دهند. حصارهای سیلت موانع موقتی هستند که برای به دام انداختن رسوب در سایت های ساختمانی یا مناطق آشفته استفاده می شوند.

اینها باید به خوبی طراحی و نگهداری شوند تا با هدف مطابقت داشته باشند. سازه های کنترل فرسایش نیاز به بازرسی و نگهداری منظم دارند تا بتوانند مطابق با آن عمل کنند.

تشویق به افزودن مواد آلی
افزودن مواد آلی به ساختار خاک باعث بهبود ساختار، ظرفیت نگهداری آب و به طور کلی سلامت آن می شود. مواد آلی از طریق کمپوست یا کود دامی که به خوبی پوسیده شده است، ذرات خاک را چسبانده و از این رو با موثرتر شدن نفوذ آب، فرسایش را کاهش می دهد.

علاوه بر این، افزودن مواد آلی به شیوه‌های مدیریت خاک، دسترسی به مواد مغذی را برای محصولات کشاورزی و نیز موجودات مفید خاک افزایش می‌دهد. استفاده منظم از مواد آلی باعث حفظ سلامت و مقاومت خاک در برابر فرسایش می شود.

نتیجه گیری
مدیریت فرسایش و رواناب در زمین‌های کشاورزی، خاک سالم را حفظ می‌کند، از آلودگی آب جلوگیری می‌کند و کشاورزی را زنده‌تر می‌کند. برخی از روش‌های کارآمد کاهش فرسایش و مدیریت رواناب شامل اعمالی مانند استفاده از محصولات پوششی، خاک‌ورزی حفاظتی، تراس‌ها، نوارهای حائل، بهترین شیوه‌های مدیریت آبیاری و قرار دادن مواد آلی است. چنین شیوه‌های مدیریتی یک عملیات کشاورزی مولدتر و پایدارتر را ترویج می‌کند.

آموزش

همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سم‌آبیاری: اصول و روشها»

سم‌آبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمت‌اللهی و علیرضا مامن‌پوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفت‌کشها از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار میپردازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سم‌آبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار (سم‌آبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیست‌محیطی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش میدهد.

راهنمای جامع شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن

چکیده:
آشنایی با مفهوم شیم‌آبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سم‌آبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.

 

شیم‌آبیاری چیست؟

به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیم‌آبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفت‌کشها (حشره‌کش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیم‌کننده‌های رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایج‌ترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.

در تقسیم‌بندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سم‌آبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفت‌کشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانه‌های آبیاری تحت فشار (بارانی و قطره‌ای) با موفقیت اجرا میگردند.

تاریخچه و جایگاه سم‌آبیاری در جهان و ایران

اولین مطالعات جدی در زمینه سم‌آبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سم‌آبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:

1. کنترل پیش‌رویشی علف‌های هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندام‌های هوایی (مانند شته‌ها، لارو پروانه‌ها) در محصولات سبزی و صیفی.

در ایران، مطالعه سم‌آبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.

مزایا و محدودیتهای شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری

مهمترین مزایا عبارتند از:

– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواخت‌تر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.

محدودیتها و الزامات کلیدی:

– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچ‌های قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سم‌آبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سم‌آبیاری بیش از حد خیس باشد.

اصول فنی و ایمنی در سم‌آبیاری

برای موفقیت در سم‌آبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:

1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لوله‌ها و تجهیزات الزامی است.

نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سم‌آبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.

سم‌آبیاری در سامانه‌های مختلف آبیاری

1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سم‌آبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.

2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانه‌های بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:

– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).

3. آبیاری قطره‌ای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطره‌چکان‌های با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطره‌چکان اندازه‌گیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.

تأثیر کیفیت آب بر سم‌آبیاری

بر اساس استانداردها، در سامانه‌های آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسی‌زیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سم‌آبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.

نمونه‌های موفق سم‌آبیاری در جهان

– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجه‌فرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علف‌های هرز در سیبزمینی با سم EPTC.

نتیجه گیری و توصیه های پایانی

سم‌آبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانه‌ها برای سم‌آبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سم‌آبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی

آیا می‌دانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست می‌خورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.

به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داوان‌نیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه داده‌اند. بر این اساس، خاک‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطره‌ای و نوبت‌بندی کوتاه‌مدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.

– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه می‌باشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.

– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته می‌شود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایده‌آل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.

نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنی‌سازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاک‌های شنی و رسی) توصیه می‌شود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست می‌تواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی می‌توانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهره‌وری مزرعه خود را تضمین کنند.

 

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونه‌برداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتی‌متر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایه‌ها بین انگشتان) انجام شود.

ادامه مطلب

آموزش

انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد

سرمازدگی بهاره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را به‌عنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهره‌برداران استان‌های البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار شد.

این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهره‌برداران پیشرو و کارشناسان استان‌های مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.

دکتر عجم‌گرد، رئیس پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.

دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهره‌وری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.

در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکت‌کنندگان روبه‌رو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر می‌شود». همچنین نقش ارقام دیرگل به‌عنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار