با ما همراه باشید

اسلایدر

امنیت غذایی، سلاح استراتژیک در جنگ‌های مدرن

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: امنیت غذایی تنها یک مسئله معیشتی نیست؛ سلاح استراتژیک در جنگ‌های مدرن است. ایران با تکیه بر  حافظه تاریخی قحطی‌های دوره اشغال در جنگ دوم جهانی، ظرفیت‌های نوین تولید و توزیع می‌تواند الگویی از تاب‌آوری غذایی ارائه دهد. شرط موفقیت، تبدیل کشاورزی از یک بخش اقتصادی به سامانه دفاع زیستی است؛ سامانه‌ای که همزمان با تولید نان، امید و مقاومت می‌آفریند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی( DA1news): گزارش پیش رو به تحلیل نقش حیاتی بخش کشاورزی ایران در مدیریت بحران‌های ناشی از تهدیدهای نظامی می‌پردازد. با بررسی تجربه تاریخی اشغال ایران در جنگ جهانی دوم و تحلیل ظرفیت‌های مدرن کشاورزی، نشان می‌دهد که چگونه امنیت غذایی می‌تواند به عاملی تعیین‌کننده در تاب‌آوری ملی تبدیل شود. یافته‌ها حاکی از آن است که ایران امروز با دارا بودن زیرساخت‌های استراتژیک و ظرفیت‌های مردمی، از توانایی قابل توجهی برای عبور از بحران‌های شدید برخوردار است، مشروط بر اینکه از تجارب تاریخی درس بگیرد و راهبردهای پیشگیرانه را تقویت کند.

۱. کشاورزی به مثابه سلاح استراتژیک
در منازعات ژئوپلیتیک، امنیت غذایی همواره دومین جبهه نبرد محسوب می‌شود. با تشدید تنش‌ها بین ایران و بلوک غربی-صهیونیستی، بخش کشاورزی ایران در کانون تاب‌آوری ملی قرار می‌گیرد. این گزارش با نگاهی به تجربه جنگ جهانی دوم و ظرفیت‌های کنونی، الگویی برای مدیریت بحران غذایی در شرایط جنگ ارائه می‌دهد.

۲. درس‌های تاریخی: اشغال ایران و فروپاشی زنجیره غذایی
۲-۱. اشغال متفقین و بحران نان (۱۳۲۰-۱۳۲۵)
– تخریب سیستم حمل‌ونقل: با اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰، متفقین راه‌آهن و جاده‌ها را برای انتقال تسلیحات به شوروی مصادره کردند. این امر موجب اختلال در نقل‌و‌محصولات کشاورزی، افزایش قیمت‌ها و کاهش عرضه غلات شد .
– پیمان سه‌جانبه ناعادلانه: despite تعهد متفقین به جلوگیری از قحطی (ماده ۷ پیمان ۱۳۲۱)، آنها با مصرف غلات ایران برای سربازان خود و کمک به شوروی، موجب کاهش ۴۰٪ی تولید گندم و شکل‌گیری شورش‌های نان در تهران و دیگر شهرها شدند .
– فروپاشی ساختار روستایی: جذب کشاورزان به عنوان کارگر اجباری در پروژه‌های نظامی متفقین با دستمزد ناچیز (روزانه ۳ تومان)، زمین‌های کشاورزی را بدون نیروی کار رها کرد .

۲-۲. عوامل تشدید بحران
– ساختار فئودالی: سیستم ارباب-رعیتی و ابزار کشاورزی قرون وسطایی که سهم زارع را به ۱/۵ محصول محدود می‌کرد .
– سودجویی طبقات بالا: استفاده از جنگ برای احتکار غله و گسترش شکاف طبقاتی .

هشدار تاریخ
                                                                      تجربه جنگ جهانی دوم ثابت کرد:
                                                                      – اشغال فیزیکی همراه با تحمیل سیاست‌های غذایی ویرانگرتر از حمله نظامی است.
                                                                      – نبود ذخایر استراتژیک و زنجیره توزیع عادلانه، قحطی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.

۳. ظرفیت‌های مدرن کشاورزی ایران: سپر دفاع غذایی
۳-۱. تحولات زیرساختی
– انبارهای راهبردی: وجود مراکز ذخیره‌سازی غلات در استان‌های مختلف با ظرفیت کافی برای ۱۸ ماه تأمین نیازهای اساسی .
– فناوری‌های نوین: توسعه کشت‌های گلخانه‌ای، سامانه‌های آبیاری هوشمند و اصلاح نژاد دام که بهره‌وری آب را ۳۵٪ و تولید را ۵۰٪ افزایش داده‌اند .
– صنایع فرآوری: ایجاد زنجیره‌های کامل تبدیل محصول به کالای نهایی (مانند آرد، روغن، کنسرو) که وابستگی به واردات جنگ‌زده را کاهش می‌دهد .

۳-۲. سرمایه‌های اجتماعی
– شبکه‌های مردمی: سازمان‌های جهادی، خیریه‌ها و گروه‌های محلی که در بحران‌هایی مانند سیل ۱۴۰۱ توزیع هدفمند غذا را مدیریت کردند .
– فناوری ارتباطات: استفاده از رسانه‌های دیجیتال برای:
– رصد سریع کمبودها
– هماهنگی کمک‌رسانی
– مقابله با شایعات احتکار .

۳-۳. تجربه‌های موفق
– جنگ ۱۲ روزه (فرضی): در آزمونی میدانی، زنجیره تأمین کشاورزی ایران نشان داد می‌تواند در شرایط محاصره، نیازهای اولیه را بدون فروپاشی تأمین کند .
– تاب‌آوری در تحریم: despite فشارهای حداکثری، تولید گندم از ۱۰ به ۱۴ میلیون تن (۱۴۰۰-۱۴۰۳) افزایش یافت .

۴. چالش‌های جنگ مدرن: تهدیدهای سه‌گانه
۴-۱. حمله به زیرساخت‌ها
– موشک‌های خیبرشکن اسرائیل: توانایی هدف قرار دادن کارخانجات کود و سم با برد ۱۴۵۰ کیلومتر و قابلیت عبور از پدافند .
– نقاط آسیب‌پذیر: انبارهای غله، سدهای آبی و مراکز تحقیقات کشاورزی.

۴-۲. اختلال در زنجیره تأمین
– محاصره دریایی: قطع واردات نهاده‌ها (بذر هیبرید، داروهای دامی).
– تحریم مالی: محدودیت در خرید فناوری‌های کشاورزی.

۴-۳. جنگ روانی اقتصادی
– شایعه‌پراکنی: ایجاد هراس مصنوعی برای تحریک احتکار و بازار سیاه.
– سایبر-جنگ: هک سامانه‌های مدیریت مزارع هوشمند.

۵. راهکارهای مدیریت بحران: الگوی تاب‌آوری غذایی
۵-۱. راهبردهای کوتاه‌مدت
– ذخیره‌سازی راهبردی: افزایش ظرفیت انبارها به سطح ۲۴ ماه مصرف.
– توزیع سهمیه‌بندی شده: ایجاد کارت‌های هوشمند غله برای جلوگیری از احتکار.
– پناهگاه‌های غذایی: استقرار گلخانه‌های زیرزمینی در استان‌های مرکزی.

۵-۲. راهبردهای بلند‌مدت
– خودکفایی در نهاده‌ها: تولید داخلی بذرهای مقاوم و داروهای دامی.
– کشاورزی شهری: توسعه مزارع عمودی در کلان‌شهرها با فناوری هیدروپونیک.
– دیپلماسی غذایی: توافق‌های منطقه‌ای با کشورهای بی‌طرف برای ایجاد کریدورهای کمک‌رسانی .

۵-۳. بسیج اجتماعی
– شبکه‌های داوطلبی: آموزش ۵۰ هزار نیروی مردمی پشتیبان کشاورزی.
– اطلاع‌رسانی شفاف: ایجاد سامانه رصد بازار با داده‌های لحظه‌ای.

اقدامات ضروری در ۳ فاز جنگ

| فاز تهدید                                | اقدامات کشاورزی                                                                  | نهاد مسئول |
| پیش از جنگ                          | ذخیره‌سازی بذرهای استراتژیک – آموزش نیروهای مردمی                | وزارت جهاد کشاورزی – بسیج سازندگی |
| حین جنگ                             | فعال‌سازی توزیع سهمیه‌ای – انتقال دام‌ها به پناهگاه‌ها                    | ستاد کل نیروهای مسلح – سازمان پدافند غیرعامل |
| پس از جنگ                           | بازیابی مزارع آسیب‌دیده – روان‌سازی بازار                                    | وزارت کشور – سازمان برنامه و بودجه |

اسلایدر

همایش ملی «تغییر اقلیم»؛ یافتن راهکارهای مدیریت پایدار

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: غلامرضا صالحی جوزانی، معاون پژوهشی و فناوری سازمان تات، از برگزاری همایش ملی «تغییر اقلیم؛ مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی» خبر داد.

به گزارش داوان نیوز، صالحی جوزانی با اشاره به چالش‌های جدی ناشی از تغییرات اقلیمی، اظهار داشت: در شرایط حاضر، تغییر اقلیم و گرمایش جهانی از موضوعات بسیار مهم و تأثیرگذاری است که افکار جامعه علمی و اجرایی را به خود معطوف کرده است. شاهد کاهش قابل توجه بارش‌ها، افزایش دما، کم‌رنگ شدن بارش برف، کاهش روزهای آسمان آبی، خشکی و شور شدن زمین‌ها و خشکیدن چشمه‌ها هستیم.

وی با تأکید بر پیوند امنیت غذایی و امنیت ملی با تولید محصولات کشاورزی، خاطرنشان کرد: این تغییرات اگرچه پیچیده به نظر می‌رسند، اما غیرقابل مدیریت نیستند. نمونه موفق جهانی در این حوزه، جمهوری خلق چین است که توانسته بخش وسیعی از یکی از بیابان‌های خود را به جنگل و مزارع محصول تبدیل کند.

معاون پژوهش و فناوری سازمان تات تصریح کرد: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی به عنوان متولی و مرجع علمی بخش کشاورزی و منابع طبیعی، با درک عمیق اهمیت این چالش، همایش ملی تغییر اقلیم را برگزار خواهد کرد.

به گفته صالحی جوزانی، این همایش دو فرصت مهم برای جامعه پژوهشی و محققان کشور فراهم می‌آورد:
1. ارائه سخنرانی و ارائه آخرین دستاوردهای پژوهشی کشور در حوزه تغییر اقلیم و مدیریت پایدار.
2. برگزاری رویداد «ایده‌های برتر» با هدف شناسایی و شکوفایی نوآوری‌ها.

وی از تمامی پژوهشگران، اساتید دانشگاه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان، دانشجویان و حتی کشاورزان پیشرو دعوت کرد تا ایده‌های نوآورانه خود را در زمینه‌های مدیریت و فناوری برای مقابله با تغییرات اقلیمی ارسال نمایند.

معاون پژوهش و فناوری سازمان تات در توضیح این ایده‌ها گفت: این ایده‌ها می‌توانند در قالب اختراعات جدید محققین، ایده‌های بکر و تست نشده، یا حتی تولیدات علمی، فرهنگی، اجتماعی و هنری با محوریت مدیریت تغییر اقلیم باشند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، این همایش ملی با هدف یافتن راهکارهای بومی و نوآورانه برای کاهش اثرات تغییرات اقلیمی و حرکت به سمت کشاورزی و مدیریت منابع طبیعی پایدار برگزار می‌شود.

بر اساس این گزارش و بر پایه اطلاعیه سازمان تات، مهلت نهایی ارسال مقالات کامل، ۲۵ آبان‌ماه بوده و این همایش در روزهای ۱۰ و ۱۱ آذر ۱۴۰۴ برگزار می‌گردد.

ادامه مطلب

اسلایدر

طرح دیمزارها؛ پایان فاز اول و آغاز جهشی نوین

اجرای «طرح جهش تولید در دیمزارها» در پایان برنامه پنج‌ساله اول، به طور کلی مثبت ارزیابی می‌شود و این طرح هم‌اکنون وارد فاز دوم پنج‌ساله خود با تأکید بر تولید پایدار شده است. هدفگذاری جدید، افزایش سطح زیر پوشش از ۴.۵ میلیون هکتار به ۵.۳ میلیون هکتار است تا سهم این طرح در تأمین امنیت غذایی کشور بیش از پیش تثبیت شود.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: اجرای موفقیت‌آمیز «طرح جهش تولید در دیمزارها» در پایان برنامه پنج‌ساله اول، نه تنها نقش بی‌بدیلی در افزایش ۳۶ درصدی عملکرد محصولات دیم و تأمین امنیت غذایی کشور ایفا کرده، بلکه با ورود به فاز دوم، افق‌های تازه‌ای از کشاورزی پایدار را در ۵.۳ میلیون هکتار از اراضی کشور ترسیم می‌کند.

به گزارش محسن شکربیگی، خبرنگار داوان نیوز؛ طرح «جهش تولید در دیمزارها» به عنوان یک برنامه ملی و بخشی از جهش تولید در بخش کشاورزی، با هدف افزایش پایداری و بهره‌وری در زمین‌های دیم، پس از پایان برنامه پنج‌ساله اول خود، به مرحله دوم اجرا وارد شده است. این گزارش به بررسی چگونگی اجرا و دستاوردهای این طرح در استان‌های مختلف می‌پردازد.

چشم‌انداز ملی و اجرای استانی

این طرح با پوشش میلیون‌ها هکتار از اراضی دیم کشور، در استان‌های متعددی به اجرا درآمده است. بر اساس گزارش‌های رسمی، این طرح در فاز اول خود با استقبال و موفقیت چشمگیری در بسیاری از استان‌ها روبرو شده است.

نمونه‌ای از اجرای استانی طرح:

استان اردبیل: این استان با تحت پوشش بردن ۴۳۲ هزار هکتار از اراضی دیم، به عنوان استان برتر کشوری در دو سال متوالی شناخته شده است. گزارش‌ها حاکی از افزایش ۷۰ درصدی تولید در طول چهار سال اجرای طرح است.
استان آذربایجان شرقی: طرح در ۶۹۰ هزار هکتار از اراضی این استان در حال اجراست. برگزاری بیش از ۲۳۴۵ دوره آموزشی-ترویجی و توسعه مکانیزاسیون از مهمترین اقدامات همراه طرح بوده است.
استان لرستان: سطح زیر پوشش طرح در این استان از ۲۷۰ هزار هکتار به ۴۲۰ هزار هکتار افزایش یافته که نشان از توسعه کمی و کیفی برنامه دارد.
استان آذربایجان غربی: این استان نیز با ۴۱۰ هزار هکتار اراضی زیر پوشش، از جمله مناطق پیشرو در اجرای کامل زیرپروژه‌های مختلف طرح است.
استان فارس: طرح در ۱۷ شهرستان این استان و در مساحتی بالغ بر ۲۷۰ هزار هکتار در حال اجراست و تسهیلات کم‌بهره به کشاورزان اختصاص یافته است.
استان مازندران: اگرچه استان مازندران به کشت برنج و باغات معروف است، اما اجرای این طرح در ۶۰ هزار هکتار از اراضی دیم کوهپایه‌ای این استان، با هدف توسعه کشت گیاهان دارویی، غلات و دانه‌های روغنی در دستور کار قرار دارد.

دستاوردها و پیامدهای کلان طرح

اجرای این طرح در سطح ملی منجر به نتایج مثبت و ملموسی شده است:

افزایش بهره‌وری و عملکرد: بر اساس آمارها، این طرح موجب رشد ۳۶ درصدی عملکرد در واحد سطح در سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ نسبت به سال قبل از آن شده است. در سال سوم اجرا، یک و نیم میلیون تن به بهره‌وری محصولات دیم اضافه شد.
تغییر الگوی کشت و تنوع‌بخشی: علاوه بر غلات اصلی مانند گندم و جو، کشت گیاهانی مانند حبوبات (نخود و عدس)، گیاهان علوفه‌ای، دانه‌های روغنی و گیاهان دارویی به منظور غنی‌سازی خاک و درآمدزایی بیشتر برای کشاورزان ترویج شده است.
مدیریت پایدار منابع آب و خاک: ترویج روش‌های نوینی مانند کشت مستقیم (No-Till) و کاشت روی خطوط تراز، نقش بسزایی در حفظ رطوبت خاک، جلوگیری از فرسایش و ارتقای سلامت اراضی داشته است.
پشتیبانی مالی و فنی: پرداخت تسهیلات کم‌بهره (۴ درصد) برای خرید نهاده‌ها و ماشین‌آلات، برگزاری دوره‌های آموزشی گسترده و توسعه بیمه محصولات دیم، از جمله حمایت‌های کلیدی برای کشاورزان بوده است.

چالش‌های پیش رو

با وجود موفقیت‌ها، این طرح با چالش‌هایی نیز مواجه است:
تغییرات اقلیمی و خشکسالی: استان‌هایی مانند آذربایجان شرقی با کاهش ۵۱ درصدی بارش‌ها مواجه بوده‌اند که ادامه کار را با دشواری روبرو می‌کند.
مسائل قیمت‌گذاری و بیمه: برخی کشاورزان از پایین بودن قیمت تضمینی دولت برای محصولاتی مانند جو و عدس و نیز تأخیر در پرداخت خسارات بیمه گلایه دارند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، اجرای «طرح جهش تولید در دیمزارها» در پایان برنامه پنج‌ساله اول، به طور کلی مثبت ارزیابی می‌شود و این طرح هم‌اکنون وارد فاز دوم پنج‌ساله خود با تأکید بر تولید پایدار شده است. هدفگذاری جدید، افزایش سطح زیر پوشش از ۴.۵ میلیون هکتار به ۵.۳ میلیون هکتار است تا سهم این طرح در تأمین امنیت غذایی کشور بیش از پیش تثبیت شود.

ادامه مطلب

اسلایدر

تخفیف و سازگاری؛ تدابیر سازمانی برای مدیریت تغییر اقلیم

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: تغییر اقلیم به عنوان یکی از بزرگترین چالش‌های زیست‌محیطی قرن حاضر، تأثیرات عمیقی بر بخش کشاورزی و مدیریت منابع طبیعی داشته است. این پدیده با نمود افزایش دما و کاهش بارش، امنیت غذایی و معیشت خانوارهای روستایی را با مخاطره مواجه ساخته است.

ناظم رامتین؛ خبرنگار داوان نیوز: این مقاله با بررسی ابعاد مختلف تغییرات اقلیمی در ایران، به تبیین اهمیت مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی پرداخته و راهبردهای سازگاری و کاهش اثرات این پدیده را ارائه می‌نماید. همچنین، برنامه‌ها و سیاست‌های سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی به عنوان نهاد متولی در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته است.

بخش کشاورزی در ایران با سهم ۱۸ درصدی در تولید ناخالص داخلی، بیش از ۲۰ درصد اشتغال و ۸۵ درصد عرضه مواد غذایی، نقش حیاتی در اقتصاد و امنیت غذایی کشور ایفا می‌کند. با این حال، ایران در منطقه‌ای خشک و نیمه‌خشک واقع شده و پیش‌بینی‌ها حاکی از افزایش ۲ تا ۳.۵ درجه‌سانتی‌گراد دمای هوا و کاهش بارش در دهه‌های آینده است. این تغییرات اقلیمی، پایداری تولیدات کشاورزی را با تهدید جدی مواجه ساخته و لزوم حرکت به سمت مدیریت پایدار را بیش از پیش ضروری ساخته است. همایش ملی “تغییر اقلیم؛ مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی” توسط سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی در آذر ۱۴۰۴، فرصتی برای بررسی علمی این چالش و ارائه راهکارهای عملی است.

تأثیرات تغییرات اقلیمی بر کشاورزی و منابع طبیعی

تأثیر بر منابع آبی
افزایش دما منجر به افزایش سطح تبخیر و تعرق سالانه و کاهش منابع آبی قابل دسترس شده است. بهره‌وری پایین آب در بخش کشاورزی ایران در مقایسه با استانداردهای جهانی، این آسیب‌پذیری را تشدید کرده است.

تأثیر بر تولید و امنیت غذایی
بر اساس پژوهش‌ها، تغییرات اقلیمی می‌تواند بر عملکرد محصول در واحد سطح و مجموع تولید به ویژه در مناطق نیمه‌خشک که ۷۷ درصد محصولات زراعی کشور را تولید می‌کنند، اثر منفی بگذارد. این امر از طریق تأثیر بر میزان تولیدات کشاورزی، بر قیمت، صادرات و واردات این محصولات نیز اثرگذار خواهد بود.

تخریب خاک و کاهش تنوع زیستی
استفاده نامتعادل از منابع خاک و آب و کاربرد بیرویه نهاده‌های شیمیایی، منجر به فرسایش خاک و کاهش حاصلخیزی شده است. این عوامل در کنار تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی و تعادل اکولوژیکی را با مخاطره مواجه ساخته است.

راهبردهای مدیریت پایدار در برابر تغییرات اقلیمی

مدیریت پایدار زمین (SLM)
مدیریت پایدار زمین به عنوان یک راهبرد کلیدی، شامل استفاده از منابع زمین (خاک، آب، حیوانات و گیاهان) برای تولید کالاها جهت رفع نیازهای انسانی، در حالی که پتانسیل تولید بلندمدت این منابع و عملکردهای زیست محیطی آنها حفظ شود، تعریف می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد روش‌هایی مانند شخم زدن عمود بر جهت شیب، ایجاد بند در بالادست زمین و استفاده از کود حیوانی بیشترین تأثیر را در افزایش عملکرد محصولات کشاورزی داشته‌اند.

مؤلفه‌های کلیدی مدیریت پایدار زمین:
– سیاست‌های حمایتی و نهادی: توسعه مکانیسم‌های انگیزشی برای پذیرش مدیریت اراضی پایدار
– روش‌های کاربری زمین مشارکتی: involvement of local communities
– استفاده یکپارچه از منابع طبیعی: توسط کشاورزان و در مقیاس اکوسیستم

کشاورزی هوشمند به اقلیم
کشاورزی هوشمند به اقلیم شامل مجموعه‌ای از practices است که به کشاورزان در سازگاری با تغییرات اقلیمی و کاهش پیامدهای منفی آن کمک می‌کند. این راهبرد شامل انتخاب ارقام مناسب، تغییر تاریخ کاشت، تناوب زراعی، حرکت به سمت روش‌های مدرن آبیاری و کشت محصولات با نیاز آبی کمتر است.

مدیریت تلفیقی آفات (IPM)
مدیریت تلفیقی آفات به عنوان یک رویکرد جامع و پایدار، با ترکیب روش‌های زیستی، مکانیکی، زراعی و شیمیایی، سبب کاهش وابستگی به آفتکش‌های شیمیایی و حفظ تعادل بوم‌شناختی می‌شود. از مهمترین مزایای این روش می‌توان به کاهش هزینه‌های تولید، افزایش کیفیت و بازدهی محصولات، امنیت غذایی، کاهش آلودگی منابع طبیعی و حفظ تنوع زیستی اشاره کرد.

برنامه‌ها و سیاست‌های سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

راهبردهای تخفیف و سازگاری
سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاوری، راهبردهای تخفیف (Mitigation) و سازگاری (Acclimation) را به عنوان دو روش شناخته شده برای کاهش اثرات منفی تغییر اقلیم ترویج می‌دهد:

– راهبردهای تخفیف: کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از طریق فعالیت‌های مدیریتی مختلف از قبیل کاهش کاربرد کودهای شیمیایی، مکانیزاسیون، افزایش ترسیب کربن، حرکت به سمت کشاورزی ارگانیک
– راهبردهای سازگاری: تنظیم رشد و نمو گیاه به گونه‌ای که کمتر در معرض تغییرات اقلیمی قرار بگیرد از طریق انتخاب رقم مناسب، تغییر تاریخ کاشت، تراکم کاشت، تناوب زراعی و الگوی کشت

توسعه و ترویج فناوری‌های پایدار
این سازمان بر تأمین فناوری‌های کشاورزی و حمایت‌های نهادی از کشاورزان و روستاییان به عنوان عوامل مهم در مدیریت پایدار زمین تأکید دارد. این امر از طریق در اختیار قرار دادن فناوری‌های جدید به کشاورزان و حمایت دولتی و مشارکتی محقق می‌شود.

تقویت بنیه اقتصادی کشاورزان
تقویت بنیه اقتصادی کشاورزان از طریق برنامه‌های آموزشی ترویجی برای افزایش عملکرد در واحد سطح، تعیین قیمت تضمینی متناسب با هزینه‌های تولید هر محصول، و حمایت‌های اعتباری، بیمه‌ای و نهادی با مشارکت کشاورزان از دیگر برنامه‌های این سازمان است.

ترویج کشت گونه‌های مقاوم
سازمان، کشت و توسعه گونه‌های مقاوم به خشکی و شوری را به عنوان یکی از محورهای اصلی برنامه‌های خود دنبال می‌کند. از جمله این گونه‌ها می‌توان به درختان بنه، بادام کوهی، گز، ارس و کهور اشاره کرد که هر کدام دارای ویژگی‌های منحصر به فرد مقاومتی در برابر شرایط سخت محیطی هستند.

جدول ۱: گونه‌های درختی مقاوم و ویژگی‌های آنها

توسعه نظام‌های بهره‌وری آب
با توجه به پایین بودن بهره‌وری آب در بخش کشاورزی ایران در مقایسه با استانداردهای جهانی, این سازمان بر توسعه و ترویج روش‌های مدرن آبیاری و کشت محصولات کم‌آب‌بر مانند زعفران، پسته، گیاهان دارویی و موسیر تأکید دارد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، تغییرات اقلیمی به عنوان یک چالش جدی، پایداری بخش کشاورزی و منابع طبیعی ایران را با تهدید مواجه ساخته است. با این حال، با اتخاذ راهبردهای مناسب مدیریت پایدار می‌توان این تهدید را به فرصتی برای تحول در نظام کشاورزی تبدیل کرد. سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با محور قرار دادن مدیریت پایدار زمین، کشاورزی هوشمند به اقلیم، توسعه فناوری‌های پایدار و تقویت بنیه اقتصادی کشاورزان، برنامه‌ریزی جامعی برای مقابله با اثرات تغییرات اقلیمی تدوین کرده است.

همایش ملی “تغییر اقلیم؛ مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی” در آذر ۱۴۰۴، فرصت ارزشمدی برای تبادل دانش بومی و علمی، معرفی راهکارهای عملی و تقویت همکاری‌های بین‌بخشی در این زمینه است. موفقیت این راهبردها مستلزم مشارکت فعال کشاورزان، حمایت نهادی پایدار و عزم ملی برای حرکت به سمت کشاورزی پایدار است تا از این طریق، هم امنیت غذایی نسل حاضر تأمین شود و هم منابع برای نسل‌های آینده حفظ گردد.

منابع گزارش
1. بر اساس پژوهش‌های منتشر شده در نشریات علمی داخلی (۱۳۹۱)
2. مطالعات مؤسسه تحقیقات خاک و آب (۱۳۹۳)
3. پژوهش‌های بین‌المللی در زمینه مدیریت پایدار زمین
4. گزارش‌های هیئت بین‌الدولی تغییر اقلیم (IPCC)
5. مطالعات سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

ادامه مطلب
تبلیغات

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.