آب و انرژی
بحران آب کشاورزی؛ از پژوهش تا سیاستگذاری
پایگاه خبری داوان نیوز: دانشمندان شش تکنیک کلیدی حفاظت از آب برای کشاورزی را ارزیابی میکنند.
به گزارش گروه علمی اخبار روزانه کشاورزی، کمبود آب یکی از مهمترین چالشهای کشاورزی مدرن است و نیازمند استراتژیهای فوری و چندوجهی برای حفاظت از تولید مواد غذایی و سلامت اکوسیستم است. تقریباً 80 درصد از مصرف آب شیرین به مصرف کشاورزی کرده و نقش حیاتی این بخش را در تلاشهای مدیریت پایدار آب برجسته میکند.
یک بررسی جامع اخیر به رهبری محققان دانشگاه ایالتی کلرادو که در مجله Nature Water منتشر شده است، عمیقاً به این چالش میپردازد و شش رویکرد قوی برای تغییر نحوه حفاظت و استفاده از آب در چشمانداز کشاورزی را بررسی میکند. این ترکیب از درک علمی فعلی و دیدگاههای سیاسی، طرحی حیاتی برای مقابله با کمبود آب از دیدگاه سیستمی به جای راهحلهای پراکنده و تکراهه ارائه میدهد.
در قلب این مشکل، کاهش دسترسی به آب در منابع کلیدی هیدرولوژیکی مانند رودخانهها و سفرههای آب زیرزمینی، به ویژه در غرب ایالات متحده، که مرتباً با شرایط خشکسالی دست و پنجه نرم میکند، نهفته است. این کاهشها، اکوسیستمهای حیاتی و امنیت غذایی کشور را تهدید به بیثباتی میکنند. این بررسی تأکید میکند که هیچ راهحل واحدی نمیتواند تعامل پیچیده عوامل هیدرولوژیکی، زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی مؤثر در کمبود آب را اصلاح کند. در عوض، یک روششناسی یکپارچه و مبتنی بر سیستمها ضروری است – فلسفهای که وابستگیهای متقابل در چرخههای حیات کشاورزی، اقلیمهای منطقهای، نوآوریهای فناوری و پویایی بازار را تشخیص میدهد.
یک استراتژی محوری شامل بهینهسازی مکان جغرافیایی کشت محصولات کشاورزی برای همسو شدن با اقلیم منطقهای و دسترسی به آب است. این رویکرد مبتنی بر اقلیم با هدف افزایش تابآوری از طریق تشویق کشاورزان به کشت محصولات کممصرف و سازگارتر با شرایط محلی و در نتیجه کاهش تقاضای آب کشاورزی به طور ذاتی انجام میشود. با این حال، موانع اجرایی فراوانی وجود دارد، به ویژه خطرات اقتصادی و سرمایهگذاریهای مورد نیاز برای انتقال محصولات. پویایی بازار، زیرساختهای موجود و آشنایی کشاورزان با برخی محصولات، این انتقال را پیچیدهتر میکند و نیازمند چارچوبهای سیاستی حمایتی و مکانیسمهای کاهش ریسک برای تسهیل پذیرش است.
در کنار بهینهسازی محصول، پیشرفت در مدیریت خاک به عنوان یک بعد کلیدی حفاظت از آب ظاهر میشود. شیوههای آیندهنگر سلامت خاک، مانند افزایش مواد آلی، ارتقای پایداری ساختار خاک و کاهش تلفات تبخیر، پتانسیل افزایش احتباس آب در خاک و راندمان مصرف آب محصول را دارند. این تکنیکها میتوانند تقاضای آبیاری را کاهش دهند، اما موفقیت به پذیرش گسترده اصول کشاورزی حفاظتی و خدمات ترویجی قوی برای انتشار مؤثر دانش در سراسر اکوسیستمهای کشاورزی متنوع بستگی دارد.

پذیرش فناوریهای پیشرفته آبیاری، یکی دیگر از راههایی است که به طور گسترده در این بررسی مورد مطالعه قرار گرفته است. سیستمهای آبیاری مدرن – از جمله آبیاری دقیق، فناوریهای قطرهای و سنجش رطوبت خاک – امکان انتقال دقیقتر و کارآمدتر آب را مستقیماً به مناطق ریشه محصولات فراهم میکنند و هدررفت از طریق تبخیر یا رواناب را به حداقل میرسانند. با وجود مزایای آشکار، این فناوریها با چالشهایی در رابطه با هزینه اولیه، آموزش کشاورزان و ادغام در عملیات کشاورزی موجود مواجه هستند. علاوه بر این، ردپای انرژی مرتبط با برخی از سیستمهای آبیاری، نیاز به ارزیابیهای جامع پایداری، متعادل کردن صرفهجویی در مصرف آب در برابر سایر ملاحظات زیستمحیطی را نشان میدهد.
روشهای تصفیه آب و استفاده مجدد، رویکردی آیندهنگر برای تکمیل منابع آب شیرین برای کشاورزی هستند. آبیاری با فاضلاب تصفیهشده با ارائه یک منبع جایگزین قابل اعتماد، در مناطقی مانند فلوریدا، کالیفرنیا و تگزاس و همچنین بخشهایی از اروپا موفقیتآمیز بوده است. با این حال، مسائل مربوط به درک عمومی، ناهماهنگیهای نظارتی و نگرانیهای ایمنی، پذیرش گسترده را محدود میکند. غلبه بر این موانع مستلزم ارتباط شفاف در مورد استانداردهای تصفیه، ارزیابی ریسک سلامت و مقررات هماهنگ برای ایجاد اعتماد و امکان اجرای مقیاسپذیر است.
کشاورزی دامی همچنین بخش قابل توجهی از کل مصرف آب کشاورزی را تشکیل میدهد. این بررسی تأکید میکند که کاهش ردپای آب در تولید دام میتواند با بهینهسازی انتخاب محصولات علوفهای به سمت گونههای کمآببر و بهبود راندمان کلی تولید دام حاصل شود. با توجه به تقاضای جهانی رو به رشد برای پروتئین حیوانی، این اقدامات برای همسو کردن سیستمهای دامی با اهداف گستردهتر پایداری آب بدون به خطر انداختن حیات اقتصادی بسیار مهم هستند.
رسیدگی به اتلاف و ضایعات مواد غذایی، یک اهرم صرفهجویی در مصرف آب است که به طرز شگفتآوری تأثیرگذار است و اغلب نادیده گرفته میشود. در ایالات متحده، غذای هدر رفته تقریباً 22٪ از کل آب مورد استفاده در تولید مواد غذایی را تشکیل میدهد. کاهش این ضایعات – چه در مزرعه، پس از برداشت، خردهفروشی یا سطح مصرفکننده – نه تنها باعث صرفهجویی در مصرف آب میشود، بلکه انتشار گازهای گلخانهای مرتبط با تولید و دفع مواد غذایی را نیز کاهش میدهد. این بررسی، همکاریهای بینبخشی را برای طراحی مجدد زنجیرههای تأمین، افزایش زیرساختهای ذخیرهسازی و حمل و نقل و ترویج تغییر رفتار در بین مصرفکنندگان برای به حداقل رساندن ضایعات مواد غذایی ترغیب میکند.

این بررسی تأکید میکند که پیشرفت معنادار در این شش استراتژی به حمایت قوی از سیاستهای ملی در مقیاسهای محلی، منطقهای و ملی بستگی دارد. سیاستهای مؤثر مدیریت آب باید از طریق کمکهای مالی، اصلاحات بازار، آموزش و چارچوبهای نظارتی، شیوههای پایدار را تشویق کنند. بدون چنین محیطهای توانمندساز، نوآوریهای تکنولوژیکی و رفتاری به جای تحولات گسترده، خطر باقی ماندن تلاشهای خاص را به همراه دارند.
یکی از نکات قابل توجه این بررسی، اصرار آن بر مشاهده این شش رویکرد نه به عنوان تاکتیکهای مجزا، بلکه به عنوان اجزای مرتبط با یک پاسخ منسجم و در سطح سیستم به چالشهای آب کشاورزی است. به عنوان مثال، ترویج بهینهسازی محصول، استفاده از آبیاری دقیق و مدیریت خاک را تکمیل میکند، در حالی که کاهش ضایعات مواد غذایی، فشارهای تقاضا را که در کل زنجیره تأمین موج میزند، کاهش میدهد. چنین هماهنگی چندجانبهای، راندمان مصرف آب را افزایش میدهد و انعطافپذیری را در برابر تغییرات اقلیمی و عدم قطعیتهای اقتصادی ایجاد میکند.
علاوه بر این، محققان نقش حیاتی مصرفکنندگان و کشاورزان را در مدیریت منابع آب برجسته میکنند. کشاورزی دقیق – که در آن ورودیهای مواد مغذی، آب و محصول از طریق مدیریت مبتنی بر داده بهینه میشوند – به عنوان سنگ بنای استفاده پایدار از آب در مقیاس مزرعه پدیدار میشود. همزمان، انتخابهای آگاهانه مصرفکننده در مورد رژیم غذایی، کاهش ضایعات و آگاهی به طور قابل توجهی به اهداف حفاظت گستردهتر کمک میکند و یک چارچوب مشارکتی را با مشارکت ذینفعان از بذر تا سفره تکمیل میکند.
بنابراین، این مقاله مروری به عنوان فراخوانی آشکار برای استراتژیهای جامع و مبتنی بر شواهد است که از مرزهای سنتی بخشها فراتر میروند. با ادغام جامع پیشرفتها در تناسب محصول، علوم خاک، فناوری آبیاری، بازیافت آب، کشاورزی دامی و بهرهوری سیستم غذایی، ایالات متحده میتواند مسیری پایدار را به جلو ایجاد کند. چالشها قابل توجه هستند، اما بینشهای ترکیبی، نقشه راهی قانعکننده برای تطبیق بهرهوری کشاورزی با ضرورت حفظ ارزشمندترین منبع ما: آب، ارائه میدهند.
آب و انرژی
الگوی کشت اجباری شد؛ متخلفان از حمایت دولتی حذف میشوند
در شرایطی که کشور با محدودیت شدید منابع آبی مواجه است، معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی اجرای «الگوی کشت» را یک ضرورت و تکلیف قانونی خواند و تأکید کرد: دیگر اجازه کشت محصولات آببر در مناطق بحرانی داده نخواهد شد و حمایتها فقط شامل کشاورزان قانونمدار میشود.
پایگاه خبری داوان نیوز: معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اعلام الزام قانونی اجرای «الگوی کشت» هشدار داد که هرگونه حمایت دولتی از جمله تأمین نهاده، تسهیلات بانکی و یارانه آبیاری از کشاورزانی که به این قانون پایبند نباشند، قطع خواهد شد.
به گزارش داوا نیوز، صفدر نیازی شهرکی، معاون آب و خاک این وزارت جهاد کشاورزی، اجرای الگوی کشت را یک «تکلیف قانونی» غیرقابلانصراف خواند و از قطع حمایتهای دولتی به عنوان تنها ضمانت اجرایی پیشبینیشده در قانون برای متخلفان خبر داد.
نیازی شهرکی با استناد به حکم مندرج در جزء (1) بند (الف) تبصره (8) قانون بودجه سال ۱۴۰۲، تأکید کرد: در قانون به صراحت بر لزوم تبعیت تمامی کشاورزان از الگوی کشت تأکید شده است. این موضوع یک ضرورت و قانون است و همه دستگاههای اجرایی مکلف به ابلاغ و اجرای آن هستند.
وی در تشریح ضمانت اجرایی این قانون هشدار داد: تنها ضمانت اجرایی مشخصشده در قانون، مشروط کردن همه انواع حمایتهای دولتی به رعایت الگوی کشت است. اگر کشاورزان از این الگو تبعیت نکنند، هرگونه حمایت از سوی دولت از جمله تأمین نهادهها، امکانات، سامانههای نوین آبیاری، تسهیلات بانکی و حتی بیمه محصولات کشاورزی باید متوقف شود.
معاون وزیر جهاد کشاورزی با اشاره به بحران منابع آبی کشور، منطق پشت این الزام قانونی را مدیریت بهینه منابع دانست و افزود: با توجه به محدودیت شدید منابع آب، دیگر نمیتوانیم اجازه دهیم کشت محصولات آببر در مناطق بحرانی ادامه یابد. الگوی کشت دقیقاً برای ساماندهی به همین وضعیت و هدایت تولید به سمت محصولات متناسب با اقلیم، ظرفیت منابع آبی و نیاز واقعی کشور طراحی شده است.
نیازی شهرکی در پایان با تأکید بر جنبه هدایتی قانون، هدف از اجرای آن را تنبیه کشاورزان ندانست و گفت: هدف اصلی، هدایت و حمایت هدفمند از تولید است تا کشاورزی پایدار و سازگار با شرایط کشور داشته باشیم. به گفته کارشناسان، موفقیت این برنامه در عمل، منوط به هماهنگی کامل دستگاههای اجرایی و همراهی آگاهانه کشاورزان با الزامات قانونی خواهد بود.
منبع: پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی
آب و انرژی
آب و زمین؛ اولویتگذاری جدید مدیریت بحران کشاورزی
مدیریت بحران بخش کشاورزی با اولویت قراردادن بازبینی مجوز چاههای آب و مقابله با تغییر کاربری غیرمجاز اراضی، عزم خود را برای حفظ پایدار تولید و تأمین امنیت غذایی کشور نشان داد؛ اقدامی که هماهنگی فراگیر دستگاههای مرتبط را میطلبد.
پایگاه خبری داوان نیوز: دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل این وزارتخانه، بازبینی مجوز چاههای آب کشاورزی و مقابله با تغییر کاربری گسترده اراضی را در دستور کار راهبردی خود قرار داده است.
به گزارش داوان نیوز به نقل از پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی، نبی اله رشنو، مدیرکل دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل بخش کشاورزی، با اعلام این خبر گفت: بر اساس مصوبات ستاد تخصصی بحران وزارت جهاد کشاورزی، دو موضوع “مقابله با تغییر کاربری گسترده اراضی” و “بررسی سوءاستفاده از مجوز چاههای آب کشاورزی” به اولویتهای اصلی این دفتر تبدیل شده است.
وی تحقق تولید پایدار در بخش کشاورزی را منوط به مدیریت بهینه منابع آبی، مقابله جدی با سودجویان در حوزه مجوز چاهها و جلوگیری از تخریب و تغییر کاربریهای غیرمجاز اراضی کشاورزی دانست.
مدیرکل دفتر مدیریت بحران بر ضرورت هماهنگی بیندستگاهی برای بازبینی مجوز چاهها و همچنین جلب مشارکت همه جانبه برای مهار تغییر کاربریهای تصاعدی اراضی تأکید کرد و هشدار داد: «این تغییرات، امنیت غذایی و تولیدات کشاورزی کشور را به طور جدی تهدید میکند.»
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، پیگیری فوری این دو محور، در صدر برنامههای راهبردی دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل بخش کشاورزی و منابع طبیعی قرار گرفته است.
آب و انرژی
فصل بیآبی؛ روایت جدال کشاورز ایرانی با قهر آسمان
پایگاه خبری داوان نیوز: باران که نمیبارد، زندگی در زمینهای تشنه کشاورزی ایران به انتظاری تلخ تبدیل میشود. پاییز کمبارش ۱۴۰۴، زنگ خطر جدیدی است پس از سالی خشک که ذخایر آبی کشور را به مرز هشدار رساند. در این میان، کشاورزان ایرانی در خط مقدم نبرد با کمآبی ایستادهاند؛ نبردی که شکست در آن به معنای تهدید امنیت غذایی است و پیروزی در گرو تغییر رویکرد از کشاورزی سنتی به مدیریت هوشمند آب.
ناهید حسینی، خبرنگار داوان نیوز؛ با تداوم خشکسالی و کاهش بارشها در سال گذشته و پاییز ۱۴۰۴، بحران آب در بخش کشاورزی ایران به مرحله حساسی وارد شده است. این گزارش به بررسی راهکارهای عملی برای کشاورزان و برنامههای وزارت جهاد کشاورزی در قالب توسعه سامانههای نوین آبیاری میپردازد. با استفاده از تجزیه و تحلیل منابع معتبر، راهبردهای کوتاهمدت و بلندمدتی ارائه میشود که میتواند کشاورزان را در تطبیق با شرایط کمآبی و گذر از این بحران یاری رساند.
بحران آب و ضرورت تغییر نگرش
کشور ایران در منطقهای خشک و نیمهخشک واقع شده و در دهههای اخیر با کاهش مستمر منابع آبی روبرو بوده است. بر اساس آمارهای رسمی، ۴۳ شهر و ۲۲ استان کشور با تنش آبی مواجه هستند و ورودی آب به سدها نسبت به سال گذشته ۴۳ درصد کاهش یافته است . بخش کشاورزی که حدود ۷۰ درصد مصرف آب کشور را به خود اختصاص میدهد، نیازمند بازنگری اساسی در شیوههای مدیریت آب است . تداوم خشکسالیها و کاهش بارندگی در پاییز ۱۴۰۴، لزوم اجرای سریع راهکارهای کارآمد و استفاده از فناوریهای نوین را بیش از پیش آشکار ساخته است.
راهکارهای عملی برای کشاورزان در مواجهه با کمآبی
۱. بهینهسازی روشهای آبیاری
– استفاده از آبیاری قطرهای: این روش کارآمدترین راه برای تأمین آب و مواد مغذی مورد نیاز گیاهان است که باعث صرفهجویی ۳۰ تا ۵۰ درصدی در مصرف آب میشود. در این سیستم، آب مستقیماً به منطقه ریشه گیاه در مقادیر دقیق و زمان مناسب تحویل داده میشود .
– اجرای آبیاری زیرسطحی: این روش تبخیر آب از سطح خاک را به حداقل میرساند و بازدهی مصرف آب را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد. با توجه به محدودیت منابع آبی، توسعه این روش در دستور کار قرار گرفته است .
۲. مدیریت خاک و آب
– کاربرد کمپوست و مالچ: استفاده از مالچ به حفظ رطوبت خاک با کاهش تبخیر، سرکوب علفهای هرز و تعدیل دمای خاک کمک میکند. کمپوست نیز خاک را با مواد آلی و مواد مغذی غنی میسازد .
– کشاورزی حفاظتی: این روش با هدف کاهش فرسایش خاک، حفظ آب و افزایش سلامت خاک اجرا میشود. کشاورزی حفاظتی یک لایه محافظ روی سطح خاک ایجاد میکند که به حفظ رطوبت کمک شایانی مینماید .
۳. انتخاب محصولات و الگوی کشت مناسب
– کشت محصولات مقاوم به خشکی: انتخاب محصولات سازگار با آب و هوای محلی و نیاز آبی کمتر، خطر شکست محصول را در دورههای کمآبی کاهش میدهد و ثبات اقتصادی کشاورزان را افزایش میدهد .
– تغییر زمان کشت: تغییر زمان کشت از بهار به پاییز یکی از راهبردهای مؤثر در تطبیق با شرایط کمآبی است که توسط وزارت جهاد کشاورزی توصیه شده است .
۴. برداشت و ذخیرهسازی آبهای سطحی
احداث سیستمهای برداشت و ذخیرهسازی آبهای سطحی و سیلابها میتواند منبع آب ارزشمندی برای دورههای کمآبی فراهم کند. این سیستمها با کاهش حجم جریان آبهای سطحی، از هدررفت آب جلوگیری کرده و امکان استفاده در زمان مورد نیاز را فراهم میکنند .
برنامههای وزارت جهاد کشاورزی و معاونت آب و خاک
۱. توسعه سامانههای نوین آبیاری
طبق آمار رسمی، از مجموع ۸ میلیون و ۵۰۹ هزار هکتار اراضی آبی کشور، تاکنون سامانههای نوین آبیاری در ۵ میلیون و ۶۰۰ هزار هکتار اجرا شده است. از این مقدار، ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار به سیستمهای نوین آبیاری مجهز شدهاند . برنامهریزی شده است که سالانه ۲۰۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی به این سیستمها مجهز شوند .
۲. تخصیص اعتبارات و حمایتهای مالی
در سال جاری، ۵۰۰۰ میلیارد تومان برای توسعه سامانههای نوین آبیاری در کشور اختصاص یافته است که شامل ۲۲۵۰ میلیارد تومان برای سامانههای آبیاری عمومی و ۲۰۰۰ میلیارد تومان برای آبیاری زیرسطحی میشود .
۳. اجرای طرحهای جامع آبخیزداری
طرح جامع «از آبخیز تا جالیز» در ۳۲ استان کشور پایهگذاری شده و در ۲۱ استان وارد مرحله اجرایی شده است. در این طرح، اقدامات آبخیزداری در بالادست، مرمت و نوسازی قنوات و در نهایت اجرای سامانههای نوین آبیاری در مزارع انجام میشود .
۴. توسعه پژوهش و آموزش
وزارت جهاد کشاورزی بر توسعه پژوهشها درباره روشهای علمی و فنی و آموزش و ترویج آنها برای افزایش بهرهوری آب تأکید دارد. این مرکز با ارائه مشاوره و کمکهای فنی، آموزشی و ترویجی، گسترش بکارگیری سامانههای نوین آبیاری را دنبال میکند .
چالشها و راهبردهای کلان
چالشهای پیش رو
– کاهش مسئولیتپذیری اجتماعی با افزایش درآمد: مطالعات نشان میدهد که با افزایش درآمد کشاورزان، میزان مسئولیتپذیری اجتماعی آنان در قبال مصرف پایدار آب به شکل معناداری کاهش مییابد .
– فرسایشی بودن شبکههای آبرسانی: نشت و هدررفت آب در شبکههای انتقال و توزیع از چالشهای مهم است .
– فقدان مدیریت یکپارچه منابع آب: تصمیمات و سیاستهای نادرست طی چند دهه گذشته باعث تشدید بحران آب شده است .
راهبردهای کلان برای مدیریت پایدار آب
1. اصلاح حکمرانی آب: ایجاد مدیریت یکپارچه منابع آب و اتخاذ رویکردهای جامع و بینبخشی .
2. بازچرخانی و استفاده مجدد از آب: توسعه تصفیه خانههای فاضلاب و استفاده از آبهای بازیافتی در کشاورزی .
3. افزایش آگاهیسازی و مشارکت مردمی: اجرای کمپینهای آگاهیبخشی با هدف کاهش مصرف آب .
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، مدیریت بحران آب در بخش کشاورزی نیازمند عزم ملی و مشارکت تمامی ذینفعان است. راهکارهای ارائه شده در این مقاله در دو سطح خرد (کشاورزان) و کلان (دولت) میتواند زمینهساز عبور از شرایط بحرانی کنونی باشد. با توجه به تداوم خشکسالیها، توسعه سامانههای نوین آبیاری، اصلاح الگوی کشت و ارتقای فرهنگ صرفهجویی باید در اولویت برنامهریزیهای کوتاهمدت و بلندمدت قرار گیرد. موفقیت در گذر از این بحران مستلزم همکاری تنگاتنگ کشاورزان، دولت و نهادهای تحقیقاتی است.
این گزارش با واکاوی راهکارهای عملی برای کشاورزان و تشریح برنامههای وزارت جهاد کشاورزی و معاونت آب و خاک، نقشه راهی برای عبور از این بحران ترسیم میکند؛ از توسعه سامانههای نوین آبیاری تا اصلاح الگوی کشت که میتواند تهدید خشکسالی را به فرصتی برای نوسازی کشاورزی ایران تبدیل کند.
-
خبرهای سازمانی2 هفته پیشتوسعه متوازن؛ توزیع جغرافیایی پروژهها، عدالت منطقهای
-
گزارش3 هفته پیشبازار برنج ۱۴۰۵: از شوک هزینه تولید تا سناریوهای تنظیم بازار
-
آذربایجان شرقی4 هفته پیشبرگزیدگان نمونه ملی کشاورزی آذربایجان شرقی معرفی شدند
-
مقالات3 هفته پیشچالش قیمت روی میز گندم؛ حمایت از تولید یا مهار تورم؟
-
استان ها2 هفته پیشحمایت از تولیدات بانوان روستایی در قالب نمایشگاه تخصصی در مشهد
-
تجارت3 هفته پیشتولید زردچوبه با فناوری کشت بافت؛ مراقب زردچوبههای قاچاق باشید
-
پرونده ویژه3 هفته پیشپیوند تحقیقات و مزرعه، دستاورد ملی برای کشاورزی گیلان
-
تجارت3 هفته پیشنقشه تجارت جهانی: ایران و بازی بزرگ کریدورهای ترانزیت

