پرونده ویژه
رشد کشاورزی؛ آرزوی دستنیافتنی یا مأموریت ممکن
دهه گذشته برای کشاورزی ایران، دهه فراز و نشیبها بود؛ سالهایی که کشاورز گاه با رشد دو رقمی دلگرم میشد و گاه با رکودی عمیق دچار یأس. در پس این نوسانات، چالشهای ساختاری قدیمی مانند بحران آب و فناوری فرسوده نهفته است.

پایگاه خبری داوان نیوز: نمودار رشد بخش کشاورزی ایران در یک دهه گذشته، بیش از آنکه تصویری از توسعه پایدار را نشان دهد، نموداری از نوسان و بیثباتی است؛ روندی که امنیت غذایی کشور را به مخاطره انداخته است. حالا، غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، با مجموعهای از برنامههای تحولی پا به میدان گذاشته تا با شعار ‘افزایش بهرهوری به جای توسعه سطح کشت’، این کشتی طوفانزده را به ساحل ثبات برساند. اما پرسش اینجاست: آیا این سیاستها برای خروج از این بحران چندبعدی کافی است؟
به گزارش داوان نیوز، بررسی آمارهای یک دهه اخیر نشان میدهد بخش کشاورزی ایران با نوسانات رشد قابل توجهی مواجه بوده و با چالشهای ساختاری عمیقی دست و پنجه نرم میکند. در این میان، غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، با مجموعهای از راهبردها و برنامه های تحولی پا به عرصه گذاشته که هدف اصلی آنها عبور از این نوسانات و رسیدن به ثبات و توسعه پایدار است.
بر اساس گزارش خبرنگار ما، بخش کشاورزی در اقتصاد ایران نقشی حیاتی ایفا میکند؛ این بخش نه تنها تأمینکننده امنیت غذایی کشور است، بلکه سهمی قابل توجه در اشتغال و صادرات غیرنفتی دارد. با این حال، بررسی آمار و ارقام در دهه گذشته حاکی از نوسانات شدید در رشد این بخش است. این نوسانات، پیامد چالشهای متعددی مانند بحران آب، کاهش سرمایهگذاری، و ضعف در فناوری است. آگاهی از این روند تاریخی برای ارزیابی سیاستهای کنونی و جهتگیریهای آتی ضروری است.
تحلیل نوسانات رشد بخش کشاورزی در یک دهه گذشته
بررسی عملکرد بخش کشاورزی در دهه گذشته، یک روند نوسانی و در مجموع، نزولی را نشان میدهد. این نوسان تنها به رشد اقتصادی محدود نبوده و بر اشتغال و تولید نیز سایه افکنده است.
– روند رشد اقتصادی: نرخ رشد بخش کشاورزی از ۱۱.۲ درصد در سال ۱۳۹۸ به منفی ۲.۴ درصد در سال ۱۴۰۲ سقوط کرد. اگرچه در بهار ۱۴۰۳ رشد ۳.۱ درصدی گزارش شده، اما کارشناسان این رشد را ناپایدار میدانند و هشدار میدهند که این افزایش بیشتر مرهون تورم شدید و افزایش قیمتها بوده تا رشد واقعی در تولید. برآیند کلی رشد این بخش در پنج سال گذشته، نزدیک به صفر ارزیابی شده است.
– افت شدید اشتغال: این بخش در دو دهه گذشته، با خروج بیش از ۱.۵ میلیون نفر از شاغلان خود مواجه شده است. سهم اشتغال کشاورزی از کل اشتغال کشور از ۲۶.۸ درصد در بهار ۱۳۸۴ به ۱۳.۷ درصد در پاییز ۱۴۰۳ کاهش یافته که نشاندهنده کاهش شدید جذابیت این بخش برای نیروی کار است. این روند نزولی حتی در دورههایی با رشد اقتصادی مثبت نیز تداوم داشته است.
– تولید ناخالص داخلی: ارزش تولیدات این بخش تا سال ۱۳۹۹ روندی صعودی داشت و به ۵۳ هزار میلیارد تومان رسید، اما از سال ۱۴۰۰ این روند نزولی شد و برآوردها در سال ۱۴۰۲ به ۴۷.۵ هزار میلیارد تومان رسید.
جدول زیر به طور خلاصه این نوسانات را نشان میدهد:

ریشهیابی چالشها و موانع ساختاری
دلایل این نوسانات و عملکرد ضعیف را باید در چالشهای عمیق و بلندمدت بخش کشاورزی ایران جستجو کرد:
1. بحران آب و تغییرات اقلیمی: ایران با متوسط بارندگی ۲۲۸ میلیمتر، کمتر از یکسوم متوسط جهانی بارش دارد. کاهش ۴۰ درصدی بارشها و در نتیجه، کاهش تخصیص آب به بخش کشاورزی از ۷۰ میلیارد مترمکعب به ۴۶ میلیارد مترمکعب، فشار عظیمی بر این بخش وارد کرده است. کاهش کیفیت منابع آبی و شوری رودخانهها نیز بر این بحران افزوده است.
2. کاهش سرمایهگذاری و ضعف مکانیزاسیون: روند سرمایهگذاری در بخش کشاورزی کاهشی بوده است. ریسک بالای تولید، هزینههای نگهداری، کمبود اعتبارات و نبود نظام تشویقی، از دلایل اصلی عدم تمایل به سرمایهگذاری در این بخش است. ضریب مکانیزاسیون کشاورزی در ایران تنها ۲.۱ واحد است که در مقایسه با کشورهای پیشرفته بسیار ناچیز است. خرد بودن اراضی کشاورزی با میانگین یک هکتار، مهمترین مانع در راه مکانیزاسیون عنوان شده است.
3. فقدان ثبات در سیاستگذاری و مقررات: مداخلات دولت در قیمتگذاری محصولات، عدم تعیین بهموقع قیمت تضمینی و سیاستهای شتابزده، باعث نااطمینانی در میان تولیدکنندگان شده است. همچنین، سیاستهایی مانند “رفع تعهد ارزی” موجب بیانگیزگی صادرکنندگان شده و مزیت نسبی بسیاری از محصولات کشاورزی ایران را از بین برده است.
4. فناوری و دانش پایین: پراکندگی و خردهمالکی باعث شده بخش عمدهای از کشاورزی ایران همچنان به روش سنتی اداره شود و توان مالی برای بهروزرسانی ماشینآلات وجود نداشته باشد. این امر بهرهوری را به شدت کاهش داده است.
سیاستها و برنامههای غلامرضا نوری قزلجه
با توجه به این چالشهای عمیق، غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، مجموعهای از راهبردها و برنامههای تحولی را برای مهار نوسانات و توسعه بخش کشاورزی ارائه کرده است. این برنامهها را میتوان در چند محور اصلی دستهبندی کرد:
– افزایش بهرهوری و مدیریت منابع آبی: محور اصلی برنامههای وی، افزایش بهرهوری به جای توسعه سطح زیر کشت است. تاکید بر اجرای الگوی کشت، توسعه کشت گلخانهای و هیدروپونیک و توسعه سیستمهای نوین آبیاری از جمله اقدامات در این راستا است. همچنین، بر انجام پروژههای آبخیزداری و آبخوانداری برای مقابله با خشکسالی تأکید شده است.
– توسعه فناوری و دانشبنیان کردن بخش کشاورزی: نوری قزلجه بر نفوذ دانش و فناوری، تقویت شرکتهای دانشبنیان و توسعه مکانیزاسیون برای کاهش هزینه تولید تأکید دارد. وی همچنین بر نقش آموزشهای مهارتی و همکاری با دانشگاهها برای مشارکت در تصمیمسازیها تأکید کرده است.
– اصلاح نظام بازار و توسعه صادرات: از جمله اعلام شده، ایجاد پایانههای صادراتی، ساماندهی فرآیند تولید و اصلاح نظام بازار و قیمتگذاری برای بهبود رابطه مبادله بخش کشاورزی و سودآوری است. در عمل نیز وی در سفرهای خارجی خود،به عنوان مثال به مسکو، از شرکتهای خارجی برای سرمایهگذاری و مشارکت در “هاب غذایی” منطقه دعوت به عمل آورده است.
– تأمین نهاده و حمایت از تولید: وزیر جهاد کشاورزی موضوع تأمین نهادههای دامی را یکی از اولویتهای اصلی دانسته و از تصمیم سران قوا برای تأمین ارز این نهادهها تا پایان سال خبر داده است. همچنین، توزیع یارانه هدفمند و توسعه نظام بیمه کشاورزی از دیگر محورهای برنامه وی برای حمایت از کشاورزان است.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، وضعیت بخش کشاورزی ایران در یک دهه گذشته، با نوسانات رشد و روند کلی نزودی در اشتغال و تولید همراه بوده است. چالشهای ساختاری مانند بحران آب، کاهش سرمایهگذاری، فناوری پایین و بیثباتی سیاستها، دلایل اصلی این وضعیت هستند.
برنامههای اعلامشده توسط غلامرضا نوری قزلجه، بسیار جامع و دربرگیرنده هستند و بر افزایش بهرهوری، توسعه فناوری و اصلاح مدیریت تأکید میکنند. با این حال، شواهد میدانی و گزارشهای منتشرشده از مشکلاتی مانند افزایش قیمت محصولات اساسی و چالش در تأمین نهاده حاکی از آن است که شکافی عمیق بین اعلام این سیاستها و اجرای موفقیتآمیز آنها وجود دارد.
آینده بخش کشاورزی ایران و موفقیت سیاستهای وزیر کنونی در گروی عزمی ملی و فرابخشی برای رفع چالشهای زیربنایی است. اجرای بدون تعارف قانون الگوی کشت، تخصیص منابع مالی کافی، مقابله جدی با بحران آب، و ایجاد ثبات در سیاستها، پیششرطهای اساسی برای خروج این بخش از وضعیت نوسانی کنونی و حرکت به سمت امنیت غذایی پایدار هستند.

پرونده ویژه
همگرایی اطلاعاتی؛ راهبرد سهوجهی جهاد کشاورزی برای برونرفت از بحران آب
معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی، با درک عمق بحران ناشی از تغییرات اقلیمی و مدیریت ناپایدار گذشته، بر سه محور «داده و شفافیت»، «پشتیبانی علمی» و «مشارکت گسترده» متمرکز شده است. اتصال سامانه های اطلاعاتی، مهمترین گام برای گذار از مدیریت سلیقهای به حکمرانی داده محور است که میتواند به اصلاح الگوی کشت و افزایش بهرهوری منجر شود. هرچند این مسیر با چالشهای فنی و فرهنگی روبهروست، اما به نظر میرسد با حمایت دولت و همکاری میانبخشی، گامهای مؤثری برای تضمین امنیت غذایی و پایداری تولید در بخش کشاورزی برداشته شده است.

پایگاه خبری داواننیوز: با تشدید آثار تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای بیسابقه در سال آبی جاری ، بخش کشاورزی بهعنوان بزرگترین مصرفکننده منابع آب با چالشی بیسابقه روبهروست . در این شرایط، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اتخاذ رویکردی فرابخشی و مبتنی بر داده، در تلاش است تا با یکپارچهسازی اطلاعات و بهرهگیری از ظرفیتهای علمی و حقوقی، مسیر برونرفت از بحران کمآبی را هموار کند.
ناظم رامتین/ خبرنگار داواننیوز؛ با کاهش منابع آب تجدیدپذیر ایران از متوسط تاریخی ۱۳۰ میلیارد مترمکعب به حدود ۹۰ میلیارد مترمکعب در پی تشدید تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیوسته، و برداشت بیرویهای که منجر به تخلیه حدود ۱۵۰ میلیارد مترمکعب از ذخایر آب زیرزمینی کشور شده است، بخش کشاورزی بهعنوان مصرفکننده حدود ۹۰ درصد از آب تجدیدپذیر، در کانون بحران قرار دارد . در این شرایط، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اتخاذ رویکردی فرابخشی و مبتنی بر یکپارچهسازی دادهها، در تلاش است تا با عبور از الگوهای ناکارآمد گذشته، معماری نوینی برای حکمرانی آب و خاک در کشور پیادهسازی کند. این گزارش به تحلیل ابعاد این راهبرد نوین میپردازد.
یکپارچهسازی سامانههای اطلاعاتی؛ گامی بنیادین در گذار به حکمرانی هوشمند
مهمترین و بیسابقهترین اقدام معاونت آب و خاک، اتصال سامانههای اطلاعاتی وزارت جهاد کشاورزی و وزارت نیرو است. بر اساس این طرح که پس از دو سال پیگیری و تصویب در شورای هماهنگی معاونان دو وزارتخانه به مرحله اجرا رسیده، سامانه «ساماب» وزارت نیرو به سامانه پهنهبندی تولیدات کشاورزی متصل میشود تا امکان تطبیق داده های تولید با میزان برداشت آب فراهم آید.
این همگرایی اطلاعاتی که در مراحل بعدی به سایر سامانه ها نظیر «مزرعه من» نیز تسری خواهد یافت، پاسخی ساختاری به مهمترین خلأ سیاستگذاری در ایران یعنی «تشتت نهادی و بخشینگری» است که پژوهشها بهعنوان مهمترین نیروی محرکه بحران آب در بخش کشاورزی شناسایی کردهاند . اتصال این سامانهها، امکان محاسبه دقیق بهرهوری آب در سطح هر بهرهبردار (نسبت تولید به ازای هر واحد آب مصرفی) را فراهم میسازد و زمینه را برای اصلاح الگوی کشت بر اساس پایداری منابع و پایش مستمر عملکرد برنامهها مهیا میکند.
معماری نوین حکمرانی آب؛ از نهادهای سنتی تا مشارکت راهبردی
در کنار یکپارچهسازی دادهها، سرپرست معاونت آب و خاک بر مؤلفههای کلیدی دیگری تأکید دارد که نشان از درک عمیق از الزامات حکمرانی پایدار آب دارد:
پشتیبانی علمی و پژوهشی: دیدار با روسای مؤسسات تحقیقاتی بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیتهای علمی برای تدوین نقشههای مدیریتپذیر خاک، اجرای قانون حفاظت از خاک، و توسعه فناوریهای نوین آبیاری تأکید دارد. این رویکرد پاسخگوی نیاز به «توانمندسازی نهادی» و «یادگیری نهادی» است که پژوهشها بهعنوان پیشنیاز افزایش مشارکت کشاورزان و بهرهوری آب معرفی کردهاند.
دیپلماسی آب و صیانت از منافع ملی: تأکید بر تأمین حقآبه ایران از رودخانه ارس بهعنوان منبع حیاتی برای بیش از ۲۳۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی استانهای آذربایجان، نشان میدهد که راهبردهای داخلی مدیریت آب با رایزنیهای حقوقی و بینالمللی برای حفظ امنیت آبی کشور گره خورده است. این اقدام در راستای کاهش آسیبپذیری ناشی از «تنشهای اجتماعی و قومی پیرامون آب» که در الگوهای حکمرانی نامطلوب شناسایی شده، قابل ارزیابی است.
مشارکت بهرهبرداران و تشکلها: تأکید بر نقش تشکلهای کشاورزی و بخش خصوصی در مدیریت زیرساختها، پاسخی به یافتههای پژوهشی است که «مشارکت، مشورت و درگیری کاربران در تدوین برنامههای منطقهای» را از مؤلفههای کلیدی حکمرانی موفق آب معرفی کردهاند . پژوهشهای اخیر نشان دادهاند که نظامهای آبیاری مبتنی بر مشارکت (مانند قنات) از بهرهوری اقتصادی آب بالاتری نسبت به نظامهای مبتنی بر چاه برخوردارند و این مزیت با تقویت شفافیت، پاسخگویی و عدالت در حکمرانی ارتباط مستقیم دارد .
تمرکز بر اجرا؛ از سامانههای نوین آبیاری تا حکمرانی تطبیقی
برگزاری مستمر نشستهای کارگروه پیگیری طرحهای نیمهتمام سامانههای نوین آبیاری با حضور مدیران استانی، نشاندهنده عزم جدی برای تکمیل زیرساختهای فیزیکی افزایش بهرهوری است. با این حال، سرپرست معاونت آب و خاک بهدرستی بر این نکته تأکید دارد که مدیریت پایدار بدون مشارکت ذینفعان ممکن نیست. این رویکرد با یافتههای پژوهشی در خصوص شکست برنامههای «بالا به پایین» احیای دریاچه ارومیه همخوانی دارد؛ جایی که عدم مشارکت جوامع محلی نهتنها منجر به تحقق اهداف نشد، بلکه توسعه باغات آببر را تشدید کرد . پژوهشهای تطبیقی نشان میدهند که سیاستهای یکبعدی فاقد سازوکارهای نظارتی مؤثر، منجر به کاهش اعتماد، افزایش رفتارهای فرصتطلبانه و تضعیف سرمایه اجتماعی میشوند؛ در مقابل، تلفیق سیاستهای نرم (آموزش و نظارت) با سیاستهای سخت (یارانههای مشروط و تأمین پایدار آب) به افزایش بهرهوری فیزیکی آب میانجامد.
به گزارش خبرنگار اخبار روزانه کشاورزی، معاونت آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با درک عمق بحران ناشی از تغییرات اقلیمی، برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی، و مهمتر از آن، ناکارآمدی الگوهای بخشی و جزیرهای مدیریت، بر سه محور اساسی متمرکز شده است: «یکپارچهسازی اطلاعات و شفافیت» برای گذار از تصمیمگیری سلیقهای به حکمرانی دادهبنیان، «توانمندسازی نهادی از طریق پژوهش و مشارکت» برای بازسازی سرمایه اجتماعی و اعتماد، و «دیپلماسی فعال آب» برای صیانت از منافع ملی در سطح فرامرزی. با توجه به اینکه ۸۵ درصد از چالشهای اساسی حوضههای آبریز کشور در ابعاد کمی آب، تغییرات اقلیمی، فناوری و ظرفیتسازی اجتماعی قابل اولویتبندی هستند ، این راهبرد سهوجهی میتواند در صورت استمرار و پرهیز از نگاه مقطعی، الگویی برای حکمرانی تطبیقی و تابآور در برابر بحران کمآبی فراهم آورد. با این حال، موفقیت نهایی این برنامه در گرو تحقق کامل احکام قانونی مرتبط با حکمرانی یکپارچه آب و عبور از مرزهای مدیریتی سنتی است؛ فرایندی که به حمایت مستمر دولت و تعامل سازنده تمام ذینفعان نیاز دارد.
آب و انرژی
کاهش ۵ میلیارد مترمکعبی آب کشاورزی تا ۱۴۰۷ / ۴ استان در تنش آبی
برنامه هفتم توسعه کاهش مصرف آب کشاورزی به ۶۵ میلیارد مترمکعب را تکلیف کرده، اما آیا الگوی کشت تدوین شده بر اساس ۶۷ میلیارد مترمکعب، آن هم در شرایطی که بارشها غیرقابل پیشبینی است و استانهای مرکزی درگیر تنش آبیاند، ضمانت اجرایی کافی برای جبران این شکاف ۲ میلیارد مترمکعبی را دارد؟ مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی میگوید: انعطاف پذیری در الگو، پاسخ این چالش است.

پایگاه خبری داواننیوز: در شرایطی که کشور با خشکسالیهای پی در پی و کاهش محسوس منابع آبی روبهرو است، مدیریت مصرف در بخش کشاورزی که سهم عمدهای از مصارف آب کشور را به خود اختصاص داده، به یکی از اولویتهای اصلی دولت و وزارت جهاد کشاورزی تبدیل شده است. بر اساس قانون برنامه هفتم پیشرفت، هدفگذاری شده است که مصرف آب در این بخش تا سال ۱۴۰۷ به ۶۵ میلیارد متر مکعب کاهش یابد؛ هدفی که به نظر میرسد با چالشها و فرصتهای متعددی همراه است.
به گزارش خبرنگار ما، امیر هدایتی، مدیرکل دفتر امور آب کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی، با اعلام بر ضرورت کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی به ۶۵ میلیارد متر مکعب تا پایان برنامه هفتم تأکید کرد. این هدف در حالی دنبال میشود که بر اساس اعلام مسئولان، مصرف آب کشاورزی در سالهای عادی حدود ۷۰ میلیارد متر مکعب بوده است.
وی افزود که برنامه الگوی کشت برای سال زراعی آینده بر اساس ۶۷ میلیارد مترمکعب آب تدوین و توسط سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ابلاغ شده است. این برنامه با انعطافپذیری لازم برای مواجهه با شرایط اقلیمی پیشبینیشده طراحی شده تا در صورت کاهش آب اختصاصی، تغییری متناسب در الگوی کشت ایجاد و از اختلال در تولید جلوگیری شود.
هدایتی با اشاره به عملکرد سال آبی گذشته گفت: در ابتدا بر اساس پیشبینیهای خشکسالی، ۵۱ میلیارد متر مکعب آب برای بخش کشاورزی در نظر گرفته شده بود، اما بارشهای مناسب در نیمه دوم سال به ویژه در زمستان، باعث شد در عمل بیش از این میزان آب در اختیار کشاورزان قرار گیرد. با این حال، وی هشدار داد که برخی استانها نظیر تهران، البرز، قم و قزوین همچنان با تنش آبی شدیدی دست و پنجه نرم میکنند.
تلاش برای افزایش بهرهوری؛ از آبیاری نوین تا اصلاح الگوی کشت
تحقق هدف کاهش مصرف آب به ۶۵ میلیارد متر مکعب، نیازمند تغییر رویکردهای سنتی و حرکت به سمت افزایش بهرهوری است. در این زمینه، توسعه سامانه های نوین آبیاری و آبیاری هوشمند که میتواند بهرهوری آب را تا دو برابر افزایش دهد، در دستور کار قرار دارد. همچنین وزارت جهاد کشاورزی بر اجرای کامل الگوی کشت بر اساس تناسب اراضی و مزیتهای نسبی هر منطقه تأکید دارد و کشاورزان را به رعایت آن ملزم میداند.
ناترازی و تکالیف استانی
بر اساس ماده ۳۷ برنامه هفتم توسعه، کشور مکلف به رفع ۱۵ میلیارد متر مکعب ناترازی در بخش آب است و سهم هر استان از این کاهش تعیین شده است. به عنوان مثال، استان یزد موظف است ۶۰ میلیون مترمکعب و استان کرمانشاه ۴۰۰ میلیون مترمکعب از مصرف آب خود را کاهش دهد که بخش قابل توجهی از آن مربوط به بخش کشاورزی است.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، با وجود اقدامات انجامشده و برنامهریزیهای صورت گرفته، مسیر رسیدن به هدف ۶۵ میلیارد مترمکعبی مصرف آب در بخش کشاورزی، دشوار و نیازمند عزم ملی و همکاری همه جانبه است. کارشناسان معتقدند علاوه بر سرمایهگذاری در فناوریهای نوین و توسعه زیرساختها، فرهنگسازی و همراهی کشاورزان با سیاستهای اصلاحی نیز نقشی کلیدی در موفقیت این طرح خواهد داشت.
پرونده ویژه
غفرانی: فقدان مکانیزاسیون پایدار، تهدیدی پنهان برای امنیت ملی
در شرایطی که ایران در گذار اقتصادی و مواجهه با تهدیدات بیرونی قرار دارد، معاون حراست جهاد کشاورزی در نشست اراک، فقدان مکانیزاسیون پایدار را بزرگترین تهدیدِ پنهان امنیت غذایی ارزیابی کرد و خواستار خروج از کشاورزی سنتی به سمت فناوریهای نوین در مزرعه شد.

پایگاه خبری داواننیوز: در نشست تخصصی روسای ادارات امور فناوریهای مکانیزه سراسر کشور که در هتل امیرکبیر اراک برگزار شد، معاون سازمان حراست وزارت جهاد کشاورزی با تأکید بر پیوند راهبردی میان مکانیزاسیون و امنیت ملی، از این حوزه به عنوان «خط مقدم دفاع از سفره ایرانیان» یاد کرد.
به گزارش خبرنگار ما، علی غفرانی در جمع مسئولان فناوریهای مکانیزه با اشاره به جایگاه ویژه مکانیزاسیون در دوران گذار اقتصادی و تهدیدات بیرونی، اظهار داشت: امنیت غذایی نه فقط یک نیاز زیستی، بلکه رکن اساسی امنیت ملی و خواسته بهحق مردم از حاکمیت است. تجربه جنگهای اخیر نشان داد که ثبات بازار غذا، خط قرمز تابآوری کشورهاست.
وی با استناد به فرمایشات امام شهید (ره) که امنیت غذایی را «مسئله درجه یک» خوانده بودند، افزود: در شرایطی که جمعیت کشور رو به افزایش است، مکانیزاسیون دیگر یک انتخاب فنی نیست؛ بلکه ضرورتی استراتژیک برای بقای تولید پایدار است.
معاون سازمان حراست جهاد کشاورزی، مکانیزاسیون را «تجلی دانش در مزرعه و ظهور فناوری در بستر تولید» تعریف کرد و گفت: کیفیت کشاورزی امروز با شاخص نفوذ ماشینآلات مدرن گره خورده است. از این رو، شناسایی چالشهای پیشِ روی مکانیزاسیون پایدار و رفع موانع آن، اولویت غیرقابل اغماض بخش کشاورزی است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر لزوم تحول در نگرش سنتی به کشاورزی، تصریح کرد: رشد بهرهوری و ارتقای کیفیت محصولات، بدون ورود جدی فناوریهای مکانیزه امکانپذیر نیست. باید از مزرعههای کوچک تا مجتمعهای بزرگ تولیدی، ردپای نوآوری را به چشم دید.
کارشناسان حاضر در این نشست معتقدند که سخنان غفرانی را باید فراخوانی برای بازنگری در سیاستهای تأمین امنیت غذایی دانست؛ چراکه در شرایط تحریم و نوسانات ارزی، تقویت توان داخلی در حوزه ساخت و بهینهسازی ادوات کشاورزی، میتواند وابستگی را کاهش داده و پایداری تولید را تضمین کند. همچنین تأکید بر «مکانیزاسیون پایدار» نشان از عزم جدی برای حرکت به سمت کشاورزی هوشمند با مصرف بهینه منابع دارد.
این گزارش حاکی است که جلسات تخصصی این گردهمایی، بر تدوین نقشه راه جامع برای یکپارچهسازی فناوری در زنجیره تولید تا توزیع محصولات کشاورزی متمرکز خواهد بود.
در پایان، معاون سازمان حراست جهاد کشاورزی خاطرنشان کرد: امنیت غذایی امروز، میراث ماندگار فردای کشور ماست. مکانیزاسیون پلی است که گذر از کشاورزی معیشتی به کشاورزی دانشبنیان را ممکن میسازد و این مسیر، نیازمند همت جمعی و نگاه راهبردی همگان است.
آموزش4 هفته پیشانگورتان کشمشی نشود!؟ ۵ توصیه فوری برای باغداران انگور
خبرهای سازمانی2 هفته پیشدستورالعمل جدید پروانههای گلخانه به تمام استانها ابلاغ میشود
پرونده ویژه4 هفته پیشلطفعلیزاده خبر داد: پارک کشاورزی وارد فاز جدید مأموریتگرایی شد
آموزش4 هفته پیشتشتک آبخور، یکی از ارکان مدیریت پایدار آب در باغهای مدرن
دانستنی ها4 هفته پیشبرنامه معاونت آموزش و ترویج کشاورزی برای بهینهسازی انرژی اعلام شد
خبرهای سازمانی4 هفته پیشسرمایه پنهان: آغاز برنامه ملی ثبت دانش بومی کشاورزان توسط سازمان تات
مقالات4 هفته پیشکشاورزیِ هوشمند در ایران؛ از آرمانِ «دادهمحوری» تا واقعیتِ «زیرساختگریز»
گزارش3 هفته پیشچالش گرانی، فرصت صادرات؛ صادرات ریگ دوسویه «کشت سبز طاها» به عراق و تاجیکستان


























