با ما همراه باشید

آب و انرژی

ضرورت تحول دیجیتال؛ بحران آب و سهم دانش‌بنیان ها

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: ایران با قرارگیری در کمربند خشک جهان، با میانگین بارش سالانه ۲۵۰ میلی‌متر و کاهش ۲۰ درصدی منابع آب تجدیدپذیر طی دو دهه اخیر، در وضعیت بحران آب ساختاری قرار دارد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، بخش کشاورزی با سهم ۸۰-۹۰% از مصرف آب کشور ، کانون اصلی اصلاحات است. در این میان، سیستم‌های آبیاری هوشمند به عنوان راهکاری تحول‌ساز و شرکت‌های دانش‌بنیان به عنوان بازیگران کلیدی در توسعه و بومی‌سازی این فناوری‌ها ظاهر شده‌اند. این گزارش به تحلیل فناوری‌های آبیاری هوشمند، نقش شرکت‌های دانش‌بنیان، چالش‌ها و راهبردهای سیاستی می‌پردازد.

۱. فناوری‌های محوری در آبیاری هوشمند
۱.۱. اجزای سیستم‌های هوشمند
– حسگرهای نظارتی:
– رطوبت خاک: اندازه‌گیری دقیق محتوای آب در اعماق مختلف ریشه (دقت ±۲%) .
– سنسورهای هواشناسی: پایش دمای هوا، رطوبت نسبی، تابش خورشید و سرعت باد برای محاسبه تبخیر-تعرق .
– کنترلرهای هوشمند: پردازش داده‌ها با الگوریتم‌های هوش مصنوعی (مانند شبکه‌های عصبی) و تصمیم‌گیری بر اساس نیاز آبی واقعی گیاه .
– عملگرهای اتوماتیک: شیرهای برقی با قابلیت تنظیم دبی جریان (۰.۵ تا ۱۰ لیتر بر ثانیه) و پمپ‌های متغیر .
– پلتفرم‌های نرم‌افزاری: ارائه گزارش‌های تحلیلی مصرف آب و پیش‌بینی شرایط جوی از طریق اپلیکیشن‌های موبایل .

۱.۲. روش‌های نوین آبیاری
– قطره‌ای هوشمند: صرفه‌جویی ۴۰-۵۰% آب نسبت به روش‌های سطحی با دقت ۹۵% در تحویل آب به ریشه .
– زیرسطحی: کاهش تلفات تبخیر با نصب لوله‌ها در عمق ۲۰-۵۰ سانتی‌متری .
– مه‌پاش‌های تنظیم‌پذیر: بهینه‌سازی رطوبت در گلخانه‌ها بر اساس داده‌های حسگرها .

۱.۳. نقش اینترنت اشیاء (IoT)
– اتصال بی‌سیم: استفاده از پروتکل‌های کم‌مصرف (LoRaWAN, NB-IoT) برای انتقال داده در مزارع بزرگ .
– پلتفرم‌های ابری: ذخیره‌سازی و تحلیل کلان‌داده‌ها با سیستم‌هایی مانند AWS IoT GreenGrass .
– ادغام با تصاویر ماهواره‌ای: ترکیب داده‌های زمینی و سنجش از دور برای پوشش مناطق وسیع .

۲. شرکت‌های دانش‌بنیان: موتور محرک نوآوری
۲.۱. تجارب موفق داخلی
– پایلوت دانشگاه سراوان: کاهش ۳۰% مصرف آب در کشت محصولات استراتژیک (ذرت، پسته) با سیستم مبتنی بر حسگرهای بی‌سیم و نرم‌افزار C++ .
– شرکت‌های فناور در حوزه IoT: توسعه کنترلرهای بومی با قابلیت اتصال به شبکه‌های ملی (مثال: سامانه‌های مبتنی بر رزبری پای) .

۲.۲. الگوهای بین‌المللی
– Netafim (اسرائیل): افزایش بهره‌وری آب تا ۷۰% در پروژه‌های نخل‌داری ایران.
– CropX (آمریکا): ادغام داده‌های خاک، هوا و گیاه در پلتفرم یکپارچه.

۲.۳. نقش در زنجیره ارزش
– تولید حسگرهای ارزان‌قیمت: کاهش هزینه‌ها از ۲۰۰ به ۵۰ دلار بر حسگر .
– پشتیبانی نرم‌افزاری: توسعه اپلیکیشن‌های مدیریت آبیاری متناسب با اقلیم‌های محلی.
– خدمات پس از فروش: استقرار تیم‌های فنی برای نگهداری سیستم‌ها در مناطق روستایی.

۳. چالش‌های راهبردی و محدودیت‌ها
۳.۱. چالش‌های فنی
– وابستگی به قطعات وارداتی: ۷۰% بردهای الکترونیکی و سنسورها از خارج تأمین می‌شود .
– مشکلات اتصال اینترنت: پوشش کمتر از ۴۰% شبکه‌های LPWAN در مناطق روستایی .

۳.۲. موانع اقتصادی
– هزینه بالای استقرار: سرمایه‌گذاری اولیه ۲۰-۵۰ میلیون تومان بر هکتار .
– ضعف مدل‌های مالی: نبود صندوق‌های خطرپذیر تخصصی در بخش کشاورزی .

۳.۳. محدودیت‌های سیاستی
– فقدان استانداردهای ملی: نبود چارچوب ارزیابی کیفیت حسگرها و کنترلرها .
– پیچیدگی فرآیندهای دانش‌بنیان شدن: طولانی‌بودن پروسه اخذ مجوز (۶-۱۲ ماه) .

جدول ۱: تحلیل SWOT آبیاری هوشمند در ایران
| نقاط قوت (Strengths)                                          | نقاط ضعف (Weaknesses) |
| صرفه‌جویی ۵۰% آب                                              | هزینه بالای راه‌اندازی |
| افزایش ۲۰% عملکرد محصول                                   | وابستگی به فناوری وارداتی |
| فرصت‌ها (Opportunities)                                     | تهدیدها (Threats) |
| رشد بازار IoT کشاورزی (سالانه ۱۵%)                         | تشدید خشکسالی‌ها |
| حمایت‌های دولتی از شرکت‌های دانش‌بنیان               | ضعف زیرساخت‌های دیجیتال روستایی |

۴. راهبردهای توسعه و سیاست‌گذاری
۴.۱. راهکارهای فناورانه
– توسعه سخت‌افزارهای بومی: سرمایه‌گذاری در تولید حسگرهای مقاوم به گرد و خاک و شوری خاک.
– استفاده از انرژی خورشیدی: تأمین برق پایدار برای سیستم‌ها در مناطق دورافتاده.

۴.۲. سازوکارهای حمایتی
– معافیت‌های مالیاتی: معافیت ۵ ساله برای شرکت‌های فعال در آبیاری هوشمند .
– تسهیلات کم‌بهره: وام‌های با نرخ ۴% برای کشاورزان پیشرو .
– پیلوت‌های منطقه‌ای: اجرای پروژه‌های نمایشی در استان‌های بحرانی (کرمان، سیستان و بلوچستان) .

۴.۳. اصلاحات نهادی
– ایجاد کلینیک‌های فناوری: ارائه خدمات مشاوره فنی و اقتصادی به کشاورزان.
– تدوین سند استاندارد ملی: تعیین شاخص‌های کیفیت برای سخت‌افزارها و نرم‌افزارها .

افق آینده
سیستم‌های آبیاری هوشمند با قابلیت کاهش ۵۰% مصرف آب و افزایش ۲۰% عملکرد محصول، راهبردی کلیدی برای عبور از بحران آب هستند. شرکت‌های دانش‌بنیان با نقش توسعه‌دهنده فناوری، تسهیلگر اجرا و ارائه‌دهنده خدمات، محور اصلی این تحولند. موفقیت در گرو:
– تدوین سیاست‌های منسجم حمایت مالی و فنی؛
– توسعه زیرساخت‌های دیجیتال در مناطق روستایی؛
– تقویت همکاری سه‌جانبه دولت، دانشگاه و صنعت.
پیش‌بینی می‌شود تا ۱۴۰۹، سهم بازار آبیاری هوشمند در ایران به ۳۰۰ میلیون دلار برسد و سالانه از هدررفت ۵ میلیارد مترمکعب آب جلوگیری کند.

آب و انرژی

الگوی کشت اجباری شد؛ متخلفان از حمایت دولتی حذف می‌شوند

در شرایطی که کشور با محدودیت شدید منابع آبی مواجه است، معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی اجرای «الگوی کشت» را یک ضرورت و تکلیف قانونی خواند و تأکید کرد: دیگر اجازه کشت محصولات آب‌بر در مناطق بحرانی داده نخواهد شد و حمایت‌ها فقط شامل کشاورزان قانونمدار می‌شود.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی با اعلام الزام قانونی اجرای «الگوی کشت» هشدار داد که هرگونه حمایت دولتی از جمله تأمین نهاده، تسهیلات بانکی و یارانه آبیاری از کشاورزانی که به این قانون پایبند نباشند، قطع خواهد شد.

به گزارش داوا نیوز، صفدر نیازی شهرکی، معاون آب و خاک این وزارت جهاد کشاورزی، اجرای الگوی کشت را یک «تکلیف قانونی» غیرقابل‌انصراف خواند و از قطع حمایت‌های دولتی به عنوان تنها ضمانت اجرایی پیش‌بینی‌شده در قانون برای متخلفان خبر داد.

نیازی شهرکی با استناد به حکم مندرج در جزء (1) بند (الف) تبصره (8) قانون بودجه سال ۱۴۰۲، تأکید کرد: در قانون به صراحت بر لزوم تبعیت تمامی کشاورزان از الگوی کشت تأکید شده است. این موضوع یک ضرورت و قانون است و همه دستگاه‌های اجرایی مکلف به ابلاغ و اجرای آن هستند.

وی در تشریح ضمانت اجرایی این قانون هشدار داد: تنها ضمانت اجرایی مشخص‌شده در قانون، مشروط کردن همه انواع حمایت‌های دولتی به رعایت الگوی کشت است. اگر کشاورزان از این الگو تبعیت نکنند، هرگونه حمایت از سوی دولت از جمله تأمین نهاده‌ها، امکانات، سامانه‌های نوین آبیاری، تسهیلات بانکی و حتی بیمه محصولات کشاورزی باید متوقف شود.

معاون وزیر جهاد کشاورزی با اشاره به بحران منابع آبی کشور، منطق پشت این الزام قانونی را مدیریت بهینه منابع دانست و افزود: با توجه به محدودیت شدید منابع آب، دیگر نمی‌توانیم اجازه دهیم کشت محصولات آب‌بر در مناطق بحرانی ادامه یابد. الگوی کشت دقیقاً برای ساماندهی به همین وضعیت و هدایت تولید به سمت محصولات متناسب با اقلیم، ظرفیت منابع آبی و نیاز واقعی کشور طراحی شده است.

نیازی شهرکی در پایان با تأکید بر جنبه هدایتی قانون، هدف از اجرای آن را تنبیه کشاورزان ندانست و گفت: هدف اصلی، هدایت و حمایت هدفمند از تولید است تا کشاورزی پایدار و سازگار با شرایط کشور داشته باشیم. به گفته کارشناسان، موفقیت این برنامه در عمل، منوط به هماهنگی کامل دستگاه‌های اجرایی و همراهی آگاهانه کشاورزان با الزامات قانونی خواهد بود.

 

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی

ادامه مطلب

آب و انرژی

آب و زمین؛ اولویت‌گذاری جدید مدیریت بحران کشاورزی

مدیریت بحران بخش کشاورزی با اولویت قراردادن بازبینی مجوز چاه‌های آب و مقابله با تغییر کاربری غیرمجاز اراضی، عزم خود را برای حفظ پایدار تولید و تأمین امنیت غذایی کشور نشان داد؛ اقدامی که هماهنگی فراگیر دستگاه‌های مرتبط را می‌طلبد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل این وزارتخانه، بازبینی مجوز چاه‌های آب کشاورزی و مقابله با تغییر کاربری گسترده اراضی را در دستور کار راهبردی خود قرار داده است.

به گزارش داوان نیوز به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی، نبی اله رشنو، مدیرکل دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل بخش کشاورزی، با اعلام این خبر گفت: بر اساس مصوبات ستاد تخصصی بحران وزارت جهاد کشاورزی، دو موضوع “مقابله با تغییر کاربری گسترده اراضی” و “بررسی سوءاستفاده از مجوز چاه‌های آب کشاورزی” به اولویت‌های اصلی این دفتر تبدیل شده است.

وی تحقق تولید پایدار در بخش کشاورزی را منوط به مدیریت بهینه منابع آبی، مقابله جدی با سودجویان در حوزه مجوز چاه‌ها و جلوگیری از تخریب و تغییر کاربری‌های غیرمجاز اراضی کشاورزی دانست.

مدیرکل دفتر مدیریت بحران بر ضرورت هماهنگی بین‌دستگاهی برای بازبینی مجوز چاه‌ها و همچنین جلب مشارکت همه جانبه برای مهار تغییر کاربری‌های تصاعدی اراضی تأکید کرد و هشدار داد: «این تغییرات، امنیت غذایی و تولیدات کشاورزی کشور را به طور جدی تهدید می‌کند.»

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، پیگیری فوری این دو محور، در صدر برنامه‌های راهبردی دفتر مدیریت بحران و پدافند غیرعامل بخش کشاورزی و منابع طبیعی قرار گرفته است.

ادامه مطلب

آب و انرژی

فصل بی‌آبی؛ روایت جدال کشاورز ایرانی با قهر آسمان

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: باران که نمی‌بارد، زندگی در زمین‌های تشنه کشاورزی ایران به انتظاری تلخ تبدیل می‌شود. پاییز کم‌بارش ۱۴۰۴، زنگ خطر جدیدی است پس از سالی خشک که ذخایر آبی کشور را به مرز هشدار رساند. در این میان، کشاورزان ایرانی در خط مقدم نبرد با کم‌آبی ایستاده‌اند؛ نبردی که شکست در آن به معنای تهدید امنیت غذایی است و پیروزی در گرو تغییر رویکرد از کشاورزی سنتی به مدیریت هوشمند آب.

ناهید حسینی، خبرنگار داوان نیوز؛ با تداوم خشکسالی و کاهش بارش‌ها در سال گذشته و پاییز ۱۴۰۴، بحران آب در بخش کشاورزی ایران به مرحله حساسی وارد شده است. این گزارش به بررسی راهکارهای عملی برای کشاورزان و برنامه‌های وزارت جهاد کشاورزی در قالب توسعه سامانه‌های نوین آبیاری می‌پردازد. با استفاده از تجزیه و تحلیل منابع معتبر، راهبردهای کوتاه‌مدت و بلندمدتی ارائه می‌شود که می‌تواند کشاورزان را در تطبیق با شرایط کم‌آبی و گذر از این بحران یاری رساند.

بحران آب و ضرورت تغییر نگرش
کشور ایران در منطقه‌ای خشک و نیمه‌خشک واقع شده و در دهه‌های اخیر با کاهش مستمر منابع آبی روبرو بوده است. بر اساس آمارهای رسمی، ۴۳ شهر و ۲۲ استان کشور با تنش آبی مواجه هستند و ورودی آب به سدها نسبت به سال گذشته ۴۳ درصد کاهش یافته است . بخش کشاورزی که حدود ۷۰ درصد مصرف آب کشور را به خود اختصاص می‌دهد، نیازمند بازنگری اساسی در شیوه‌های مدیریت آب است . تداوم خشکسالی‌ها و کاهش بارندگی در پاییز ۱۴۰۴، لزوم اجرای سریع راهکارهای کارآمد و استفاده از فناوری‌های نوین را بیش از پیش آشکار ساخته است.

راهکارهای عملی برای کشاورزان در مواجهه با کم‌آبی

۱. بهینه‌سازی روش‌های آبیاری
– استفاده از آبیاری قطره‌ای: این روش کارآمدترین راه برای تأمین آب و مواد مغذی مورد نیاز گیاهان است که باعث صرفه‌جویی ۳۰ تا ۵۰ درصدی در مصرف آب می‌شود. در این سیستم، آب مستقیماً به منطقه ریشه گیاه در مقادیر دقیق و زمان مناسب تحویل داده می‌شود .
– اجرای آبیاری زیرسطحی: این روش تبخیر آب از سطح خاک را به حداقل می‌رساند و بازدهی مصرف آب را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. با توجه به محدودیت منابع آبی، توسعه این روش در دستور کار قرار گرفته است .

۲. مدیریت خاک و آب
– کاربرد کمپوست و مالچ: استفاده از مالچ به حفظ رطوبت خاک با کاهش تبخیر، سرکوب علف‌های هرز و تعدیل دمای خاک کمک می‌کند. کمپوست نیز خاک را با مواد آلی و مواد مغذی غنی می‌سازد .
– کشاورزی حفاظتی: این روش با هدف کاهش فرسایش خاک، حفظ آب و افزایش سلامت خاک اجرا می‌شود. کشاورزی حفاظتی یک لایه محافظ روی سطح خاک ایجاد می‌کند که به حفظ رطوبت کمک شایانی می‌نماید .

۳. انتخاب محصولات و الگوی کشت مناسب
– کشت محصولات مقاوم به خشکی: انتخاب محصولات سازگار با آب و هوای محلی و نیاز آبی کمتر، خطر شکست محصول را در دوره‌های کم‌آبی کاهش می‌دهد و ثبات اقتصادی کشاورزان را افزایش می‌دهد .
– تغییر زمان کشت: تغییر زمان کشت از بهار به پاییز یکی از راهبردهای مؤثر در تطبیق با شرایط کم‌آبی است که توسط وزارت جهاد کشاورزی توصیه شده است .

۴. برداشت و ذخیره‌سازی آب‌های سطحی
احداث سیستم‌های برداشت و ذخیره‌سازی آب‌های سطحی و سیلاب‌ها می‌تواند منبع آب ارزشمندی برای دوره‌های کم‌آبی فراهم کند. این سیستم‌ها با کاهش حجم جریان آب‌های سطحی، از هدررفت آب جلوگیری کرده و امکان استفاده در زمان مورد نیاز را فراهم می‌کنند .

برنامه‌های وزارت جهاد کشاورزی و معاونت آب و خاک

۱. توسعه سامانه‌های نوین آبیاری
طبق آمار رسمی، از مجموع ۸ میلیون و ۵۰۹ هزار هکتار اراضی آبی کشور، تاکنون سامانه‌های نوین آبیاری در ۵ میلیون و ۶۰۰ هزار هکتار اجرا شده است. از این مقدار، ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار به سیستم‌های نوین آبیاری مجهز شده‌اند . برنامه‌ریزی شده است که سالانه ۲۰۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی به این سیستم‌ها مجهز شوند .

۲. تخصیص اعتبارات و حمایت‌های مالی
در سال جاری، ۵۰۰۰ میلیارد تومان برای توسعه سامانه‌های نوین آبیاری در کشور اختصاص یافته است که شامل ۲۲۵۰ میلیارد تومان برای سامانه‌های آبیاری عمومی و ۲۰۰۰ میلیارد تومان برای آبیاری زیرسطحی می‌شود .

۳. اجرای طرح‌های جامع آبخیزداری
طرح جامع «از آبخیز تا جالیز» در ۳۲ استان کشور پایه‌گذاری شده و در ۲۱ استان وارد مرحله اجرایی شده است. در این طرح، اقدامات آبخیزداری در بالادست، مرمت و نوسازی قنوات و در نهایت اجرای سامانه‌های نوین آبیاری در مزارع انجام می‌شود .

۴. توسعه پژوهش و آموزش
وزارت جهاد کشاورزی بر توسعه پژوهش‌ها درباره روش‌های علمی و فنی و آموزش و ترویج آنها برای افزایش بهره‌وری آب تأکید دارد. این مرکز با ارائه مشاوره و کمک‌های فنی، آموزشی و ترویجی، گسترش بکارگیری سامانه‌های نوین آبیاری را دنبال می‌کند .

چالش‌ها و راهبردهای کلان

چالش‌های پیش رو
– کاهش مسئولیت‌پذیری اجتماعی با افزایش درآمد: مطالعات نشان می‌دهد که با افزایش درآمد کشاورزان، میزان مسئولیت‌پذیری اجتماعی آنان در قبال مصرف پایدار آب به شکل معناداری کاهش می‌یابد .
– فرسایشی بودن شبکه‌های آبرسانی: نشت و هدررفت آب در شبکه‌های انتقال و توزیع از چالش‌های مهم است .
– فقدان مدیریت یکپارچه منابع آب: تصمیمات و سیاست‌های نادرست طی چند دهه گذشته باعث تشدید بحران آب شده است .

راهبردهای کلان برای مدیریت پایدار آب
1. اصلاح حکمرانی آب: ایجاد مدیریت یکپارچه منابع آب و اتخاذ رویکردهای جامع و بین‌بخشی .
2. بازچرخانی و استفاده مجدد از آب: توسعه تصفیه خانه‌های فاضلاب و استفاده از آب‌های بازیافتی در کشاورزی .
3. افزایش آگاهی‌سازی و مشارکت مردمی: اجرای کمپین‌های آگاهی‌بخشی با هدف کاهش مصرف آب .

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، مدیریت بحران آب در بخش کشاورزی نیازمند عزم ملی و مشارکت تمامی ذینفعان است. راهکارهای ارائه شده در این مقاله در دو سطح خرد (کشاورزان) و کلان (دولت) می‌تواند زمینه‌ساز عبور از شرایط بحرانی کنونی باشد. با توجه به تداوم خشکسالی‌ها، توسعه سامانه‌های نوین آبیاری، اصلاح الگوی کشت و ارتقای فرهنگ صرفه‌جویی باید در اولویت برنامه‌ریزی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت قرار گیرد. موفقیت در گذر از این بحران مستلزم همکاری تنگاتنگ کشاورزان، دولت و نهادهای تحقیقاتی است.

این گزارش با واکاوی راهکارهای عملی برای کشاورزان و تشریح برنامه‌های وزارت جهاد کشاورزی و معاونت آب و خاک، نقشه راهی برای عبور از این بحران ترسیم می‌کند؛ از توسعه سامانه‌های نوین آبیاری تا اصلاح الگوی کشت که می‌تواند تهدید خشکسالی را به فرصتی برای نوسازی کشاورزی ایران تبدیل کند.

 

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.