با ما همراه باشید

آموزش

لزوم توسعه سازه‌های کوچک و محلی برای کنترل و مدیریت منابع آب

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: امروزه کمبود آب و خسارت‌های برآمده از آن به یکی از چالش‌های بزرگ برای بسیاری از کشور‌های جهان از جمله ایران تبدیل شده است، مسئله مهمی که با حیات میلیون‌ها انسان مرتبط است و به همین دلیل نحوه مدیریت و کنترل آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

به گزارش محسن شکربیگی خبرنگار داوان نیوز، مروری بر تاریخچه مدیریت منابع آب سطحی و زیر زمینی در ایران نشان می‌دهد که پیشینیان ما در سده‌های گذشته از روش‌های محلی و سنتی مبتکرانه‌ای برای کنترل و مدیریت آب بهره می‌بردند که نه تنها با اکوسیستم‌های بومی مطابقت حداکثری داشت، بلکه به طرز قابل توجهی در بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی جوامع محلی موثر بود.

جدا از قنات‌های طولانی و پرآبی که در زیر زمین حفر می‌شدند تا امکان استفاده حداکثری از آب‌های زیر زمینی به ویژه در مناطق کویری و خشک را فراهم کنند، همچنین در مناطق ساحلی که شاهد بارش‌های شدید و مقطعی هستیم نیز احداث آبندان‌ها و بهره برداری از این سازه‌های کوچک به منظور فعالیت‌های اقتصادی همانند کشاورزی و پرورش ماهی از جایگاه مهمی برخوردار بوده است.

اگرچه قدمت احداث آبندان‌ها در ایران برای کنترل آب‌های سطحی به ویژه در مناطق ساحلی به بیش از هزار سال می‌رسد، اما در یکصد سال اخیر با توجه ورود تکنولوژی به چرخه اقتصادی کشور به مرور نسبت به این سازه‌های کوچک و محلی در مدیریت منابع آب کشور کم توجهی شد و آرام آرام روند مدیریتی کشور به سمت سازه‌های بزرگ همانند سد‌ها تغییر کرد.

با توجه روند سریع خشکسالی و کمبود آب در کشور که متاثر از پدیده‌هایی مانند تغییر اقلیم شتاب گرفته و نقاط مختلف کشور را با مشکل جدی در کنترل و مدیریت منابع آب از طریق سازه‌های بزرگ مواجه کرده است، به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین راهکار‌ها برای پاسخگویی به نیاز جوامع محلی در حوزه تامین آب و فعالیت اقتصادی ضمن توجه به چالش‌های زیست محیطی حادث شده، توجه ویژه به آبندان‌ها و توسعه و ترویج استفاده از این سازه‌های کوچک و محلی باشد.

سازه‌هایی مفید و موثر در حوزه توسعه فعالیت‌های کشاورزی و نیز گردشگری که توسعه آن‌ها به ویژه در مجاورت سواحل کشور که بارش‌های ناگهانی و سیل آسا در کنار کم آبی طولانی مدت مواجه هستند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

این موضوع از آن جهت مهم است که بدانیم پراکنش نامنظم بارندگی‌ها و عدم تطابق زمانی این بارش‌ها با فصول کشاورزی به ویژه در استان‌های ساحلی به کم آبی و کمبود رطوبت خاک در اکثر ایام سال منجر می‌شود و به همین دلیل در صورت عدم احداث و توسعه آب بندان ها، فرصت افزایش راندمان و استفاده حداکثری از منابع آب از مدیران و جوامع محلی گرفته می‌شود.

مشکل بزرگی که پیشینیان ما نیز بر همین اساس اقدام به احداث سازه‌های آبی کوچکی، چون آب بندان‌ها کرده بودند و اکنون در سایه کاهش شدید منابع آب سطحی به نظر ضرورت دارد بار دیگر به این سازه‌ها توجه شود.

پیشتر “مریم رحیمی” و همکارانش در مقاله‌ای با عنوان «آب بندان‌ها و مدیریت منابع آب در مناطق ساحلی ایران» به این مسئله پرداختند و پیرامون چرایی ضرورت توجه به این سازه‌ها به جای سازه‌های بزرگ مانند سد‌ها به ویژه در استان‌های شمالی نوشتند: شاید این سوال مطرح باشد که چرا به جای آب بندان ها، از سد و یا چاه نمی‌توان در این مناطق استفاده کرد؟

پاسخ اینکه به طور مشخص در استان‌های ساحلی شمال به دلیل نوع بافت زمین و مرتفع بودن زمین‌های کشاورزی حفر چاه نه تنها مقرون به صرفه نیست، بلکه در بسیاری از موارد آب اینگونه چاه‌ها شور و تلخ است.

همچنین محدودیت مکانی برای اجرای سد‌ها و انجام مقدمات اولیه زمان بر در کنار کاهش شدید آب‌های سطحی متاثر از پدیده تغییر اقلیم، ضرورت توسعه آب بندان‌ها را بیش از پیش مهم کرده است.

به لحاظ زیست محیطی نیز همانطور که اشاره شد، آب بندان‌ها مزایای فراوانی دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به تطابق حداکثری آن‌ها با اکوسیستم‌های محلی اشاره کرد.

در مقاله یاد شده در این خصوص آمده است که آب بندان‌ها دارای ارزش‌های زیست محیطی زیادی هستند. به طور مثال آب بندان‌های استان گیلان به عنوان زیستگاهی برای استراحت، تغذیه، زمستان گذرانی، لانه گزینی و زادآوری بسیاری از پرندگان بومی و مهاجر نقش آفرینی می‌کنند.

به غیر از عملکرد‌ها و ارزش‌های طبیعی، این سازه‌های کوچک و محلی همچنین این امکان را برای کشاورزان و روستاییان به وجود می‌آورد تا از منابع اقتصادی قابل حصول همانند پرورش ماهی، گیاهان تالابی، تامین آب کافی برای کشاورزی و دامپروری و… کسب درآمد کرده و بخشی از مشکلات اقتصادی و معیشتی خود را حل کنند.

جدا از همه این موارد آب بندان‌ها می‌توانند در صورت توسعه و ترویج به صورت غیر مستقیم در حوزه گردشگری و اکوتوریسم نیز موثر باشند و از این حیث نیز به افزایش توانمندی جوامع محلی به ویژه ساکنان مناطق روستایی کمک کنند.

جمع بندی اینکه آب بندان‌ها به عنوان سازه‌های کوچک و محلی که در کشور از سابقه دیرینی نیز برخوردار هستند، امروزه می‌توانند به عنوان یک ابزار کنترلی و مدیریتی قوی به یاری مدیران منابع آبی کشور بیایند و با مشارکت مردم بومی فرصت‌های جدیدی برای توسعه اقتصادی مناطق ساحلی کشور فراهم کنند.

پایگاه اطلاع رسانی وزارت نیرو (پاون)

آموزش

دوره طلایی هرس: آموزش عملی بادام و سیب با متخصصان ملی

پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، به منظور ارتقای مهارت باغداران و با تدریس دو تن از برجسته‌ترین متخصصان حوزه باغبانی کشور، دوره آموزشی یک روزه «هرس درختان بادام و سیب» را اواخر بهمن ماه برگزار می‌کند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: دوره تخصصی هرس درختان بادام و سیب در پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار می‌شود.

به گزارش داوان نیوز، پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در راستای اجرای سیاست‌های آموزشی مهارتمحور موسسه تحقیقات علوم باغبانی و توسعه ارتباط با باغداران، دوره عملی یک روزه «هرس درختان میوه بادام و سیب» را برگزار می‌کند.

این دوره آموزشی که چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ به صورت حضوری برپا خواهد شد، با هدف انتقال دانش علمی و فنی روز هرس به باغداران و علاقه‌مندان طراحی شده است.

مدرسان دوره عبارتند از:
– دکتر علی ایمانی، پژوهشگر تخصصی بادام
– دکتر داریوش آتشکار، پژوهشگر تخصصی سیب

شرکت‌کنندگان در این کارگاه، اصول صحیح هرس، زمان‌بندی، ابزار مناسب و روش‌های افزایش باردهی و سلامت درختان را به طور عملی فراخواهند گرفت.

محل برگزاری: کرج، جاده ماهدشت، جنب شهرک نهال و بذر (پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری).
هزینه ثبت‌نام: ۱,۲۰۰,۰۰۰ تومان.
علاقه‌مندان می‌توانند جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۲۶۳۴۸۵۰۷۷۲ داخلی ۱۱۷ یا ۲۰۵ تماس بگیرند.

این دوره فرصتی ارزشمند برای بهره‌برداران بخش باغبانی جهت به‌روزرسانی دانش و بهبود عملکرد باغ‌های بادام و سیب است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت آفات گلخانه‌ای؛ قبل از سمپاشی، ریشه را درمان کنید

در شرایط آب‌وهوایی گرم و مرطوب جنوب یا خشک و گرم مرکز ایران، گلخانه‌داران با چالش همیشگی آفات و پوسیدگی‌های ریشه دست به گریبانند. راه حل ماندگار، مقابله با علت است، نه معلول. با خواندن این مقاله بیاموزید که چگونه شرایط استرس‌زای محیط ریشه را شناسایی و مدیریت کنید.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: بسیاری از گلخانه‌داران، کاهش عملکرد و خسارت‌های محصولات باارزشی مانند گوجه‌فرنگی، فلفل و خیار را به حمله‌ی ناگهانی آفات و بیماری‌ها نسبت می‌دهند. اما تجربه‌ی متخصصان زراعت و مهندسی کشاورزی نشان می‌دهد که مشکل اصلی، اغلب خود آفت نیست، بلکه «استرس» است. این گزارش با بررسی ارتباط تنگاتنگ بین سلامت گیاه و فشار آفات، راهکارهای عملی برای ایجاد یک سیستم تولید مقاوم و پایدار را ارائه می‌دهد.

به گزارش داوان نیوز، یک باور رایج در میان کشاورزان این است که آفاتی مانند تریپس، مگس سفید و کنه‌ی تارعنکبوتی، به خودی خود عامل نابودی محصول هستند. اما واقعیت علمی چیز دیگری است: «آفات تنها زمانی به یک مشکل جدی تبدیل می‌شوند که گیاهان از قبل تحت فشار و استرس باشند.» به عبارت دیگر، گیاهان سالم و قوی، توانایی ذاتی مقابله با جمعیت‌های معمول آفات را دارند و این فشار به ندرت از آستانه‌ی خسارت اقتصادی عبور می‌کند.

آلودگی به نماتد گره ریشه در ریشه‌های فلفل شیرین تشخیص داده شد و گال‌های مشخصی را نشان داد که اغلب منجر به کاهش جذب مواد مغذی، استرس گیاه و کاهش عملکرد در تولید فشرده سبزیجات می‌شود.

 

کانون بحران: استرس‌های منطقه‌ی ریشه
ریشه، قلب حیات گیاه است. هنگامی که سلامت ریشه به خطر بیفتد، کل گیاه تضعیف شده و به هدفی آسان برای پاتوژن‌ها و آفات تبدیل می‌شود. در شرایط آب‌وهوایی ایران، به‌ویژه در:
– استان‌های جنوبی با اقلیم گرم و مرطوب
– استان‌های مرکزی با تابستان‌های خشک و گرم

مشکلات ریشه به شکل‌های زیر خود را نشان می‌دهد:
– پژمردگی‌های فوزاریومی و باکتریایی
– پوسیدگی‌های ریشه ناشی از پیتیوم و فیتوفتورا
– نماتدهای گره‌ی ریشه

ریشه‌ی این مشکلات چیست؟ عوامل استرس‌زایی چون:
– آبیاری بیش از حد و زهکشی نامناسب
– کیفیت پایین آب آبیاری
– شوری ناشی از مصرف بی‌رویه‌ی کودها
– دمای نامتعادل ناحیه‌ی ریشه
– کمبود اکسیژن در محیط ریشه

این شرایط، دیواره‌ی دفاعی گیاه را فرومی‌ریزد و راه را برای حمله‌ی عوامل بیماری‌زای فرصت‌طلب هموار می‌کند.

محصول فلفل شیرین پس از پایان کشت و بهبود مدیریت ناحیه ریشه، در همان منطقه تولید گلخانه‌ای کشت شد و رشد رویشی سالم و توسعه یکنواخت را نشان داد.

 

بن‌بست کنترل شیمیایی محض
اتکای صرف به سموم و قارچ‌کش‌ها نه تنها مشکل را حل نکرده، بلکه چالش‌های جدیدی ایجاد کرده است:
– ایجاد مقاومت در آفات: جمعیت‌های مقاوم تریپس و کنه، کنترل را دشوارتر کرده‌اند.
– تخریب اکوسیستم خاک: فومیگاسیون و سمپاشی مکرر، ساختار خاک و جمعیت‌های میکروبی مفید را نابود می‌کند.
– هزینه‌ی اقتصادی بالا و خطرات ایمنی: هزینه‌های خرید سم و مخاطرات بهداشتی برای کارگران افزایش یافته است.

راه حل: مدیریت یکپارچه و تقویت بنیه‌ی گیاه
کلید موفقیت، تغییر نگرش از «مبارزه با آفت» به «مدیریت سلامت گیاه و اکوسیستم» است. این رویکرد چندبعدی شامل مراحل زیر است:

۱. اولویت اول: پیشگیری و نظارت
– تشخیص صحیح: تفاوت قائل شدن بین «آسیب ناشی از استرس فیزیولوژیک» و «آسیب آفت یا بیماری» گام نخست است. مداخله‌ی نادرست، مشکل را تشدید می‌کند.
– پایش مستمر: اندازه‌گیری مرتب EC، pH، دما و رطوبت ناحیه‌ی ریشه برای شناسایی به‌موقع استرس ضروری است.

گیاهان گوجه فرنگی گیلاسی که دچار اعوجاج رشد و کلروز ناشی از استرس فیزیولوژیکی شده‌اند، وضعیتی که اغلب توسط کشاورزان به عنوان آسیب علف‌کش در شرایط گلخانه‌ای اشتباه گرفته می‌شود.

 

۲. تمرکز بر سلامت ریشه
– مدیریت بهینه‌ی آبیاری: اجتناب از آبیاری بیش از حد و اطمینان از زهکشی کافی.
– تأمین اکسیژن ریشه: به‌ویژه در سیستم‌های کشت بدون خاک، تهویه‌ی ریشه حیاتی است.
– تغذیه‌ی متعادل: پرهیز از مصرف بی‌رویه‌ی کود و مدیریت شوری.
– استفاده از محرک‌های طبیعی: به‌کارگیری مواد تقویتی مانند محلول‌های مبتنی بر سیلیس (مانند NatoshiBio) می‌تواند مقاومت گیاه در برابر استرس و بیماری را به‌طور طبیعی افزایش دهد. آزمایش‌ها نشان داده این محصولات به بهبود سلامت ریشه و بازیابی سریع‌تر گیاه منجر می‌شوند.

رشد بهبود یافته گوجه فرنگی و بازیابی تاج پوشش پس از مدیریت اصلاحی ناحیه ریشه و مواد مغذی پس از تشخیص اولیه استرس فیزیولوژیکی

 

۳. پذیرش تدریجی رویکردهای زیستی
انتقال از یک سیستم وابسته به سموم به سمت یک سیستم متعادل مبتنی بر سلامت، نیازمند صبر و برنامه‌ریزی است:
– شروع با آزمایش در سطح کوچک (کرت‌های آزمایشی)
– ثبت و ردیابی داده‌ها برای مشاهده‌ی نتایج
– ادغام گام‌به‌گام روش‌های زیستی و کاهش تدریجی سموم

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، تولید پایدار و سودآور در گلخانه، در گرو درک این اصل است که گیاهان ما در یک اکوسیستم زنده رشد می‌کنند. با تمرکز بر حفظ سلامت ریشه، مدیریت دقیق محیط و کاهش وابستگی به نهاده‌های شیمیایی، می‌توانیم:
– تعداد دفعات سمپاشی و هزینه‌های نهاده را کاهش دهیم.
– یکنواختی و کیفیت محصول را افزایش دهیم.
– برداشت‌های قابل پیش‌بینی و پایدار در چرخه‌های متوالی داشته باشیم.

محصول گوجه فرنگی گیلاسی سالم با رشد یکنواخت، ساختار تاج پوشش خوب و توسعه پایدار میوه

 

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، چالش اصلی، نه مبارزه با آفات، بلکه «ایجاد شرایطی است که گیاه در آن قوی بماند». با تقویت اولین خط دفاعی گیاه، یعنی ریشه‌های سالم، می‌توانیم گلخانه‌هایی مقاوم، پایدار و در نهایت پرسودتری متناسب با شرایط اقلیمی ایران ایجاد کنیم.

راهکاری ساده برای برداشتی پُربارتر

کشاورز عزیز،
اگر خستگی نبرد همیشگی با آفات و بیماری‌ها و هزینه‌های سرسام‌آور سموم را حس می‌کنید، بدانید که راه حل، سمپاشی بیشتر نیست، بلکه تغییر نگاه است.

اصل کلیدی را فراموش نکنید:
یک گیاه قوی مانند یک انسان سالم است که کمتر بیمار می‌شود. تمرکز اصلی شما باید بر تقویت بنیه گیاه باشد، نه فقط بر نابودی آفت.

سه اقدام عملی و فوری:
۱. به ریشه‌ها برسید: ریشه سالم، پایه همه چیز است.
* از آبیاری سنگین و خفگی ریشه بپرهیزید.
* زهکشی گلدان یا بستر کشت را حتماً بررسی کنید.
* سلامت ریشه را معیار سلامت کل گیاه بدانید.

۲. پیشگیری را جایگزین درمان کنید:
* مانند یک دکتر، شرایط رشد گیاه (دما، رطوبت، شوری خاک) را مرتب چک کنید.
* با مدیریت بهینه آبیاری و کوددهی، از ایجاد استرس جلوگیری کنید.

۳. از سموم عاقلانه‌تر استفاده کنید:
* سمپاشی را تنها وقتی انجام دهید که واقعاً ضروری است.
* با تقویت گیاه، حلقه وابستگی به سموم را کم‌کم قطع کنید.

سود نهایی این تغییر برای شما چیست؟
* کاهش هزینه: هزینه خرید سم و نیروی کار سمپاشی کمتر می‌شود.
* کاهش خطر: محصول شما سالم‌تر و بازارپسندتر خواهد شد.
* آسودگی خاطر: با یک سیستم باثبات‌تر، خواب راحت‌تری خواهید داشت!
* افزایش درآمد: محصول یکدست و باکیفیت‌تر، سود بیشتری دارد.

شروع کنید:
نیازی نیست یک‌شبه همه چیز را تغییر دهید. از یک بخش از گلخانه شروع کنید. شرایط ریشه را بهبود بخشید، بهتر نظارت کنید و نتایج را ببینید. این تغییر، یک سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده مزرعه و سلامتی اقتصاد خانواده شماست.

به یاد داشته باشید: بهترین حشره‌کش، خود گیاه قوی و سالم شماست.

ادامه مطلب

آموزش

راهنمای جامع بودجه‌بندی مزرعه: از تئوری تا عمل

آیا می‌دانید تفاوت بودجه جریان نقدی با بودجه سرمایه‌ای در مدیریت مزرعه چیست؟ یا چگونه یک بودجه انعطاف‌پذیر می‌تواند در برابر نوسانات بازار از عملیات کشاورزی شما محافظت کند؟ در کشاورزی مدرن، آشنایی با انواع مختلف بودجه‌بندی و کاربردهای استراتژیک آن‌ها، تفاوت میان یک مدیر منفعل و یک کشاورز پیشرو را مشخص می‌سازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: مدیریت مالی موفق، ستون فقرات هر کسب‌وکار کشاورزی پایدار است. در دنیای پرچالش کشاورزی که با نوسانات بازار، تغییرات آب‌وهوایی و ریسک‌های تولید مواجه است، بودجه‌بندی دقیق نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت بقاست.

به گزارش داوان نیوز، بودجه‌بندی مزرعه یکی از ارکان اساسی مدیریت موفق کشاورزی محسوب می‌شود. این مقاله به بررسی سیستماتیک انواع بودجه‌های مزرعه، طبقه‌بندی‌ها، کاربردها و اهمیت آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های مالی می‌پردازد. با تشریح چهار معیار اصلی طبقه‌بندی بودجه‌ها و ارائه مثال‌های کاربردی، این راهنما به کشاورزان کمک می‌کند تا ابزارهای مناسب برنامه‌ریزی مالی را برای عملیات خود انتخاب کنند.

تصور کنید قصد دارید به یک سفر جاده‌ای بروید. آیا بدون نقشه، بدون تخمین هزینه سوخت و بدون برنامه‌ریزی برای محل اقامت و غذا سفر می‌کنید؟ مسلماً خیر. موفقیت در کشاورزی نیز مستلزم برنامه‌ریزی دقیق مالی است. بودجه مزرعه در واقع نقشه راه مالی کشاورزان است؛ ابزاری سیستماتیک برای تخمین درآمد، هزینه‌ها و سودآوری عملیات کشاورزی. این ابزارها در انواع مختلفی طراحی شده‌اند تا نیازهای مدیریتی متنوع و سناریوهای تصمیم‌گیری روزانه کشاورزان را پوشش دهند.

درک طبقه‌بندی بودجه‌های مزرعه
همه بودجه‌های مزرعه یکسان نیستند. این بودجه‌ها بر اساس چهار معیار اصلی دسته‌بندی می‌شوند:
1. ماهیت و دامنه
2. ظرفیت یا انعطاف‌پذیری
3. دوره زمانی
4. عملکرد

این سیستم طبقه‌بندی به کشاورزان کمک می‌کند تا مناسب‌ترین ابزار بودجه‌بندی را برای شرایط خاص خود انتخاب کنند.

۱. طبقه‌بندی بر اساس ماهیت و دامنه

بودجه کل مزرعه
این بودجه یک دید کلی و جامع از کل عملیات کشاورزی ارائه می‌دهد. تمامی فعالیت‌ها، منابع و شرکت‌های موجود در مزرعه به عنوان یک واحد اقتصادی یکپارچه در نظر گرفته می‌شوند. این رویکرد تمام جریان‌های درآمدی (از محصولات، دام و فعالیت‌های ارزش افزوده) و کلیه هزینه‌های مرتبط را پوشش می‌دهد.

کاربرد: هنگام اتخاذ تصمیمات استراتژیک که بر کل عملیات تأثیر می‌گذارند، مانند تغییر ترکیب محصولات یا توسعه بخش دامداری.

بودجه‌های جزئی
این بودجه‌ها بر تغییرات خاص یا اضافات در عملیات موجود متمرکز هستند و تنها بخش‌های متأثر از تغییر پیشنهادی را تحلیل می‌کنند.

کاربرد: ارزیابی تصمیمات تدریجی مانند سرمایه‌گذاری در سیستم آبیاری جدید یا افزودن یک فعالیت جانبی کوچک.

۲. طبقه‌بندی بر اساس ظرفیت یا انعطاف‌پذیری

بودجه‌های ثابت
این بودجه‌ها بر اساس فرض ثابت ماندن پارامترهای خاصی مانند سطح تولید، هزینه‌های ورودی و قیمت‌های بازار در طول دوره برنامه‌ریزی عمل می‌کنند.

کاربرد: شرایط با ثبات بازار یا هنگام وجود قراردادهای تضمین‌شده قیمت.

بودجه‌های انعطاف‌پذیر
با توجه به ذات پرعدم قطعیت کشاورزی، این بودجه‌ها سناریوهای متعددی را بر اساس سطوح مختلف تولید، هزینه‌های متغیر و قیمت‌های احتمالی بازار در نظر می‌گیرند.

کاربرد: بازارهای بی‌ثبات یا محصولات وابسته به شرایط آب و هوایی.

۳. طبقه‌بندی بر اساس دوره زمانی

بودجه‌های سالانه
یک سال تولیدی (معمولاً مطابق با چرخه کشاورزی) را پوشش می‌دهند.

کاربرد: برنامه‌ریزی عملیات سالانه و اخذ وام‌های کوتاه‌مدت.

بودجه‌های بلندمدت
دوره‌های ۳ تا ۱۰ ساله یا بیشتر را در بر می‌گیرند.

کاربرد: تصمیمات سرمایه‌بر مانند خرید زمین، ساخت تأسیسات یا سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات اصلی.

۴. طبقه‌بندی بر اساس عملکرد

بودجه‌های جریان نقدی
ورود و خروج پول نقد در عملیات مزرعه را پیگیری می‌کنند و بر مدیریت نقدینگی تمرکز دارند.

کاربرد: مدیریت نیازهای نقدی فصلی در کشاورزی.

بودجه‌های سازمانی
بر اجزای منفرد عملیات (محصولات خاص، انواع دام) تمرکز کرده و هر بخش را به عنوان یک واحد تجاری جداگانه تحلیل می‌کنند.

کاربرد: مقایسه سودآوری بخش‌های مختلف مزرعه.

بودجه‌های سرمایه‌ای
سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در دارایی‌های ثابت را ارزیابی می‌کنند.

کاربرد: تحلیل بازده سرمایه‌گذاری‌های بزرگ با استفاده از تکنیک‌هایی مانند محاسبه ارزش فعلی خالص.

کاربردهای عملی در مدیریت مزرعه
کشاورزان موفق از ترکیب هوشمندانه انواع بودجه استفاده می‌کنند:
– برای وام‌گیری: ارائه بودجه جریان نقدی سالانه به بانک‌ها
– برای توسعه: استفاده از بودجه کل مزرعه برای تحلیل جامع
– برای تصمیمات روزانه: بهره‌گیری از بودجه‌های جزئی برای تحلیل‌های متمرکز

فناوری و بودجه‌بندی مدرن
نرم‌افزارهای مدیریت مزرعه، فرآیند بودجه‌بندی را با قابلیت‌های زیر متحول کرده‌اند:
– به‌روزرسانی خودکار بر اساس داده‌های واقعی
– تولید سناریوهای مختلف
– ارائه تحلیل‌های مالی بلادرنگ

جمع‌بندی و پیشنهادات
تصویر کامل مالی: تکیه بر تنها یک نوع بودجه، مانند بررسی مسیر سفر تنها با نگاه کردن به یک بخش از نقشه است. ترکیب بودجه کل مزرعه (دید کلی)، بودجه جریان نقدی (مدیریت نقدینگی) و بودجه‌های جزئی (تحلیل تغییرات) تصویر جامع‌تری از سلامت مالی ارائه می‌دهد.

برای کشاورز تازه‌کار: بودجه‌های سالانه و جریان نقدی بیشترین ارزش را دارند، زیرا به مدیریت چالش‌های اولیه نقدینگی و برنامه‌ریزی عملیاتی پایه کمک می‌کنند. با گسترش عملیات، افزودن بودجه‌های سازمانی و بلندمدت ضروری می‌شود.

بودجه‌بندی مؤثر، کشاورزان را از رانندگانی که بی‌هدف در جاده‌های مالی حرکت می‌کنند، به مسافرانی هوشمند با نقشه‌ای دقیق تبدیل می‌کند که می‌دانند به کجا می‌روند، چگونه به مقصد برسند و منابع خود را در طول سفر چگونه مدیریت کنند.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.