با ما همراه باشید

تجارت

نقشه تجارت جهانی: ایران و بازی بزرگ کریدورهای ترانزیت

در قلب طوفان‌های ژئوپلیتیک و بر بستر رقابت‌های اقتصادی جدید جهانی، نقشه کریدورهای تجاری جهان در حال ترسیمی مجدد است. ایران، با قرارگیری بر تقاطع قاره‌ای بی‌همتا، نه تنها یک گذرگاه جغرافیایی، که کلیدی استراتژیک در قفل دو شاهراه حیاتی قرن حاضر «کریدور بین‌المللی شمال-جنوب» و «جاده ابریشم جدید» تبدیل شده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: جغرافیا سرنوشت نیست، اما اگر کشوری در چهارراه جهان ایستاده باشد، سرنوشت تجارت جهانی به آن گره می‌خورد. ایران امروز، با در اختیار داشتن مسیرهای حیاتی کریدور شمال-جنوب و کریدور شرق-غرب، در موقعیتی بی‌نظیر قرار دارد که می‌تواند خود را از یک «مسیر» به یک «مرکز» تبدیل کند.

به گزارش داوان نیوز، در عصر جهانی‌شدن، کریدورهای بین‌المللی تجاری نه تنها شریان‌های حیاتی مبادله کالا و انرژی، بلکه ابزارهای ژئوپلیتیکی مؤثر در تعیین توازن قدرت اقتصادی جهان محسوب می‌شوند. این کریدورها با اتصال تولیدکنندگان به بازارها، کاهش هزینه‌های حمل و نقل و زمان ترانزیت، اساس زنجیره تأمین جهانی را شکل می‌دهند. در میان این شبکه پیچیده، موقعیت جغرافیایی برخی کشورها به‌گونه‌ای است که به آنها نقشی استراتژیک و تبدیل‌ناپذیر می‌بخشد. جمهوری اسلامی ایران، با قرارگیری در چهارراه اوراسیا، یکی از این کشورهای کلیدی است که به ویژه در دو کریدور بزرگ «شمال-جنوب» و «شرق-غرب»، از جایگاهی بی‌بدیل برخوردار است.

کریدورهای اصلی تجاری جهان: یک نمای کلی
پیش از بررسی عمیق نقش ایران، مروری گذرا بر مهم‌ترین کریدورهای جهانی ضروری است:

1. کریدور اوراسیایی: ابتکار «کمربند و جاده» (BRI) چین، بلندپروازانه‌ترین پروژه زیرساختی عصر حاضر، با هدف اتصال چین به اروپا، آفریقا و آسیای جنوب شرقی از طریق شبکه‌ای از مسیرهای زمینی و دریایی است.

2. کریدورهای دریایی حیاتی: تنگه‌هایی مانند مالاکا، سوئز و پاناما، گلوگاه‌های ترانزیت انرژی و کالا هستند که امنیت آنها بر اقتصاد جهانی تأثیر مستقیم دارد.

3. کریدورهای منطقه‌ای: مانند کریدور چین-پاکستان (CPEC) یا شبکه‌های ترابری در اتحادیه اروپا و آسه‌آن، که به یکپارچگی اقتصادی درون‌منطقه‌ای کمک می‌کنند.

ایران: قلب تپنده کریدورهای شمال-جنوب و شرق-غرب
موقعیت جغرافیایی ایران، آن را به پلی طبیعی بین خلیج فارس و دریای عمان در جنوب، و دریای خزر در شمال، و همچنین بین شبه قاره هند و آسیای مرکزی در شرق، و خاورمیانه و اروپا در غرب تبدیل کرده است. این مزیت ذاتی در قالب دو کریدور بزرگ تجسم می‌یابد:

۱. کریدور حمل و نقل بین‌المللی شمال-جنوب (INSTC):
این کریدور که با مشارکت کشورهای متعددی از جمله روسیه، هند، ایران و جمهوری‌های قفقاز و آسیای مرکزی شکل گرفته است، به منظور اتصال اروپا و روسیه به شبه قاره هند و خلیج فارس طراحی شده است. اهمیت آن در چند محور خلاصه می‌شود:
* کاهش چشمگیر مسافت و زمان: انتقال کالا از بمبئی به مسکو از طریق این کریدور (بیش از ۷۲۰۰ کیلومتر) در مقایسه با مسیر سنتی دریایی از طریق کانال سوئز (بیش از ۱۶۰۰۰ کیلومتر)، تا ۴۰٪ در مسافت و ۵۰٪ در زمان صرفه‌جویی ایجاد می‌کند.
* دسترسی به بازارهای محصور در خشکی: ایران برای کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی (مانند ترکمنستان، قزاقستان، ازبکستان) و قفقاز (مانند ارمنستان و آذربایجان)، کوتاه‌ترین و اقتصادی‌ترین مسیر دسترسی به آب‌های آزاد و بازارهای جنوبی است. بنادر کلیدی ایران مانند بندر شهید رجایی و بندر چابهار، دروازه این دسترسی استراتژیک هستند.
* امنیت و ثبات مسیر: در شرایطی که مسیرهای دریایی جایگزین ممکن است با مخاطرات امنیتی یا ترافیک سنگین مواجه باشند، کریدور شمال-جنوب یک گزینه امن و قابل اطمینان ارائه می‌دهد.

۲. کریدور شرق-غرب (جاده ابریشم جدید):
این کریدور، شاخه‌ای حیاتی از ابتکار کمربند و جاده چین است که آسیای شرقی و مرکزی را از طریق ایران به ترکیه و سپس اروپا متصل می‌کند. ایران در این مسیر با شبکه ریلی گسترده خود، به ویژه خط ریلی راه‌آهن ترانس ایران و خطوط در حال توسعه به سمت مرزهای شرقی و غربی، نقش قطب اتصال‌دهنده را بازی می‌کند. تکمیل پروژه‌هایی مانند خط ریلی ایران – آذربایجان و ارتقای خط ایران – ترکیه، ظرفیت ترانزیت ایران در این محور را به طور تصاعدی افزایش خواهد داد.

اهمیت استراتژیک و اقتصادی کریدورهای مرتبط با ایران:
* تنوع‌بخشی به مسیرهای ترانزیت جهانی: ایران گزینه‌ای موثر برای کاهش وابستگی جهانی به یک یا دو مسیر خاص (مانند کانال سوئز یا تنگه مالاکا) و ایجاد تعادل در شبکه لجستیک جهان است.
* ایجاد درآمد و اشتغال: توسعه ترانزیت، سرمایه‌گذاری گسترده در زیرساخت‌های بندری، ریلی، جاده‌ای و لجستیکی را به دنبال دارد که محرکی قوی برای رشد اقتصادی، ایجاد شغل و توسعه مناطق مرزی ایران محسوب می‌شود.
* ابزار دیپلماسی اقتصادی: موقعیت ترانزیتی به ایران این توانایی را می‌دهد که به یک هب منطقهای و بین‌المللی تبدیل شود و از این مزیت به عنوان ابزاری برای گسترش همکاری‌های اقتصادی و تقویت نفوذ ژئوپلیتیک خود استفاده کند.
* تسهیل تجارت درون‌منطقه‌ای: این کریدورها به کشورهای همسایه ایران امکان می‌دهد تا مازاد تولید خود را با هزینه کمتر به بازارهای دورتر صادر کنند و واردات خود را نیز تسهیل نمایند.

چالش‌ها و فرصت‌های پیش رو:
با وجود پتانسیل فوق‌العاده، تحقق کامل این نقش با چالش‌هایی روبروست:
* تحریم‌های بین‌المللی: محدودیت‌های مالی و بانکی، جذب سرمایه‌گذاری خارجی در پروژه‌های زیرساختی کلان را با مشکل مواجه کرده است.
* نیاز به مدرنیزاسیون زیرساخت‌ها: بخشی از شبکه حمل و نقل ایران نیاز به نوسازی و هماهنگی با استانداردهای بین‌المللی (مانند عرض ریل، ظرفیت بارگیری و سیستم‌های مدیریت لجستیک) دارد.
* رقابت با مسیرهای جایگزین: کشورهایی مانند ترکیه، پاکستان و آذربایجان نیز با ارائه مسیرهای رقیب، در حال جذب سهمی از ترانزیت منطقه هستند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، ایران با دارا بودن موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد، در کانون دو کریدور حیاتی قرن بیست و یکم، یعنی کریدور شمال-جنوب و شرق-غرب قرار دارد. این موقعیت، فرصتی تاریخی برای تبدیل شدن به یکی از کانون‌های اصلی تجارت و ترانزیت در اوراسیا است. با این حال, بهره‌برداری کامل از این فرصت، نیازمند عزم ملی، مدیریت کارآمد، عقد توافق‌های پایدار با کشورهای همسایه و اصلی‌ترین عامل، ثبات سیاسی و اقتصادی و تعامل سازنده با جامعه بین‌المللی برای رفع موانع بیرونی است. در صورت تحقق این شرایط، ایران می‌تواند نه تنها رونق اقتصادی داخلی را شتاب بخشد، بلکه سهمی تعیین‌کننده در کارایی و امنیت زنجیره تأمین جهانی ایفا نماید.

تجارت

انجماد سریع سبزیجات؛ صنعتی که تا ۲۰۳۰ به ۴.۷۵ میلیارد دلار می‌رسد

شرکت تحقیقات تجاری (TBRC) در جدیدترین گزارش خود که امروز منتشر شد، پیش‌بینی کرد بازار جهانی سبزیجات منجمد سریع (IQF) با نرخ رشد مرکب سالانه ۹.۷ درصد از ۳.۲۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶ به ۴.۷۵ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ برسد؛ رشدی که عمدتاً ناشی از افزایش تقاضا برای غذاهای فرآوری‌نشده (Clean Label) و رژیم‌های غذایی گیاهی است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: فناوری انجماد سریع (IQF) که با تشکیل کریستال‌های ریز یخ، طعم و بافت سبزیجات را مشابه نمونه تازه حفظ می‌کند، موتور محرکه رشد صنعت غذای منجمد در سال‌های آینده خواهد بود. به گزارش یک مطالعه جدید، انتظار می‌رود بازار جهانی این محصولات با نرخ رشد مرکب سالانه ۹.۷ درصد به ۴.۷۵ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ برسد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، جدیدترین گزارش منتشر شده توسط شرکت تحقیقات تجاری (The Business Research Company) با عنوان “گزارش بازار جهانی سبزیجات منجمد سریع (IQF) ۲۰۲۶”، از رشد قابل توجه این بخش در پاسخ به تغییر الگوی مصرف جهانی خبر می‌دهد. بر اساس این گزارش، ارزش بازار سبزیجات IQF از ۳.۰۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ به ۳.۲۸ میلیارد دلار در سال جاری افزایش یافته است و پیش‌بینی می‌شود با نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) ۹.۷ درصدی، به ۴.۷۵ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ برسد.

گزارش مذکور که امروز منتشر شده است، نشان می‌دهد رشد ۸.۵ درصدی بازار در بازه ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ عمدتاً ناشی از بهبود زیرساخت‌های زنجیره سرد، توسعه فناوری‌های انجماد و افزایش تقاضا از سوی خانوارهای شهری و رستوران‌های زنجیره‌ای بوده است. با این حال، کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند موتور محرکه رشد در سال‌های آینده، تغییر عمیق‌تر در اولویت‌های مصرف‌کنندگان باشد.

چرا سبزیجات IQF؟

در فرآیند انجماد سریع (IQF)، هر قطعه سبزی به صورت جداگانه و در دمای بسیار پایین منجمد می‌شود. این روش با تشکیل کریستال‌های ریز یخ، از آسیب به ساختار سلولی جلوگیری کرده و باعث حفظ طعم، بافت، رنگ و ارزش غذایی محصول تا حد امکان نزدیک به نمونه تازه می‌شود. این ویژگی، سبزیجات IQF را به گزینه‌ای ایده‌آل برای مصرف‌کنندگان آگاه از سلامت و همچنین صنعت خدمات غذایی تبدیل کرده است.

بر اساس یافته‌های این گزارش، افزایش جهانی تقاضا برای محصولات غذایی منجمد یکی از ارکان اصلی این رشد است. به عنوان مثال، موسسه غذای منجمد آمریکا (American Frozen Food Institute) در ژوئیه ۲۰۲۴ از رشد ۸.۸ درصدی فروش واحدهای میوه منجمد خبر داد که نشان‌دهنده تمایل فزاینده مصرف‌کنندگان به جایگزین‌های منجمد با کیفیت بالا است.

همچنین، عواملی مانند افزایش پذیرش رژیم‌های غذایی گیاهی، همه‌گیر شدن خرید آنلاین مواد غذایی، سرمایه‌گذاری گسترده در لجستیک نگهداری سرد و نوآوری در فناوری‌های انجماد پایدار، از دیگر محرک‌های اصلی این بازار تا سال ۲۰۳۰ خواهند بود.

این گزارش به روندهای کلیدی زیر در دوره پیش‌بینی اشاره دارد:
– توسعه محصولات با برچسب پاک (Clean Label): افزایش تقاضا برای غذاهای منجمد با حداقل فرآوری و بدون افزودنی‌های مصنوعی.
– رشد محصولات ارگانیک: استقبال روزافزون از گزینه‌های سبزیجات IQF ارگانیک در سراسر جهان.
– کاربرد روش‌های پیشرفته انجماد: استفاده گسترده‌تر از فناوری‌های نوین برای حفظ هرچه بیشتر کیفیت مواد مغذی.
– تمرکز بر بخش خدمات غذایی: افزایش مصرف این محصولات در رستوران‌ها و کترینگ‌ها به دلیل سهولت استفاده و ثبات کیفیت.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، از نظر جغرافیایی، آمریکای شمالی همچنان بزرگترین بازار سبزیجات IQF در سال ۲۰۲۵ بوده است. با این حال، پیش‌بینی می‌شود منطقه آسیا و اقیانوسیه سریع‌ترین نرخ رشد را در دوره پیش‌بینی تا سال ۲۰۳۰ به خود اختصاص دهد. تحلیل جامع این گزارش، مناطق کلیدی از جمله اروپای غربی و شرقی، آمریکای جنوبی و خاورمیانه و آفریقا را نیز پوشش می‌دهد و دیدگاهی کامل از فرصت‌های سرمایه‌گذاری و توسعه در سطح بین‌المللی ارائه می‌کند.

ادامه مطلب

تجارت

تداوم صدرنشینی خوراک دام در صادرات غذایی کشور

در ۹ ماهه نخست امسال، صادرات محصولات صنایع غذایی ایران با رشد ۳ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل به ۸۸۳ میلیون دلار رسید و عراق با سهم ۵۰ درصدی از کل ارزش صادرات، همچنان مقصد نخست این کالاها باقی ماند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: گزارشهای گمرک ایران از عملکرد تجارت خارجی در ۹ ماهه نخست سال ۱۴۰۴ نشان میدهد که صادرات محصولات صنایع غذایی کشور از نظر وزنی و ارزشی با رشد ۳ درصدی همراه بوده است. در این مدت یک میلیون و ۴۰ هزار تن انواع محصولات این بخش به ارزش ۸۸۳ میلیون دلار به بازارهای جهانی ارسال شده است.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، در ۹ ماهه نخست سال گذشته (۱۴۰۳) ارزش صادرات صنایع غذایی ۸۵۳ میلیون دلار بود که این رقم در دوره مشابه سال جاری با ۳۰ میلیون دلار افزایش به ۸۸۳ میلیون دلار رسید. از نظر وزنی نیز صادرات از یک میلیون تن فراتر رفت و رشد ۳ درصدی را ثبت کرد.

صادرات محصولات صنابع غذایی در نه ماهه نخست سال 1403 و 1404

خوراک دام و طیور در صدر پرفروشترینها

بررسی آمارها نشان میدهد که «خوراک آماده دام و طیور» با سهم ۱۵ درصدی از کل وزن صادرات، رتبه نخست را در میان محصولات پرمتقاضی به خود اختصاص داده است. پس از آن، رب گوجه فرنگی با سهم ۱۲.۱ درصد، انواع خمیرهای غذایی با ۱۱.۶ درصد، آبمیوه و کمپوت با ۱۰.۶ درصد و بیسکویت و ویفر با ۱۰ درصد در ردههای دوم تا پنجم جای گرفتهاند.

سایر محصولات شامل شیرینی و شکلات بدون کاکائو (۶.۸ درصد)، سیب زمینی آماده یا محفوظ شده (۶.۴ درصد)، سایر سبزیجات محفوظ شده (۶ درصد)، مربا، ژله و مارمالاد (۴.۹ درصد) و آب معدنی و نوشابه (۳.۵ درصد) در رتبه های بعدی قرار دارند.

ارزآوری ۱۲۹ میلیون دلاری خوراک دام و طیور

از حیث ارزش صادرات نیز خوراک آماده دام و طیور با کسب ۱۲۹ میلیون دلار و سهم ۱۴.۶ درصدی از کل ارزش، ارزآورترین محصول صنایع غذایی بوده است. پس از آن، آبمیوه و کمپوت با ۸۲ میلیون دلار (۹.۳ درصد)، بیسکویت و ویفر با ۷۹ میلیون دلار (۹ درصد)، رب گوجه فرنگی با ۷۷ میلیون دلار (۸.۷ درصد) و شیرینی و شکلات بدون کاکائو با ۷۲ میلیون دلار (۸.۲ درصد) قرار دارند.

ده محصول نخست ارزآور این بخش که مجموعاً ۸۰ درصد از ارزش صادرات را تشکیل میدهند، به ترتیب شامل خمیرهای غذایی (۴.۷ درصد)، سیب زمینی آماده (۶.۴ درصد)، سایر سبزیجات آماده (۳.۶ درصد)، مربا، ژله و مارمالاد (۵.۸ درصد) و کاکائو و فرآورده های آن (۴.۳ درصد) نیز می شوند.

میانگین قیمت هر تن ۸۴۹ دلار / غذای کودک گرانترین کالا

متوسط ارزش واحد کالاهای صادراتی صنایع غذایی در ۹ ماهه نخست امسال به ۸۴۹ دلار به ازای هر تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۰.۴ درصد افزایش نشان میدهد. در این میان، فرآورده های غذایی مخصوص کودکان با میانگین قیمت ۳۴۴۲ دلار در هر تن، گرانترین محصول صادراتی این گروه بوده است. پس از آن، سوسیس و انواع گوشت های کنسروشده با ۲۸۷۱ دلار و انواع آدامس با ۲۷۴۷ دلار در هر تن قرار دارند.

در نقطه مقابل، انواع شربت قند با ۲۷۸ دلار، آرد گندم با ۴۲۴ دلار و انواع سرکه خوراکی با ۵۱۹ دلار در هر تن، کمترین ارزش واحد را در میان صادرات صنایع غذایی داشته اند.

عراق در صدر مقاصد؛ همسایگان در مسیر تجارت

بررسی مقاصد صادراتی نشان میدهد عراق با سهم ۵۰ درصدی از نظر وزن و ارزش، همچنان مهمترین خریدار محصولات صنایع غذایی ایران است. پس از عراق، کشورهای افغانستان با سهم ۱۱ درصدی (از نظر وزنی) و ۱۰ درصدی (از نظر ارزشی)، ترکیه با سهم ۹ درصدی، ازبکستان و پاکستان با سهم ۴ تا ۵ درصدی در رتبه های بعدی جای گرفته اند.

سایر مقاصد صادراتی که هر یک کمتر از ۴ درصد از صادرات را به خود اختصاص دادهاند، عبارتند از روسیه، سومالی، امارات متحده عربی، ترکمنستان و قزاقستان (بر اساس وزن) و امارات، روسیه، ترکمنستان، جمهوری آذربایجان و ارمنستان (بر اساس ارزش). به جز سومالی و قزاقستان، سایر کشورهای مذکور از همسایگان ایران محسوب میشوند.

ادامه مطلب

تجارت

عصر طلایی ریزسبزی‌ها: سفر بازار میکروگرین به سوی ۵ میلیارد دلار

تحلیل‌های جدید بازار نشان می‌دهد ارزش جهانی بازار میکروگرین‌ها (ریزسبزی‌ها) تا سال ۲۰۳۲ با نرخ رشد چشمگیر ۱۱.۷۶ درصد در سال، از مرز ۴.۷ میلیارد دلار خواهد گذشت. این رشد پرشتاب، حاصل گذار این محصول از یک ترند غذایی زودگذر به یک کالای پایدار با تقاضای گسترده نهادی و تجاری است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: بر اساس جدیدترین تحلیل‌های بازار، ارزش جهانی بازار میکروگرین تا سال ۲۰۳۲ به ۴.۷۰ میلیارد دلار آمریکا خواهد رسید. این رشد چشمگیر با نرخ رشد مرکب سالانه ۱۱.۷۶ درصدی، عمدتاً متکی بر تغییر الگوهای تقاضا به سمت خریدهای نهادی و قراردادی، بهینه‌سازی فناوری‌های کشت و پویایی‌های منطقه‌ایی قابل توجه است.

به گزارش داوان نیوز، تحلیلگران بازار اعلام کردند صنعت میکروگرین در آستانه تحولی ساختاری قرار دارد و از یک کالای لوکس یا زودگذر به یک رده پایدار در بازار مواد غذایی تازه تبدیل می‌شود. پیش‌بینی می‌شود ارزش این بازار تا سال ۲۰۳۲ از مرز ۴.۷ میلیارد دلار فراتر رود.

کلید محرک‌های رشد:
* تقاضای نهادی: خریدهای عمده و قراردادی توسط زنجیره‌های خرده‌فروشی بزرگ، آشپزخانه‌های مرکزی (Cloud Kitchens) و مراکز خدمات درمانی، تقاضایی باثبات و قابل پیش‌بینی ایجاد کرده و بازار را از نوسانات مدهای غذایی کوتاه‌مدت جدا کرده است.
* بهبود عملیاتی: تمرکز تولیدکنندگان از فناوری‌های تجربی به بهینه‌سازی تدریجی عوامل کشت در محیط‌های کنترل‌شده (CEA) مانند نور، دما و مواد مغذی معطوف شده تا عملکرد را پایدار، چرخه تولید را کوتاه و ضایعات را کاهش دهند.
* مدل‌های قیمت‌گذاری جدید: روند به سمت قیمت‌گذاری بر مبنای قابلیت اطمینان، کیفیت استاندارد و قابلیت ردیابی در حال حرکت است و خریداران نهادی برای تامین مستمر و باکیفیت حاضر به پرداخت حق بیمه هستند.

پویایی‌های منطقه‌ایی:
* آمریکای شمالی: پیشتاز در جذب ارزش از طریق کانال‌های خرده‌فرویی premium و قراردادهای نهادی.
* آسیا و اقیانوسیه: موتور محرک رشد حجمی بازار با اتکا بر مدل‌های مقرون‌به‌صرفه کشاورزی شهری.
* اروپا: بازار تحت تاثیر مقررات سختگیرانه پایداری و ایمنی غذایی، که بر رعایت استانداردها به جای توسعه صرف ظرفیت تاکید دارد.

تقسیم‌بندی بازار:
بازار میکروگرین بر اساس معیارهای مختلفی قابل تحلیل است:
* نوع گیاه: گونه‌هایی مانند کلم بروکلی، ریحان و آرگولا به دلیل تراکم بالای مواد مغذی، بخش با ارزش بازار را تشکیل می‌دهند، در حالی که نخود فرنگی و تربچه محرک رشد حجمی هستند.
* روش کشت: کشاورزی عمودی و داخلی به دلیل کنترل بالا و عملکرد پایدار، حاشیه سود بهتری ایجاد می‌کند، اما کشاورزی گلخانه‌ای تجاری مقیاس گسترده‌تری را ممکن می‌سازد.
* کانال توزیع: کانال‌های خرده‌فروشی و آنلاین موجب افزایش شناخت مصرف‌کننده شده‌اند، اما کانال خدمات غذایی (HoReCa) همچنان بازیگر اصلی در جذب ارزش بازار است.

چالش‌های پیش رو:
با وجود چشم‌انداز روشن، چالش‌هایی مانند شدت مصرف انرژی، وابستگی به نیروی کار و فسادپذیری بالا پس از برداشت، مقیاس‌پذیری این صنعت را محدود کرده و تولیدکنندگان را مجبور به منطقه‌ای‌سازی زنجیره تامین و مدیریت نوسانات هزینه می‌کند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، به نظر می‌رسد آینده بازار میکروگرین نه بر مبنای شعارهای تجملاتی، که بر پایه قابلیت اطمینان، کارایی عملیاتی و انطباق با الزامات نهادی و نظارتی شکل خواهد گرفت. این تحول، دورنمای رشد باثبات و بلندمدت‌تری را برای این صنعت نوپا ترسیم می‌کند.

 

توضیح مختصر میکروگرین: میکروگرین‌ها سبزیجات جوان و کاملاً رشد کرده‌ای هستند که تنها ۷ تا ۲۱ روز پس از جوانه‌زنی برداشت می‌شوند. این گیاهان کوچک، سرشار از ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها بوده و به‌عنوان یک سوپرفود متراکم از نظر مواد مغذی، در سال‌های اخیر محبوبیت گسترده‌ای در آشپزخانه‌های حرفه‌ای و خانگی یافته‌اند.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.