با ما همراه باشید

آموزش

دستورالعمل فنی کنترل سرخرطومی حنایی؛ از تله فرومونی تا فستوکسین

اگر در نخلستان خود شیره قهوهای رنگ روی تنه، صدای خراطی از درون درخت یا بوی نامطبوع احساس میکنید، بدانید که درخت شما به «سرخرطومی حنایی» آلوده شده است. طبق آخرین دستورالعمل فنی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی، نجات درخت در گرو سه اقدام فوری است: ۱- پانسمان زخمها با گچ در زمستان، ۲- نصب تله فرومونی با طعمه خرما و سم سایپرمترین، و ۳- در صورت آلودگی، تدخین با قرص فستوکسین. این گزارش دقیقاً به شما میگوید هر گام را چگونه و چه زمانی بردارید.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: کاظم محمدپور و آرمان آوندفقیه، اعضای هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی، در گزارشی فنی، مجموعه کاملی از روشهای پیشگیری، پایش و کنترل آفت سرخرطومی حنایی خرما، مخربترین آفت نخلستانهای ایران را تشریح کرده اند. این گزارش با تأکید بر ردیابی مستمر، استفاده هوشمندانه از تله های فرومونی و اجرای صحیح عملیات تدخین، نشان میدهد که چگونه میتوان با یک برنامه مدیریت تلفیقی (IPM) از گسترش سرخرطومی حنایی جلوگیری کرد.

به گزارش خبرنگار ما، سرخرطومی حنایی خرما (Rhynchophorus ferrugineus) تنها یک آفت ساده نیست، بلکه یک بحران خاموش در نخلستانهای ایران و جهان محسوب میشود. ویژگیهایی که این آفت را به یک تهدید راهبردی تبدیل کرده است عبارتند از:

1. ماهیت پنهانکاری: مراحل تخم، لارو و شفیره کاملاً در داخل تنه درخت سپری میشود. تا زمانی که علائم ظاهری (مانند آویزان شدن تاج یا تراوش شیره) دیده میشود، درخت اغلب به مرحله غیرقابل درمان رسیده است.
2. توانایی تخریب بالا: لاروها با ایجاد تونل در دسته های آوندی، جریان شیره گیاهی را مختل کرده و در نهایت تنه را توخالی میکنند. در طوفان های شدید، این درختان شکسته و سقوط میکنند.
3. گسترش سریع: قدرت پرواز خوب حشرات کامل و جابجایی نهال ها و اندام های آلوده، موجب گسترش سریع آفت از سراوان (اولین گزارش در سال 1369) به استانهای هرمزگان، کرمان، فارس و بوشهر شده است.

نتیجه تحلیلی: روشهای مبارزه مقطعی و نقطه ای جوابگو نیست. تنها برنامه مدیریت تلفیقی (IPM) که تلفیقی از اقدامات قرنطینهای، پیشگیرانه، رفتاری و درمانی باشد، میتواند جلوی پیشرفت آفت را بگیرد.

 

بخش آموزشی: دستورالعمل گام به گام مدیریت آفت

در قالب یک برنامه منسجم، مراحل مدیریتی به چهار سطح تقسیم میشود:

سطح اول: پیشگیری و اقدامات قرنطینه ای (ارزانترین و مؤثرترین راه)

– اصل قرنطینه داخلی و خارجی: نهال و اندام های خرما (تنه جوش، پاجوش) هرگز نباید از مناطق آلوده (سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، فارس، بوشهر) به مناطق سالم منتقل شوند.
– مدیریت زخم ها:
– علت: 99 درصد آلودگیها از طریق زخم های تبر، داس، آفات دیگر (مثل سوسک کرگدنی) یا محل هرس وارد میشوند.
– راهکار: هرس فقط در ماه های سرد (دمای زیر 20 درجه) انجام شود. بلافاصله پس از هرس، محل زخم با خمیر گچ پانسمان شود (استفاده از گل ممنوع؛ زیرا ترک خورده و محل تخمگذاری میشود).
– تنظیم شرایط باغی:
– فاصله کاشت حداقل 8 متر برای تهویه مناسب.
– جلوگیری از آبیاری سنگین و کشت محصولات با نیاز آبی بالا در کنار خرما (رطوبت بالا فعالیت آفت را تشدید میکند).

سطح دوم: ردیابی و پایش (چشمها و گوشهای باغ)

به دلیل پنهانکاری آفت، ردیابی مداوم حیاتی است. علائم سه گانه را به کارگران و نخلداران آموزش دهید:

1. علائم بینایی (مهمترین):
– تراوش شیره قهوه ای چسبنده از سوراخهای ریز روی تنه.
– وجود بقایای پیله، پوست شفیرگی و الیاف جویده شده در شاخه برگها.
– آویزان شدن برگهای تاج به سمت پایین و تغییر رنگ به سبز مایل به زرد (حالت تشنگی).
2. علائم شنوایی: با گذاشتن گوش روی تنه یا استفاده از گوشی پزشکی، صدای خراشیدگی و جویده شدن (شبیه صدای خراطی) شنیده میشود.
3. علائم بویایی: بوی تند و مشمئزکننده ای که ناشی از تخمیر شیره و فضولات لاروی است. (در برخی کشورها از سگهای تربیت شده استفاده میشود).

سطح سوم: کنترل رفتاری با تله های فرومونی (روش اصلی شکار انبوه)

– نوع تله: سطل 24 لیتری (ترجیحاً پوشیده شده با لیف خرما یا رنگ مشکی) با 5 سوراخ 8×5 سانتیمتری روی درب.
– طعمه اصلی (کلیدی): فرومون فروژینئول + تکههای خرمای آلوده به حشرهکش.
– طرز تهیه طعمه: تکه های 2 کیلویی بافت خرما را به مدت 3 ثانیه در محلول سایپرمترین (نیم در هزار) بزنید. بعد از خشکی، داخل نایلون سوراخ دار بگذارید و از درب تله آویزان کنید.
– محلول کشنده در کف تله: محلول 1 درصد پودر رختشویی (100 گرم در 10 لیتر آب) تا ارتفاع 5 سانتیمتری کف سطل ریخته شود تا حشرات جذبشده غرق شوند.
– تراکم نصب:
– در مناطق حساس (نخلستان جوان): یک تله در 4 هکتار
– در مناطق غیرحساس: یک تله در یک هکتار
– زمان تعویض: فرومون هر 30-35 روز، طعمه خرما هر 7-10 روز تعویض شود.

سطح چهارم: درمان درختان آلوده (آخرین خط دفاعی)

اگر درختی آلوده تشخیص داده شد، بدون اتلاف وقت اقدام شود:

– روش استاندارد: تدخین با قرص فستوکسین (فسفید آلومینیوم)
1. هرس و حذف تنه جوشه ای آلوده.
2. باز کردن مسیر کانالهای لاروی.
3. قرار دادن 3 تا 5 قرص فستوکسین به ازای هر درخت (یا نصف قرص به ازای هر کانال لاروی).
4. پوشاندن کامل تنه با نایلون ضخیم. قسمت بالایی با گل و طناب، قسمت پایینی با خاک مسدود شود.
5. گازدهی به مدت 2 تا 5 روز (بسته به دما).
– درختان غیرقابل درمان: تنه به صورت طولی برش داده شده و کاملاً سوزانده شود.

بخش تکمیلی: عوامل کنترل زیستی (آینده پژوهی)

اگرچه روشهای شیمیایی و فیزیکی هم اکنون اولویت دارند، متن نشان میدهد که عوامل زیستی پتانسیل بالایی دارند، اما هنوز در شرایط صحرایی ایران به مرحله عملیاتی نرسیده اند:

– قارچهای بیمارگر: *Metarhizium anisopliae* و *Beauveria bassiana* (جدایه هایی از سراوان گزارش شده) بهترین گزینه برای آینده هستند.
– نماتدهای بیمارگر: *Steinernema feltiae* و *Heterorhabditis bacteriophora* در شرایط نیمه صحرایی موفق عمل کردهاند.
– محدودیت فعلی: اکثر پژوهشها در شرایط آزمایشگاهی بوده و کاربرد عملی در باغ نیازمند توسعه فناوری است.

 

جمعبندی و توصیه های اجرایی (گزارش تحلیلی)

نکته نهایی: موفقیت در مدیریت سرخرطومی حنایی خرما وابسته 100 درصد به نیروی انسانی ماهر و آموزشدیده است. یک تکنیسین کاربلد، مغز متفکر این برنامه است. تلفیق دانش بومی (تشخیص زودهنگام علائم) با دانش نوین (فرومونها و تدخین) کلید شکست این بحران خاموش در نخلستانهای ایران است.

آموزش

همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سم‌آبیاری: اصول و روشها»

سم‌آبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمت‌اللهی و علیرضا مامن‌پوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفت‌کشها از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار میپردازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سم‌آبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار (سم‌آبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیست‌محیطی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش میدهد.

راهنمای جامع شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن

چکیده:
آشنایی با مفهوم شیم‌آبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سم‌آبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.

 

شیم‌آبیاری چیست؟

به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیم‌آبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفت‌کشها (حشره‌کش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیم‌کننده‌های رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایج‌ترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.

در تقسیم‌بندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سم‌آبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفت‌کشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانه‌های آبیاری تحت فشار (بارانی و قطره‌ای) با موفقیت اجرا میگردند.

تاریخچه و جایگاه سم‌آبیاری در جهان و ایران

اولین مطالعات جدی در زمینه سم‌آبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سم‌آبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:

1. کنترل پیش‌رویشی علف‌های هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندام‌های هوایی (مانند شته‌ها، لارو پروانه‌ها) در محصولات سبزی و صیفی.

در ایران، مطالعه سم‌آبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.

مزایا و محدودیتهای شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری

مهمترین مزایا عبارتند از:

– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواخت‌تر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.

محدودیتها و الزامات کلیدی:

– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچ‌های قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سم‌آبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سم‌آبیاری بیش از حد خیس باشد.

اصول فنی و ایمنی در سم‌آبیاری

برای موفقیت در سم‌آبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:

1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لوله‌ها و تجهیزات الزامی است.

نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سم‌آبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.

سم‌آبیاری در سامانه‌های مختلف آبیاری

1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سم‌آبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.

2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانه‌های بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:

– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).

3. آبیاری قطره‌ای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطره‌چکان‌های با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطره‌چکان اندازه‌گیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.

تأثیر کیفیت آب بر سم‌آبیاری

بر اساس استانداردها، در سامانه‌های آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسی‌زیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سم‌آبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.

نمونه‌های موفق سم‌آبیاری در جهان

– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجه‌فرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علف‌های هرز در سیبزمینی با سم EPTC.

نتیجه گیری و توصیه های پایانی

سم‌آبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانه‌ها برای سم‌آبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سم‌آبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی

آیا می‌دانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست می‌خورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.

به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داوان‌نیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه داده‌اند. بر این اساس، خاک‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطره‌ای و نوبت‌بندی کوتاه‌مدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.

– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه می‌باشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.

– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته می‌شود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایده‌آل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.

نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنی‌سازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاک‌های شنی و رسی) توصیه می‌شود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست می‌تواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی می‌توانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهره‌وری مزرعه خود را تضمین کنند.

 

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونه‌برداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتی‌متر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایه‌ها بین انگشتان) انجام شود.

ادامه مطلب

آموزش

انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد

سرمازدگی بهاره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را به‌عنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهره‌برداران استان‌های البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار شد.

این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهره‌برداران پیشرو و کارشناسان استان‌های مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.

دکتر عجم‌گرد، رئیس پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.

دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهره‌وری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.

در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکت‌کنندگان روبه‌رو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر می‌شود». همچنین نقش ارقام دیرگل به‌عنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار