گروه بین الملل DA1news: کشاورزی یکی از مهم ترین بخش های اقتصاد ارمنستان است. ارمنستان یکی از اولین کشورهایی بود که پس از فروپاشی شوروی زمین را خصوصی کرد. سرمایه گذاری های بخش خصوصی و سازمان های بین المللی صنعت فرآوری محصولات کشاورزی را بهبود بخشیده است. این صنعت هنوز در حال تطبیق با اقتصاد بازار است و تلاش های دولت بر بهبود کارایی، رقابت پذیری محصولات و تنوع بخشیدن به تولید متمرکز است. برخی از شرکت‌های داخلی هم در بازارهای داخلی و هم در بازارهای بین‌المللی مواد غذایی رقابت می‌کنند و برای افزایش تولید سرمایه‌گذاری می‌کنند. افزایش تقاضا از خارج از کشور برای محصولات کشاورزی ارمنستان انگیزه ای برای کشاورزان محلی برای بهبود کارایی عملیات خود و افزایش تولید برای رضایت سایر بازارها فراهم می کند. تقریباً 30 درصد از کارگران ارمنستان در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند.

با وجود پتانسیل رشد اسمی در بخش کشاورزی، چندین عامل محدود کننده وجود دارد. بیش از 335000 مزرعه با میانگین زمین داری 1.4 هکتار برای هر خانوار در حال بهره برداری است. زمین‌های نسبتاً کوچک امکان یک سیستم تولید کارآمد و متنوع را فراهم نمی‌کنند که هم محصولات کشاورزی و هم دام را شامل می‌شود. میزان تخریب خاک نیز یک مشکل قابل توجه است. اگرچه تقریباً 70 درصد از خاک ارمنستان به عنوان زمین های کشاورزی طبقه بندی می شود، زمین های قابل کشت تنها 15 درصد از کل قلمرو را تشکیل می دهد. بخش دام با چالش های جدی مانند مدیریت ناپایدار مراتع و بهره برداری کم، بیماری های پایدار دام، محدودیت های فرآوری و بازاریابی و کاهش بهره وری مواجه است. به دلیل بهره وری پایین در بخش دام و عرضه غیرقابل اطمینان گوشت و شیر، در حال حاضر گوشت وارداتی نیمی از مصرف ملی گوشت را تشکیل می دهد. همچنین نوسانات قابل توجهی در عرضه محصولات لبنی وجود دارد، به طوری که بیشتر شیر در ماه های تابستان تولید می شود و تقریباً هیچ کدام در زمستان و بهار تولید نمی شود. این چالش ها ظرفیت ارمنستان را برای بهره برداری از فرصت های ناشی از افزایش تقاضای داخلی و خارجی محدود می کند.

دولت استراتژی 10 ساله ای را برای پیشبرد توسعه بخش کشاورزی ارمنستان با تمرکز بر پایدارتر کردن کشاورزی، معرفی راه حل های نوآورانه و فن آوری های جدید و انتقال محصولات کشاورزی ارمنستان به زنجیره ارزش برای صادرات به خارج از کشور معرفی کرده است. اقدامات خاص تر شامل افزایش دسترسی به زمین های کشاورزی قابل کشت، بهبود سیستم های آبیاری، افزایش دسترسی به منابع مالی، بهبود کیفیت بذر و مواد کاشت، ترویج تکنیک ها و امکانات مدرن مدیریت دام، تجمیع مزارع، و توسعه بازارهای عمده فروشی است.

در سال 2021، کشاورزی به کاهش حدود یک درصدی تولید نسبت به سال قبل ادامه داد که عمدتاً به دلیل شرایط نامساعد جوی و کمبود آب بود. انتظار می‌رود که حمایت مستمر دولت برای ارتقای دسترسی به اعتبارات یارانه‌ای، توسعه مداوم زنجیره‌های ارزش، و افزایش بهره‌وری و کارایی کشاورزی، کاهش‌ها را معکوس کند. علاقه بیشتر بخش خصوصی به سرمایه گذاری در کشاورزی و معرفی فناوری های جدید می تواند به رشد کمک بیشتری کند. حمایت مستمر دولت و اقدامات برای ارتقای دسترسی به اعتبارات یارانه‌ای، توسعه زنجیره‌های ارزش و افزایش بهره‌وری و کارایی کشاورزی، مانند ایجاد تعاونی‌ها، باید کاهش را معکوس کند. علاقه بیشتر بخش خصوصی به سرمایه گذاری در کشاورزی و معرفی فناوری های جدید می تواند به رشد کمک بیشتری کند.

پرورش دام یکی از اجزای اصلی بخش کشاورزی ارمنستان است. در سال‌های اخیر، تقریباً 40 درصد از تولید ناخالص کشاورزی کشور از طریق پرورش دام تأمین می‌شود. تقریباً تمام گاوهای پرورش یافته در ارمنستان از نژادهای قفقازی قهوه‌ای شیر و گاو هستند که به خوبی با شرایط آب و هوایی محلی سازگار هستند. گونه های هلشتاین، براون سوئیس، سیمنتال و سیاه نیز در ارمنستان پرورش داده می شوند. سالانه حدود 18 تن گوشت گوسفندی در ارمنستان تولید می شود. ارمنستان ظرفیت صادرات سالانه 180 تا 200 هزار راس گوسفند را دارد. مزارع پرورش خوک تجاری سالانه تا 18 تن گوشت خوک با وزن زنده تولید می کنند. تولید طیور سالانه به نزدیک به 700 میلیون تخم مرغ و هشت تن گوشت طیور رسیده است.
ارمنستان شرایط آب و هوایی مطلوبی برای پرورش ماهی تجاری در تمام طول سال دارد. تقریباً 14 تن ماهی تجاری که بیشتر آن قزل آلا است، هر ساله در بیش از 200 مزرعه پرورش ماهی در سراسر کشور پرورش می یابد. مزارع ماهی تجاری از مصرف کنندگان آب قابل توجهی هستند و ممکن است فرصت هایی برای این بخش وجود داشته باشد تا فناوری های آب و انرژی کارآمد بیشتری را اتخاذ کند.

بسیاری از انواع سبزیجات، آجیل، میوه و انواع توت ها در ارمنستان یافت می شود، از جمله: نخود سبز، فلفل سیاه و قرمز، تربچه، هویج، کدو تنبل، انار، به، آلو، انواع مختلف گیلاس، توت، زردآلو، هلو، سیب، گلابی گردو، پسته، فندق، مویز، تمشک، شاه توت و توت فرنگی.
بر اساس گزارش های دولتی حدود 1600 شرکت تولید مواد غذایی در ارمنستان وجود دارد که شامل: فرآوری میوه و سبزیجات، فرآوری میوه های خشک و ادویه، فرآوری انگور، فرآوری شیر، فرآوری و کشتار گوشت، فرآوری ماهی، پخت نان، تولید قنادی، مواد معدنی و … تولید آب آشامیدنی، تولید نوشیدنی های غیر الکلی و تولید نوشیدنی های الکلی.
چندین بخش کلیدی از قوانین کشاورزی و غذایی عبارتند از: قانون ایمنی مواد غذایی، قانون دامپزشکی، قانون تغذیه حیوانات، قانون اقدامات بهداشتی گیاهی، قانون تجارت و خدمات، قانون تضمین ایمنی بهداشتی و اپیدمیولوژیک جمعیت، قانون تضمین یکنواختی اندازه گیری ها، قانون حمایت از حقوق مصرف کننده، قانون استانداردسازی و قانون ارزیابی انطباق. قانون کشاورزی ارگانیک، بر اساس دستورالعمل های Codex Alimentarius و مقررات اتحادیه اروپا، الزاماتی را برای برچسب زدن محصولات ارگانیک تعیین می کند.

چندین نهاد دولتی در قبال مسائل کشاورزی و مرتبط با آن مسئولیت دارند. وزارت اقتصاد مسئولیت اصلی مسائل مربوط به سیاست گذاری در رابطه با کشاورزی را بر عهده دارد. سایر نهادهای کلیدی عبارتند از: خدمات دولتی ایمنی مواد غذایی و بازرسان دامپزشکی، بهداشت گیاهی و ایمنی مواد غذایی تابعه آن، سازمان ملی استاندارد و اندازه‌شناسی زیر نظر وزارت اقتصاد، و بازرسی بهداشت دولتی زیر نظر وزارت بهداشت.
قانون کشاورزی ارگانیک که در سال 2008 تصویب شد، بر اساس دستورالعمل های ارگانیک Codex Alimentarius و مقررات ارگانیک اتحادیه اروپا است. قانون فرآیند تولید ارگانیک و مقررات اصلی در مورد الزامات برچسب گذاری محصولات ارگانیک را دیکته می کند. سازمان صدور گواهینامه ECOGLOBE، یک نماینده معتبر صدور گواهینامه برنامه ملی ارگانیک ایالات متحده، در ارمنستان فعالیت می کند. چندین سازمان غیردولتی در ارمنستان وجود دارند که کشاورزی ارگانیک را ترویج و حمایت می کنند.

زیربخش های پیشرو
در فضای کشاورزی، تولید مواد غذایی از نظر حجم صادرات غالب است. محصولات غذایی سالانه بیش از یک پنجم صادرات کالاهای ارمنستان را تشکیل می دهند. بخش های مهم شامل تولید مواد غذایی فرآوری شده و نوشیدنی های الکلی، به ویژه شراب و براندی ساخته شده از انگورهای محلی است. صادرات اصلی فرآوری مواد غذایی ارمنستان مشروبات الکلی، ماهی، پنیر، میوه های کنسرو شده، مربا، قهوه و آب معدنی است. برخی از صادرکنندگان نیز میوه و سبزیجات منجمد را حمل می کنند. شرایط خاک و آب و هوای ارمنستان، ارتفاع زیاد و استفاده محدود از کودهای شیمیایی باعث تولیدات خوش طعم می شود. محصولات غذایی را می توان با موفقیت به بازارهای بین المللی با فناوری های پردازش و بسته بندی مدرن تحویل داد که در حال حاضر برای صادرات محصولات ارمنی مانند نوشابه، آب معدنی، الکل، میوه ها و سبزیجات کنسرو شده، شیر و محصولات لبنی، گوشت و فرآورده های گوشتی استفاده می شود.

سرمایه گذاری قابل توجه اخیر بر ساخت گلخانه های مدرن، همراه با سیستم های آبیاری قطره ای پیشرفته تر متمرکز شده است. چنین سرمایه گذاری به سرعت رشد کرده و سودهای بهره وری قابل توجهی را به همراه داشته است.

فرصت ها
با وجود موقعیت جغرافیایی دشوار، فاصله از سایر بازارها و بازار داخلی نسبتاً کوچک با قدرت خرید محدود، فرصت‌های جالبی در بخش کشاورزی ارمنستان وجود دارد. دولت تاکید زیادی بر توسعه این بخش داشته است که شامل ابداع اصلاحات سیاستی و گسترش مزایایی مانند تسهیلات وام یارانه ای و معافیت های مالیاتی و گمرکی می شود. ارمنستان مشتاق معرفی فن آوری های مدرن تر برای انتقال محصولات کشاورزی به زنجیره ارزش، افزایش صادرات (به ویژه به اروپا) و گسترش فرصت های اقتصادی برای جمعیت روستایی است. ناتوانی ارمنستان در برآوردن تقاضای محلی برای برخی از مواد غذایی، به ویژه گندم، تنها از طریق تولید داخلی، به این معنی است که تامین سرمایه برای تضمین امنیت غذایی نیز مهم است. نوشیدنی های الکلی با توجه به ترکیبی از انواع بومی ارمنستان، هزینه های متوسط زمین و نیروی کار، شرایط آب و هوایی مطلوب و ترویر عالی، به عنوان یک فرصت هیجان انگیز برجسته می شود. فرصت‌هایی برای شرکت‌های آمریکایی برای فروش محصولات کشاورزی و غذایی، ماشین‌آلات و فناوری به نهادهای ارمنی وجود دارد.

منابع
• وزارت اقتصاد
• خدمات دولتی برای ایمنی مواد غذایی
• صندوق منافع ملی ارمنستان (ANIF)
• اینترپرایز ارمنستان
• کمیته آماری جمهوری ارمنستان
• بررسی سیاست سرمایه گذاری UNCTAD در ارمنستان
• بررسی سیاست تجاری سازمان تجارت جهانی: ارمنستان 2018
• سازمان ملی استاندارد و اندازه شناسی
• مرکز بنیاد تجارت کشاورزی و انکشاف روستایی
• ECOGLOBE
• اتاق بازرگانی آمریکا در ارمنستان
• سیستم اطلاعات Spyur

農業是亞美尼亞經濟最重要的部門之一。 亞美尼亞是蘇聯解體後最早實行土地私有化的國家之一。 私營部門和國際組織的投資改善了農產品加工業。 該行業仍在適應市場經濟，政府的努力重點是提高效率、產品競爭力和生產多元化。 一些本地公司在國內和國際食品市場上展開競爭，並正在投資擴大生產。 國外對亞美尼亞農產品需求的增加為當地農民提供了提高經營效率和增加產量以滿足其他市場需求的動力。 亞美尼亞大約 30% 的工人受僱於農業部門。
儘管農業部門具有名義上的增長潛力，但仍有幾個限制因素。 超過 335,000 個農場在運營，平均每戶擁有 1.4 公頃土地。 相對較小的土地持有量無法形成高效和多樣化的生產系統，涉及農作物和牲畜。 土壤退化的程度也是一個值得注意的問題。 雖然亞美尼亞大約 70% 的領土被歸類為農業用地，但可耕地僅佔總領土的 15%。 畜牧業正面臨嚴峻挑戰，例如不可持續的牧場管理和利用不足、持續的牲畜疾病、加工和銷售限制以及生產力下降。 由於畜牧業生產力低下以及肉類和牛奶供應不可靠，進口肉類現在佔全國肉類消費量的一半。 乳製品的供應也有明顯的波動，大部分牛奶產於夏季，幾乎沒有產於冬春季。 這些挑戰限制了亞美尼亞利用不斷增長的國內外需求帶來的機會的能力。
政府推出了一項 10 年戰略來推動亞美尼亞農業部門的發展，重點是使農業更具可持續性，引入創新解決方案和新技術，並將亞美尼亞農產品提升到出口國外的價值鏈上。 更具體的措施包括增加可耕地的可用性、改善灌溉系統、增加融資渠道、提高種子和種植材料的質量、推廣現代畜牧管理技術和設施、整合農場和發展批發市場。
2021年，農業產量繼續比上年下降約1%，主要原因是天氣條件不利和缺水。 政府對促進獲得補貼信貸的持續支持、價值鏈的持續發展以及農業生產力和效率的提高預計將扭轉下降趨勢。 私營部門對農業投資和引進新技術的更大興趣可以進一步促進增長。 政府的持續支持和促進獲得補貼信貸的措施、價值鏈的發展以及建立合作社等提高農業生產力和效率的措施應該會扭轉下降趨勢。 私營部門對農業投資和引進新技術的更大興趣可以進一步促進增長。
畜牧業是亞美尼亞農業的核心組成部分。 近年來，全國近40%的農業生產來自畜牧業。 幾乎所有在亞美尼亞飼養的牛都是牛奶和牛肉類棕色高加索牛，它們很好地適應了當地的氣候條件。 亞美尼亞也飼養了荷斯坦牛、瑞士棕牛、西門塔爾牛和黑牛。 亞美尼亞每年生產約 18 噸羊肉。 亞美尼亞每年有能力出口 180 至 20 萬頭羊。 商業養豬場每年可生產高達 18 噸活重豬肉。 家禽年產蛋近7億隻，禽肉8噸。
亞美尼亞擁有適合全年商業養魚的有利氣候條件。 全國 200 多個養魚場每年養殖大約 14 噸商品魚，其中大部分是鱒魚。 商業養魚場是重要的用水戶，該部門可能有機會採用更多節水和節能技術。
亞美尼亞發現了許多蔬菜、堅果、水果和漿果品種，包括：青豆、黑辣椒和紅辣椒、蘿蔔

La agricultura es uno de los sectores más importantes de la economía armenia. Armenia fue uno de los primeros países en privatizar la tierra después del colapso de la Unión Soviética. Las inversiones tanto del sector privado como de organizaciones internacionales han mejorado la industria de agroprocesamiento. La industria aún se está adaptando a una economía de mercado y los esfuerzos del gobierno se centran en mejorar la eficiencia, la competitividad de los productos y la diversificación de la producción. Algunas empresas locales compiten en los mercados alimentarios nacionales e internacionales y están realizando inversiones para aumentar la producción. El aumento de la demanda extranjera de productos agrícolas armenios proporciona a los agricultores locales un incentivo para mejorar la eficiencia de sus operaciones y aumentar la producción para satisfacer otros mercados. Aproximadamente el 30 por ciento de los trabajadores en Armenia están empleados en el sector agrícola.
A pesar del potencial de crecimiento nominal en el sector agrícola, existen varios factores limitantes. Hay más de 335.000 fincas en operación, con una propiedad promedio de 1,4 hectáreas por hogar. Las propiedades relativamente pequeñas no permiten un sistema de producción eficiente y diversificado, que involucre tanto cultivos como ganado. El grado de degradación del suelo también es un problema notable. Aunque aproximadamente el 70 por ciento del territorio de Armenia está clasificado como tierra agrícola, la tierra cultivable representa solo el 15 por ciento del territorio total. El sector ganadero se enfrenta a graves desafíos, como la gestión insostenible y la subutilización de los pastos, las enfermedades persistentes del ganado, las limitaciones de procesamiento y comercialización y la reducción de la productividad. La carne importada ahora representa la mitad del consumo nacional de carne, debido a la baja productividad en el sector ganadero y el suministro poco confiable de carne y leche. También hay fluctuaciones notables en el suministro de productos lácteos, produciéndose la mayor parte de la leche en los meses de verano y casi ninguna durante el invierno y la primavera. Estos desafíos limitan la capacidad de Armenia para aprovechar las oportunidades que surgen de la creciente demanda interna y externa.
El gobierno ha presentado una estrategia de 10 años para impulsar el desarrollo del sector agrícola de Armenia, centrada en hacer que la agricultura sea más sostenible, introduciendo soluciones innovadoras y nuevas tecnologías, y elevando los productos agrícolas armenios en la cadena de valor para su exportación al extranjero. Medidas más específicas incluyen aumentar la disponibilidad de tierras cultivables, mejorar los sistemas de riego, mejorar el acceso a la financiación, mejorar la calidad de las semillas y los materiales de plantación, promover técnicas e instalaciones modernas de manejo del ganado, consolidar granjas y desarrollar mercados mayoristas.
En 2021, la agricultura continuó con una disminución de la producción con respecto al año anterior en aproximadamente un uno por ciento, principalmente debido a las condiciones climáticas desfavorables y la escasez de agua. Se espera que el apoyo continuo del gobierno para promover el acceso al crédito subsidiado, el desarrollo continuo de las cadenas de valor y la mejora de la productividad y la eficiencia agrícolas reviertan las caídas. Un mayor interés del sector privado en realizar inversiones agrícolas e introducir nuevas tecnologías podría contribuir aún más al crecimiento. El continuo apoyo del gobierno y las medidas para promover el acceso al crédito subsidiado, el desarrollo de cadenas de valor y la mejora de la productividad y la eficiencia de la agricultura, como el establecimiento de cooperativas, deberían revertir las caídas. Un mayor interés del sector privado en realizar inversiones agrícolas e introducir nuevas tecnologías podría contribuir aún más al crecimiento.
La cría de ganado es un componente central del sector agrícola armenio. En los últimos años, casi el 40 por ciento del producto agrícola bruto del país proviene de la cría de ganado. Casi todo el ganado criado en Armenia es de la categoría de leche y carne de raza caucásica parda, que se adapta bien a las condiciones climáticas locales. Las especies Holstein, Brown Swiss, Simmental y Black también se crían en Armenia. En Armenia se producen unas 18 toneladas de carne de cordero al año. Armenia tiene capacidad para exportar entre 180 y 200 mil cabezas de ovino al año. Las granjas comerciales de cría de cerdos producen anualmente hasta 18 toneladas de carne de cerdo en peso vivo. La producción avícola ha alcanzado casi 700 millones de huevos y ocho toneladas de carne de ave al año.
Armenia tiene condiciones climáticas favorables para la piscicultura comercial durante todo el año. Aproximadamente 14 toneladas de pescado comercial, la mayoría de las cuales son truchas, se crían cada año en más de 200 piscifactorías en todo el país. Las piscifactorías comerciales son importantes usuarios de agua, y puede

aber oportunidades para que el sector adopte tecnologías más eficientes en agua y energía.

कृषि अर्मेनियाई अर्थव्यवस्था के सबसे महत्वपूर्ण क्षेत्रों में से एक है। आर्मेनिया सोवियत संघ के पतन के बाद भूमि का निजीकरण करने वाले पहले देशों में से एक था। निजी क्षेत्र और अंतर्राष्ट्रीय संगठनों दोनों के निवेश ने कृषि प्रसंस्करण उद्योग में सुधार किया है। उद्योग अभी भी एक बाजार अर्थव्यवस्था के अनुकूल है, और सरकार के प्रयास दक्षता में सुधार, उत्पादों की प्रतिस्पर्धात्मकता और उत्पादन के विविधीकरण पर केंद्रित हैं। कुछ स्थानीय कंपनियां घरेलू और अंतरराष्ट्रीय दोनों खाद्य बाजारों में प्रतिस्पर्धा कर रही हैं और उत्पादन बढ़ाने के लिए निवेश कर रही हैं। अर्मेनियाई कृषि उत्पादों के लिए विदेशों से बढ़ी हुई मांग स्थानीय किसानों को उनके संचालन की दक्षता में सुधार करने और अन्य बाजारों को संतुष्ट करने के लिए उत्पादन बढ़ाने के लिए प्रोत्साहन प्रदान करती है। आर्मेनिया में लगभग 30 प्रतिशत श्रमिक कृषि क्षेत्र में कार्यरत हैं।
कृषि क्षेत्र में मामूली विकास क्षमता के बावजूद, कई सीमित कारक हैं। प्रति परिवार 1.4 हेक्टेयर की औसत भूमि के साथ 335,000 से अधिक खेत संचालन में हैं। अपेक्षाकृत छोटी जोत एक कुशल और विविध उत्पादन प्रणाली की अनुमति नहीं देती है, जिसमें फसल और पशुधन दोनों शामिल होते हैं। मिट्टी के क्षरण की सीमा भी एक उल्लेखनीय समस्या है। हालाँकि अर्मेनिया के लगभग 70 प्रतिशत क्षेत्र को कृषि भूमि के रूप में वर्गीकृत किया गया है, लेकिन कृषि योग्य भूमि कुल क्षेत्रफल का केवल 15 प्रतिशत है। पशुधन क्षेत्र गंभीर चुनौतियों का सामना कर रहा है, जैसे कि अस्थिर चरागाह प्रबंधन और कम उपयोग, लगातार पशुधन रोग, प्रसंस्करण और विपणन बाधाएं, और कम उत्पादकता। पशुधन क्षेत्र में कम उत्पादकता और मांस और दूध की अविश्वसनीय आपूर्ति के कारण आयातित मांस अब राष्ट्रीय मांस की खपत का आधा हिस्सा है। डेयरी उत्पादों की आपूर्ति में भी उल्लेखनीय उतार-चढ़ाव हैं, गर्मी के महीनों में अधिकांश दूध का उत्पादन होता है और सर्दियों और वसंत के दौरान लगभग कोई उत्पादन नहीं होता है। ये चुनौतियाँ अर्मेनिया की बढ़ती घरेलू और विदेशी माँग से उत्पन्न होने वाले अवसरों के दोहन की क्षमता को सीमित करती हैं।
सरकार ने आर्मेनिया के कृषि क्षेत्र के विकास को चलाने के लिए 10 साल की रणनीति पेश की है, जो कृषि को अधिक टिकाऊ बनाने, नवीन समाधानों और नई तकनीकों को पेश करने और अर्मेनियाई कृषि उत्पादों को विदेशों में निर्यात के लिए मूल्य श्रृंखला में ले जाने पर केंद्रित है। अधिक विशिष्ट उपायों में खेती योग्य कृषि भूमि की उपलब्धता बढ़ाना, सिंचाई प्रणाली में सुधार करना, वित्त तक पहुंच बढ़ाना, बीजों और रोपण सामग्री की गुणवत्ता में सुधार करना, आधुनिक पशुधन प्रबंधन तकनीकों और सुविधाओं को बढ़ावा देना, खेतों को मजबूत करना और थोक बाजारों का विकास करना शामिल है।
2021 में, मुख्य रूप से प्रतिकूल मौसम की स्थिति और पानी की कमी के कारण कृषि उत्पादन में पिछले वर्ष की तुलना में लगभग एक प्रतिशत की गिरावट जारी रही। रियायती ऋण तक पहुंच को बढ़ावा देने के लिए निरंतर सरकारी समर्थन, मूल्य श्रृंखलाओं का चल रहा विकास, और कृषि उत्पादकता और दक्षता में वृद्धि से गिरावट में कमी आने की उम्मीद है। कृषि निवेश करने और नई तकनीकों को पेश करने में निजी क्षेत्र की अधिक रुचि विकास में और योगदान दे सकती है। सरकार से निरंतर समर्थन और रियायती ऋण तक पहुंच को बढ़ावा देने के उपाय, मूल्य श्रृंखलाओं का विकास और कृषि की उत्पादकता और दक्षता में वृद्धि, जैसे कि सहकारी समितियों की स्थापना, को गिरावट को उलट देना चाहिए। कृषि निवेश करने और नई तकनीकों को पेश करने में निजी क्षेत्र की अधिक रुचि विकास में और योगदान दे सकती है।
पशुधन प्रजनन अर्मेनियाई कृषि क्षेत्र का एक केंद्रीय घटक है। हाल के वर्षों में, देश के सकल कृषि उत्पाद का लगभग 40 प्रतिशत पशुधन प्रजनन से आया है। अर्मेनिया में पाले जाने वाले लगभग सभी मवेशी दूध और गोमांस श्रेणी के ब्राउन कोकेशियान हैं जो स्थानीय जलवायु परिस्थितियों के अनुकूल हैं। अर्मेनिया में होल्स्टीन, ब्राउन स्विस, सिमेंटल और ब्लैक प्रजातियां भी प्रतिबंधित हैं। अर्मेनिया में सालाना करीब 18 टन मटन का उत्पादन होता है। अर्मेनिया में सालाना 180 से 200 हजार भेड़ के सिर निर्यात करने की क्षमता है। वाणिज्यिक सुअर प्रजनन फार्म सालाना 18 टन जीवित वजन पोर्क का उत्पादन करते हैं। पोल्ट्री उत्पादन सालाना लगभग 700 मिलियन अंडे और आठ टन पोल्ट्री मांस तक पहुंच गया है।
आर्मेनिया में साल भर वाणिज्यिक मछली पालन के लिए अनुकूल जलवायु परिस्थितियां हैं। लगभग 14 टन व्यावसायिक मछलियाँ, जिनमें से अधिकांश ट्राउट हैं, हर साल देश भर के 200 से अधिक मछली फार्मों में उगाई जाती हैं। वाणिज्यिक मछली फार्म महत्वपूर्ण जल उपयोगकर्ता हैं, और इस क्षेत्र के लिए अधिक पानी और ऊर्जा-कुशल प्रौद्योगिकियों को अपनाने के अवसर हो सकते हैं।