آموزش
لزوم توسعه سازههای کوچک و محلی برای کنترل و مدیریت منابع آب

پایگاه خبری داوان نیوز: امروزه کمبود آب و خسارتهای برآمده از آن به یکی از چالشهای بزرگ برای بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران تبدیل شده است، مسئله مهمی که با حیات میلیونها انسان مرتبط است و به همین دلیل نحوه مدیریت و کنترل آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
به گزارش محسن شکربیگی خبرنگار داوان نیوز، مروری بر تاریخچه مدیریت منابع آب سطحی و زیر زمینی در ایران نشان میدهد که پیشینیان ما در سدههای گذشته از روشهای محلی و سنتی مبتکرانهای برای کنترل و مدیریت آب بهره میبردند که نه تنها با اکوسیستمهای بومی مطابقت حداکثری داشت، بلکه به طرز قابل توجهی در بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی جوامع محلی موثر بود.
جدا از قناتهای طولانی و پرآبی که در زیر زمین حفر میشدند تا امکان استفاده حداکثری از آبهای زیر زمینی به ویژه در مناطق کویری و خشک را فراهم کنند، همچنین در مناطق ساحلی که شاهد بارشهای شدید و مقطعی هستیم نیز احداث آبندانها و بهره برداری از این سازههای کوچک به منظور فعالیتهای اقتصادی همانند کشاورزی و پرورش ماهی از جایگاه مهمی برخوردار بوده است.
اگرچه قدمت احداث آبندانها در ایران برای کنترل آبهای سطحی به ویژه در مناطق ساحلی به بیش از هزار سال میرسد، اما در یکصد سال اخیر با توجه ورود تکنولوژی به چرخه اقتصادی کشور به مرور نسبت به این سازههای کوچک و محلی در مدیریت منابع آب کشور کم توجهی شد و آرام آرام روند مدیریتی کشور به سمت سازههای بزرگ همانند سدها تغییر کرد.
با توجه روند سریع خشکسالی و کمبود آب در کشور که متاثر از پدیدههایی مانند تغییر اقلیم شتاب گرفته و نقاط مختلف کشور را با مشکل جدی در کنترل و مدیریت منابع آب از طریق سازههای بزرگ مواجه کرده است، به نظر میرسد یکی از مهمترین راهکارها برای پاسخگویی به نیاز جوامع محلی در حوزه تامین آب و فعالیت اقتصادی ضمن توجه به چالشهای زیست محیطی حادث شده، توجه ویژه به آبندانها و توسعه و ترویج استفاده از این سازههای کوچک و محلی باشد.
سازههایی مفید و موثر در حوزه توسعه فعالیتهای کشاورزی و نیز گردشگری که توسعه آنها به ویژه در مجاورت سواحل کشور که بارشهای ناگهانی و سیل آسا در کنار کم آبی طولانی مدت مواجه هستند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
این موضوع از آن جهت مهم است که بدانیم پراکنش نامنظم بارندگیها و عدم تطابق زمانی این بارشها با فصول کشاورزی به ویژه در استانهای ساحلی به کم آبی و کمبود رطوبت خاک در اکثر ایام سال منجر میشود و به همین دلیل در صورت عدم احداث و توسعه آب بندان ها، فرصت افزایش راندمان و استفاده حداکثری از منابع آب از مدیران و جوامع محلی گرفته میشود.
مشکل بزرگی که پیشینیان ما نیز بر همین اساس اقدام به احداث سازههای آبی کوچکی، چون آب بندانها کرده بودند و اکنون در سایه کاهش شدید منابع آب سطحی به نظر ضرورت دارد بار دیگر به این سازهها توجه شود.
پیشتر “مریم رحیمی” و همکارانش در مقالهای با عنوان «آب بندانها و مدیریت منابع آب در مناطق ساحلی ایران» به این مسئله پرداختند و پیرامون چرایی ضرورت توجه به این سازهها به جای سازههای بزرگ مانند سدها به ویژه در استانهای شمالی نوشتند: شاید این سوال مطرح باشد که چرا به جای آب بندان ها، از سد و یا چاه نمیتوان در این مناطق استفاده کرد؟
پاسخ اینکه به طور مشخص در استانهای ساحلی شمال به دلیل نوع بافت زمین و مرتفع بودن زمینهای کشاورزی حفر چاه نه تنها مقرون به صرفه نیست، بلکه در بسیاری از موارد آب اینگونه چاهها شور و تلخ است.
همچنین محدودیت مکانی برای اجرای سدها و انجام مقدمات اولیه زمان بر در کنار کاهش شدید آبهای سطحی متاثر از پدیده تغییر اقلیم، ضرورت توسعه آب بندانها را بیش از پیش مهم کرده است.
به لحاظ زیست محیطی نیز همانطور که اشاره شد، آب بندانها مزایای فراوانی دارند که از جمله آنها میتوان به تطابق حداکثری آنها با اکوسیستمهای محلی اشاره کرد.
در مقاله یاد شده در این خصوص آمده است که آب بندانها دارای ارزشهای زیست محیطی زیادی هستند. به طور مثال آب بندانهای استان گیلان به عنوان زیستگاهی برای استراحت، تغذیه، زمستان گذرانی، لانه گزینی و زادآوری بسیاری از پرندگان بومی و مهاجر نقش آفرینی میکنند.
به غیر از عملکردها و ارزشهای طبیعی، این سازههای کوچک و محلی همچنین این امکان را برای کشاورزان و روستاییان به وجود میآورد تا از منابع اقتصادی قابل حصول همانند پرورش ماهی، گیاهان تالابی، تامین آب کافی برای کشاورزی و دامپروری و… کسب درآمد کرده و بخشی از مشکلات اقتصادی و معیشتی خود را حل کنند.
جدا از همه این موارد آب بندانها میتوانند در صورت توسعه و ترویج به صورت غیر مستقیم در حوزه گردشگری و اکوتوریسم نیز موثر باشند و از این حیث نیز به افزایش توانمندی جوامع محلی به ویژه ساکنان مناطق روستایی کمک کنند.
جمع بندی اینکه آب بندانها به عنوان سازههای کوچک و محلی که در کشور از سابقه دیرینی نیز برخوردار هستند، امروزه میتوانند به عنوان یک ابزار کنترلی و مدیریتی قوی به یاری مدیران منابع آبی کشور بیایند و با مشارکت مردم بومی فرصتهای جدیدی برای توسعه اقتصادی مناطق ساحلی کشور فراهم کنند.
پایگاه اطلاع رسانی وزارت نیرو (پاون)

آموزش
همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سمآبیاری: اصول و روشها»
سمآبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمتاللهی و علیرضا مامنپوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفتکشها از طریق سامانههای آبیاری تحت فشار میپردازد.

پایگاه خبری داواننیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سمآبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانههای آبیاری تحت فشار (سمآبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیستمحیطی را بهطور قابلتوجهی کاهش میدهد.
راهنمای جامع شیمآبیاری و سمآبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن
چکیده:
آشنایی با مفهوم شیمآبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سمآبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.
شیمآبیاری چیست؟
به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیمآبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفتکشها (حشرهکش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیمکنندههای رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایجترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.
در تقسیمبندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سمآبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفتکشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانههای آبیاری تحت فشار (بارانی و قطرهای) با موفقیت اجرا میگردند.
تاریخچه و جایگاه سمآبیاری در جهان و ایران
اولین مطالعات جدی در زمینه سمآبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سمآبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:
1. کنترل پیشرویشی علفهای هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندامهای هوایی (مانند شتهها، لارو پروانهها) در محصولات سبزی و صیفی.
در ایران، مطالعه سمآبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانههای آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.
مزایا و محدودیتهای شیمآبیاری و سمآبیاری
مهمترین مزایا عبارتند از:
– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواختتر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیستمحیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.
محدودیتها و الزامات کلیدی:
– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچهای قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سمآبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سمآبیاری بیش از حد خیس باشد.
اصول فنی و ایمنی در سمآبیاری
برای موفقیت در سمآبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:
1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لولهها و تجهیزات الزامی است.
نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سمآبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.
سمآبیاری در سامانههای مختلف آبیاری
1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سمآبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.
2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانههای بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:
– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).
3. آبیاری قطرهای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطرهچکانهای با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطرهچکان اندازهگیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.
تأثیر کیفیت آب بر سمآبیاری
بر اساس استانداردها، در سامانههای آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسیزیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سمآبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.
نمونههای موفق سمآبیاری در جهان
– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقهخوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجهفرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علفهای هرز در سیبزمینی با سم EPTC.
نتیجه گیری و توصیه های پایانی
سمآبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانههای آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانهها برای سمآبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سمآبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.
آموزش
مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی
آیا میدانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست میخورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

پایگاه خبری داواننیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.
به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داواننیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه دادهاند. بر این اساس، خاکها به سه دسته اصلی تقسیم میشوند:
– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطرهای و نوبتبندی کوتاهمدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.
– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه میباشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.
– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته میشود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایدهآل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.
نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنیسازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاکهای شنی و رسی) توصیه میشود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست میتواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجهگیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی میتوانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهرهوری مزرعه خود را تضمین کنند.
توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونهبرداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتیمتر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایهها بین انگشتان) انجام شود.
آموزش
انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد
سرمازدگی بهاره یکی از مهمترین چالشهای باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را بهعنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهرهبرداران استانهای البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

پایگاه خبری داواننیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.
به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری برگزار شد.
این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهرهبرداران پیشرو و کارشناسان استانهای مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.
دکتر عجمگرد، رئیس پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.
دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهرهوری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.
در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکتکنندگان روبهرو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر میشود». همچنین نقش ارقام دیرگل بهعنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.
سنجش و تولید4 هفته پیشمدیرعامل مرغک: افق ۱۴۰۶ ما ارزشآفرینی منطقهای است / تورم متوقفمان نکرده است
بیمه4 هفته پیشبیمه گندمکاران: پوشش کامل، حق بیمه رایگان، غرامت ۱۵۰ درصدی
سنجش و تولید4 هفته پیشقیمت جدید شیر، ماست و پنیر اعلام شد / جدول نرخ مصوب چهار محصول لبنی پرمصرف
دانستنی ها2 هفته پیشمجموعۀ کامل ستون تغییر اقلیم نشریه طبیعت ایران منتشر شد
دانستنی ها3 هفته پیشهشدار سازمان حفظ نباتات: حذف قطعی علفکش «لینورون» از مزارع ایران
سردبیر4 هفته پیشپارادوکس تنباکوی ایران: تولیدکننده سوم خاورمیانه، واردکننده خالص جهان
سرخط4 هفته پیشتسهیلات تشویقی برای اجرای آییننامه بند «خ» ماده ۷۱ قانون برنامه هفتم
سردبیر2 هفته پیشمرکز آمار: رکورد تورم دستمزد و خدمات کشاورزی شکسته شد























