با ما همراه باشید

آموزش

اهمیت دمای ناحیه ریشه در گیاهان

منتشر شده

در

پایگاه خبری Da1news: هنگامی‌که به دما در زمینه یک محیط رشد فکر می‌کنید، می‌توانید به دمای هوای اطراف گیاهان یا به دمای محلول غذایی یا آب آبیاری اشاره کنید که بر دمای منطقه ریشه تأثیر می‌گذارد.

درحالی‌که دمای هوا مهم است، در این مقاله، ما بر دمای ناحیه ریشه و تأثیر آن بر جذب مواد مغذی و سلامت کلی گیاه تمرکز خواهیم کرد به این دلیل که سیستم ریشه گیاهان شما محل دو فرآیند ضروری جذب آب و مواد مغذی است. برای این‌که هر یک از این فرآیندها به‌طور مؤثر اتفاق بیفتد، داشتن دمای مناسب ناحیه ریشه، بسیار مهم است.

نقش دمای ناحیه ریشه در جذب عناصر غذایی
به‌طور خلاصه، دمای ناحیه ریشه روی سرعتی که گیاهان شما قادر به جذب مواد مغذی هستند تأثیر می‌گذارد. اگر اجازه دهید دمای ناحیه ریشه گیاه کنترل نشده باقی بماند، این می‌تواند اثرات مخربی بر عملکرد کلی محصول شما داشته باشد.

جذب مواد مغذی عمدتاً توسط فرآیندهای شیمیایی انجام می‌شود که در ریشه گیاهان اتفاق می‌افتد. اثربخشی این فرآیندها با دمایی که ریشه‌ها در معرض آن قرار دارند تعیین می‌شود. هنگامی‌که دمای ناحیه ریشه شما از محدوده بهینه خود خارج شود، گیاه قادر نخواهد بود سطوح بهینه مواد غذایی و آب را جذب و به شاخ و برگ‌ها ارائه دهد.

در حالت ایده‌آل، باید هدفتان این باشد که دمای محلول غذایی یا آب آبیاری خود را در حدود ۱۸ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد (۶۵ تا ۷۲ درجه فارنهایت) نگه دارید تا از جذب بهینه مواد مغذی و آب اطمینان حاصل کنید.

دمای ناحیه ریشه گیاهان علاوه بر تأثیر بر جذب مواد غذایی، بر دسترسی و حلالیت اکسیژن نیز تأثیر می‌گذارد. اگر آب آبیاری خیلی گرم باشد ممکن است خطر کمبود اکسیژن در ناحیه ریشه را داشته باشید زیرا آب گرم نمی‌تواند به اندازه آب با دمای پایین‌تر اکسیژن محلول را در خود نگه دارد. از سوی دیگر، اگر آب آبیاری خیلی سرد باشد، این می‌تواند به ریشه‌های گیاه شما شوک وارد کند، سرعت متابولیسم گیاه را کاهش دهد و رشد گیاه را متوقف کند.

همان‌طور که در مورد پارامترهای pH و EC مشاهده کردیم، هر نوع گیاه دارای یک محدوده دمایی ترجیحی منطقه ریشه است، بنابراین توصیه می‌شود این مورد را برای گیاهانی که در حال پرورش آن‌ها هستید بررسی کنید.

به‌طورکلی، توانایی حفظ دمای ناحیه ریشه به تعدادی از عوامل بستگی دارد: آب‌وهوای محلی، محیط رشد انتخابی، دمای منطقه رشد (چراغ‌های LED می‌توانند گرمای اضافی ایجاد کنند) و موارد دیگر.

در حقیقت تنظیم دمای ناحیه ریشه می‌تواند طیف گسترده‌ای از فواید را به همراه داشته باشد: می‌تواند جذب آب و مواد مغذی را بهینه کند، اثرات دمای هوای کمتر از حد مطلوب را متعادل کند و رشد مداوم برگ و میوه را ارتقا دهد.

اثرات دمای نادرست ناحیه ریشه
اگر گیاهان خود را در خاک پرورش می‌دهید دمای ناحیه ریشه گیاه نوسانات کمتری خواهد داشت، زیرا خاک، به‌ویژه انواع خاک‌های متراکم، به‌عنوان یک بافر مؤثر دما عمل می‌کنند. در کشت هیدروپونیک، ناحیه ریشه در برابر نوسانات دما آسیب‌پذیرتر است. بااین‌حال، صرف‌نظر از اینکه از کدام روش کشت استفاده می‌کنید، مهم است که دمای ناحیه ریشه گیاه را کنترل کنید و بدانید که در صورت مشاهده هرگونه مشکل، چگونه آن را تنظیم کنید.

در نهایت، اگر دمای ناحیه ریشه گیاه شما در یک دوره زمانی ثابت خیلی گرم یا خیلی سرد شود، این می‌تواند منجر به خواب گیاهان شود، زیرا ریشه‌های گیاه نمی‌توانند عملکرد طبیعی خود را انجام دهند. این امر به شدت بر رشد طبیعی گیاه و همچنین عملکرد محصول تأثیر می‌گذارد. به همین ترتیب، اگر محلول غذایی یا آب آبیاری خیلی گرم یا خیلی سرد استفاده کنید، این تغییر بزرگ و ناگهانی دما می‌تواند ریشه‌های گیاه شما را در شوک قرار دهد.

جدا از این اثرات متداول که در بالا توضیح داده شد، در اینجا برخی از اثرات دیگر وجود دارد که هنگامی‌که دمای ناحیه ریشه گیاهان خیلی گرم می‌شود، می‌توانید انتظار داشته باشید:

یک منطقه ریشه گرم‌تر منجر به افزایش واکنش‌های متابولیک، ازجمله افزایش جذب مواد مغذی می‌شود. این می‌تواند علائم سمیت مواد مغذی، ازجمله تغییر رنگ برگ، ضخیم شدن یا نکروز ریشه‌ها و تغییر در اندازه و مقدار برگ در گیاهان شما را ایجاد کند.

داشتن ناحیه ریشه گرم‌تر نیز احتمالاً منجر به افزایش عوامل بیماری‌زا مانند عفونت‌ها یا بیماری‌ها می‌شود. در هیدروپونیک، با اطمینان از استریل نگه داشتن سیستم خود تا حد امکان می‌توان از این امر جلوگیری کرد.

هنگامی‌که دمای ناحیه ریشه گیاه افزایش می‌یابد، اکسیژن محلول کمتری در دسترس خواهد بود. این بر فرآیندهای حیاتی گیاه مانند تنفس تأثیر می‌گذارد.

علاوه بر اثرات متداول داشتن دمای بالا و نادرست ناحیه ریشه، اثرات دیگری که می‌توانید هنگامی‌که دمای ناحیه ریشه شما خیلی پایین است انتظار داشته باشید عبارت‌اند از:

واکنش‌های متابولیک گیاهان شما کند می‌شود، به این معنی که گیاهان شما مستعد کمبود مواد مغذی خواهند بود. شما می‌توانید انتظار داشته باشید که علائمی مانند کلروز بین رگبرگی، توقف رشد گیاه، لبه‌ها یا لکه‌های قهوه‌ای برگ و همچنین نکروز برگ را مشاهده کنید.

مانند دماهای گرم‌تر، دمای پایین منطقه ریشه نیز می‌تواند عفونت‌ها و بیماری‌های ناخواسته را جذب کند.

چگونه دمای ناحیه ریشه را کاهش دهیم
در کشت هیدروپونیک، چند راه وجود دارد که می‌توانید دمای ناحیه ریشه را کاهش دهید. این کار عمدتاً با نظارت و در صورت نیاز، کاهش دمای محلول مغذی در مخزن شما انجام می‌شود.

بسته به بودجه خود، می‌توانید از یک سردکننده مکانیکی استفاده کنید که دارای یک ترموستات داخلی است که به آن‌ امکان می‌دهد دمای از پیش برنامه‌ریزی ‌شده را حفظ کند. بااین‌حال، کویل‌های خنک‌کننده فولاد ضدزنگ محبوب‌تر هستند که می‌توانند در مخزن شما نصب شوند. همیشه گزینه‌هایی که به بهترین وجه با بودجه و نیازهای سیستم شما مطابقت دارند را بررسی کنید.

علاوه بر این، می‌توانید مخزن خود را عایق‌بندی کنید، زیرا این کار به حفظ دمای پایدارتر کمک می‌کند.

در خاک، نوسانات دمای کمتری را تجربه خواهید کرد، به‌خصوص اگر نوع خاک شما متراکم‌تر باشد. بااین‌حال، روش‌های آزمایش‌شده‌ای برای حفظ دمای منطقه ریشه وجود دارد. این روش‌ها شامل استفاده از محصولات پوششی است که بین محصولات اصلی کاشته می‌شوند تا سایه ایجاد کنند و در نتیجه خاک را خنک کنند و همچنین از تبخیر آب از خاک جلوگیری کنند. همچنین می‌توانید از پوشش‌ها یا پارچه‌های سایه‌بان در ماه‌های گرم‌تر استفاده کنید که ممکن است به خنک نگه داشتن ناحیه ریشه کمک کند.

همچنین می‌توانید در طول ماه‌های گرم‌تر، از نوعی عایق استفاده کنید. این به جلوگیری از جذب نور و گرمای خورشید به خاک و در نتیجه ناحیه ریشه شما کمک می‌کند. انواع متداول عایق شامل مالچ پاشی و همچنین استفاده از پوشش‌های خاک مصنوعی است.

نحوه افزایش دمای ناحیه ریشه
در کشت هیدروپونیک، یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای افزایش دمای ناحیه ریشه، استفاده از یک مخزن نگه‌دارنده جداگانه است. به‌این‌ترتیب، اگر آب آبیاری یا محلول غذایی شما به‌طور مداوم بیش‌ازحد سرد می‌شود، می‌توانید آن را در مخزن جداگانه نگه دارید و اجازه دهید آب قبل از افزودن به مخزن مواد غذایی دمای گرم‌تری به خود بگیرد. اگر در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که معمولاً آب‌وهوای سردتری دارد، می‌توانید از مخازن نگه‌دارنده گرم شده نیز استفاده کنید.

علاوه بر این، می‌توانید مخزن خود را عایق‌بندی کرده و آن را بالاتر از سطح بتنی قرار دهید. این به حفظ دمای بیشتر محیط کمک می‌کند.

شما همچنین می‌توانید از بخاری‌های مکانیکی استفاده کنید. بااین‌حال، ازآنجایی‌که محلول مواد مغذی خورنده است، باید یک مبدل حرارتی استفاده کنید. گزینه‌های مختلفی جهت متعادل نگه داشتن دمای آب و محلول غذایی وجود دارد، بنابراین بهتر است متناسب با نیازها و بودجه خود، گزینه مناسب را انتخاب کنید.

در خاک، نوسانات دمایی کمتری را خواهید داشت، زیرا خاک می‌تواند به‌عنوان یک حائل عمل کند (به‌خصوص در خاک‌های متراکم‌تر). بااین‌حال، اگر متوجه شدید که دمای ناحیه ریشه شما به‌طور مداوم بسیار پایین است، راه‌حل‌های فنی وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید، مانند تعبیه کابل‌های گرمایشی در بستر شنی یا استفاده از تشک‌های حرارتی که دارای سنسور کنترل دما هستند؛ مانند هر تجهیزات جدید، بهتر است راهکاری را بیابید که به بهترین وجه متناسب با بودجه و نیازهای شما باشد.

یک گزینه با تکنولوژی پایین استفاده از مالچ کشی در ماه‌های سرد سال است. مالچ کردن خاک عایق را فراهم می‌کند و از خروج گرما از خاک جلوگیری می‌کند. همچنین می‌توانید انواع دیگری از پوشش‌ها مانند پلاستیک را برای عایق‌کاری خاک خود استفاده کنید.

جمع‌بندی
صرف‌نظر از اینکه از کدام روش رشد استفاده می‌کنید، مهم است که دمای ناحیه ریشه گیاه را کنترل کنید و بدانید که در صورت مشاهده هرگونه مشکل، چگونه آن را تنظیم کنید. اگر دمای ناحیه ریشه گیاه شما در یک دوره زمانی ثابت خیلی گرم یا خیلی سرد شود، این می‌تواند منجر به خواب گیاهان شود، زیرا ریشه‌های گیاه نمی‌توانند عملکرد طبیعی خود را انجام دهند. این امر به شدت بر رشد طبیعی گیاه و همچنین عملکرد محصول تأثیر می‌گذارد. به همین ترتیب، اگر از محلول غذایی یا آب آبیاری خیلی گرم یا خیلی سرد استفاده کنید، این تغییر بزرگ و ناگهانی دما می‌تواند ریشه‌های گیاه شما را در شوک قرار دهد. یک منطقه ریشه گرم‌تر منجر به افزایش واکنش‌های متابولیک، ازجمله افزایش جذب مواد مغذی می‌شود. این می‌تواند علائم سمیت مواد مغذی، ازجمله تغییر رنگ برگ، ضخیم شدن یا نکروز ریشه‌ها و تغییر در اندازه و مقدار برگ در گیاهان را ایجاد کند. در دمای ناحیه ریشه خیلی پایین واکنش‌های متابولیک گیاه کند می‌شود، به این معنی که گیاه مستعد کمبود مواد مغذی خواهد بود. شما می‌توانید انتظار داشته باشید که علائمی مانند کلروز بین رگبرگی، توقف رشد گیاه، لبه‌ها یا لکه‌های قهوه‌ای برگ و همچنین نکروز برگ را مشاهده کنید.

 

منبع: مجمع ملی خبرگان کشاورزی کشور

ادامه مطلب
پیام ما
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آموزش

همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سم‌آبیاری: اصول و روشها»

سم‌آبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمت‌اللهی و علیرضا مامن‌پوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفت‌کشها از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار میپردازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سم‌آبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار (سم‌آبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیست‌محیطی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش میدهد.

راهنمای جامع شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن

چکیده:
آشنایی با مفهوم شیم‌آبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سم‌آبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.

 

شیم‌آبیاری چیست؟

به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیم‌آبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفت‌کشها (حشره‌کش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیم‌کننده‌های رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایج‌ترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.

در تقسیم‌بندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سم‌آبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفت‌کشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانه‌های آبیاری تحت فشار (بارانی و قطره‌ای) با موفقیت اجرا میگردند.

تاریخچه و جایگاه سم‌آبیاری در جهان و ایران

اولین مطالعات جدی در زمینه سم‌آبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سم‌آبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:

1. کنترل پیش‌رویشی علف‌های هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندام‌های هوایی (مانند شته‌ها، لارو پروانه‌ها) در محصولات سبزی و صیفی.

در ایران، مطالعه سم‌آبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.

مزایا و محدودیتهای شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری

مهمترین مزایا عبارتند از:

– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواخت‌تر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.

محدودیتها و الزامات کلیدی:

– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچ‌های قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سم‌آبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سم‌آبیاری بیش از حد خیس باشد.

اصول فنی و ایمنی در سم‌آبیاری

برای موفقیت در سم‌آبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:

1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لوله‌ها و تجهیزات الزامی است.

نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سم‌آبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.

سم‌آبیاری در سامانه‌های مختلف آبیاری

1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سم‌آبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.

2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانه‌های بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:

– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).

3. آبیاری قطره‌ای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطره‌چکان‌های با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطره‌چکان اندازه‌گیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.

تأثیر کیفیت آب بر سم‌آبیاری

بر اساس استانداردها، در سامانه‌های آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسی‌زیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سم‌آبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.

نمونه‌های موفق سم‌آبیاری در جهان

– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجه‌فرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علف‌های هرز در سیبزمینی با سم EPTC.

نتیجه گیری و توصیه های پایانی

سم‌آبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانه‌ها برای سم‌آبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سم‌آبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی

آیا می‌دانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست می‌خورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.

به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داوان‌نیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه داده‌اند. بر این اساس، خاک‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطره‌ای و نوبت‌بندی کوتاه‌مدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.

– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه می‌باشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.

– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته می‌شود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایده‌آل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.

نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنی‌سازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاک‌های شنی و رسی) توصیه می‌شود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست می‌تواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی می‌توانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهره‌وری مزرعه خود را تضمین کنند.

 

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونه‌برداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتی‌متر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایه‌ها بین انگشتان) انجام شود.

ادامه مطلب

آموزش

انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد

سرمازدگی بهاره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را به‌عنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهره‌برداران استان‌های البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار شد.

این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهره‌برداران پیشرو و کارشناسان استان‌های مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.

دکتر عجم‌گرد، رئیس پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.

دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهره‌وری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.

در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکت‌کنندگان روبه‌رو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر می‌شود». همچنین نقش ارقام دیرگل به‌عنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار