با ما همراه باشید

پرونده ویژه

معمای پلاستیک؛ جنگ خاورمیانه و پایان عصر «بسته‌بندی ارزان»

شاید تصور شود که بحران بسته‌بندی پلاستیکی صرفاً یک مشکل زیست‌محیطی یا لجستیکی است، اما واقعیت تلخ میدانی در آسیا حکایت دیگری دارد. همزمان با قطع جریان مواد پتروشیمی از تنگه هرمز، صنعت بسته‌بندی کشاورزی با شوکی بی‌سابقه مواجه شده است. آنچه در ابتدا به عنوان «شایعه نوسان بازار» شنیده می‌شد، اکنون به بحرانی عینی برای تأمین بذر، کود و برنج تبدیل شده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه و به تبع آن اختلال در حمل و نقل از طریق تنگه هرمز، تنها به افزایش قیمت نفت ختم نشده، بلکه اکنون «کیسه‌های بسته‌بندی» محصولات کشاورزی را به گران‌ترین کالای استراتژیک زنجیره تأمین تبدیل کرده است.

به گزارش داوان نیوز، داده‌های مارس ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که قیمت پلی‌پروپیلن (ماده اولیه اصلی کیسه‌های برنج و کود) در هند ظرف چند هفته بیش از ۵۴۰ دلار در هر تن جهش داشته و این افزایش هزینه، صادرات برنج از تایلند و هند را با اختلال مواجه کرده و زنگ هشدار «گرانی میوه و سبزیجات» را در بازارهای جهانی به صدا درآورده است.

در سالهای اخیر، بازار جهانی بسته بندی محصولات کشاورزی رشد مستمری داشته است و بسته بندیهای پلاستیکی به دلیل عملکرد محافظتی خود، جایگاهی محوری در این بخش پیدا کردهاند. با این حال، تنشهای ژئوپلیتیکی خاورمیانه در اوایل سال ۲۰۲۶، از طریق تنگه هرمز (که به عنوان شاهراه حیاتی انرژی و مواد اولیه پتروشیمی جهان شناخته میشود)، ضربه‌ای شدید به زنجیره تأمین بسته بندیهای پلاستیکی وارد کرده است. این «طوفان بر روی کیسه های بسته بندی» به سرعت از افزایش افسارگسیخته قیمت مواد اولیه فراتر رفته و صنایع کشاورزی کشورهای عمده تولیدکننده مانند هند، تایلند، ویتنام (شامل بذر، کود، برنج، میوه و سبزیجات) را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. هدف این گزارش، تحلیل نظام‌مند علل این نوسانات بازار بسته‌بندی پلاستیک، مکانیسم انتقال آن و تأثیرات خاص بر زنجیره کشاورزی، و در نهایت بررسی ضرورت گذار صنعت بسته‌بندی کشاورزی به سمت «اولویت عملکرد» و زنجیره تأمین تاب‌آور در عادی شدن تنش‌های ژئوپلیتیک است.

بسته‌بندی پلاستیکی در کشاورزی مدرن نقشی غیرقابل انکار دارد. برای بذر، مانعی در برابر آفات و حفظ کننده حیات است. برای میوه و سبزیجات تازه، با تنظیم گازها و رطوبت، عمر قفسه‌ای را افزایش می‌دهد. برای کود، اطمینان از رسیدن دقیق مواد مغذی به مزرعه را تضمین می‌کند. با این حال، از اواخر سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۶، شایعات درباره کمبود مواد اولیه پلاستیک و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها به سرعت به بحرانی واقعی برای تجارت جهانی کشاورزی تبدیل شد. از کمبود کود در هند گرفته تا اختلال در صادرات برنج آسیا و افزایش ساختاری قیمت میوه و سبزیجات در کانادا، یک زنجیره شفاف از انتقال هزینه‌ها، ناشی از سیاست‌های ژئوپلیتیک، به وضوح قابل مشاهده است.

۱. ریشه نوسانات: قطع شدن «رگ حیات» پتروشیمی توسط ژئوپلیتیک

منطق اصلی این بحران در «گلوگاه» بودن زنجیره تأمین نهفته است. تنگه هرمز نه تنها گذرگاه یک‌پنجم نفت خام جهان، بلکه گرهگاه حیاتی صنعت پتروشیمی جهانی است. بر اساس داده‌های صنعتی، بیش از ۵۰٪ واردات پلی‌پروپیلن هند و مقادیر زیادی کود نیتروژنه و گوگرد از این منطقه عبور می‌کند.

درگیری‌های نظامی از اواخر فوریه ۲۰۲۶ به طور مستقیم منجر به اختلال در حمل و نقل و افزایش شدید حق‌البیه ریسک شد. برای صنعت بسته‌بندی که به شدت به فرآورده‌های نفتی (مانند پلی‌پروپیلن PP، پلی‌اتیلن PE و PET) وابسته است، این به معنای قطع عرضه مواد اولیه بود. تا مارس ۲۰۲۶، قیمت گریدهای کششی پلی‌پروپیلن در هند با افزایش بیش از ۵۴۰ دلار در هر تن مواجه شد. این نوسان صرفاً یک اصلاح موقتی بازار نبود، بلکه ضربه‌ای ویرانگر به زنجیره تأمین «فقط به موقع» بود که بر پایه تقسیم کار جهانی شکل گرفته است.

۲. اثر «دومینوی» زنجیره کشاورزی

کمبود و گرانی مواد بسته‌بندی یک رویداد منزوی نیست، بلکه مانند دومینو، حلقه‌های مختلف تولید کشاورزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

۲.۱ نهاده‌های کشاورزی: بحران بذر و کود
برای کشاورزان هندی، فصل کاشت ۲۰۲۶ مملو از عدم قطعیت است. صنعت بذر، به دلیل استفاده اجباری از مواد خاص پلیمری چندلایه برای حفظ حیات بذر، تقریباً جایگزینی ندارد. همزمان، هزینه بسته‌بندی سهم قابل توجهی (۴ تا ۱۰ درصد) از قیمت تمام شده محصولات کم‌ارزش‌تری مانند کودهای زیستی را تشکیل می‌دهد. با افزایش ۱۵ تا ۸۰ درصدی هزینه بسته‌بندی‌های پلاستیکی و کاغذی، شرکت‌های کود مجبور به افزایش قیمت یا کاهش عرضه شده‌اند که مستقیماً تولید محصولات اساسی را تهدید می‌کند.

۲.۲ تجارت غلات: اختلال در زنجیره برنج آسیا
در هند و تایلند، هزینه کیسه‌های بافته شده پلی‌پروپیلن برای بسته‌بندی برنج ۵۰ کیلوگرمی، طی چند هفته حدود ۳ دلار در هر تن افزایش یافت. اگرچه این رقم کوچک به نظر می‌رسد، اما در تجارت برنج با حاشیه سود ناچیز، تغییر جریان تجارت را ایجاد کند. افزایش هزینه بسته‌بندی، رقابت‌پذیری برنج سفید هند را تضعیف کرده و خریداران را به سمت برنج با کیفیت‌تر تایلند سوق داده است. این «اعوجاج تجاری» ناشی از کیسه‌ها، منجر به اختلال در مکانیسم قیمت‌گذاری بازار شده و صادرکنندگان تایلندی حتی به دلیل عدم توانایی در تعیین هزینه بسته‌بندی، قادر به ارائه قیمت قطعی نیستند.

۲.۳ بازار محصولات تازه: «افزاینده پنهان» قیمت‌ها
در بخش محصولات تازه، نقش بسته‌بندی اغلب نادیده گرفته می‌شود، اما تأثیر اقتصادی آن بسیار قابل توجه است. مطالعه اخیر دولت کانادا نشان می‌دهد که تغییر جنس بسته‌بندی تأثیر قابل توجهی بر قیمت نهایی دارد. اگر کیسه‌های پلاستیکی سیب با جعبه‌های مقوایی جایگزین شوند، قیمت خرده‌فروشی ممکن است ۴۲ درصد افزایش یابد. حتی تغییر جزئی در نوع بسته‌بندی گوجه‌فرنگی، قیمت را ۱۱ درصد بالا می‌برد. این نشان می‌دهد که بسته‌بندی پلاستیکی صرفاً یک ظرف نیست، بلکه ابزاری حیاتی برای حفظ قابلیت خرید محصولات کشاورزی است.

۳. تعادل دوباره بین «اولویت عملکرد» و اهداف زیست‌محیطی

این بحران، صنعت را مجبور به بازنگری در روایت‌های سنتی درباره محدودیت پلاستیک کرده است. اگرچه بسته‌بندی پلاستیکی به دلیل ردپای زیست‌محیطی خود به شدت مورد انتقاد بوده، اما این رویداد قطعی زنجیره تأمین، عملکرد محافظتی غیرقابل جایگزین آن را آشکار ساخت.

تحقیقات نشان می‌دهد که انتشار کربن ناشی از ضایعات مواد غذایی در زنجیره تأمین، بسیار بیشتر از خود بسته‌بندی است. بدون بسته‌بندی پلاستیکی مناسب، نرخ ضایعات محصولات فسادپذیر کشاورزی به شدت افزایش می‌یابد. رویکرد «اولویت عملکرد» (Function-First Approach) اکنون طرفداران بیشتری پیدا کرده است. این بدان معناست که سیاست‌گذاری آینده نباید صرفاً به «ممنوعیت پلاستیک» خلاصه شود، بلکه باید طراحی قابل بازیافت و کاهش مصرف مواد را با حفظ عملکرد محافظتی تشویق کند. به عنوان مثال، کاهش مصرف مواد از طریق بهینه‌سازی ساختار بسته‌بندی (سبک‌سازی) یا طراحی بسته‌بندی تک‌جنسه و به راحتی قابل بازیافت، ممکن است راه حلی علمی‌تر و تاب‌آورتر از جایگزینی خام با محصولات کاغذی باشد.

۴. راهکارهای مقابله و چشم‌انداز آینده

در برابر وضعیت جدید «تورم ناشی از جنگ» و اختلالات مکرر زنجیره تأمین، صنایع کشاورزی و بسته‌بندی نیاز فوری به تعدیل استراتژی‌های خود دارند:

۱. تنوع‌بخشی و منطقه‌ای کردن زنجیره تأمین: شرکت‌ها در حال گذار از «فقط به موقع» به «فقط در صورت نیاز» هستند. ایجاد ذخایر منطقه‌ای مواد اولیه و تنوع بخشی به منابع تأمین برای کاهش وابستگی به یک شاهراه (مانند تنگه هرمز) به هسته اصلی مدیریت ریسک تبدیل می‌شود.

۲. بازنگری در قیمت‌گذاری و قراردادها: با نوسانات شدید قیمت نقدی، قراردادهای سنتی با قیمت ثابت بلندمدت غیرعملی شده‌اند. تأمین‌کنندگان به سمت «قیمت‌گذاری بر اساس نقدی» یا افزودن بندهای شناور حرکت می‌کنند. شرکت‌های پایین‌دست کشاورزی باید مکانیسم‌های قیمت‌گذاری انعطاف‌پذیرتر و استراتژی‌های پوشش ریسک را برای مدیریت هزینه مواد اولیه ایجاد کنند.

۳. شفافیت و مکانیسم‌های اطلاعاتی: در برابر احتکار سفته‌بازانه ناشی از وحشت، نهادهای دولتی باید وارد عمل شوند. همانطور که تجربه تایوان چین نشان می‌دهد، ایجاد سازوکاری برای شفاف‌سازی اطلاعات از میزان تولید مواد اولیه تا توزیع پایین‌دستی، به ثبات انتظارات بازار و مهار احتکار سفته‌بازانه کمک می‌کند.

۴. نوآوری تکنولوژیک: سرمایه‌گذاری بر روی پلاستیک‌های زیستی، بسته‌بندی‌های نازک با سدیت بالا و فناوری‌های رهگیری دیجیتال زنجیره تأمین، و استفاده از ابزارهای فناورانه برای کاهش بار زیست‌محیطی و همزمان افزایش توانایی مقاومت در برابر شوک‌های بالادستی.

به گزارش داوان نیوز، «شایعات» درباره نوسانات بازار بسته‌بندی پلاستیک به واقعیت پیوسته و آسیب‌پذیری زنجیره تأمین جهانی کشاورزی را در برابر شوک‌های ژئوپلیتیک آشکار ساخته است. این بحران ثابت کرد که بسته‌بندی پلاستیک صرفاً یک بار زیست‌محیطی نیست، بلکه کالایی راهبردی برای تأمین امنیت غذایی محسوب می‌شود. در آینده، بخش کشاورزی باید تعادلی ظریف بین فشارهای زیست‌محیطی و تاب‌آوری زنجیره تأمین برقرار کند. سیاست‌گذاران و رهبران صنعت باید از تفکر تک‌بعدی ممنوعیت یک ماده خاص خارج شده و به راه‌حل‌های سیستمی با محوریت «عملکرد محافظتی» و «اقتصاد چرخشی» روی آورند. تنها در این صورت است که می‌توان اطمینان حاصل کرد در شرایط متلاطم بین‌المللی، «شریان‌های حیاتی» از مزرعه تا سفره غذا، توسط یک کیسه بسته‌بندی کوچک قطع نخواهد شد.

پرونده ویژه

تفاهمنامه‌ای برای تحول بهره‌وری / اتصال ۸۳ درصد ظرفیت علمی دانشگاه به مزارع کشور

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: امضای تفاهمنامه میان مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی و انجمن علمی ترویج و آموزش کشاورزی، گامی برای به‌کارگیری ظرفیت عظیم دانشگاهی (۸۳ درصد اعضای هیئت علمی) در نظام اجرایی کشور است. دکتر فرجی، رئیس مؤسسه، هدف این همکاری را تحقق برنامه‌های عملیاتی ۱۴۰۵، افزایش بهره‌وری و تقویت امنیت غذایی با رویکردی دانش‌بنیان اعلام کرد.

به گزارش خبرنگار ما، دکتر ابوالفضل فرجی، رئیس مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی، در حاشیه نشست خبری معاون وزیر جهاد کشاورزی و رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، از انعقاد تفاهمنامه همکاری با انجمن علمی ترویج و آموزش کشاورزی ایران خبر داد و آن را عاملی کلیدی در تحول نظام دانش‌بنیان کشاورزی کشور توصیف کرد.

وی با اشاره به ظرفیت عظیم علمی موجود در مراکز دانشگاهی کشور اظهار داشت: بر اساس آمارها، حدود ۱۷ درصد از اعضای هیئت علمی بخش کشاورزی در سازمانهای اجرایی و مابقی یعنی ۸۳ درصد در دانشگاهها و دانشکده‌های کشاورزی مشغول به فعالیت هستند. هدف اصلی از امضای این تفاهمنامه، بهرهگیری از این سرمایه عظیم علمی در راستای ارتقای فعالیتهای مؤسسه و پویاسازی نظام آموزش و ترویج کشاورزی است.

دکتر فرجی با تأکید بر رویکرد عملیاتی این همکاری افزود: برنامه داریم تا در سال جاری، در حوزه‌های مختلف و از طریق دفاتر تخصصی، از توانمندی اعضای هیئت علمی دانشگاهها برای پیشبرد مأموریت‌های مؤسسه استفاده کنیم. این تعامل، بستری علمی برای ادامه مسیر فعالیتها فراهم میآورد و ما را در اجرای برنامه‌های ویژه، از جمله همکاری با نیروهای مسلح و مشارکت مؤثر کشاورزان در فرآیندهای آموزشی، یاری خواهد داد.

وی در تشریح چشم‌انداز اجرایی مؤسسه تصریح کرد: تمامی فعالیتهای مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی در قالب برنامه عملیاتی سال ۱۴۰۵، به تفکیک استان، شهرستان و دفاتر مرتبط، تدوین و تبیین شده است. این برنامه ها به استانها ابلاغ شده و همه آنها قابلیت پایش و ارزیابی دقیق را دارند. امیدواریم با پیگیری های مستمر، بخش عمدهای از این برنامه ها محقق شده و گامی مؤثر در جهت افزایش بهره‌وری و ارتقاء تولید ملی برداشته شود.

رئیس مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی در ادامه، امضای این تفاهمنامه را فراتر از یک توافق اداری دانست و آن را اقدامی راهبردی در جهت پیوند سه حلقه کلیدی «پژوهش، آموزش و اجرا» توصیف کرد. دکتر فرجی خاطرنشان ساخت: این همکاری میتواند به شکل‌گیری الگویی نوین در نظام ترویج کشاورزی منجر شود که طی آن دانشگاه، نهادهای تخصصی، انجمنهای علمی، مروجان، کارشناسان و کشاورزان در یک زنجیره منسجم، هدفمند و نتیجه‌گرا قرار میگیرند.

وی اهمیت این تفاهمنامه را در چهار محور اساسی تبیین کرد:

۱. کاهش شکاف دانش و عمل: این همکاری میتواند فاصله تاریخی میان یافته‌های علمی و کاربرد عملی آنها در مزرعه را کاهش داده و سازوکارهای انتقال دانش را کارآمدتر سازد.

۲. ارتقای بهره‌وری ملی: هرگونه بهبود در نظام آموزش و ترویج، تأثیر مستقیمی بر کاهش هزینه‌های تولید، افزایش عملکرد در واحد سطح، بهینه‌سازی مصرف آب و نهاده‌ها و کاهش ضایعات دارد و این تفاهم‌نامه در واقع نوعی سرمایه‌گذاری ملی محسوب میشود.

۳. تقویت امنیت غذایی: ترویج مؤثر، کشاورز را از یک دریافت‌کننده منفعل به کنشگری آگاه و تصمیمساز در عرصه تولید تبدیل میکند که این موضوع به پایداری تولید و تقویت امنیت غذایی در سطح کلان منجر خواهد شد.

۴. مردمیسازی دانش کشاورزی: از طریق این تفاهمنامه، دانش تخصصی و فنی به زبانی ساده، کاربردی و بومی به جامعه هدف انتقال یافته و کشاورزان، زنان روستایی، جوانان و بهره‌برداران محلی به طور فعال در چرخه توسعه مشارکت داده می‌شوند.

دکتر فرجی در پایان با ابراز امیدواری از تحقق اهداف این تفاهمنامه، تأکید کرد که مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی با پشتیبانی از ظرفیتهای علمی کشور، مصمم است تا گامی بلند در جهت تحول پایدار بخش کشاورزی و افزایش بهره‌وری با رویکرد دانش‌بنیان بردارد.

ادامه مطلب

پرونده ویژه

پایداری در ناپایداری؛ معماریِ الگوی کشاورزی هوشمند در اندیشه‌گاه راهبردی سازمان تات

رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات) از اتخاذ راهبردهای انطباقی مبتنی بر سناریوی «سخت» همزمانی خشکسالی، کاهش واردات و بحران انرژی خبر داد و گفت: سازمان با تمرکز بر اصلاح ژنتیک ارقام مقاوم، کاهش ۵ میلیارد مترمکعبی مصرف آب از طریق الگوی کشت الکترونیکی و راه اندازی شبکه مزارع الگویی، به دنبال ارتقاء ۱۰ درصدی بهره وری کل عوامل تولید در سال ۱۴۰۵ است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: نشست خبری معاون وزیر جهاد کشاورزی و رئیس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، با محوریت «نقش نظام دانش‌بنیان در تاب‌آوری امنیت غذایی در شرایط چندبعدی بحران» برگزار شد. در این رویداد، ضمن مرور تجارب یک‌سالهٔ مدیریت ریسک‌های سیستمی، ابعاد فنی برنامه‌های انطباق‌پذیری سازمان در مواجهه با سناریوهای سختِ هم‌زمانی خشکسالی، شوک‌های وارداتی و ناترازی انرژی، به‌صورت ژرف‌کاوانه تبیین گردید.

غلامرضا گل‌محمدی با استناد به عملکرد یک‌سالهٔ اخیر که با رویدادهایی نظیر جنگ ۱۲ روزه، اعمال مجدد تحریم‌ها (اسنپ‌بک) و شدیدترین محاصره دریایی پنج‌دههٔ اخیر همراه بود، اذعان داشت که علی‌رغم جابجایی ارز ترجیحی و تلاطم‌های اقتصادی، شاخص تاب‌آوری زنجیره تأمین کشور با اتکا به انسجام نهادی و مدیریت مصرف، افت قابل‌توجهی را تجربه نکرده و خلأیی در تأمین کالاهای اساسی رخ نداده است. این مهم نشان‌دهندهٔ کارایی نسبی مدل حکمرانی مشارکتی در شرایط فشار حداکثری است.

آینده‌پژوهی و سناریونگاری؛ اولویت‌بندی ریسک‌های سیستمیک در بخش کشاورزی
دکتر گل‌محمدی در پاسخ به پرسش تخصصی خبرنگار داوان نیوز، با اشاره به مطالعات راهبردی سازمان که سه افق «مطلوب، معمول و بحرانی (سخت)» را برای بخش کشاورزی ترسیم کرده، تصریح کرد: سناریوی سخت که با تلاقی سه متغیر کلان کاهش چشمگیر بارش (ابرچالش آب)، محدودیت‌های تجاری و کاهش واردات نهاده‌ها، و نوسانات شدید حامل‌های انرژی تعریف می‌شود، به‌عنوان پیش‌فرض غالب در تدوین برنامه‌های عملیاتی سازمان لحاظ گردیده است.

راهبردهای انطباقی سازمان تات در مواجهه با سناریوی سخت (آب، انرژی و تجارت)
رئیس سازمان تات، برنامه‌های عملیاتی خود را در چهار محور اساسی، مبتنی بر رویکرد «تولید دانش‌محور و بهره‌وری فراتر از مرزهای فیزیکی» تبیین کرد:

– محور اول (ژنتیک و به‌نژادی مقاوم): توسعه و معرفی ارقام اصلاح‌شدهٔ متحمل به تنش‌های غیرزیستی (خشکی، شوری و نوسانات دمایی). به‌عنوان نمونه، مدیریت موفق زنگ زرد گندم در استان گلستان (قطب این بیماری) با استفاده از ارقام مقاوم و کاهش چشمگیر ادوات شیمیایی، گواهی بر این رویکرد است.
– محور دوم (مدیریت بهینهٔ منابع پایه): طراحی الگوی کشت با رویکرد کاهش شدت مصرف آب، به‌گونه‌ای که در سال زراعی گذشته با ابلاغ الکترونیکی الگوی کشت، مصرف آب از ۵۰ به ۴۵ میلیارد مترمکعب کاهش یافت. این الگو با بازخوردگیری از کشاورزان و هماهنگی با وزارت نیرو، زمینه‌ساز کشت محصولات با نیاز آبی کمتر شد.
– محور سوم (هوشمندسازی و فناوری‌های نوین آبیاری): توسعه سامانه‌های آبیاری هوشمند و روش‌های نوین به‌عنوان مکملی برای جبران خلأ عملکرد (Performance Gap) بین کشاورزان پیشرو و خرده‌پاها.
– محور چهارم (توسعهٔ سرمایه‌های انسانی و دانشی): نامگذاری سال ۱۴۰۵ به‌عنوان «سال توسعه دانش و فناوری» و هدف‌گذاری برای ارتقاء ۱۰ درصدی بهره‌وری کل عوامل تولید (TFP) از طریق انتقال یافته‌های پژوهشی به عرصهٔ مزرعه.

سازوکارهای عملیاتی انتقال دانش؛ از مزارع الگویی تا آموزش همگانی
دکتر گل‌محمدی با نگاهی فراتر از فعالیت‌های مرسوم ترویجی، به سه ابتکار عملیاتی ویژه در سال جاری اشاره کرد که بار فنی بالایی دارند:

۱. شبکه‌سازی مزارع الگویی (Model Farms Network): استفاده از ظرفیت ۷۰ هزار کشاورز پیشرو و خبره و انعقاد قرارداد با ۲ هزار نفر از آنان برای ایجاد ۲ هزار مزرعهٔ الگویی، که هر یک مسئولیت انتقال دانش و تجربه به ۲۰ کشاورز خرده‌پا را بر عهده دارند تا از این طریق، نرخ نفوذ دانش در سطوح خرد افزایش یابد.
۲. پروژه‌های تحقیق-توسعه‌ی (R&D) مزرعه‌محور: اجرای طرح‌های پژوهشی کاربردی در سطح مزارع بالای ۵ هکتار (برخلاف طرح‌های سنتی که در سطح یک هکتار اجرا می‌شوند) در محصول استراتژیک سیب‌زمینی، با مشارکت مستقیم بهره‌برداران.
۳. جذب و بکارگیری یافته‌های برون‌سازمانی: فراخوان ملی از دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی دولتی و خصوصی برای ارائه یافته‌های قابل ترویج، با تعهد سازمان تات مبنی بر تکثیر رایگان و انتشار گستردهٔ آنها، به‌منظور همافزایی با ۸۳ درصد اعضای هیئت علمی مستقر در خارج از سازمان.

راهبرد مدیریت ضایعات و پسماند؛ رویکرد اقتصاد چرخشی
در حوزه کاهش ضایعات (که در اقتصاد کشاورزی از آن به عنوان «تولید پنهان» یاد می‌شود)، رئیس سازمان تات از دستیابی به کاهش ۵۰ درصدی ریزش برداشت غلات (از ۱۰ درصد به کمتر از ۵ درصد) با به‌کارگیری کمباین‌های پیشرفته و ارقام جدید خبر داد. همچنین، از طراحی یک طرح کلان برای تبدیل پسماندهای کشاورزی به خوراک دام (از جمله باگاس نیشکر و ضایعات گوجه‌فرنگی) با همکاری بخش خصوصی سخن گفت که در صورت تجاری‌سازی، گامی مؤثر در تأمین امنیت خوراک دام و کاهش وابستگی به واردات خواهد بود.

مدیریت ذخایر ژنتیکی؛ پشتوانهٔ امنیت زیستی و دفاع غیرعامل
دکتر گل‌محمدی با تأکید بر اینکه بیش از ۸۰ درصد ذخایر ژنتیکی کشور به‌صورت متمرکز در سازمان تات (با بیش از ۴.۵ میلیون نمونه) نگهداری می‌شود، این مجموعه را «حافظ ناموس ژنتیکی کشور» توصیف کرد. وی با اشاره به تجربهٔ جنگ‌های اخیر که اولین تماس‌ها با وی حول حفاظت از این بانک‌ها بود، اعلام کرد: خوشبختانه قانون مدیریت و بهره‌برداری از منابع ژنتیکی (مصوب مجلس) به‌عنوان یک دستاورد حاکمیتی، امکان حفاظت قانونی از این سرمایه‌های ملی را فراهم ساخته است. با این حال، برای ایجاد نسخه‌های پشتیبان (Backup) و زیرساخت‌های نگهداری نوین، به تخصیص بودجه‌ای بالغ بر یک همت و رفع ممنوعیت جذب نیروی انسانی متخصص در این بخش نیاز است.

کاربست برنامه هفتم توسعه و افق خودکفایی در محصولات راهبردی
رئیس سازمان تات با اعلام انطباق کامل برنامه‌های راهبردی سازمان با مواد برنامه هفتم توسعه (به‌ویژه بند ۳ ماده ۳۳)، از پیش‌بینی تحقق خوداتکایی ۹۰ درصدی در محصولات کلیدی نظیر گندم، جو، شکر، برنج و پنبه تا پایان برنامه خبر داد. دستاوردهایی نظیر توسعهٔ کشت پاییزهٔ چغندرقند (با کاهش ۴۰ درصدی مصرف آب) در سطح ۸۰۰۰ هکتار در استان گلستان و معرفی ارقام هیبرید برنج متحمل به خشکی با دوره رشد کوتاه‌تر (کاهش ۲۰۰۰ مترمکعبی مصرف آب)، از جمله پروژه‌های کلیدی در این راستا هستند.

راهبردهای بین‌المللی و تعامل با سازمان انرژی اتمی
در بخش پایانی، دکتر گل‌محمدی به دو ظرفیت مهم اشاره کرد:
– همکاری با سازمان انرژی اتمی برای استفاده از فنون موتاسیون (جهش‌زایی) و پرتوتابی جهت تسریع در فرآیند اصلاح ارقام (به‌ویژه برنج، سویا و پنبه) که در سال گذشته منجر به معرفی یک رقم جدید برنج گردیده است.
– دیپلماسی علمی و تعاملات بین‌المللی: اعزام ۶ پژوهشگر جوان به چین برای آموزش روش‌های نوین اصلاح نباتات (با هزینهٔ طرف چینی) و انعقاد تفاهمنامه‌هایی با کشورهای هدف (چین و بلاروس) برای تبادل ارقام پرتولید، ضمن حفظ پروتکل‌های سختگیرانهٔ تبادل منابع ژنتیکی.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، گزارش مذکور حاکی از گذار سازمان تات از رویکرد سنتیِ پژوهش‌محور صرف، به سمت نهادی مسئله‌محور و راهبردی است که با طراحی سناریوهای چندبعدی و اجرای برنامه‌های عملیاتی مبتنی بر بهره‌وری و مدیریت ریسک، نقش کلیدی خود را در حکمرانی امنیت غذایی کشور، حتی در سخت‌ترین شرایط، تثبیت نموده است.

ادامه مطلب

پرونده ویژه

بازار جهانی کود مرغی؛ فرصتی ۳.۱ میلیارد دلاری برای سرمایه‌گذاری پایدار

افزایش آگاهی از خطرات تخریب خاک ناشی از کودهای شیمیایی، بازار جهانی کود مرغی را در مسیر صعودی قرار داده است. گزارشها نشان می‌دهد که ارزش این صنعت تا سال ۲۰۳۳ با CAGR معادل ۶.۵ درصد به ۳.۱ میلیارد دلار خواهد رسید و کشاورزی ارگانیک، باغبانی گلخانه‌ای و سیاست‌های اقتصاد چرخشی، مهم‌ترین محرک‌های این تحول هستند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: پیش‌بینی‌های تازه از رشد ۶.۵ درصدی بازار جهانی کود مرغی در هفت سال آینده حکایت دارد و انتظار می‌رود ارزش آن از ۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶ به ۳.۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۳۳ افزایش یابد.

به گزارش خبرنگار داوان‌نیوز، بر اساس جدیدترین گزارش تحلیلی مؤسسه معتبر Persistence Market Research، بازار جهانی کودهای مبتنی بر فضولات مرغی در مسیر رشد چشمگیری قرار گرفته و پیش‌بینی می‌شود ارزش آن از ۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶ به ۳.۱ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۳ افزایش یابد. این رشد با نرخ مرکب سالانه (CAGR) معادل ۶.۵ درصد در دوره هفت‌ساله ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۳ محقق خواهد شد.

تغییر الگوی کشاورزی جهانی به سمت روش‌های پایدار و ارگانیک، کاهش چشمگیر مصرف کودهای شیمیایی و افزایش نگرانی‌ها درباره تخریب خاک، از مهم‌ترین عوامل توسعۀ این صنعت به شمار می‌روند. تولیدکنندگان کشاورزی در سراسر جهان، به‌ویژه در مزارع ارگانیک و گلخانه‌ها، به‌طور فزاینده‌ای از کود مرغی به‌عنوان یک جایگزین طبیعی، مقرون‌به‌صرفه و سرشار از مواد مغذی کلیدی (نیتروژن، فسفر و پتاسیم) استفاده می‌کنند.

محرک‌های اصلی رشد بازار

۱. توسعۀ کشاورزی ارگانیک و تقاضای مصرف‌کننده
روند روبه‌رشد مصرف مواد غذایی ارگانیک در کشورهای پیشرفته و درحال‌توسعه، کشاورزان را به استفاده از نهاده‌های دارای تأیید زیستمحیطی سوق داده است. کود مرغی به‌عنوان یک منبع غنی و سازگار با طبیعت، جایگاه ویژه‌ای در سیستم‌های کشت ارگانیک یافته است.

۲. بهبود سلامت خاک و پایداری زیستی
استفاده مفرط از کودهای شیمیایی در دهه‌های اخیر منجر به کاهش کیفیت خاک، شوری و کاهش فعالیت میکروبی شده است. کود مرغی با افزایش مادۀ آلی خاک، بهبود ظرفیت نگهداری آب و افزایش تنوع زیستی میکروبی، نقش مؤثری در احیاء و پایداری بلندمدت زمین‌های کشاورزی ایفا می‌کند.

۳. رشد بخش باغبانی و گلخانه‌ای
افزایش کشت محصولات با ارزش نظیر سبزیجات، میوه‌های گلخانه‌ای، گیاهان زینتی و گل‌های شاخه‌بریده، مصرف کودهای طبیعی و غنی را در این بخش‌ها به طور قابل‌توجهی افزایش داده است.

۴. توسعۀ محصولات فرآوری‌شده (پلت و کمپوست)
استقبال رو به رشد از کودهای پلت‌شده و کمپوست‌شده به دلیل سهولت در حمل‌ونقل، انبارداری، کاهش بو و عاری بودن از عوامل بیماری‌زا و بذر علف‌های هرز، بستر مناسبی برای نوآوری تولیدکنندگان فراهم کرده است. فناوری‌های نوین کمپوست‌سازی نیز کیفیت نهایی محصول را به میزان چشمگیری ارتقا داده‌اند.

۵. حمایت دولت‌ها و اقتصاد چرخشی
سیاست‌های تشویقی دولتها، از جمله یارانه‌ها، برنامه‌های آگاهی‌بخشی و مقررات حمایت از کشاورزی پایدار، همراه با رویکرد اقتصاد چرخشی و تبدیل پسماندهای طیور به منابع ارزشمند، از دیگر عوامل مؤثر بر رشد این بازار هستند.

تقسیم‌بندی بازار

بر اساس نوع محصول:
– کود جامد خام
– کود کمپوست‌شده
– کود پلت‌شده
– کود مایع

بر اساس کاربرد:
– محصولات زراعی (مزارع باز)
– باغبانی (میوه و سبزی)
– چمن و گیاهان زینتی
– گلخانه‌ها و نهالستان‌ها
– مصارف خانگی و باغچۀ شخصی

بر اساس کاربر نهایی:
– مزارع تجاری بزرگ
– مزارع ارگانیک
– مالکان کوچک و باغداران خانگی
– شرکت‌های مدیریت فضای سبز

بر اساس منطقه:
– آمریکای شمالی
– اروپا
– آسیای شرقی
– آسیای جنوبی و اقیانوسیه
– آمریکای لاتین
– خاورمیانه و آفریقا

 

بازیگران کلیدی و استراتژی‌های رقابتی

شرکت‌های برجسته فعال در این حوزه شامل گروه اولمیکس، مزرعۀ انتخاب، کشاورزی ارگانیک، محصولات زیست‌محیطی استاتزمن، راکی پوینت، فرتاگون، راهکارهای پایدار بایو گرینز، کودهای ارگانیک هندی، کودهای زیستی جایپور، کراپ آگرو، داکتر اوی و پرفکت بلند هستند.

این شرکتها با سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، ارتقای فناوری‌های کمپوست و پلت‌سازی، توسعۀ شبکه‌های توزیع و مشارکت با انجمن‌های کشاورزی ارگانیک، در تلاش برای افزایش سهم خود در بازار جهانی و پاسخگویی به نیازهای متنوع کشاورزان حرفه‌ای و خانگی هستند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، با توجه به افزایش آگاهی عمومی نسبت به سلامت خاک، امنیت غذایی و تغییرات اقلیمی، انتظار می‌رود توسعۀ کشاورزی پایدار در اولویت سیاست‌گذاری کشورهای مختلف قرار گیرد. بازار کود مرغی با بهره‌مندی از این روند و نیز پیشرفت‌های فنی در فرآوری، تا سال ۲۰۳۳ به ارزش ۳.۱ میلیارد دلار دست یابد و فرصت‌های جدیدی برای سرمایه‌گذاری، تولید و اشتغال در زنجیرۀ ارزش کشاورزی جهانی ایجاد کند.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار