با ما همراه باشید

سردبیر

نابودی خاموش؛ اراضی کشاورزی، قربانی توسعه بی‌ضابطه

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: تغییر کاربری اراضی کشاورزی به یکی از چالش‌های جدی زیست محیطی در ایران تبدیل شده است. این پدیده که عمدتاً ناشی از گسترش شهرنشینی، توسعه صنعتی و سیاست‌های نادرست مدیریت زمین است، پیامدهای گسترده‌ای بر اکوسیستم‌های طبیعی، منابع آب و خاک و تنوع زیستی کشور داشته است.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، ایران با مساحتی حدود ۱٫۶۴۸ میلیون کیلومتر مربع، دارای تنوع اقلیمی و اکوسیستمی قابل توجهی است. با این حال، در دهه‌های اخیر، تغییر کاربری اراضی کشاورزی به سایر مصارف، تهدیدی جدی برای محیط زیست کشور محسوب می‌شود. بر اساس آمارهای رسمی، سالانه حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی کشور تغییر کاربری می‌یابند که این روند نگرانی‌های جدی را در میان کارشناسان محیط زیست ایجاد کرده است. این گزارش به بررسی علل، پیامدها و راهکارهای مقابله با تغییر کاربری اراضی کشاورزی در ایران می‌پردازد.

علل تغییر کاربری اراضی کشاورزی

۱. گسترش شهرنشینی و ساخت‌وسازهای غیرمجاز
رشد سریع جمعیت و مهاجرت به شهرها موجب گسترش افقی شهرها و تصرف اراضی کشاورزی حاشیه شهرها شده است. در بسیاری از موارد، این تغییر کاربری بدون مطالعه ارزیابی زیست محیطی و با نقض قوانین صورت می‌گیرد.

۲. سیاست‌های نادرست توسعه
سیاست‌های توسعه‌ای یک‌جانبه نگر بدون در نظر گرفتن ظرفیت اکولوژیک مناطق، منجر به تخریب اراضی کشاورزی و تبدیل آنها به مناطق صنعتی یا مسکونی شده است.

۳. کمبود آب و کاهش بهره‌وری کشاورزی
کاهش منابع آب زیرزمینی و خشکسالی‌های متوالی، بسیاری از کشاورزان را وادار به فروش زمین‌های خود برای مصارف غیرکشاورزی کرده است.

۴. سودآوری بالای زمین‌های غیرکشاورزی
ارزش افزوده بالای زمین برای ساخت‌وساز مسکونی، تجاری یا صنعتی در مقایسه با کشاورزی، انگیزه‌ای قوی برای تغییر کاربری ایجاد کرده است.

پیامدهای زیست محیطی

۱. تخریب خاک
اراضی کشاورزی معمولاً دارای خاک حاصلخیز هستند که طی قرن‌ها شکل گرفته‌اند. تغییر کاربری این اراضی منجر به فرسایش خاک و کاهش کیفیت آن می‌شود.

۲. کاهش تنوع زیستی
تبدیل اراضی کشاورزی به مناطق شهری یا صنعتی، زیستگاه بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری را از بین می‌برد و تنوع زیستی منطقه را کاهش می‌دهد.

۳. تشدید بحران آب
تغییر کاربری اراضی کشاورزی به مناطق شهری، مصرف آب را افزایش می‌دهد در حالی که این اراضی قبلاً نقش مهمی در تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی داشتند.

۴. افزایش آلودگی
فعالیت‌های صنعتی و شهری جایگزین شده در اراضی کشاورزی، منجر به افزایش آلودگی هوا، آب و خاک می‌شوند.

۵. تغییرات میکروکلیمایی
از بین رفتن پوشش گیاهی و افزایش سطوح نفوذناپذیر، دمای محلی را افزایش داده و الگوهای بارش را تغییر می‌دهد.

راهکارهای مدیریتی

۱. تقویت قوانین و نظارت
– اجرای دقیق قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغی
– تقویت سازوکارهای نظارتی و اعمال جریمه‌های سنگین برای متخلفان
– ایجاد سامانه ملی پایش تغییر کاربری اراضی

۲. برنامه‌ریزی کاربری زمین
– تهیه طرح‌های آمایش سرزمین در سطح ملی و منطقه‌ای
– تعیین محدوده‌های رشد شهری بر اساس مطالعات زیست محیطی
– ایجاد کمربندهای سبز حول شهرها

۳. مشوق‌های اقتصادی
– ارائه تسهیلات کم‌بهره برای کشاورزان
– ایجاد بازارهای تضمینی برای محصولات کشاورزی
– معافیت‌های مالیاتی برای حفظ کاربری کشاورزی

۴. آموزش و آگاه‌سازی
– آموزش کشاورزان درباره ارزش اکولوژیکی زمین‌هایشان
– افزایش آگاهی عمومی درباره پیامدهای تغییر کاربری
– مشارکت جوامع محلی در مدیریت پایدار زمین

۵. توسعه کشاورزی پایدار
– ترویج روش‌های کشاورزی حفاظتی
– استفاده از فناوری‌های نوین برای افزایش بهره‌وری
– توسعه کشاورزی شهری و عمودی

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، تغییر کاربری اراضی کشاورزی در ایران تهدیدی جدی برای امنیت غذایی و محیط زیست کشور محسوب می‌شود. مقابله با این چالش نیازمند رویکردی یکپارچه شامل تقویت قوانین، برنامه‌ریزی علمی کاربری زمین، ایجاد مشوق‌های اقتصادی و افزایش آگاهی عمومی است. حفظ اراضی کشاورزی نه تنها برای تأمین غذا، بلکه برای حفظ خدمات اکوسیستمی و تنوع زیستی ضروری است. بدون اقدام فوری، پیامدهای این پدیده در بلندمدت می‌تواند جبران‌ناپذیر باشد.

سردبیر

منابع آزادشده؛ فرصت یا تهدید؟ / هشدار اتاق ایران درباره تکرار خطاهای برجام

رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با آسیب‌شناسی دوره برجام تأکید کرد: «موتور تاب‌آوری اقتصاد در دوران تحریم، دیگر توان گذشته را ندارد» و خواستار مشارکت واقعی بخش خصوصی در سازمان‌دهی سرمایه‌های آزادشده شد، تا رشد اقتصادیِ صرفاً آماری، جای خود را به توسعه عادلانه و اشتغال‌زایی پایدار بدهد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با هشدار نسبت به تکرار تجربه ناقص دوره برجام، اعلام کرد که ورود منابع مالی جدید به کشور، بدون «سازمان‌دهی سرمایه با محوریت بخش خصوصی» و اصلاح نظام بانکی، نه تنها به رشد پایدار منجر نمی‌شود، بلکه به دلیل تمرکز ۸۵ درصدی سود در اختیار نهادهای عمومی، خطر تشدید ناترازی‌های ساختاری را به همراه دارد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی داوان‌نیوز، سی‌وسومین نشست از دوره دهم هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، میزبان ارائه گزارشی راهبردی از سوی عیسی منصوری، رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، با محوریت «ضرورت تخصیص بهینه منابع آزادشده» بود. منصوری با اشاره به چشمانداز ورود جریان‌های مالی قابل‌توجه به اقتصاد کشور در پی توافقات اخیر، بر ضرورت تدوین چارچوبی دقیق، شفاف و مشارکت‌محور برای مدیریت این منابع تأکید کرد و هشدار داد که بدون بازطراحی نظام تخصیص، امکان هدررفت سرمایه‌های حیاتی وجود دارد.

سرمایه‌گذاری هوشمند؛ پیش‌نیاز بهره‌وری ملی
منصوری در آغاز سخنان خود با یادآوری تجربه دوره برجام، خاطرنشان کرد که مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با واکاوی دقیق داده‌های آن دوره، به این نتیجه رسیده است که صرفِ آزادسازی منابع بدون ایجاد سازوکار سازمان‌دهی سرمایه با مشارکت فعال بخش خصوصی، نه‌تنها به رشد پایدار نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند به ناترازی‌های جدید دامن بزند. وی تأکید کرد:پیش‌بینی می‌شود به دنبال توافقات صورت‌گرفته، منابع قابل‌توجهی به کشور وارد شود؛ بنابراین باید با دقتی بی‌نظیر و بر اساس اولویت‌های ازپیش‌تعیین‌شده، این منابع را به‌گونه‌ای تخصیص دهیم که به‌رغم محدودیت‌ها، بهره‌وری ملی ارتقا یابد.

اصلاح نظام بانکی و اتصال زنجیره‌های تولید؛ دو رکن کلیدی
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، دو محور اساسی را برای موفقیت این فرآیند برشمرد:
۱. اصلاح نظام بانکی برای مدیریت ریسک و هدایت نقدینگی به سمت فعالیت‌های مولد؛
۲. ایجاد پل‌های ارتباطی میان بنگاه‌های داخلی و خارجی به‌گونه‌ای که زنجیره ارزش در اقتصاد ملی تقویت شود.

منصوری بر لزوم فراهم‌سازی «فرصت برابر برای همه فعالان اقتصادی» تأکید کرد و گفت: باید زمینه‌ای ایجاد شود که بنگاه‌ها، فارغ از اندازه، بتوانند مسیر توسعه خود را تعریف کنند و در این میان، نقش تسهیل‌گری دولت و اتاق بازرگانی حیاتی است.

رشد اقتصادی در سایه بنگاه‌های کوچک؛ اما سود در انحصار معدود نهادها
منصوری در بخش دیگری از گزارش خود، به بررسی ساختار بنگاه‌های اقتصادی ایران پرداخت و با استناد به آمارهای رسمی، اعلام کرد که ۹۶ درصد بنگاه‌های فعال در کشور، خرد و تنها نیم‌درصد آنها بزرگ هستند. وی با اشاره به سهم ۸۵ درصدی بنگاه‌های کوچک و متوسط در اشتغال‌زایی، این گروه را موتور اصلی ایجاد شغل دانست، اما در عین حال هشدار داد: متأسفانه بیش از ۸۵ درصد سود شرکت‌های سودده، به یک درصد از بنگاه‌ها تعلق دارد که عمدتاً نهادهای عمومی غیردولتی هستند. این یعنی ساختار سود و قدرت اقتصادی در کشور به شدت متمرکز است و این تمرکز، تاب‌آوری اقتصاد را در دوران تحریم کاهش داده است.

وی افزود که این بنگاه‌های یک‌درصدی، پیش از تحریم‌ها نقش موتور تاب‌آوری دولت را ایفا می‌کردند، اما در سال‌های اخیر، آسیب‌های جدی دیده‌اند و دیگر ظرفیت گذشته را ندارند؛ بنابراین نباید چشم‌انداز توسعه را منحصر به آنها دانست.

تجربه برجام؛ رشد نامتوازن و درس‌های ناگفته
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با اشاره به اینکه اوج رشد اقتصادی کشور در دو سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ (دوره برجام) ثبت شده و در آن بازه وضعیت اشتغال نیز بهبود یافته، اما تأکید کرد که بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد «بخش قابل‌توجهی از این بهبود در حوزه‌هایی رخ داده که رشد اقتصادی تأثیر مستقیمی بر آنها نداشته است.» به گفته منصوری، این ناهمگونی نشان می‌دهد که تخصیص منابع در آن دوره نیز با کاستی‌هایی همراه بوده و تکرار آن بدون اصلاح ساختاری، خطایی استراتژیک خواهد بود.

مالکیت و اندازه بنگاه؛ معیارهای اصلی تخصیص منابع
منصوری در جمع‌بندی گزارش خود، بر ضرورت شکل‌گیری «چارچوبی جامع» برای تخصیص منابع تأکید کرد و گفت: در زمان توزیع منابع آزادشده، نباید صرفاً به متغیرهای کلان اقتصادی توجه کنیم؛ بلکه نوع مالکیت، اندازه بنگاه و میزان اشتغال‌زایی هر واحد باید به عنوان شاخص‌های کلیدی مدنظر قرار گیرد. سازمان‌دهی سرمایه باید با مشارکت واقعی بخش خصوصی تعریف شود تا هم عدالت اقتصادی برقرار گردد و هم کارایی افزایش یابد.

وی در پایان از همه فعالان اقتصادی، نهادهای سیاست‌گذار و نمایندگان مجلس خواست تا با نگاه به آینده و عبرت از گذشته، مسیری را ترسیم کنند که در آن، منابع نه‌تنها به عنوان یک «فرصت»، بلکه به‌مثابه «ابزاری برای تحول ساختاری» دیده شوند.

ادامه مطلب

اقتصاد

وزیر اقتصاد: جنگ اقتصادی آغاز شده / اصلاح مقررات و تسویه مطالبات در دستور کار

پیش‌نویس تفاهم‌نامه پنج‌جانبه برای یکپارچه‌سازی دستگاه‌های اقتصادی تدوین شد؛ وزیر اقتصاد در نشست شورای گفت‌وگو از امضای قریب‌الوقوع این سند خبر داد و گفت: فرآیند شناسایی و حذف مقررات مزاحم تولید و تجارت، با همکاری اتاق ایران آغاز شده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در صد و سی‌ششمین نشست شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی، بر ضرورت افزایش تاب‌آوری اقتصاد کشور در شرایط سخت و تداوم حمایت از کسب‌وکارها تا پایان وضعیت اضطرار تأکید شد. وزیر اقتصاد نیز از آغاز فرآیند شناسایی و اصلاح مقررات مزاحم در مسیر تولید و تجارت خبر داد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی ما، صمد حسن‌زاده، رئیس اتاق ایران و دبیر شورای گفت‌وگو، در ابتدای این نشست با اشاره به تجارب دوران جنگ، همبستگی ملت و دولت را عامل عبور از شرایط دشوار دانست و اظهار داشت که پایان جنگ، سرآغاز شکوفایی اقتصادی با محوریت بخش خصوصی خواهد بود.

علی مدنی‌زاده، وزیر اقتصاد و رئیس شورا، ضمن گرامیداشت یاد شهدا، خاطرنشان کرد که اگرچه جنگ نظامی پایان یافته، اما جنگ اقتصادی تازه آغاز شده است و وزارت اقتصاد با همین رویکرد به رفع موانع تولید و کسب‌وکار ادامه می‌دهد. وی همچنین بر امیدواری خود برای تداوم رونق در بازار سرمایه تأکید کرد.

در ادامه، کیوان کاشفی، قائم‌مقام دبیر شورا، از تدوین پیش‌نویس تفاهم‌نامه پنج‌جانبه میان وزارت اقتصاد، معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری، وزارت کشور، دفتر هیأت دولت و اتاق ایران خبر داد که با هدف یکپارچه‌سازی دستگاه‌های مرتبط با قوانین اقتصادی و تسهیل محیط کسب‌وکار، به زودی امضا خواهد شد.

یکی از محورهای مهم نشست، بررسی مطالبات معوق واردکنندگان کالاهای اساسی بود. وزیر اقتصاد با اشاره به دستور رئیس‌جمهور برای تسویه هرچه سریع‌تر تعهدات، از صدور ابلاغیه به بانک‌های دولتی برای توقف اقدامات علیه بدهکاران تا زمان تعیین تکلیف نهایی خبر داد و قول پیگیری برای بانک‌های خصوصی را نیز داد.

همچنین فعالان بخش خصوصی به چالش‌های موجود در واردات از بنادر جنوب و مابه‌التفاوت کرایه حمل اشاره کردند که قرار شد توسط مدیرکل گمرک پیگیری شود. وزیر اقتصاد نیز از اجرایی شدن پروژه «حمل یکسره» برای کاهش زمان تجارت و حمل کالا در آینده نزدیک خبر داد.

در بخش پایانی نشست، گزارشی از آسیب‌شناسی سیاست‌های حمایتی دولت در دوران جنگ ارائه شد. بر اساس این گزارش، از ۱۰۶ حکم حمایتی صادره، نارضایتی بالایی به دلیل ناهماهنگی در اجرا، بی‌خبری استان‌ها، ضعف نظارت و تمرکز بر بخش تولید و صنعت (با غفلت از بخش‌هایی مانند فناوری اطلاعات و توزیع) وجود داشته است. در این راستا، پیشنهاد تشکیل کمیته‌ای برای بازنگری و تدوین بسته حمایتی یکپارچه تا پایان وضعیت اضطرار مطرح شد. وزیر اقتصاد قول بررسی کارشناسی پیشنهادات را ظرف یک هفته داد و از تشکیل کارگروهی در وزارتخانه برای هماهنگی بین بانک‌ها، بیمه و مالیات به منظور جبران خسارت واحدهای آسیب‌دیده خبر داد.

به گزارشاخبار روزانه کشاورزی، نشست شورای گفت‌وگو با تأکید بر ضرورت هماهنگی بیشتر دستگاه‌ها، تسویه مطالبات معوق و بازنگری در سیاست‌های حمایتی، گام‌های عملی برای بهبود محیط کسب‌وکار و افزایش تاب‌آوری اقتصادی در شرایط پساجنگ را کلید زد. اجرایی شدن تفاهم‌نامه پنج‌جانبه و اصلاح مقررات مانع تولید، از مهم‌ترین مصوبات این جلسه به شمار می‌رود.

ادامه مطلب

سردبیر

«کشاورزی حفاظتی» در ایران ردیف اعتباری اختصاصی ندارد

مشاور معاون امور زراعت با انتقاد از نبود حمایت مالی هدفمند، اعلام کرد که توسعه کشاورزی حفاظتی در اراضی زراعی کشور نیازمند ردیف اعتباری اختصاصی است؛ در حالی که این روش در جهان بیش از ۲۱۰ میلیون هکتار از اراضی را به خود اختصاص داده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: با وجود موفقیت طرح‌هایی نظیر «جهش تولید در دیمزارها»، کشاورزی حفاظتی در ایران همچون بسیاری از کشورهای پیشروی جهان از ردیف اعتباری اختصاصی بی‌بهره است و مشاور معاون امور زراعت این خلأ را مانعی جدی برای توسعه بهره‌وری و صیانت از آب می‌داند.

به گزارش خبرنگار ما، مشاور معاون امور زراعت در طرح کشاورزی حفاظتی با تأکید بر نقش کلیدی این روش در افزایش بهره‌وری و صیانت از منابع تولید، گفت: توسعه کشاورزی حفاظتی در اراضی زراعی کشور نیازمند اختصاص ردیف اعتباری مستقل است.

سیدعلی شهرستانی اظهار داشت: با وجود پیگیری‌های انجام‌شده در سال‌های گذشته برای اجرای طرح‌های کشاورزی حفاظتی در مزارع، متأسفانه این طرح هنوز فاقد هرگونه اعتبار متمرکز و اختصاصی در وزارت جهاد کشاورزی است.

وی نبود ردیف اعتباری مستقل را یک خلأ اساسی برای توسعه این نوع کشاورزی دانست و تصریح کرد: اجرای صحیح کشاورزی حفاظتی ضمن افزایش بهره‌وری تولید و صرفه‌جویی در مصرف آب، از منابع پایه تولید نیز حراست می‌کند. از این رو، برای گسترش آن به منابع مالی مشخص و هدفمند نیاز داریم.

مشاور معاون امور زراعت یادآور شد: در حال حاضر، با تدابیر معاونت امور زراعت، کشاورزی حفاظتی در چارچوب دو سند ملی «افزایش بهره‌وری» و «الگوی کشت ملی» دنبال شده و از محل اعتبارات این دو طرح تأمین مالی می‌شود.

وی با بیان اینکه کشاورزی حفاظتی توانسته نقش برجسته خود را در طرح‌هایی نظیر «جهش تولید در دیمزارها» و «طرح پایداری تولید» به اثبات برساند، تأکید کرد که این رویکرد برای تداوم موفقیت‌ها، نیازمند حمایت مالی ویژه است.

شهرستانی در ادامه به تجربه موفق کشورهای پیشرو در این حوزه اشاره کرد و گفت: در سطح جهان، نزدیک به ۲۱۰ میلیون هکتار از اراضی کشاورزی به روش حفاظتی و زیر کشت محصولات راهبردی مانند گندم، ذرت و سویا رفته است. عمده این اراضی در کشورهای صادرکننده غلات از جمله کانادا، آمریکا، برزیل، آرژانتین، استرالیا، اوکراین، قزاقستان، چین و هند قرار دارد.

وی افزود: این کشورها تولید غلات، به ویژه در اراضی دیم، را بر مبنای کشاورزی حفاظتی قرار داده‌اند و سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در این زمینه انجام می‌دهند.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار