بین الملل

چرا بانک های ژن اهمیت دارند؟ / آیا ناامنی غذایی در حال بازگشت است؟

منتشر شده

2 سال پیش

در

۱۴۰۲-۱۰-۰۶

توسط

ناظم رامتین

پایگاه خبری DA1news: بانک ژن شاید برای اندک کسانی از جامعه کشاورزی اهمیت داشته باشد، و حتی باید گفت که حتی بهره برداران و تولیدکنندگان بخش های مختلف کشاورزی از جایگاه ویژه بانکهای ژن در امنیت غذایی و در نهایت تامین غذا اطلاع کافی ندارند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، متن پیش رو ترجمه گزارش اجلاس جهانی تنوع محصولات زراعی 2023 که در اواسط نوامبر(آذرماه) است که توسط گروه بین الملل و مقالات پایگاه خبری DA1news تهیه شده است که میخوانید:

در اواسط نوامبر، دانشمندان، کارشناسان کشاورزی و مواد غذایی و سیاست گذاران در اجلاس جهانی تنوع محصولات کشاورزی گرد هم آمدند تا درباره نقش حیاتی بانک های بذر در حفاظت از امنیت غذایی در پی بحران های جهانی بحث کنند.
تبدیل سیستم های غذایی ما به سمت انعطاف پذیری و پایداری درست در راس دستور کار بین المللی قرار دارد. کنگره ها و جلسات سطح بالا که به این موضوع می پردازند، مرتباً تنظیماتی را که باید برای دستیابی به آن انجام شود، مورد بحث قرار می دهند. نقش تعیین کننده ای که بانک بذر در این زمینه ایفا می کند اغلب فراموش می شود. اجلاس جهانی تنوع محصولات زراعی که در اواسط نوامبر در برلین آلمان برگزار شد، قرار بود این وضعیت را تغییر دهد. این اجلاس توسط Global Crop Diversity Trust (Crop Trust)، یک سازمان بین المللی غیر انتفاعی مستقر در بن آلمان برگزار شد.

«ناامنی غذایی در حال بازگشت است«، در زمانی که جهان در آتش است و دمای جهانی حتی سریع‌تر از حد انتظار یا پیش‌بینی افزایش می‌یابد. استفان اشمیتز، مدیر اجرایی کراپ تراست، در یک کنفرانس مطبوعاتی در آستانه این رویداد هشدار داده بود که ما به سادگی نمی توانیم تنوع محصولی را که روی زمین داریم از دست بدهیم. صنعتی شدن کشاورزی منجر به این شده است که امروزه تنها بخشی از انواع محصولات موجود مورد استفاده قرار می گیرد و تنوع ژنتیکی همچنان در مزارع کاهش می یابد. علاوه بر این، اصلاح نباتات برای سالهای متمادی بر افزایش عملکرد متمرکز بود. اما با توجه به تغییرات آب و هوایی، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که گیاهان بتوانند استرس‌هایی مانند گرما، خشکسالی یا شوری را تحمل کنند. این دقیقاً ویژگی هایی است که بسیاری از گونه های باستانی و خویشاوندان وحشی محصولات غذایی ما دارند. اشمیتز استدلال کرد که چرا حفظ این گیاهان در بانک‌های بذر (یا بانک‌های ژن) بسیار مهم است و می‌توان در صورت نیاز آنها را به کشاورزان ارائه کرد. اما این نگهبانان منحصر به فرد تنوع ژنتیکی – به دلایل مختلف – در معرض تهدید هستند.

درگیری و تغییرات آب و هوایی
یکی از این دلایل بی ثباتی یا درگیری سیاسی است. لیز لیکه استفنسن، مدیر مرکز منابع ژنتیکی نوردیک (NordGen)، گزارش داد: «من از همان دو روز اول فوریه سال گذشته با تیم‌های بانک بذر اوکراین درگیر بودم. “آنها در واقع در پناهگاه ها نشسته بودند، و من به مدیر پیام دادم و گفتم، “حالت چطور است؟” او پاسخ داد: “فقط لطفاً کمکی بفرست، کاری بفرست، کاری انجام بده.” بانک بذر اوکراین دهمین مجموعه بزرگ در جهان بود. استفنسن تاکید کرد که این امر نه تنها برای اوکراین، بلکه برای امنیت غذایی جهانی نیز بسیار مهم است. بانک بذر شامل بیش از 106000 دانه مختلف است که بسیاری از آنها گونه های بومی هستند. NordGen و بعداً Crop Trust از نظر مالی از همکاران در اوکراین حمایت می کنند تا حداقل بتوانند کار خود را به صورت ابتدایی ادامه دهند. استفنسن گفت که بیش از 50000 دانه کپی شده بود و یک نسخه از آن اکنون در مکان های امن ذخیره شده است.

کارن ماپوسا، مدیر بخش منابع زمینی جامعه اقیانوس آرام، گزارش داد که ایجاد نسخه های تکراری ایمنی نیز از اولویت بالایی در منطقه اقیانوس آرام بود. با این حال، دلایل در اینجا بسیار متفاوت است. بانک های ژن در منطقه اقیانوس آرام به طور مرتب توسط تأثیرات تغییرات آب و هوایی مانند طوفان تهدید می شوند. ماپوسا خاطرنشان کرد که این امر بسیار چشمگیرتر بود زیرا در نتیجه تغییر سبک زندگی، بخش روزافزونی از جمعیت از بار سه گانه سوء تغذیه رنج می بردند – سوء تغذیه، کمبود ریز مغذی ها و اضافه وزن. در همان زمان، دانش سنتی در مورد مواد غذایی و گیاهان دارویی (و در نتیجه رژیم های غذایی سالم) بیش از پیش از بین می رفت – مشکلی که بانک های ژن می توانند به آن رسیدگی کنند.

نیل واتکینز، معاون حمایت از برنامه و ارتباطات در بنیاد بیل و ملیندا گیتس، با مثالی از موز توضیح داد که فقدان تنوع گونه‌ای در تولیدات کشاورزی چقدر خطرناک است. انواع کاوندیش تقریباً 60 درصد از تولید جهانی موز را تشکیل می دهند. اما واتکینز توضیح داد که از آنجایی که همه آنها از نظر ژنتیکی شبیه به هم بودند، در معرض خطر بالای از بین رفتن توسط آفات و بیماری ها قرار داشتند. ادغام انواع محصولات وحشی در برنامه های اصلاحی خلاقانه می تواند با این مشکل مقابله کند.

درخواستی برای حفظ درجا و خارج از محل
در بحث های میزگرد، چندین سخنران تاکید کردند که این تنوع محصول باید به طور سیستماتیک توسط کشاورزان و جوامع محلی استفاده شود، بنابراین “خارج از فریزر” حفظ و نگهداری شود. به عبارت دیگر، باید اطمینان حاصل شود که بانک های بذر «از موزه ها به مزرعه و بشقاب حرکت می کنند». یکی از نمونه های عملی آن از بوتان آمد. آستا مایا تامانگ، از مرکز ملی تنوع زیستی بوتان، در این نشست درباره احیای تولید گندم سیاه گفت. این محصول که زمانی غذای اصلی بود، به تدریج در کشور رو به نابودی بود. به منظور تحریک نه تنها تولید، بلکه همچنین مصرف، سازمان او از کشاورزان در توسعه انواع محصولات گندم سیاه حمایت می کرد. تامانگ به حضار گفت که بانک ژن ملی بوتان حاوی 3500 نمونه از 46 گونه گیاهی است.

فرانسیسکا آزودو، مشاور در زمینه تنوع زیستی زراعی، خاطرنشان کرد که کشاورزان در مقیاس کوچک نه تنها غذا تولید می‌کنند، بلکه به اصلاح نژاد نیز کمک می‌کنند. بانک‌های ژن مهم بودند، اما حفاظت درجا – یعنی حفاظت در مزارع – حداقل به همان اندازه مهم بود. در اینجا، او از مسئولان خواست تا اطمینان حاصل کنند که کشاورزان در مقیاس کوچک نه تنها در تحقیق شرکت می کنند، بلکه شرکای توسعه نیز هستند و از دستاوردهای مرتبط بهره مند می شوند. مایکل ویندفور، معاون مؤسسه حقوق بشر آلمان، اظهار داشت که کشاورزان اغلب در مورد نحوه دسترسی به بانک بذر دانش کافی ندارند. در اینجا ترویج کشاورزی نقش داشت.

حفظ دانه ها و تنوع زیستی از طریق خوشمزگی
سرآشپز و کارآفرین غنائی سلاسی آتادیکا رویکرد بسیار متفاوتی را در این جلسه ارائه کرد. او شرکت کنندگان را به یک تور – خیالی – آشپزی دعوت کرد. از آنها خواسته شد چشمان خود را ببندند و غذایی را تصور کنند که مخصوصاً دوست داشتند بخورند – مواد خوشمزه، ظاهر و بوی آن. و دقیقاً در لحظه ای که تصویر ذهنی از غذای مورد علاقه خود به دست آورده بودند، باید چشمان خود را باز می کردند و تصور می کردند که این غذا دیگر وجود ندارد. زیرا این همان اتفاقی بود که برای سرآشپز غنائی افتاد که پس از چندین سال اقامت در نیویورک/ایالات متحده، به کشور خود بازگشت و متوجه شد که بسیاری از غذاها و موادی که در کودکی خورده بود دیگر در دسترس نیستند. در عوض، مواد غذایی وارداتی بر مغازه ها و بازارها مسلط بود. من سعی می‌کردم بفهمم چگونه می‌توانیم این غذاها و مواد سنتی را روی میز بیاوریم، و کم کم خودم درگیر یافتن دانه‌ها شدم و سعی کردم بفهمم در سیستم غذایی ما چه اتفاقی می‌افتد.» با موسسه میدونو (در زبان مادرش، میش، میدونو به معنای «بگذارید غذا بخوریم»)، او هدف خود را حفظ میراث آشپزی آفریقا و در نتیجه دادن ارزشی به غذاهای فرهنگی قرار داده است که شایسته آنهاست.

الخاندرو آرگومدو، هماهنگ‌کننده شبکه بین‌المللی مردم بومی کوهستان نیز برخی از خاطرات دوران کودکی خود را ارائه کرد: بیدار شدن با عطر غذایی که مادربزرگش با سیب‌زمینی‌هایی با رنگ‌ها و شکل‌های متفاوت و مخلوط با گیاهان طبخ کرده بود. وی در این نشست گفت: «تا زمانی که ارزش‌های خود را تغییر ندهیم و به ریشه‌ها برگردیم، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. مردم بومی و جوامع محلی هزاران سال دانش و تخصص در مورد چگونگی اطمینان از تنوع و انعطاف پذیری سیستم غذایی انباشته بودند. و باید از این موضوع بهره برد.

نیاز به بودجه بلند مدت
پس از این سفر به جنبه‌های عاطفی تنوع و حفاظت از محصولات، لیز لیکه استفنسن به یک مشکل اساسی که تمام بانک‌های بذر در سراسر جهان با آن دست و پنجه نرم می‌کردند، پرداخت: کمبود مالی مزمن. در بیشتر کشورها، بانک ها از هیچ اولویتی برخوردار نیستند، زیرا به عنوان یک منبع قدرت یا پایگاه دانش دیده نمی شوند. ذخیره‌سازی بذر برای کسانی که نمی‌دانند چقدر مهم است می‌تواند بسیار ناخوشایند باشد! استفنسن توضیح داد. زکریا کهل، رئیس بخش منابع ژنتیکی، پیش از اصلاح نژاد و عملیات بانک ژن در مرکز بین المللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک (ICARDA) اضافه کرد که اکثر بازیگران نمی دانستند که این فرآیند صرفاً مربوط به قرار دادن مجموعه های بذر در یخچال نیست. بذر باید نگهداری و نظارت می شد تا مشخص شود که آیا بذرها می توانند در هنگام ارسال به دیگران جوانه بزنند یا خیر. تامین انرژی نیز مشکل بود زیرا باید اطمینان حاصل می شد که بذر در شرایط خوبی نگهداری می شود. علاوه بر این، بانک‌های بذر وظیفه داشتند نه تنها بذرها، بلکه اطلاعات را نیز در دسترس قرار دهند – تا بتوانند به سرعت مواد مربوطه را با ویژگی‌های مورد نظر در پاسخ به درخواست‌های کشاورزان یا بانک بذر دیگری ارائه دهند.

اما چه کسی مسئول تامین مالی این همه است؟ حتی با وجود اینکه منابع مالی از مکان‌های زیادی تأمین می‌شود، و بیشتر بانک‌های بذر توسط اهداکنندگان تأمین مالی می‌شوند، استفنسن به وضوح بیان کرد که در درجه اول و مهم‌تر از همه، حفظ منابع ژنتیکی کشور و جهان ما یک مسئولیت ملی است. او در این نشست یادآور شد که همه کشورها به اهداف پیمان جهانی تنوع زیستی پس از COP15 متعهد بودند. چیزی که او به آن امیدوار بود، یک بانک ژن با بودجه طولانی مدت بود که تحقیقات نوآورانه ای در زمینه ژنومیک و فنومیک (مطالعه سیستماتیک صفاتی که مجموعه ویژگی های قابل مشاهده، فنوتیپ را تشکیل می دهند) انجام داد و از پاسخگویی به درخواست ها اطمینان حاصل کرد.

مطالب مرتبط:اجلاس جهانی تنوع محصولات زراعی بانک ژن تغییرات آب و هوایی تنوع محصولات کشاورزی کارشناسان کشاورزی ناامنی غذایی

تا بعدی

جدیدترین آمار؛ استان‌های پیشتاز در کشت قراردادی شناخته شدند

از دست نده

هدف ما اعتلای صنعت کشور است/ ساخت ترمینال فرآوری پسته در صنایع ممتازان کرمان

ادامه مطلب

پیام ما

بین الملل

جنگ هرمز، قحطی خلیج فارس؛ عمان و قطر در امنیت، بحرین و کویت در آستانه فروپاشی

بسته شدن تنگه هرمز تنها به بحران انرژی محدود نمی‌ماند؛ سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) هشدار داده است که توقف عبور ۷۰ درصد واردات مواد غذایی و یک‌سوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی از این آبراه، امنیت غذایی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را با «تهدید وجودی» مواجه کرده و می‌تواند ظرف شش تا نه ماه آینده به یک قحطی گسترده در منطقه منجر شود.

منتشر شده

2 هفته پیش

در

۱۴۰۵-۰۲-۰۷

توسط

ناظم رامتین

پایگاه خبری داوان نیوز: بسته شدن تنگه هرمز فقط قیمت بنزین را گران نکرده است. در بحرین، قیمت گوشت دو برابر شده و ذخایر غذا فقط ۳ ماه دیگر دوام می‌آورد. در کویت، گوشت و ماهی تا ۱۰۰ درصد گران شده و بنادر تعطیل هستند. هشدار فائو: «سه تا شش ماه دیگر، اثرات این بحران در مزارع جهان دیده می‌شود».

به گزارش داوان نیوز، در حالی که توجه جهانی معطوف به شوک قیمت نفت در پی بسته شدن تنگه هرمز از اواخر فوریه ۲۰۲۶ بوده است، کارشناسان بین‌المللی هشدار می‌دهند که بزرگ‌ترین تهدید این بحران، پیش از آنکه در پمپ بنزین‌ها احساس شود، در مزارع و سفره‌های غذایی مردم جهان نمایان خواهد شد. بسته شدن این آبراه استراتژیک نه تنها جریان ۲۰ درصد نفت جهان را قطع کرده، بلکه عبور حدود یک‌سوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی و بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی کشورهای حاشیه خلیج فارس را نیز متوقف ساخته است .

گزارش پیش‌رو، با نگاهی تخصصی به بخش کشاورزی و محصولات آن، پیامدهای این بحران را بر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در سه حوزه «تأمین نهاده‌های کشاورزی»، «واردات مواد غذایی» و «امنیت غذایی داخلی» تحلیل می‌کند.

بخش اول: بحران کودهای شیمیایی – توقف خط تولید جهانی
وابستگی بی‌سابقه جهان به کودهای خلیج فارس

خلیج فارس یکی از قطب‌های اصلی تولید و صادرات کودهای شیمیایی در جهان است. بر اساس داده‌های انجمن بین‌المللی کود (IFA) در سال ۲۰۲۴، کشورهای ایران، عربستان سعودی، قطر، امارات و بحرین روی هم رفته ۲۳ درصد از تجارت جهانی آمونیاک و ۳۴ درصد از تجارت اوره را در اختیار داشته‌اند .

نقش این منطقه در تأمین امنیت غذایی جهانی فراتر از این ارقام است. بر اساس تحلیل‌های موسسه کپلر، بسته شدن تنگه هرمز می‌تواند زنجیره تأمین کودهای جهانی را ۳۳ درصد، عرضه گوگرد را ۴۴ درصد و عرضه اوره را ۳۰ درصد کاهش دهد . آمارها نشان می‌دهد که حدود ۴۶ درصد از تجارت جهانی اوره (مهم‌ترین کود نیتروژنی) به تولیدکنندگان خلیج فارس وابسته است .

افزایش قیمت‌ها: سونامی ۷۰ درصدی

پیامدهای اختلال در عرضه به سرعت در بازارهای جهانی منعکس شده است. بر اساس گزارش آرگوس مدیا، قیمت اوره دانه‌بندی شده در خاورمیانه نسبت به پیش از آغاز درگیری‌ها ۷۰ درصد جهش داشته است . تحلیلگران ریاض کپیتال اعلام کرده‌اند که قیمت اوره در مدت یک ماه از زمان شروع بحران (۲۷ فوریه تا ۲۶ مارس) ۶۵ درصد افزایش یافته و آمونیاک نیز حدود ۱۵۵ دلار در هر تن گران شده است .

ارقام جدیدتر حاکی از آن است که یک مناقصه در هندلینک اوره را با قیمت بیش از ۹۰۰ دلار در هر تن به ثبت رسانده است که بالاترین سطح از سال ۲۰۲۳ محسوب می‌شود .

توقف تولید در خود منطقه

بحران تنها به حمل‌ونقل محدود نمی‌شود. بر اساس گزارش‌های میدانی، چندین واحد تولیدی در عربستان سعودی، قطر و ایران به طور جزئی یا کامل تعطیل شده‌اند. مارینا سیمونووا، رئیس تحلیل کودهای آرگوس مدیا، توضیح می‌دهد: «دلیل این تعطیلی‌ها نگرانی‌های ایمنی، آسیب به زیرساخت‌ها و مشکلات صادراتی است. بسیاری از تأسیسات تولیدی عمدتاً صادرات‌محور هستند و با بسته شدن تنگه هرمز، آسیب‌پذیری آن‌ها به حداکثر رسیده است» .

وضعیت برای کودهای مایع بحرانی‌تر از کودهای جامد است. تحلیلگران ریاض کپیتال تأکید می‌کنند که کودهای جامد مانند اوره دانه‌بندی شده و دی‌آمونیوم فسفات (DAP) انعطاف بیشتری برای حمل زمینی و صادرات مجدد از طریق دریای سرخ دارند، هرچند این کار هزینه‌های حمل را به شدت افزایش می‌دهد .

بخش دوم: واردات مواد غذایی – قفل شدن دروازه‌های ورودی

یک واقعیت تلخ: بیش از ۷۰ درصد وابستگی

کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) به طور تاریخی واردکنندگان خالص مواد غذایی هستند. بر اساس گزارش‌های موجود، بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی این کشورها از جمله غلات، محصولات تازه و نهاده‌های کشاورزی معمولاً از طریق تنگه هرمز انجام می‌شده است . میزان وابستگی به واردات در برخی از این کشورها به ۸۵ درصد از کل نیازهای غذایی می‌رسد.

وضعیت اضطراری در بنادر

با بسته شدن تنگه از اول مارس ۲۰۲۶، ترانزیت دریایی تجاری از این آبراه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است. تا نیمه مارس، بیمه‌گران بین‌المللی پوشش ریسک جنگی برای منطقه را لغو کردند و عبور و مرور عملاً متوقف شد .

بر اساس گزارش‌های خبری، بیشتر بنادر اصلی منطقه از جمله بنادر ابوظبی، جبل علی (امارات) و دمام (عربستان سعودی) یا به طور کامل تعطیل شده‌اند یا ظرفیت خود را به شدت کاهش داده‌اند . در کویت و بحرین، عملیات بنادر شعیبه و خلیفه بن سلمان به حالت تعلیق درآمده است .

بخش سوم: کشورهای عربی خلیج فارس – روایت دو سرعت

قطر: سرمایه‌گذاری دهه قبل، نجات‌بخش امروز

قطر پس از محاصره ۲۰۱۷-۲۰۲۰ درس تلخی از وابستگی به واردات گرفت و امروز ثمرات سرمایه‌گذاری‌های آن دوران را برداشت می‌کند. پایانه امنیت غذایی بندر حمد با ۵۱ سیلوی کنترل شده برای برنج، روغن و شکر، ظرفیت تأمین دو سال نیاز ملی را دارد. تولید داخلی لبنیات نیز به خودکفایی ۱۰۰ درصدی رسیده است .

با فعال شدن کریدور زمینی از طریق عربستان سعودی (با استفاده از سیستم TIR که امکان ترانزیت کالا در چندین مرز با یک ضمانت گمرکی واحد را فراهم می‌کند)، قطر توانسته است شوک را تا حد زیادی مدیریت کند. هرچند افزایش قیمت حمل هوایی برای محصولات فاسدشدنی، باعث افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی قیمت‌ها در این کشور شده است .

عربستان سعودی: تردد از دو دریا

عربستان به عنوان بزرگترین اقتصاد منطقه و با جمعیت ۳۶ میلیون نفری، ۸۰ تا ۸۵ درصد نیاز غذایی خود را وارد می‌کند. با این حال، دسترسی به دریای سرخ به این کشور امکان داده است مسیرهای جایگزین را فعال کند. محموله‌ها از بنادر شرقی (دمام، جبیل) به بندر اسلامی جده در دریای سرخ هدایت شده‌اند، هرچند این تغییر مسیر، زمان ترانزیت را ۱۰ تا ۱۴ روز افزایش داده و به زنجیره سرد فشار آورده است .

آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که عربستان به لطف موقعیت جفرافیایی ممتاز خود در حال حاضر به عنوان قطب لجستیکی کلیدی منطقه عمل می‌کند . با این حال، ذخایر استراتژیک این کشور برای محصولات اساسی مانند گندم، برنج، جو، شکر و روغن تنها ۲ تا ۴ ماه دوام خواهد آورد .

امارات متحده عربی: ذخایر ۶ ماهه و حمل هوایی

امارات که حدود ۸۵ درصد غذای خود را وارد می‌کند، با فعال کردن استراتژی «چندمنبعی» توانسته است تا حدی از بحران عبور کند. برای تمام ۱۸ محصول بحرانی، قراردادهایی با منابع تأمین از مناطق جغرافیایی مختلف منعقد شده است. ذخایر استراتژیک این کشور برای مواد غذایی پایه بین ۴ تا ۶ ماه تأمین شده است .

گروه لولو، بزرگترین زنجیره خرده‌فروشی منطقه، اعلام کرده است که برای محصولات فاسدشدنی (میوه، سبزیجات، گوشت و مرغ) از هواپیماهای باری اختصاصی استفاده می‌کند و در حال حاضر «هزینه اضافی را به مصرف‌کننده منتقل نمی‌کند» . مقامات امارات همچنین محدودیت‌های تردد کامیون‌ها را برای تسهیل توزیع مواد غذایی لغو کرده و خط تلفنی برای گزارش افزایش قیمت‌های غیرمنطقی راه‌اندازی کرده‌اند .

عمان: برنده جغرافیایی بحران غذایی

عمان به دلیل قرار گرفتن در خارج از تنگه هرمز و دسترسی مستقیم به اقیانوس هند از طریق بنادر سلامله، دوکم و صحار، کمترین آسیب را از این بحران متحمل شده است. این کشور به عنوان یک «دروازه جایگزین» برای کل منطقه عمل می‌کند .

بحرین و کویت: قربانیان اصلی

وضعیت در بحرین و کویت بسیار وخیم‌تر است. هر دو کشور با وابستگی شدید به واردات، ظرفیت محدود ذخیره‌سازی و عملاً تعطیلی بنادر اصلی خود مواجه هستند. ذخایر استراتژیک هر دو کشور تنها ۳ تا ۴ ماه برای مواد غذایی پایه دوام می‌آورد و این ذخایر شامل محصولات فاسدشدنی نمی‌شود .

در بحرین، گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که قیمت برخی مواد غذایی به طور قابل توجهی افزایش یافته و قیمت گوشت تقریباً دو برابر شده است . آلارم‌ها زمانی به صدا در می‌آید که تحلیلگران بین‌المللی اعلام می‌کنند بحرین «آسیب‌پذیرترین کشور در میان اعضای شورای همکاری خلیج فارس» است .

در کویت، پس از موج اولیه خریدهای ترسناک در روزهای نخست بحران، دولت قیمت برخی کالاهای اساسی را فریز کرده و واردات گوشت را یارانه‌ای کرده است. با این حال، قیمت گوشت و ماهی بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش یافته و صادرات محصولات غذایی به طور موقت ممنوع شده است .

جدول: جمع‌بندی وضعیت امنیت غذایی کشورهای عربی خلیج فارس

—

بخش چهارم: چشمانداز جهانی و هشدارهای نهادهای بین‌المللی

فائو: کشاورزان جهان میان تهی ماندن و تغییر الگو

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به صراحت هشدار داده است که تأثیر این بحران بر برداشت محصولات کشاورزی، با یک «تأخیر چندماهه» خود را نشان خواهد داد و «اثرات دومینویی بلندمدتی» بر جای خواهد گذاشت .

تحلیلگران فائو سه موج بحران را پیش‌بینی کرده‌اند:
1. موج اول (در حال وقوع): افزایش قیمت کودهای شیمیایی.
2. موج دوم (پاییز ۲۰۲۶): کاهش گسترده عملکرد محصولات کشاورزی اصلی.
3. موج سوم (۲۰۲۷): تورم مواد غذایی در سطح جهانی همراه با تنش‌های سیاسی .

دیوید لابورد، مدیر بخش اقتصاد کشاورزی فائو، هشدار می‌دهد: «ما در یک بحران نهاده‌ها (کودها) هستیم؛ نباید اجازه دهیم این بحران به یک فاجعه تبدیل شود» .

برنامه جهانی غذا: ۴۵ میلیون نفر در آستانه گرسنگی

برنامه جهانی غذا (WFP) تخمین می‌زند که اگر درگیری تا ژوئن ۲۰۲۶ ادامه یابد، حدود ۴۵ میلیون نفر دیگر در جهان در وضعیت «ناامنی حاد غذایی» قرار خواهند گرفت. این رقم به ۳۱۸ میلیون نفری که پیش از این درگیر این بحران بودند، اضافه خواهد شد . نگرانی خاص برای آفریقای زیر صحرا، جنوب آسیا و کشورهایی مانند افغانستان و سودان وجود دارد که از قبل با قحطی دست و پنجه نرم می‌کنند .

تأثیر غیرمستقیم: افزایش قیمت نفت و رقابت سوخت با غذا

یک تهدید پنهان دیگر نیز وجود دارد: افزایش قیمت نفت، تولید سوخت‌های زیستی (بیواتانول و بیودیزل) را سودآورتر می‌کند. فائو هشدار داده است که این موضوع می‌تواند تقاضا برای محصولات کشاورزی مانند ذرت، سویا و روغن پالم را افزایش دهد و رقابت «سوخت در برابر غذا» را تشدید کند .

بازی با زمان

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در حال حاضر در یک مسابقه نفس‌گیر با زمان قرار گرفته‌اند. کشورهایی مانند قطر و عربستان که زیرساخت‌های جایگزین و ذخایر استراتژیک مناسبی دارند، توانسته‌اند تاکنون شوک را مدیریت کنند. اما کشورهای کوچک‌تر مانند بحرین و کویت با واقعیتی تلخ مواجه هستند: ذخایر آنها رو به اتمام است و تا چند ماه دیگر، سفره‌های غذایی شهروندانشان به طور مستقیم با بحران مواجه خواهد شد.

اما مهم‌تر از همه، تأثیرات این بحران به مرزهای خلیج فارس محدود نخواهد ماند. هند، برزیل، بنگلادش و کشورهای آفریقایی که به شدت به کودهای وارداتی از این منطقه وابسته هستند، در ماه‌های آینده کاهش شدید عملکرد محصولات کشاورزی خود را تجربه خواهند کرد . در آن زمان، جهان به طور کامل درک خواهد کرد که بسته شدن تنگه هرمز، نه فقط یک بحران انرژی، بلکه بزرگ‌ترین تهدید برای امنیت غذایی جهانی در تاریخ مدرن بوده است.

در یک عبارت: «اثرات این بحران سه تا شش ماه دیگر در مزارع و شش تا نه ماه دیگر در سوپرمارکت‌های جهان احساس خواهد شد».

ادامه مطلب

بین الملل

گامی بلند در مبارزه با فساد: قرقیزستان تخصیص یارانه بذر را دیجیتالی کرد

قرقیزستان با راه‌اندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکت‌های فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد. این سامانه فرآیندهای ارسال درخواست، جریان اسناد و نظارت بر مصرف بذرها را به صورت الکترونیکی انجام می‌دهد.

منتشر شده

3 ماه پیش

در

۱۴۰۴-۱۱-۲۶

توسط

جواد احمدی

پایگاه خبری داوان نیوز: قرقیزستان با راه‌اندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکت‌های فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد.

به گزارش داوان نیوز، وزارت منابع آب، کشاورزی و صنایع فرآوری قرقیزستان، یک سامانه اطلاعاتی خودکار تحت عنوان «سیستم یکپارچه اعطای یارانه‌های دولتی برای شرکت‌های تولید بذر» (AIS Subsidy) در این کشور عملیاتی شد.

این سامانه که توسط مؤسسه دولتی AgroSmart طراحی و پیاده‌سازی شده است، در زیرمجموعه وزارت تخصص محصولات کشاورزی و باغبانی فعالیت خود را آغاز کرد.

هدف اصلی از راه‌اندازی AIS Subsidy، دیجیتالی کردن فرآیندهای مرتبط با ثبت، بررسی و حسابداری درخواست‌های دریافت یارانه دولتی، همچنین رصد جابجایی محموله‌های بذر و نظارت بر نحوه مصرف هدفمند آنها اعلام شده است.

به گفته مسئولان وزارتخانه، به‌کارگیری این سامانه ضمن افزایش شفافیت رویه‌ها و کاهش چشمگیر خطرات فساد، امکان تهیه گزارش‌های تحلیلی لحظه‌ای را نیز فراهم می‌کند.

از جمله قابلیت‌های کلیدی این سیستم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– ثبت‌نام برخط و احراز هویت کاربران با سطوح دسترسی تعریف‌شده؛
– ارسال و مدیریت درخواست‌های الکترونیکی همراه با تأیید خودکار اطلاعات واردشده؛
– ایجاد گردش کار اسناد به صورت الکترونیکی با بهره‌گیری از امضای دیجیتال؛
– امکان برگزاری جلسات مجازی کمیسیون‌ها با قابلیت تنظیم و امضای صورتجلسات الکترونیکی؛
– نظارت بر فرآیند حمل‌ونقل و توزیع بین‌منطقه‌ای بذرها؛
– مستندسازی مصرف هدفمند بذرها با استفاده از ثبت موقعیت مکانی (GPS) و پیوست تصاویر؛
– برخورداری از آرشیو الکترونیکی متمرکز و قابلیت تولید گزارش‌های تحلیلی سفارشی.

وزارت کشاورزی قرقیزستان تأکید کرده است که هدف از استقرار این سامانه، بهینه‌سازی فرآیند توزیع یارانه‌های دولتی و ارتقای سطح کنترل بر نحوه مصرف نهاده‌های بذری در سراسر کشور است.

ادامه مطلب

بین الملل

قطر و عمان همکاری سه‌ساله کشاورزی، دامی و شیلاتی را کلید زدند

به منظور فعال‌سازی تفاهم‌نامه همکاری‌های کشاورزی سال ۲۰۱۸ مسقط، مقامات ارشد قطر و عمان برنامه عملیاتی سه‌ساله ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را در حوزه گیاهی، دامی و شیلاتی در نمایشگاه AgriteQ 2026 به امضا رساندند.

منتشر شده

3 ماه پیش

در

۱۴۰۴-۱۱-۲۵

توسط

محسن شکربیگی

پایگاه خبری داوان نیوز: در حاشیه نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی قطر (AgriteQ 2026)، دولت قطر و سلطنت عمان برنامه اجرایی تفاهم‌نامه همکاری در حوزه‌های کشاورزی، دامداری و شیلات برای بازه زمانی ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را به امضا رساندند.

به گزارش داوان نیوز، این سند همکاری توسط علی بن محمد العلی، معاون وزیر شهرداری قطر، و عمار بن عبدالله البوسعیدی، سفیر سلطنت عمان در دوحه، که به نمایندگی از کشور خود در این مراسم حضور یافت، امضا شد.

این برنامه اجرایی در چارچوب تلاش‌های مستمر دو کشور برای تقویت همکاری‌های دوجانبه و تعمیق مشارکت استراتژیک میان دوحه و مسقط تدوین شده است. هدف اصلی آن فعال‌سازی مفاد تفاهم‌نامه امضا شده میان دو طرف در مسقط (ژانویه ۲۰۱۸) از طریق ایجاد چارچوبی عملیاتی برای پیشبرد همکاری‌ها در بخش‌های کشاورزی، دامداری و شیلات است. تحقق این مهم از طریق اجرای برنامه‌ها و ابتکارات مشترک، برگزاری بازدیدهای متقابل و تبادل تجربیات و تخصص‌های فنی دنبال خواهد شد.

مقامات دو کشور تأکید کردند که این برنامه اجرایی گامی اساسی در جهت تقویت یکپارچگی کشاورزی و غذایی، افزایش هماهنگی‌های دوجانبه و گسترش همکاری‌های فنی محسوب می‌شود. به باور طرفین، این توافق‌نامه از تلاش‌ها برای دستیابی به پایداری بیشتر و ارتقای امنیت غذایی حمایت کرده، بهره‌وری و نوآوری را افزایش می‌دهد و در نهایت به پیشبرد اهداف مشترک اقتصادی و توسعه‌ای دو کشور کمک شایانی خواهد کرد.

AgriteQ 2026؛ بستر یک دهه نوآوری کشاورزی در قطر

گفتنی است نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی قطر (AgriteQ) برای بیش از یک دهه به عنوان بستر پیشرو این کشور در زمینه معرفی فناوری‌های پیشرفته کشاورزی، پرورش نوآوری و ترویج شیوه‌های پایدار زیر نظر وزارت شهرداری قطر فعالیت داشته است.

سیزدهمین دوره این رویداد معتبر، یعنی AgriteQ 2026، میزبان راه‌حل‌های نوین در حوزه‌های تولیدات گیاهی، دامداری، شیلات، فرآوری مواد غذایی و محوطه‌سازی پایدار خواهد بود. این نمایشگاه که با برگزاری کارگاه‌های تخصصی و نمایش‌های زنده همراه است، همچنان به تقویت مشارکت‌های جهانی، حمایت از امنیت غذایی و پیشبرد رشد پایدار در بخش کشاورزی قطر ادامه می‌دهد.

ادامه مطلب