با ما همراه باشید

گفتگو

کاهش ضایعات محصولات کشاورزی؛ حفظ نهاده‌های تولید و زمین 

منتشر شده

در

پَِایگاه خبری DA1news: علی‌اکبر باغستانی معتقد است هدررفت مواد غذایی از مرحله تولید تا خرده‌فروشی و سفره مردم علاوه بر دلایل مدیریتی و فناوری به عواملی همچون تغییر فصل، بی‌ثباتی قیمت مواد غذایی و نگرانی از کمبود و رویدادهایی مانند مناسبت‌های ملی، مذهبی که موجب خرید بیش از نیاز خانواده‌ها و فشار تقاضا می‌شود، مربوط است.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی به نقل پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی، باغستانی مدیر گروه پژوهشی برنامه‌ریزی، راهبردی کشاورزی می‌گوید: کاهش تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی، فرصتی برای کشورها فراهم می‌کند تا نهاده‌های تولید و زمین را حفظ و به پایداری تولید غذا در سطح جهان کمک کنند.

متن کامل گفت و گو فرحناز هاشمی، خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی را با علی‌اکبر باغستانی می خوانید:

– اجازه دهید نخستین پرسش را درباره آمار هدررفت محصولات کشاورزی و مواد غذایی مطرح کنم. در ایران هدررفت مواد غذایی چقدر است و آیا تلفات رو به افزایش است یا کاهش؟

یکی از بزرگترین چالش‌ها در سطح جهان در مورد تلفات و ضایعات غذا مبحث آمار و اطلاعات است. آمارهایی هم که ارایه می‌شود برآوردی است و مطالعات علمی در جهان هنوز نتوانسته به آمار دقیقی در این زمینه برسد. با این حال آمارهای جهانی حاکی از آن است که ۱۷ تا ۲۵ درصد غذای جهان معادل حدود ۹۰۰ میلیون تن، هدر می‌رود. در کشورهایی با سطح درآمد بالاتر تا ۶۰ درصد این مقدار در مرحله خانوار به ضایعات تبدیل می‌شود. در ایران نیز به دلیل تفاوت زمانی و مکانی که سیستم توزیع و بازاررسانی مواد غذایی دارد و شرایط متفاوت در رویدادهای ملی و مذهبی نمی‌توان آمار دقیقی از تلفات و ضایعات مواد غذایی ارایه داد. البته انتظار می‌رود با توجه به افزایش قیمت غذا و نرخ تورم غذا و آشامیدنی، ضایعات مواد غذایی کاهش یافته باشد.

– اگر بخواهیم به همین برآوردها تکیه کنیم، سرانه ضایعات مواد غذایی در جهان و ایران چقدر است؟

در ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ سرانه ضایعات مواد غذایی ۵۹ کیلوگرم به ازای هر نفر و در سایر کشورهای توسعه یافته سرانه ضایعات ۶۰ تا ۷۰ کیلوگرم برای هر نفر برآورد شده است. در همین سال سرانه ضایعات مواد غذایی کشورهایی با درآمد بالا مانند انگلستان، فرانسه، دانمارک و نروژ بیش از ۷۵ کیلوگرم برآورد شده است. اما آمارها نشان می دهد که تلفات محصولات کشاورزی در کشورهای توسعه یافته در مرحله تولید، فرآوری، توزیع و حمل و نقل تا خرده فروشی کمتر از میزان ضایعات مواد غذایی در مرحله مصرف است. سرانه ضایعات مواد غذایی در سال ۲۰۲۱ در کشورهای اسلامی بین ۸۰ تا ۱۰۰ کیلوگرم برای هر نفر در سال برآورد شده است. نکته ای مهمی که می‌خواهم به آن اشاره کنم این است که میان تلفات و ضایعات مواد غذایی باید تمایز قایل شویم، زیرا ممکن است منجر به جهت‌گیری و تصمیم گیری نادرست از سوی برنامه‌ریزان و مسوولان شود. تلفات شامل هدررفت محصولات کشاورزی از لحظه تولید، برداشت، حمل و نقل، فرآوری، بسته‌بندی و توزیع می‌شود و ضایعات شامل مواد غذایی است که از مرحله خرده‌فروشی تا سفره مردم از چرخه مصرف خارج شده و هدر می‌رود. این تعریف کمک می‌کند که بدانیم تلفات و ضایعات هر یک، بیشتر تحت تاثیر چه عواملی است.

– از بُعد اقتصادی کدام مخرب‌تر است؟

هر دو مخربند. وقتی محصولات کشاورزی و مواد غذایی تلف و ضایع می‌شوند در واقع منابع و نهاده‌هایی که صرف تولید محصول و خرید مواد غذایی شده، هدر می‌رود، ضمن آن که بخشی از درآمد تولید کنندگان هم از دست می‌رود و هزینه‌هایی نیز به خانواده‌ها تحمیل می‌شود. از طرفی انباشت زباله‌های ناشی از ضایعات غذا، آلودگی خاک و آب را به همراه دارد و به تنوع زیستی آسیب می‌زند و موجب انتشار گازهای گلخانه‌ای نیز می‌شود.

– به نظر می‌رسد افزایش جمعیت و محدودیت منابع تولید، نگرانی‌هایی را برای تامین امنیت غذایی و رفع گرسنگی بخشی از مردم جهان بوجود آورده و موجب شده کاهش تلفات و ضایعات مواد غذایی به عنوان یک راه‌حل جدی مطرح شود.

یکی از چالش‌های جهان به صفر رساندن گرسنگی است. برآوردهای سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد(FAO) نشان می‌دهد تا سال ۲۰۳۰ همچنان ۵۷۵ میلیون نفر در جهان در فقر شدید زندگی خواهند کرد و به رغم تمام تلاش‌هایی که طی یک دهه گذشته انجام شده، تقریبا نرخ گرسنگی ثابت مانده است. برای به صفر رساندن گرسنگی در جهان ناچاریم در مقیاس جهانی، تولید غذا را افزایش دهیم و برای آن نیاز است نهاده‌های بیشتری مصرف شود و زمین‌های بیشتری زیر کشت برود و یا با افزایش ضریب نفوذ و فناوری و بکارگیری روش‌های نوین، میزان تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی کاهش یابد. البته کاهش تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی تنها به معنای غذا دادن به مردم گرسنه جهان نیست بلکه کاهش تلفات و ضایعات، فرصتی برای کشورها فراهم می‌کند تا نهاده‌های تولید و زمین را حفظ و به پایداری تولید غذا در سطح جهان کمک کنند.

– با این توضیح، موضوع صرفه‌جویی در مصرف نهاده‌ها هم مد نظر است؟

همین‌طوره، با کاهش تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی علاوه بر کاهش گرسنگان و امکان تغذیه کافی، هم در مصرف آب و خاک و نهاده‌هایی مانند کود شیمیایی صرفه‌جویی خواهیم کرد و فشار کمتری به منابع پایه تولید و تنوع زیستی می‌آید و هم پسماندها و زباله‌های کمتری ایجاد می‌کنیم. یکی از مهمترین عوامل تولید و انتشار گازهای گلخانه‌ای که منجر به گرم شدن کره زمین و تغییر اقلیم می‌شود، وجود پسماندها و زباله‌های غذایی است. امروزه تبعات ناشی از تغییر اقلیم، جهان را درگیر خود کرده است، از این بُعد، اهمیت کاهش ضایعات مواد غذایی بیشتر می‌شود.

– میزان تولید گازهای گلخانه‌ای از پسماند و زباله‌های مواد غذایی چقدر برآورد می‌شود؟

برآوردهای وزارت کشاورزی ایالات متحده نشان می‌دهد نزدیک به ۱۷۰ میلیون تن معادل گاز دی اکسید کربن و گازهای گلخانه‌ای از بقایا و ضایعات مواد غذایی تنها در این کشور تولید می‌شود. در جهان نیز به طور متوسط هر کیلوگرم ضایعات مواد غذایی معادل ۲.۵ کیلوگرم گاز دی اکسید کربن در جو آزاد می‌کند. انتشار گازهای گلخانه‌ای از زباله‌ها به طور عمده مربوط به مواد غذایی هستند که تخمیر می‌شوند.

– دلایل عمده تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی و غذایی در کشور چیست؟

عمده‌ترین دلایل تلفات محصولات کشاورزی به ضعف عملیات و اقداماتی که هنگام کاشت، داشت، برداشت و پس از برداشت انجام می‌شود، برمی‌گردد. استفاده از روش‌ها و تکنولوژی نامناسب برداشت و فرآوری و آسیب‌هایی که در این مرحله به محصول و میوه‌ها وارد می‌شود، نبود تجهیزات کافی مانند سردخانه‌ها، انبارهای استاندارد و وسایل حمل و نقل استاندارد همگی موجب می‌شود بخشی از محصول در مسیر از دست برود. البته بروز تلفات تنها مربوط به دلایل مدیریتی و نبود فناوری‌های روز نیست. گاهی تغییرات فصلی، افزایش قیمت و کاهش قدرت خرید مصرف کننده موجب می‌شود محصول، داخل فروشگاه‌ها بماند و ضایع شود. در ایام تعطیلات و رویدادهایی مانند مناسبت‌های ملی و مذهبی و افزایش مصرف محصولات غذایی در این دوران، نگران‌هایی را بابت کمبود مواد غذایی به وجود می‌آورد و از این رو مردم بیش از نیاز خود، خرید می‌کنند و بخشی از محصولات غذایی بر اثر عدم مصرف به موقع از بین می‌رود. ارزان بودن قیمت محصولات می‌تواند از دیگر عوامل ضایعات مواد غذایی باشد. از سوی دیگر پرداخت یارانه زیاد به برخی محصولات، این سیگنال نادرست را به مصرف کننده می‌دهد که در کشور فراوانی تولید است. وقتی محصولات غذایی ارزان باشد و مصرف کننده متوجه ارزش آن نشود، فکر می‌کند در صورت ضایع شدن آن می‌تواند سریع محصول تازه‌ای را جایگزین کند و بنابراین از محصولات به خوبی نگهداری نمی‌کنند.

– عدم شکل‌گیری زنجیره ارزش چه نقشی در تلفات محصولات کشاورزی دارد؟

یکی از دلایل شکل‌گیری تلفات محصولات کشاورزی، ناکارآمد بودن یا نارسا بودن زنجیره ارزش است. برای مثال اگر کانون تولید یک محصول در یک منطقه و صنایع تبدیلی و تکمیلی و واحدهای بسته‌بندی آن در منطقه دیگری باشد، وجود همین فاصله و جابجایی محصول میان دو منطقه می‌تواند منجر به تلفات محصولات شود. ضعف در وجود ناوگان سرد حمل و نقل محصولات خام گیاهی یکی دیگر از مثال‌هایی است که تلفات بیشتری را سبب می‌شود. توجه به حلقه‌های زنجیره ارزش و پیوندهای پسین و پیشین بر میزان موفقیت زنجیره ارزش تاثیر زیادی دارد.

– مهمترین اقدامات برای کاهش تلفات که به گفته شما شامل مرحله تولید تا خرده‌فروشی می‌شود کدامند؟

افزایش ضریب نفوذ دانش و فناوری در زنجیره تولید تا تامین محصولات کشاورزی و غذایی در این زمینه کمک کننده است. اگر آگاهی کشاورزان درباره مدیریت و روش‌های مناسب برداشت و نگهداری اولیه محصولات را ارتقا دهیم و اگر ضریب مکانیزاسیون و فناوری‌های نوین و هوشمند را در مرحله برداشت، انتقال و جابجایی محصول افزایش یابد، این موارد می‌تواند به کاهش تلفات کمک کند. علاوه بر این، استفاده از ناوگان حمل و نقل تخصصی محصولات کشاورزی و ایجاد زنجیره سرد در آن برای انتقال و نگهداری محصولات و استفاده از سردخانه‌های مجهز، انبارداری هوشمند و انبارهای سرد و استاندارد برای محصولات زراعی، باغی، دام، طیور و آبزیان کاهش تلفات را به دنبال خواهد داشت. اما در مقیاس کلان‌تر باید برای مکان‌یابی و مدرن‌سازی صنایع تبدیلی و غذایی در کشور برنامه‌ریزی کرد.

– برای کاهش ضایعات چه پیشنهادهایی ارایه می‌دهید؟

در این مرحله ما احتیاج داریم بر عادت و ترجیحات مصرف کننده اثر بگذاریم و آگاهی آنان را افزایش دهیم تا از روش‌های مناسب نگهداری، استفاده کنند و متناسب با نیاز خانواده خود، محصولات کشاورزی و غذایی خریداری کنند، ضمن آن که متوجه باشند کاهش ضایعات به نوعی سبب پس‌انداز برای آن‌ها است.

– به نظر می‌رسد در این مرحله فقط افزایش آگاهی مصرف کننده کارساز نیست بلکه ثبات قیمت محصولات هم در ترجیح خرید مصرف کننده اهمیت دارد؟

ثبات قیمت‌ها به معنی حداقل‌سازی نوسان قیمت در کوتاه‌ مدت و جلوگیری از جهش‌های قیمتی، به میزان زیادی بر انتظارات مصرف کننده تاثیر دارد، از این رو علاوه بر دسترسی آسان مردم به غذا باید به ثبات قیمت محصولات غذایی کمک کرد تا مصرف کننده مازاد بر نیاز خود را خرید و ذخیره‌سازی نکند.

فرحناز هاشمی- پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی

پرونده ویژه

خط اعتباری مکانیزاسیون کشاورزی با همکاری بانک کشاورزی افزایش یافت

معاون وزیر جهاد کشاورزی با اعلام تزریق اعتبارات جدید به خط مکانیزاسیون کشاورزی در نمایشگاه همدان، بر نقش کلیدی این حمایت مالی در عبور از بحران‌های تولید نظیر خشکسالی و تحریم تأکید کرد و گفت: افزایش ظرفیت تسهیلات بانک کشاورزی، زمینه‌ساز نوسازی ناوگان ادوات و ارتقای امنیت غذایی پایدار در کنار رکوردشکنی تولید گندم در سال جاری خواهد بود.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: معاون وزیر جهاد کشاورزی با اعلام تزریق اعتبارات جدید به خط مکانیزاسیون کشاورزی، بر نقش کلیدی این حمایت مالی در عبور از بحران‌های تولید نظیر خشکسالی و تحریم تأکید کرد و گفت: افزایش ظرفیت تسهیلات بانک کشاورزی، زمینه‌ساز نوسازی ناوگان ادوات و ارتقای امنیت غذایی پایدار در کنار رکوردشکنی تولید گندم در سال جاری خواهد بود.

به گزارش خبرنگار داوان‌نیوز: مجید آنجفی، معاون امور زراعت وزارت جهاد کشاورزی، در حاشیه بیست‌وسومین نمایشگاه تخصصی ماشین‌آلات، نهاده‌ها و تجهیزات گلخانه‌ای استان همدان، با اشاره به دستاوردهای چشم‌انداز بخش کشاورزی، از ثبت رکورد بی‌سابقه تولید گندم در سال زراعی جاری خبر داد و بر تسریع در پرداخت مطالبات گندمکاران تأکید کرد.

معاون امور زراعت در گفت‌وگو با خبرنگار ما، با اعلام حمایت‌های مالی دولت از به‌روزرسانی ناوگان کشاورزی، اظهار داشت: وزارت جهاد کشاورزی با فعال‌سازی خط اعتباری مکانیزاسیون و همکاری تنگاتنگ با بانک‌های عامل، به‌ویژه بانک کشاورزی، تسهیلات قابل‌توجهی برای تأمین ادوات و ماشین‌آلات مدرن در اختیار کشاورزان قرار داده است. برنامه ریزی ما بر افزایش این اعتبارات متمرکز است تا گامی مؤثر در جهت افزایش ضریب مکانیزاسیون و کاهش هزینه‌های تولید در اراضی کشاورزی کشور برداریم.

سال زراعی طلایی؛ رکوردشکنی گندم در شرایط سخت

وی با تشریح عملکرد استثنایی تولیدکنندگان داخلی، خاطرنشان کرد: امسال علیرغم چالش‌های جدی نظیر کم‌آبی، خشکسالی‌های پی‌درپی، تحریم‌های ظالمانه و ناترازی‌های اقتصادی، خوشبختانه شاهد افزایش تولید در تمامی محصولات زراعی هستیم. بدون تردید، سال زراعی جاری به عنوان سال طلایی تولید گندم در کشور ثبت خواهد شد. این موفقیت بزرگ، مرهون ایثارگری‌های کشاورزان و تلاش شبانه‌روزی کارشناسان پهنه در مزارع است.

جزئیات پرداخت مطالبات و قیمت تضمینی گندم

آنجفی در خصوص آخرین وضعیت تسویه حساب با گندمکاران، تصریح کرد: تا به امروز، مبلغ ۹۳ هزار میلیارد تومان از بهای گندم خریداری شده به حساب کشاورزان واریز شده است و با پیگیری‌های انجام شده، در روزهای آینده شاهد واریز ۵۰ هزار میلیارد تومان دیگر خواهیم بود. قیمت خرید تضمینی گندم بر اساس کیفیت دانه‌ها از ۴۷,۵۰۰ تا ۴۹,۵۰۰ تومان تعیین شده که میانگین آن ۴۸,۵۰۰ تومان می‌باشد.

وی با اشاره به حجم خرید تضمینی افزود: میزان گندم تحویلی به مراکز خرید تاکنون به ۶.۵ میلیون تن رسیده و روند تحویل همچنان ادامه دارد. اولویت اصلی ما، پرداخت به‌موقع و بدون معطلی مطالبات است تا کشاورزان با آرامش خاطر، به چرخه تولید پایدار ادامه دهند.

هشدار جدی نسبت به قاچاق گندم و ضرورت نظارت هوشمند

معاون وزیر جهاد کشاورزی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به فاصله قیمتی قابل توجه گندم در ایران نسبت به کشورهای همسایه، هشدار داد: متأسفانه علیرغم نظارت‌های گسترده در مبادی خروجی، پدیده قاچاق گندم همچنان به عنوان یک تهدید جدی وجود دارد. برای مهار این معضل، راهکار اصلی تسریع در پرداخت مطالبات و تعدیل نرخ خرید تضمینی متناسب با نرخ تورم است تا انگیزه کشاورزان برای فروش محصول در بازارهای خارجی از بین برود.

ادامه مطلب

پرونده ویژه

هندوانه؛ محصولی که نباید قربانی آمارهای غلط شود

گفت‌وگوی پیش‌رو با دکتر علیرضا کیانی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی گلستان، به بررسی مستند سه ابهام اساسی درباره هندوانه می‌پردازد: مصرف واقعی آب (۱۴۰ لیتر در کشور و ۸۷ لیتر در استان)، ارزآوری ۸۸ میلیون دلاری در برابر ۸.۳ میلیون دلار ارزش آب خام، و تولید ۱۹ درصد کالری بیشتر از گندم در هر هکتار؛ در حالی که سهم این محصول از کل آب کشاورزی کمتر از ۱ درصد است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: علیرضا کیانی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، با استناد به آمارنامه رسمی وزارت جهاد کشاورزی و مطالعات میدانی معتبر، سه ادعای رایج درباره «آب‌بری شدید»، «ارزآوری پایین» و «بی‌ارزشی غذایی» هندوانه را به چالش کشیده و با ارائه اعداد و ارقام دقیق، نشان می‌دهد که سهم این محصول از مصرف آب کشاورزی کمتر از یک درصد است و حذف آن راهگشای بحران کم‌آبی نخواهد بود.

به گزارش داوان‌نیوز، دکتر علیرضا کیانی، در گفت‌وگو با ما، ضمن رد عدد غیرعلمی ۵۰۰ لیتر آب برای هر کیلو هندوانه، اعلام کرد که این رقم در کشور ۱۴۰ لیتر و در گلستان ۸۷ لیتر است. وی با اشاره به صادرات ۴۰۲ هزار تنی هندوانه در سال ۱۴۰۰، ارزآوری ۸۸ میلیون دلاری آن را ۱۰ برابر بیشتر از ارزش فروش آب خام دانست و با مقایسه کالری تولیدی در واحد سطح، نشان داد هندوانه ۱۹ درصد بیش از گندم کالری در هکتار تولید می‌کند. این گفت‌وگو، نگاهی مستند به یکی از چالش‌برانگیزترین محصولات کشاورزی کشور است. در ادامه مشروح این گفت و گو را می‌خوانید:

 

سالیان اخیربحث‌های زیادی درباره آب‌بر بودن هندوانه مطرح شده و حتی برخی می‌گویند به جای کشت این محصول، بهتر است آب خام را صادر کنیم. نظر شما در این باره چیست؟

کیانی: سلام و درود. بله، متاسفانه این روزها ابهامات زیادی پیرامون این محصول مطرح می‌شود که گاهی از سوی کارشناسان و حتی مدیران بیان می‌شود، اما جای بررسی علمی و دقیق دارد. ما این ابهامات را به دو دسته کلی تقسیم کرده‌ایم: اول، ابهام هدررفت آب و سرمایه و دوم، ابهام ارزش غذایی پایین.

اجازه دهید از همان عدد معروف شروع کنیم؛ می‌گویند برای تولید هر کیلو هندوانه حدود ۵۰۰ لیتر آب مصرف می‌شود. این عدد چقدر واقعیت دارد؟

کیانی: این عدد کاملاً اشتباه است و مستندات علمی آن را رد می‌کند. بیایید آمار دقیق را بررسی کنیم:

– در مقیاس ملی: بر اساس آمارنامه وزارت جهاد کشاورزی در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱، ما حدود ۷۹ هزار هکتار کشت آبی هندوانه با تولید ۲.۷ میلیون تن داریم که میانگین عملکرد را به ۳۴ تن در هکتار می‌رساند. از سوی دیگر، مطالعات میدانی دکتر عباسی و همکاران در سال ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که هندوانه به طور میانگین ۴۸۰۰ مترمکعب در هکتار آب مصرف کرده است. اگر این دو عدد را تقسیم کنیم، به ازای هر کیلو هندوانه، حدود ۱۴۰ لیتر آب مصرف می‌شود، نه ۵۰۰ لیتر! جالب اینجاست که در آن مطالعه، هندوانه جزو سه گیاه آخر از نظر مصرف آب است؛ مثلاً پنبه بیش از ۸۰۰۰، گوجه‌فرنگی ۷۸۰۰ و خیار ۵۲۰۰ مترمکعب در هکتار آب مصرف می‌کنند.

– در مقیاس استان گلستان: اینجا عدد حتی شگفت‌انگیزتر می‌شود. بر اساس الگوی کشت سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳، در استان ما ۲۱۵۹ هکتار هندوانه کشت شده که عملکردی حدود ۵۵.۲ تن در هکتار داشته است. یعنی به ازای هر کیلو هندوانه در استان گلستان، فقط ۸۷ لیتر آب مصرف می‌شود.

یعنی اگر عدد ۵۰۰ لیتر را بپذیریم، چه اتفاقی می‌افتد؟

کیانی: اگر ۵۰۰ لیتر را بپذیریم، یعنی در استان گلستان در هر هکتار ۲۷۶۰۰ مترمکعب آب مصرف می‌شود که معادل بیش از ۲۰ بار آبیاری با روش مرسوم است. به نظر شما کسی می‌پذیرد که مزرعه‌دار گلستانی ۲۰ بار هندوانه را آبیاری کند؟ این عدد کاملاً دور از واقعیت است.

بحث دوم، موضوع ارزآوری است. می‌گویند هندوانه در بازار جهانی ارزان فروخته می‌شود و اگر آب خام بفروشیم، سود بیشتری می‌کنیم.

کیانی: این هم یک باور غلط دیگر است. اجازه دهید با همین عدد ۵۰۰ لیتر که کارشناسان می‌گویند، محاسبه کنیم تا اغراق‌آمیزترین حالت را بررسی کنیم.

بر اساس گزارش گمرک در فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۰، حدود ۴۰۲ هزار تن هندوانه به کشورهای حاشیه خلیج فارس صادر شد. با دلار ۲۴ هزار تومانی و قیمت حدود ۵۲۰۰ تومان در هر کیلو، ۸۸ میلیون دلار ارز وارد کشور شد.

حالا اگر همین ۴۰۲ هزار تن را با فرض ۵۰۰ لیتر آب برای هر کیلو در نظر بگیریم، یعنی ۲۰۱ میلیون مترمکعب آب مصرف شده است. اگر قیمت آب را حتی ۱۰۰۰ تومان در نظر بگیریم (در حالی که قیمت مصوب برای کشاورزان حدود ۴۰ تومان است)، ارزش این آب می‌شود ۲۰۱ میلیارد تومان که با دلار ۲۴ هزار تومانی برابر است با ۸.۳ میلیون دلار!

مقایسه کنید: ۸۸ میلیون دلار ارزآوری از فروش هندوانه در مقابل ۸.۳ میلیون دلار فروش آب خام. یعنی ۱۰۰۰ درصد درآمد فروش هندوانه بیشتر است! پس این ادعا که فروش آب سودآورتر است، کاملاً بی‌اساس است. البته باید توجه داشت که هندوانه محصول راهبردی نیست، اما این استدلال غلط را باید تصحیح کنیم.

برخی می‌گویند ارزش غذایی هندوانه پایین است و به ازای هر کیلو فقط ۳۰۰ کالری دارد، در حالی که گندم ۳۴۰۰ کالری دارد.

کیانی: اینجا هم باید به سراغ عملکرد در واحد سطح برویم، نه وزن محصول. بله، هر کیلو هندوانه ۳۰۰ کالری دارد، اما در استان گلستان، در هر هکتار ۵۵ تن هندوانه تولید می‌شود در مقابل ۴.۱ تن گندم.

حالا محاسبه کنید:
– هر هکتار هندوانه: ۵۵۰۰۰ کیلوگرم × ۳۰۰ کالری = ۱۶.۵ میلیون کالری
– هر هکتار گندم: ۴۱۰۰ کیلوگرم × ۳۴۰۰ کالری = ۱۳.۹ میلیون کالری

یعنی در هر هکتار، کشت هندوانه حدود ۱۹ درصد بیشتر از گندم کالری تولید می‌کند! پس نمی‌توان گفت ارزش غذایی آن پایین است.

جمع‌بندی نهایی شما چیست؟ آیا باید کشت هندوانه را حذف کنیم؟

دکتر کیانی: با قاطعیت می‌گویم خیر. کشت هندوانه در کشور حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب آب مصرف می‌کند که این عدد کمتر از ۱ درصد کل آب مصرفی بخش کشاورزی است. کاهش سطح کشت این محصول، به هیچ وجه مشکل کم‌آبی کشور را حل نمی‌کند.

هدف من از این گفت‌وگو، جایگزین کردن هندوانه با محصولات راهبردی مانند پنبه یا سویا نیست؛ بلکه می‌خواهم بگویم با آدرس غلط و اعداد و ارقام نادرست، نباید یک محصول را تخریب کرد. مشکل کم‌آبی را باید در جای دیگر و با اصلاح الگوی کشت محصولات پرمصرف‌تر و بهبود روش‌های آبیاری جست‌وجو کرد، نه با حذف محصولی که سهم ناچیزی در مصرف آب دارد و ارزش اقتصادی و غذایی قابل قبولی برای کشور به ارمغان می‌آورد.

ادامه مطلب

پرونده ویژه

علی میرزائی: سلامت سفره با شفافیت زنجیره تولید تضمین می‌شود

«محصولی که شناسنامه ندارد، سلامت سفره را تهدید میکند»؛ این هشدار را مدیرکل دفتر شبکه دانش و رسانه‌های ترویجی سازمان تات در تشریح طرح جدید شناسه‌دار کردن محصولات کشاورزی مطرح کرد و گفت که بر اساس قانون برنامه هفتم، دیگر این طرح یک انتخاب نیست، بلکه تکلیفی قانونی است که ردیابی دقیق محصول از مزرعه تا سفره را ممکن میسازد و زحمت کشاورزان متعهد را از محصولات بی‌کیفیت جدا میکند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: تحولی بزرگ در نظام تولید و توزیع محصولات کشاورزی کشور در حال وقوع است. طرح ملی شناسه‌دار کردن محصولات کشاورزی که بر اساس بند «خ» ماده ۷۱ قانون برنامه هفتم پیشرفت به یک الزام قانونی تبدیل شده، با هدف شفافسازی زنجیره تولید، از مزرعه تا سفره، و ارتقای سلامت عمومی در حال اجرا میشود.

به گزارش خبرنگار ما، دکتر عرفان علی‌میرزائی، مدیرکل دفتر شبکه دانش و رسانه‌های ترویجی معاونت آموزش و ترویج کشاورزی سازمان تات، در گفت وگویی با تشریح ابعاد این طرح، تأکید کرد که دیگر شناسنامه‌دار کردن محصولات یک انتخاب نیست، بلکه تکلیفی قانونی است که امنیت غذایی و سلامت جامعه را تضمین میکند. این طرح که با مشارکت دستگاه های متولی از جمله وزارت جهاد کشاورزی، سازمان نظام مهندسی و اتاق اصناف کشاورزی دنبال میشود، نویدبخش تحولی اساسی در نحوه تولید، عرضه و صادرات محصولات کشاورزی است .

هدف اصلی از اجرای طرح ملی شناسه‌دار کردن محصولات کشاورزی چیست و چرا تا این اندازه حیاتی تلقی می‌شود؟

هدف اصلی، همانطور که در قانون نیز به آن اشاره شده، شفافسازی و ردیابی محصول از مزرعه تا سفره است. این طرح به ما این امکان را می‌دهد که بدانیم هر محصول دقیقاً از کدام مزرعه، با چه شرایطی و با استفاده از چه نهاده هایی تولید شده است. این موضوع مستقیماً با سلامت عمومی مردم در ارتباط است. متأسفانه باید بگویم محصولی که شناسنامه ندارد، میتواند سلامت سفره خانواده ها را تهدید کند. با اجرای این قانون، نظارت بر فرآیند تولید، از مرحله کاشت تا برداشت و عرضه، به شکل دقیقی انجام خواهد شد و دیگر شاهد مخلوط شدن محصولات باکیفیت و سالم با محصولات بی کیفیت و خطرناک نخواهیم بود .

مزایای این طرح برای کشاورزان و تولیدکنندگان چیست؟ آیا این طرح فقط جنبه نظارتی ندارد؟

قطعاً جنبه های تشویقی و حمایتی بسیار مهمی برای کشاورزان دارد که منجر به تحولی بزرگ در معیشت و جایگاه آنها خواهد شد. مهمترین مزایا را میتوان در چند محور خلاصه کرد:

۱. برندسازی و احراز هویت برای کشاورز: با شناسنامه‌دار شدن محصول، زحمت کشاورزان متعهد و حرفه ای ما دیگر با محصولات بی کیفیت مخلوط نمی شود و آنها میتوانند با تکیه بر برند خود، محصولاتشان را با قیمت مناسب تری به فروش برسانند.
۲. ارتقای سلامت محصولات: با نظارت بر استفاده از نهاده های استاندارد، کودها و سموم مجاز و رعایت دقیق دوره کارنس، سلامت محصولات برای مصرفکننده تضمین می شود .
۳. جهش در صادرات: این موضوع شاید یکی از مهمترین دستاوردها باشد. محصولاتی که دارای شناسنامه معتبر بوده و زنجیره تولید شفافی دارند، به مراتب راحتتر و با قیمت بالاتری به بازارهای جهانی راه پیدا میکنند و اعتماد کشورهای واردکننده را جلب خواهند نمود.
۴. مدیریت کارآمد منابع: این طرح به ما کمک میکند تا الگوی مصرف سموم، کود و آب را در مزارع مختلف رصد کرده و برای بهینه‌سازی مصرف منابع برنامه ریزی دقیق‌تری داشته باشیم .

با توجه به اینکه این طرح به قانون تبدیل شده، چه اقداماتی برای آگاهی‌بخشی به کشاورزان و بهره‌برداران عزیز انجام شده است؟

دفتر شبکه دانش و رسانه‌های ترویجی به عنوان متولی تولید محتوای آموزشی و ترویجی، رسالت سنگینی در این زمینه بر عهده دارد. ما با تولید محتوای بصری، موشن گرافی، نشریات تخصصی و برنامه های رادیویی و تلویزیونی، جزئیات این طرح، نحوه اجرا و مزایای آن را برای بهره برداران بخش کشاورزی تشریح کرده ایم. به عنوان مثال، در برنامه های رادیویی مانند مجله کشاورزی با حضور کارشناسان برجسته، به بررسی دستورالعمل های اجرایی شناسنامه‌دار کردن محصولات پرداخته ایم . همچنین، کلیپ ها و محتوای آموزشی متعددی تولید شده تا کشاورزان عزیز به راحتی با این فرآیند آشنا شوند و از فرصتهای ایجاد شده در این طرح بهره مند گردند. هدف ما این است که با آگاه سازی جامعه مخاطب، این الزام قانونی را به یک فرصت طلایی برای توسعه پایدار کشاورزی کشور تبدیل کنیم .

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار