با ما همراه باشید

بین الملل

ارتقای بهره وری انرژی در کشاورزی با نوآوری های بخش خصوصی

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: شرکت‌های کوچک و متوسط نقش مهمی در اجرای ایده‌ها و فناوری‌های نوآورانه دارند. آنها توسط طرح “چالش بزرگ آب برای انرژی و غذا” کمک می شوند.

به گزارش اخبار کشاورزی DA1news، تولید مواد غذایی امروزی 30 درصد از منابع انرژی جهانی را مصرف می کند و مسئول بیش از نیمی از انتشار گازهای گلخانه ای (GHG) است. برای تغذیه جمعیت رو به رشد جهان، تولید غذا باید تا سال 2050 60 درصد افزایش یابد، در نتیجه نیاز به افزایش قابل توجهی در مصرف انرژی دارد. سیستم های غذایی کشاورزی و انرژی به شدت در هم تنیده شده اند، و بنابراین، نیاز فوری به رویکردهای نوآورانه برای تولید مواد غذایی بیشتر با منابع کمتر وجود دارد. در این زمینه، نقش بخش خصوصی محلی برای انتشار راه حل های یکپارچه برای انتقال عادلانه و توسعه پایدار بسیار مهم است. شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) در اینجا نقش مهمی ایفا می کنند. از طریق انتشار نوآوری‌ها، آنها می‌توانند گزینه‌هایی را برای اقداماتی برای تقویت پایداری، تقویت توسعه، پویایی اقتصاد منطقه‌ای و افزایش کارایی استفاده از منابع افزایش دهند.

مشارکت برای تحول پایدار سیستم های کشاورزی و غذایی
شرکت‌های کوچک و متوسط در پیوند آب-انرژی-غذا در آفریقا و آسیا از فناوری‌ها و ایده‌های نوآورانه پر شده‌اند. نوآوری های آنها از فناوری های آبیاری و خنک کننده با انرژی خورشیدی گرفته تا کودهای آلی و مدل های تجاری فراگیر را شامل می شود. این شرکت‌ها همچنین مستقیماً با کاربران نهایی محصولات نوآورانه خود در ارتباط هستند – آنها پیوندهای محکمی با کشاورزان خرده‌مالک دارند و چالش‌ها و نیازهای واقعی آنها را درک می‌کنند. بنابراین آنها پتانسیل ایجاد مسیری به سوی تحول پایدار سیستم های کشاورزی-غذایی را دارند. با استفاده از نوآوری های هوشمند و شیوه های سازگار با آب و هوا، کشاورزان و شرکت های مواد غذایی می توانند انعطاف پذیری آب و هوا را افزایش دهند، انتشار CO2 را کاهش دهند و از هدف محدود کردن گرمایش جهانی تا 1.5 درجه سانتیگراد حمایت کنند.
با این حال، SME ها اغلب دسترسی بسیار کمی به منابع مالی و فرصت هایی برای توسعه ظرفیت ها و طرح های تجاری خود دارند. در عین حال، آنها اغلب فاقد شرایط چارچوب نهادی و سیاسی مناسبی هستند که می تواند به آنها کمک کند تا رشد کنند و خدمات و محصولات خود را گسترش دهند. اینجاست که ابتکار آب و انرژی برای غذا (WE4F) (به کادر مراجعه کنید) وارد می‌شود. از رویکردهای نوآورانه در تمام سطوح پیوند آب-انرژی-غذا (محلی، ملی، منطقه‌ای و جهانی) پشتیبانی می‌کند و کشاورزان، کسب‌وکارها را به هم متصل می‌کند. سرمایه گذاران، دولت ها، محققان و سایر ذینفعان برای باز کردن گفتگو و ارتباط بین توسعه و بخش خصوصی.
این برنامه از طریق کار دو مرکز منطقه ای (به کادر مراجعه کنید)، به نوآوران از طریق مشارکت و طیف وسیعی از فعالیت های مختلف، مانند بهبود دسترسی به منابع مالی، تطبیق سرمایه گذاران، مشاوره فنی، تامین مالی مبتنی بر نتایج، انتشار دانش و ایجاد مشارکت کمک می کند. در عین حال، این برنامه از ظرفیت سازی برای استفاده کنندگان نهایی نوآوری ها، ایجاد گزینه های مالی مناسب برای دسترسی به نوآوری ها و همچنین بهبود شرایط چارچوب نهادی و سیاسی حمایت می کند. از طریق مشارکت ذینفعان مختلف، موانعی که مانع پذیرش نوآوری‌ها می‌شوند از بین رفته و یک اقتصاد محلی و محیطی پویا برای شکوفایی نوآوران ایجاد می‌شود.

ارتقای بهره وری انرژی در کشاورزی
انرژی محرک رشد اقتصادی و توسعه اجتماعی است. بهره برداری از پتانسیل انرژی پایدار پیش نیازی برای دستیابی به رشد سبز فراگیر و زنجیره های ارزش کشاورزی-غذایی قوی است. در سال 2021، مراکز نوآوری منطقه‌ای WE4F (RIHs) فراخوان‌های منطقه‌ای و ملی برای نوآوری‌ها را برای ایجاد مشارکت‌های جدید با شرکت‌های کوچک و متوسط محلی که نیاز به حمایت در مقیاس‌بندی راه‌حل‌های پایدار و نوآورانه‌شان دارند، سازماندهی کردند. حدود 45 مبتکر انتخاب شدند و اکنون در حال انجام فعالیت های مختلف با RIHs برای ترویج شیوه های کشاورزی کارآمد در مناطق مربوطه هستند. چند نمونه:
در شرق آفریقا، WE4F از سرعت بخشیدن به پیشرفت کنیا به سمت انتشار خالص صفر و استقرار انرژی های تجدیدپذیر حمایت می کند و انعطاف پذیری بخش کشاورزی را در برابر اثرات تغییرات آب و هوایی افزایش می دهد. یکی از مبتکرانی که در این تعهد مشارکت دارد SunCulture است. این شرکت کنیایی سیستم های آبیاری خورشیدی را در شرق و غرب آفریقا توسعه داده و تجاری می کند، جایی که در حال حاضر تنها سه درصد از زمین های کشاورزی در آن آبیاری می شود. SunCulture به کشاورزان خرده‌مالک روشی مقرون‌به‌صرفه و سازگار با آب و هوا برای افزایش عملکرد، کشت محصولات سودآورتر و سازگاری با آب و هوای متغیر و خشکسالی‌های مربوطه ارائه می‌کند. علاوه بر این، این شرکت از یک مدل PayGo استفاده می‌کند که به کشاورزان خرده‌مالک اجازه می‌دهد تا به صورت اقساطی پرداخت کنند و به آنها فرصتی می‌دهد تا یک پمپ با پیش‌پرداخت کمتر خریداری کنند.
مثال خوب دیگر، میس فودز کنیا است، یک شرکت تحت رهبری زنان که فلفل قرمز و سبزیجات برگ‌دار سنتی آفریقایی را تولید، پردازش و بازاریابی می‌کند. میس فودز قصد دارد با استفاده از فناوری‌های پردازش با انرژی خورشیدی، شکاف تقاضا و عرضه بین فصل‌های بارانی و خشک را با کارخانه فرآوری خود پر کند. همانطور که پیتر اوکلو، مدیر تولید Mace Food تأکید می‌کند، این شرکت با اکثر زنان کشاورز همکاری می‌کند و همچنین زنان را در تولید به کار می‌گیرد: «ما به عنوان یک نهاد تحت مالکیت زنان، تصمیم‌های آگاهانه‌ای می‌گیریم تا کارمندان زن بیشتری داشته باشیم.» از آنجایی که شرکت گاهی اوقات با کمبود سبزیجات مواجه می شود، Mace Foods و SunCulture تصمیم گرفتند برای مقابله با چالش های یکدیگر همکاری کنند. کشاورزان SunCulture اکنون در 6 هکتار زمین فلفل قرمز باکیفیت تولید می کنند که Mace Foods سپس آنها را خریداری می کند تا آنها را با فناوری خشک کردن خورشیدی پردازش کند.
در غرب آفریقا، مرکز نوآوری منطقه ای WE4F با Cold Hubs، یک مبتکر از نیجریه که راه حل های خنک کننده خورشیدی را ارائه می دهد، به نیروهای خود پیوست. در بسیاری از مناطق نیجریه، به دلیل شبکه های برق محلی غیرقابل اعتماد، تبرید غیر معمول است. اینجا جایی است که Cold Hubs با اتاق های سرد ۱۰۰ درصد خورشیدی مناسب برای مزارع، واحدهای فرآوری و بازارهای مواد غذایی وارد می شود. Cold Hubs ذخیره و نگهداری 24 ساعته خارج از شبکه و نگهداری غذاهای فاسد شدنی را با یک مدل اشتراکی منعطف پرداخت به ازای فروشگاه ارائه می دهد. هاب های سرد در مراکز عمده تولید و مصرف مواد غذایی (در بازارها و مزارع) نصب می شوند که کشاورزان محصولات خود را در جعبه های پلاستیکی تمیز ذخیره می کنند که برای آن هزینه ثابت روزانه می پردازند. این باعث افزایش تازگی میوه ها، سبزیجات و سایر مواد غذایی فاسد شدنی از دو روز به حدود 21 روز می شود. از این رو، از تلفات پس از برداشت جلوگیری می شود و انتشار گازهای گلخانه ای کاهش می یابد و در عین حال در انرژی صرفه جویی می شود.
مرکز منطقه ای نوآوران آسیای جنوب شرقی، که توسط USAID اداره می شود، رویکرد مشابهی را به کار می گیرد و از انواع SME ها از جمله Husk Power Systems در هند پشتیبانی می کند. نوآوران Husk کشف کردند که تبدیل به گاز زیست توده – با استفاده از ضایعات زیست توده، مانند پوسته برنج، ذرت و بلال – می تواند انرژی قابل اعتماد و 100 درصد تجدید پذیر را به خانوارهای روستایی و شرکت های کشاورزی برساند. با ترکیب سیستم گازرسانی زیست توده با یک سیستم فتوولتائیک خورشیدی، این نوآوری به یک مینی شبکه نیرو می دهد که برق را برای نیازهای مسکونی و همچنین کشاورزی تولید می کند. Husk Power با استفاده از یک سیستم اندازه‌گیری هوشمند مجهز به موبایل، یک سرویس انرژی انعطاف‌پذیر «پرداخت در زمان خرید» را به مشتریان ارائه می‌دهد. به این ترتیب، این شرکت به جوامع روستایی و خارج از شبکه اجازه می‌دهد تا از ساعات پربارتری در روز بهره‌مند شوند و باعث ایجاد انتخاب و بهبود کیفیت زندگی خود شوند.

یک محیط فعال کلیدی است
انتشار و گسترش و افزایش نوآوری های آب، انرژی و مواد غذایی دوستدار آب و هوا نیازمند محیطی توانمند و مشارکت های بلندمدت است. از شرکت های نوآور دعوت می شود تا در رویدادها و اتحادهای مختلف شرکت کنند و راه حل های خود را به اشتراک بگذارند. این به آنها اجازه می دهد تا نوآوری های خود را تبلیغ کنند و از یکدیگر بیاموزند، شبکه ها و مشارکت ها را ایجاد کنند و به اطلاعات دسترسی داشته باشند. در حالی که این رویدادها آگاهی را برای تحول مورد نیاز در سیستم های غذایی ما افزایش می دهند، شرکا و ذینفعان مختلف در رابطه آب، انرژی و غذا را فعال می کنند. موضوعات مورد بحث شامل فناوری های انرژی خورشیدی به عنوان تغییر دهنده بازی برای انتقال عادلانه انرژی، تحول به سمت سیستم های غذایی مقاوم در برابر آب و هوا، امنیت غذا و آب و اهمیت دسترسی به منابع مالی برای بخش خصوصی در جنوب صحرای آفریقا است.
از زمان شروع این طرح در سال 2020، از طریق راه حل های نوآورانه در شرق و غرب آفریقا، نزدیک به سه میلیون لیتر آب و 30 میلیون کیلووات ساعت انرژی صرفه جویی شده است. و در آینده، همراه با شرکای بین المللی خود، WE4F به سمت توسعه عادلانه تر و پایدارتر حرکت خواهد کرد.


ابتکار بین المللی “چالش بزرگ آب و انرژی برای غذا (WE4F)” توسط وزارت همکاری اقتصادی و توسعه فدرال آلمان (BMZ)، اتحادیه اروپا (EU)، وزارت امور خارجه دولت هلند ( MFA-NL)، آژانس همکاری توسعه بین المللی سوئد (Sida)، آژانس همکاری توسعه نروژ (Norad) و آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده (USAID). از طرف این اهداکنندگان، فعالیت‌ها از طریق مراکز نوآوری منطقه‌ای (RIHs) دو آژانس مجری اجرا می‌شوند: GIZ با RIHs در غرب و شرق آفریقا و USAID با RIHs در خاورمیانه-شمال آفریقا، جنوب و مرکز آفریقا و جنوب و جنوب شرق آسیا


 

ترجمه: ناظم رامتین

منبع: https://www.rural21.com

ادامه مطلب
پیام ما
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بین الملل

جنگ هرمز، قحطی خلیج فارس؛ عمان و قطر در امنیت، بحرین و کویت در آستانه فروپاشی

بسته شدن تنگه هرمز تنها به بحران انرژی محدود نمی‌ماند؛ سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) هشدار داده است که توقف عبور ۷۰ درصد واردات مواد غذایی و یک‌سوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی از این آبراه، امنیت غذایی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را با «تهدید وجودی» مواجه کرده و می‌تواند ظرف شش تا نه ماه آینده به یک قحطی گسترده در منطقه منجر شود.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: بسته شدن تنگه هرمز فقط قیمت بنزین را گران نکرده است. در بحرین، قیمت گوشت دو برابر شده و ذخایر غذا فقط ۳ ماه دیگر دوام می‌آورد. در کویت، گوشت و ماهی تا ۱۰۰ درصد گران شده و بنادر تعطیل هستند. هشدار فائو: «سه تا شش ماه دیگر، اثرات این بحران در مزارع جهان دیده می‌شود».

به گزارش داوان نیوز، در حالی که توجه جهانی معطوف به شوک قیمت نفت در پی بسته شدن تنگه هرمز از اواخر فوریه ۲۰۲۶ بوده است، کارشناسان بین‌المللی هشدار می‌دهند که بزرگ‌ترین تهدید این بحران، پیش از آنکه در پمپ بنزین‌ها احساس شود، در مزارع و سفره‌های غذایی مردم جهان نمایان خواهد شد. بسته شدن این آبراه استراتژیک نه تنها جریان ۲۰ درصد نفت جهان را قطع کرده، بلکه عبور حدود یک‌سوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی و بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی کشورهای حاشیه خلیج فارس را نیز متوقف ساخته است .

گزارش پیش‌رو، با نگاهی تخصصی به بخش کشاورزی و محصولات آن، پیامدهای این بحران را بر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در سه حوزه «تأمین نهاده‌های کشاورزی»، «واردات مواد غذایی» و «امنیت غذایی داخلی» تحلیل می‌کند.

بخش اول: بحران کودهای شیمیایی – توقف خط تولید جهانی
وابستگی بی‌سابقه جهان به کودهای خلیج فارس

خلیج فارس یکی از قطب‌های اصلی تولید و صادرات کودهای شیمیایی در جهان است. بر اساس داده‌های انجمن بین‌المللی کود (IFA) در سال ۲۰۲۴، کشورهای ایران، عربستان سعودی، قطر، امارات و بحرین روی هم رفته ۲۳ درصد از تجارت جهانی آمونیاک و ۳۴ درصد از تجارت اوره را در اختیار داشته‌اند .

نقش این منطقه در تأمین امنیت غذایی جهانی فراتر از این ارقام است. بر اساس تحلیل‌های موسسه کپلر، بسته شدن تنگه هرمز می‌تواند زنجیره تأمین کودهای جهانی را ۳۳ درصد، عرضه گوگرد را ۴۴ درصد و عرضه اوره را ۳۰ درصد کاهش دهد . آمارها نشان می‌دهد که حدود ۴۶ درصد از تجارت جهانی اوره (مهم‌ترین کود نیتروژنی) به تولیدکنندگان خلیج فارس وابسته است .

افزایش قیمت‌ها: سونامی ۷۰ درصدی

پیامدهای اختلال در عرضه به سرعت در بازارهای جهانی منعکس شده است. بر اساس گزارش آرگوس مدیا، قیمت اوره دانه‌بندی شده در خاورمیانه نسبت به پیش از آغاز درگیری‌ها ۷۰ درصد جهش داشته است . تحلیلگران ریاض کپیتال اعلام کرده‌اند که قیمت اوره در مدت یک ماه از زمان شروع بحران (۲۷ فوریه تا ۲۶ مارس) ۶۵ درصد افزایش یافته و آمونیاک نیز حدود ۱۵۵ دلار در هر تن گران شده است .

ارقام جدیدتر حاکی از آن است که یک مناقصه در هندلینک اوره را با قیمت بیش از ۹۰۰ دلار در هر تن به ثبت رسانده است که بالاترین سطح از سال ۲۰۲۳ محسوب می‌شود .

توقف تولید در خود منطقه

بحران تنها به حمل‌ونقل محدود نمی‌شود. بر اساس گزارش‌های میدانی، چندین واحد تولیدی در عربستان سعودی، قطر و ایران به طور جزئی یا کامل تعطیل شده‌اند. مارینا سیمونووا، رئیس تحلیل کودهای آرگوس مدیا، توضیح می‌دهد: «دلیل این تعطیلی‌ها نگرانی‌های ایمنی، آسیب به زیرساخت‌ها و مشکلات صادراتی است. بسیاری از تأسیسات تولیدی عمدتاً صادرات‌محور هستند و با بسته شدن تنگه هرمز، آسیب‌پذیری آن‌ها به حداکثر رسیده است» .

وضعیت برای کودهای مایع بحرانی‌تر از کودهای جامد است. تحلیلگران ریاض کپیتال تأکید می‌کنند که کودهای جامد مانند اوره دانه‌بندی شده و دی‌آمونیوم فسفات (DAP) انعطاف بیشتری برای حمل زمینی و صادرات مجدد از طریق دریای سرخ دارند، هرچند این کار هزینه‌های حمل را به شدت افزایش می‌دهد .

بخش دوم: واردات مواد غذایی – قفل شدن دروازه‌های ورودی

یک واقعیت تلخ: بیش از ۷۰ درصد وابستگی

کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) به طور تاریخی واردکنندگان خالص مواد غذایی هستند. بر اساس گزارش‌های موجود، بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی این کشورها از جمله غلات، محصولات تازه و نهاده‌های کشاورزی معمولاً از طریق تنگه هرمز انجام می‌شده است . میزان وابستگی به واردات در برخی از این کشورها به ۸۵ درصد از کل نیازهای غذایی می‌رسد.

وضعیت اضطراری در بنادر

با بسته شدن تنگه از اول مارس ۲۰۲۶، ترانزیت دریایی تجاری از این آبراه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است. تا نیمه مارس، بیمه‌گران بین‌المللی پوشش ریسک جنگی برای منطقه را لغو کردند و عبور و مرور عملاً متوقف شد .

بر اساس گزارش‌های خبری، بیشتر بنادر اصلی منطقه از جمله بنادر ابوظبی، جبل علی (امارات) و دمام (عربستان سعودی) یا به طور کامل تعطیل شده‌اند یا ظرفیت خود را به شدت کاهش داده‌اند . در کویت و بحرین، عملیات بنادر شعیبه و خلیفه بن سلمان به حالت تعلیق درآمده است .

بخش سوم: کشورهای عربی خلیج فارس – روایت دو سرعت

قطر: سرمایه‌گذاری دهه قبل، نجات‌بخش امروز

قطر پس از محاصره ۲۰۱۷-۲۰۲۰ درس تلخی از وابستگی به واردات گرفت و امروز ثمرات سرمایه‌گذاری‌های آن دوران را برداشت می‌کند. پایانه امنیت غذایی بندر حمد با ۵۱ سیلوی کنترل شده برای برنج، روغن و شکر، ظرفیت تأمین دو سال نیاز ملی را دارد. تولید داخلی لبنیات نیز به خودکفایی ۱۰۰ درصدی رسیده است .

با فعال شدن کریدور زمینی از طریق عربستان سعودی (با استفاده از سیستم TIR که امکان ترانزیت کالا در چندین مرز با یک ضمانت گمرکی واحد را فراهم می‌کند)، قطر توانسته است شوک را تا حد زیادی مدیریت کند. هرچند افزایش قیمت حمل هوایی برای محصولات فاسدشدنی، باعث افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی قیمت‌ها در این کشور شده است .

عربستان سعودی: تردد از دو دریا

عربستان به عنوان بزرگترین اقتصاد منطقه و با جمعیت ۳۶ میلیون نفری، ۸۰ تا ۸۵ درصد نیاز غذایی خود را وارد می‌کند. با این حال، دسترسی به دریای سرخ به این کشور امکان داده است مسیرهای جایگزین را فعال کند. محموله‌ها از بنادر شرقی (دمام، جبیل) به بندر اسلامی جده در دریای سرخ هدایت شده‌اند، هرچند این تغییر مسیر، زمان ترانزیت را ۱۰ تا ۱۴ روز افزایش داده و به زنجیره سرد فشار آورده است .

آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که عربستان به لطف موقعیت جفرافیایی ممتاز خود در حال حاضر به عنوان قطب لجستیکی کلیدی منطقه عمل می‌کند . با این حال، ذخایر استراتژیک این کشور برای محصولات اساسی مانند گندم، برنج، جو، شکر و روغن تنها ۲ تا ۴ ماه دوام خواهد آورد .

امارات متحده عربی: ذخایر ۶ ماهه و حمل هوایی

امارات که حدود ۸۵ درصد غذای خود را وارد می‌کند، با فعال کردن استراتژی «چندمنبعی» توانسته است تا حدی از بحران عبور کند. برای تمام ۱۸ محصول بحرانی، قراردادهایی با منابع تأمین از مناطق جغرافیایی مختلف منعقد شده است. ذخایر استراتژیک این کشور برای مواد غذایی پایه بین ۴ تا ۶ ماه تأمین شده است .

گروه لولو، بزرگترین زنجیره خرده‌فروشی منطقه، اعلام کرده است که برای محصولات فاسدشدنی (میوه، سبزیجات، گوشت و مرغ) از هواپیماهای باری اختصاصی استفاده می‌کند و در حال حاضر «هزینه اضافی را به مصرف‌کننده منتقل نمی‌کند» . مقامات امارات همچنین محدودیت‌های تردد کامیون‌ها را برای تسهیل توزیع مواد غذایی لغو کرده و خط تلفنی برای گزارش افزایش قیمت‌های غیرمنطقی راه‌اندازی کرده‌اند .

عمان: برنده جغرافیایی بحران غذایی

عمان به دلیل قرار گرفتن در خارج از تنگه هرمز و دسترسی مستقیم به اقیانوس هند از طریق بنادر سلامله، دوکم و صحار، کمترین آسیب را از این بحران متحمل شده است. این کشور به عنوان یک «دروازه جایگزین» برای کل منطقه عمل می‌کند .

بحرین و کویت: قربانیان اصلی

وضعیت در بحرین و کویت بسیار وخیم‌تر است. هر دو کشور با وابستگی شدید به واردات، ظرفیت محدود ذخیره‌سازی و عملاً تعطیلی بنادر اصلی خود مواجه هستند. ذخایر استراتژیک هر دو کشور تنها ۳ تا ۴ ماه برای مواد غذایی پایه دوام می‌آورد و این ذخایر شامل محصولات فاسدشدنی نمی‌شود .

در بحرین، گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که قیمت برخی مواد غذایی به طور قابل توجهی افزایش یافته و قیمت گوشت تقریباً دو برابر شده است . آلارم‌ها زمانی به صدا در می‌آید که تحلیلگران بین‌المللی اعلام می‌کنند بحرین «آسیب‌پذیرترین کشور در میان اعضای شورای همکاری خلیج فارس» است .

در کویت، پس از موج اولیه خریدهای ترسناک در روزهای نخست بحران، دولت قیمت برخی کالاهای اساسی را فریز کرده و واردات گوشت را یارانه‌ای کرده است. با این حال، قیمت گوشت و ماهی بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش یافته و صادرات محصولات غذایی به طور موقت ممنوع شده است .

جدول: جمع‌بندی وضعیت امنیت غذایی کشورهای عربی خلیج فارس

| کشور | ذخایر استراتژیک | وضعیت دسترسی | چالش اصلی | روند قیمت‌ها |
| :— | :— | :— | :— | :— |
| عربستان سعودی | ۲-۴ ماه (غلات) | دسترسی به دریای سرخ | افزایش ۱۰-۱۴ روزه ترانزیت | نسبتاً کنترل‌شده |
| امارات متحده | ۴-۶ ماه + حمل هوایی | چندمنبعی و حمل هوایی | فشار بر زنجیره سرد | تثبیت شده با یارانه |
| قطر | تا ۲ سال (انبارهای بندر حمد) | کریدور زمینی + هوایی | افزایش ۱۰-۲۰٪ هزینه حمل هوایی | افزایش ملایم |
| عمان | نامشخص | دسترسی مستقیم به اقیانوس | حداقل | نسبتاً تثبیت شده |
| کویت | ۳-۴ ماه (بدون فاسدشدنی) | تعطیلی بندر شعیبه | افزایش ۳۰-۱۰۰٪ قیمت گوشت و ماهی | فریز قیمت برخی کالاها |
| بحرین | ۳-۴ ماه (حداقل) | تعطیلی بندر | دو برابر شدن قیمت گوشت | بسیار ناپایدار |

بخش چهارم: چشمانداز جهانی و هشدارهای نهادهای بین‌المللی

فائو: کشاورزان جهان میان تهی ماندن و تغییر الگو

سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به صراحت هشدار داده است که تأثیر این بحران بر برداشت محصولات کشاورزی، با یک «تأخیر چندماهه» خود را نشان خواهد داد و «اثرات دومینویی بلندمدتی» بر جای خواهد گذاشت .

تحلیلگران فائو سه موج بحران را پیش‌بینی کرده‌اند:
1. موج اول (در حال وقوع): افزایش قیمت کودهای شیمیایی.
2. موج دوم (پاییز ۲۰۲۶): کاهش گسترده عملکرد محصولات کشاورزی اصلی.
3. موج سوم (۲۰۲۷): تورم مواد غذایی در سطح جهانی همراه با تنش‌های سیاسی .

دیوید لابورد، مدیر بخش اقتصاد کشاورزی فائو، هشدار می‌دهد: «ما در یک بحران نهاده‌ها (کودها) هستیم؛ نباید اجازه دهیم این بحران به یک فاجعه تبدیل شود» .

برنامه جهانی غذا: ۴۵ میلیون نفر در آستانه گرسنگی

برنامه جهانی غذا (WFP) تخمین می‌زند که اگر درگیری تا ژوئن ۲۰۲۶ ادامه یابد، حدود ۴۵ میلیون نفر دیگر در جهان در وضعیت «ناامنی حاد غذایی» قرار خواهند گرفت. این رقم به ۳۱۸ میلیون نفری که پیش از این درگیر این بحران بودند، اضافه خواهد شد . نگرانی خاص برای آفریقای زیر صحرا، جنوب آسیا و کشورهایی مانند افغانستان و سودان وجود دارد که از قبل با قحطی دست و پنجه نرم می‌کنند .

تأثیر غیرمستقیم: افزایش قیمت نفت و رقابت سوخت با غذا

یک تهدید پنهان دیگر نیز وجود دارد: افزایش قیمت نفت، تولید سوخت‌های زیستی (بیواتانول و بیودیزل) را سودآورتر می‌کند. فائو هشدار داده است که این موضوع می‌تواند تقاضا برای محصولات کشاورزی مانند ذرت، سویا و روغن پالم را افزایش دهد و رقابت «سوخت در برابر غذا» را تشدید کند .

بازی با زمان

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در حال حاضر در یک مسابقه نفس‌گیر با زمان قرار گرفته‌اند. کشورهایی مانند قطر و عربستان که زیرساخت‌های جایگزین و ذخایر استراتژیک مناسبی دارند، توانسته‌اند تاکنون شوک را مدیریت کنند. اما کشورهای کوچک‌تر مانند بحرین و کویت با واقعیتی تلخ مواجه هستند: ذخایر آنها رو به اتمام است و تا چند ماه دیگر، سفره‌های غذایی شهروندانشان به طور مستقیم با بحران مواجه خواهد شد.

اما مهم‌تر از همه، تأثیرات این بحران به مرزهای خلیج فارس محدود نخواهد ماند. هند، برزیل، بنگلادش و کشورهای آفریقایی که به شدت به کودهای وارداتی از این منطقه وابسته هستند، در ماه‌های آینده کاهش شدید عملکرد محصولات کشاورزی خود را تجربه خواهند کرد . در آن زمان، جهان به طور کامل درک خواهد کرد که بسته شدن تنگه هرمز، نه فقط یک بحران انرژی، بلکه بزرگ‌ترین تهدید برای امنیت غذایی جهانی در تاریخ مدرن بوده است.

در یک عبارت: «اثرات این بحران سه تا شش ماه دیگر در مزارع و شش تا نه ماه دیگر در سوپرمارکت‌های جهان احساس خواهد شد».

ادامه مطلب

بین الملل

گامی بلند در مبارزه با فساد: قرقیزستان تخصیص یارانه بذر را دیجیتالی کرد

قرقیزستان با راه‌اندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکت‌های فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد. این سامانه فرآیندهای ارسال درخواست، جریان اسناد و نظارت بر مصرف بذرها را به صورت الکترونیکی انجام می‌دهد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: قرقیزستان با راه‌اندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکت‌های فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد.

به گزارش داوان نیوز، وزارت منابع آب، کشاورزی و صنایع فرآوری قرقیزستان، یک سامانه اطلاعاتی خودکار تحت عنوان «سیستم یکپارچه اعطای یارانه‌های دولتی برای شرکت‌های تولید بذر» (AIS Subsidy) در این کشور عملیاتی شد.

این سامانه که توسط مؤسسه دولتی AgroSmart طراحی و پیاده‌سازی شده است، در زیرمجموعه وزارت تخصص محصولات کشاورزی و باغبانی فعالیت خود را آغاز کرد.

هدف اصلی از راه‌اندازی AIS Subsidy، دیجیتالی کردن فرآیندهای مرتبط با ثبت، بررسی و حسابداری درخواست‌های دریافت یارانه دولتی، همچنین رصد جابجایی محموله‌های بذر و نظارت بر نحوه مصرف هدفمند آنها اعلام شده است.

به گفته مسئولان وزارتخانه، به‌کارگیری این سامانه ضمن افزایش شفافیت رویه‌ها و کاهش چشمگیر خطرات فساد، امکان تهیه گزارش‌های تحلیلی لحظه‌ای را نیز فراهم می‌کند.

از جمله قابلیت‌های کلیدی این سیستم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– ثبت‌نام برخط و احراز هویت کاربران با سطوح دسترسی تعریف‌شده؛
– ارسال و مدیریت درخواست‌های الکترونیکی همراه با تأیید خودکار اطلاعات واردشده؛
– ایجاد گردش کار اسناد به صورت الکترونیکی با بهره‌گیری از امضای دیجیتال؛
– امکان برگزاری جلسات مجازی کمیسیون‌ها با قابلیت تنظیم و امضای صورتجلسات الکترونیکی؛
– نظارت بر فرآیند حمل‌ونقل و توزیع بین‌منطقه‌ای بذرها؛
– مستندسازی مصرف هدفمند بذرها با استفاده از ثبت موقعیت مکانی (GPS) و پیوست تصاویر؛
– برخورداری از آرشیو الکترونیکی متمرکز و قابلیت تولید گزارش‌های تحلیلی سفارشی.

وزارت کشاورزی قرقیزستان تأکید کرده است که هدف از استقرار این سامانه، بهینه‌سازی فرآیند توزیع یارانه‌های دولتی و ارتقای سطح کنترل بر نحوه مصرف نهاده‌های بذری در سراسر کشور است.

ادامه مطلب

بین الملل

قطر و عمان همکاری سه‌ساله کشاورزی، دامی و شیلاتی را کلید زدند

به منظور فعال‌سازی تفاهم‌نامه همکاری‌های کشاورزی سال ۲۰۱۸ مسقط، مقامات ارشد قطر و عمان برنامه عملیاتی سه‌ساله ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را در حوزه گیاهی، دامی و شیلاتی در نمایشگاه AgriteQ 2026 به امضا رساندند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: در حاشیه نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی قطر (AgriteQ 2026)، دولت قطر و سلطنت عمان برنامه اجرایی تفاهم‌نامه همکاری در حوزه‌های کشاورزی، دامداری و شیلات برای بازه زمانی ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را به امضا رساندند.

به گزارش داوان نیوز، این سند همکاری توسط علی بن محمد العلی، معاون وزیر شهرداری قطر، و عمار بن عبدالله البوسعیدی، سفیر سلطنت عمان در دوحه، که به نمایندگی از کشور خود در این مراسم حضور یافت، امضا شد.

این برنامه اجرایی در چارچوب تلاش‌های مستمر دو کشور برای تقویت همکاری‌های دوجانبه و تعمیق مشارکت استراتژیک میان دوحه و مسقط تدوین شده است. هدف اصلی آن فعال‌سازی مفاد تفاهم‌نامه امضا شده میان دو طرف در مسقط (ژانویه ۲۰۱۸) از طریق ایجاد چارچوبی عملیاتی برای پیشبرد همکاری‌ها در بخش‌های کشاورزی، دامداری و شیلات است. تحقق این مهم از طریق اجرای برنامه‌ها و ابتکارات مشترک، برگزاری بازدیدهای متقابل و تبادل تجربیات و تخصص‌های فنی دنبال خواهد شد.

مقامات دو کشور تأکید کردند که این برنامه اجرایی گامی اساسی در جهت تقویت یکپارچگی کشاورزی و غذایی، افزایش هماهنگی‌های دوجانبه و گسترش همکاری‌های فنی محسوب می‌شود. به باور طرفین، این توافق‌نامه از تلاش‌ها برای دستیابی به پایداری بیشتر و ارتقای امنیت غذایی حمایت کرده، بهره‌وری و نوآوری را افزایش می‌دهد و در نهایت به پیشبرد اهداف مشترک اقتصادی و توسعه‌ای دو کشور کمک شایانی خواهد کرد.

 AgriteQ 2026؛ بستر یک دهه نوآوری کشاورزی در قطر

گفتنی است نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی قطر (AgriteQ) برای بیش از یک دهه به عنوان بستر پیشرو این کشور در زمینه معرفی فناوری‌های پیشرفته کشاورزی، پرورش نوآوری و ترویج شیوه‌های پایدار زیر نظر وزارت شهرداری قطر فعالیت داشته است.

سیزدهمین دوره این رویداد معتبر، یعنی AgriteQ 2026، میزبان راه‌حل‌های نوین در حوزه‌های تولیدات گیاهی، دامداری، شیلات، فرآوری مواد غذایی و محوطه‌سازی پایدار خواهد بود. این نمایشگاه که با برگزاری کارگاه‌های تخصصی و نمایش‌های زنده همراه است، همچنان به تقویت مشارکت‌های جهانی، حمایت از امنیت غذایی و پیشبرد رشد پایدار در بخش کشاورزی قطر ادامه می‌دهد.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار

کلیه حقوق این پایگاه خبری متعلق به داوان‌نیوز است.