با ما همراه باشید

دانستنی ها

تاریخچه‌ی کشت کلم؛ از یونان تا گیلان

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: کلم یک گونه‌ی گیاهی است که به شکل‌های متنوعی اهلی شده و انواع مختلفی از کلم‌ها را شامل می‌شود. این تنوع ناشی از اصلاح نژادهای مختلف در طول هزاران است تمدن بشری است.نخستین نشانه‌های کشت کلم در جهان به حدود 2 هزار سال پیش از میلاد مسیح در منطقه‌ی مدیترانه بازمی‌گردد. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که یونانیان و رومی‌ها به کلم به‌عنوان یک غذای مهم توجه داشته‌اند.

در نوشته‌ی زیر به تاریخچه‌ی کشت این گیاه در جهان و ایران می‌پردازیم.

به گزارش اخبار روزانه‌ی کشاورزی، گیاه کلم در ابتدا در منطقه‌ی مدیترانه اهلی شده و سپس در سایر مناطق جهان گسترش یافته است. بنابراین می‌توان گفت که کلم یکی از قدیمی‌ترین سبزیجاتی است که در دوران باستان در اروپا کشت و اهلی شده و نقش مهمی در تغذیه‌ی مردم این قاره داشته است.
در دوران باستان کلم وحشی در سواحل اروپایی مدیترانه به‌تدریج کشت و اهلی شده است. یونانیان و رومیان باستان از کلم برای خوراک و مصارف دارویی استفاده می‌کردند. مهارت رومی‌ها در پرورش کلم کیفیت بهتری داشت، بنابراین انواع مختلف آن را توسعه دادند.
پس از سقوط امپراتوری روم کشت کلم همچنان ادامه یافت و به‌ویژه در مناطق شمالی و مرکزی اروپا که آب‌وهوای سردتری داشتند، کشت می‌شد. در دوران قرون وسطی کلم به‌عنوان یک ماده‌ی غذایی اصلی به رژیم غذایی طبقات فرودست جامعه راه یافت.
در دوران رنسانس و پس از آن، با پیشرفت‌های کشاورزی تنوع گونه‌های مختلف کلم افزایش یافت و گل‌کلم و کلم بروکلی که منشأ آنها به ایتالیا برمی‌گردد، بیشتر در اروپا محوب شدند و اروپایی‌‌ها به‌خصوص در ایتالیا و فرانسه به اصلاح و توسعه‌ی کشت گونه‌های مختلف کلم پرداختند. امروزه کلم و انواع آن در سراسر اروپا کشت می‌شود و یکی از سبزیجات مهم در رژیم غذایی مردمان این قاره است.
کشورهای هلند، آلمان، فرانسه، بریتانیا، لهستان و ایتالیا بیشترین میزان انواع کلم را در قاره‌ی اروپا تولید می‌کنند.

کشت کلم در قاره‌ی آسیا
کلم ازطریق مسیرهای تجاری و مهاجرت مردم از غرب به شرق قاره‌ی آسیا وارد شده است. نخستین شواهد مستند کشت کلم در آسیا به چین بازمی‌گردد. در این کشور از حدود 2هزار سال پیش انواع مختلف کلم، به‌ویژه کلم چینی (نقلی)، باک چوی و نپال کشت می‌شده و از دیرباز عنصر مهمی در آشپزی چینی بوده است. کره و ژاپن نیز ازطریق ارتباط با چین به کشت کلم روی آوردند. کلم در شمال و شمال غربی هند نیز از سبزیجات مهم در آشپزی است.
در طول قرون وسطی و عصر مدرن گونه‌های مختلف کلم در قاره‌ی آسیا اصلاح نژاد و پرورش داده شد.

کشت کلم در ایران
تاریخچه‌ی کشت کلم در ایران به قدمت تمدن‌های کهن این سرزمین است. در ایران باستان کلم‌های وحشی که از خانواده‌ی کلمیان هستند، در اطراف این قلمرو وجود داشته و به‌مرور اهلی شده‌اند. ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود از دیرباز مسیر تبادل گیاهان و محصولات کشاورزی بین شرق و غرب بوده و احتمالاً کلم نیز از همین مسیرها به ایران وارد شده است.
کلم به دلیل خواص دارویی‌اش در طب سنتی ایران کاربرد داشته است. در دوران اسلامی با گسترش فرهنگ و دانش کشاورزی کشت کلم در ایران توسعه یافت و به بخشی از تغذیه‌ی مردم ایران تبدیل شد. همان‌طور که می‌دانید کلم یکی از سبزیجات پایه در آشپزی ایرانی برای انواع خوراک‌ها و ترشی‌هاست.
امروزه کلم یکی از محصولات مهم کشاورزی ایران است و در مناطق مختلف، به‌ویژه مناطقی که آب‌وهوای معتدل‌تری دارند، کشت می‌شود. کلم سفید، کلم قرمز، کلم پیچ و گل‌کلم در ایران تولید می‌شود و در بازار داخلی مطرف بالایی دارد.
استان‌های گیلان، مازندران، گلستان، آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی، کردستان، کرمانشاه و مرکزی بیشترین کلم ایران را تولید می‌کنند.

کلم چگونه به قاره‌ی آفریقا رفت؟
کلم به احتمال زیاد در دوران استعمار اروپاییان (قرن‌های 15 تا 16 میلادی) همراه سایر سبزیجات اروپایی به مناطق ساحلی قاره‌ آفریقا وارد شد. در ابتدا کلم در مناطق ساحلی شمال آفریقا (کشورهای مراکش، الجزایر، تونس و مصر) کشت شد؛ زیرا این مناطق آب‌وهوای معتدل‌تری داشتند که به‌راحتی با کشت سبزیجات اروپایی سازگار بود.
با توسعه‌ی کشاورزی در آفریقای جنوبی و مناطق مرتفع شرق آفریقا (مانند اتیوپی و کنیا) که آب‌وهوای خنک‌تری دارند، کلم بیشتری کشت شد. این مناطق امروزه از تولیدکنندگان عمده‌ی کلم در قاره‌ی آفریقا هستند.
کلم یکی از سبزیجات رایج در رژیم غذایی مردم آفریقاست و در غذاهای محل مانند خورش‌ها و غذاهای بخارپز استفاده می‌شود.
امروزه کلم به دلیل اهمیت غذایی و مقاومت نسبی به شرایط متنوع آب‌وهوایی، از محصولات کشاروزی مهم بسیاری از کشورهای آفریقایی است.

کلم در قاره‌ی آمریکا
پیش از ورود اروپاییان به قاره‌ی آمریکا، کلم یا گونه‌های مشابه آن در آمریکا وجود نداشت. پس از اینکه کریستف کلمب در سال 1492 قاره‌ی آمریکا را کشف کرد، مهاجرت‌های اروپاییان به این قاره آغاز شد و کلم به‌عنوان یکی از سبزیجات مهم، به آمریکا وارد شد.
کلم به مرور زمان در مناطق شمالی قاره‌ی آمریکا، به‌ویژه در نواحی‌ای که آب‌وهوای خنک‎تری داشتند، رشد کرد و به یک سبزی رایج در آشپزی آمریکایی تبدیل شد. امروزه ایالات متحده‌ی آمریکا یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان کلم در جهان است و بیشترین حجم کلم در ایالت‌های کالیفرنیا، واشنگتن، میشیگان و نیویورک کشت می‌شود.
پس از ایالات متحده، کانادا، مکزیک و بزریل بیشترین کلم قاره‌ی آمریکا را تولید می‌کنند.

کلم چگونه از اقیانوسیه سر درآورد؟!
اقیانوسیه شامل جزایر و سرزمین‌هایی است که کلم به‌طور طبیعی در آن رشد می‌کرد و همزمان با آغاز موج مهاجرت اروپاییان در قرن‌های 18 و 19 میلادی ازطریق کاوشگران و مهاجران به این قاره وارد شد. این گیاه به دلیل شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تر در مناطق جنوبی،به‌سرعت جایگاه مهمی در کشاورزی استرالیا و نیوزیلند پیدا کرد و امروزه این دو کشور مهم‌ترین تولیدکنندگان کلم در اقیانوسیه هستند.
در جزایر اقیانوس آرام مانند فیجی، ساموآ و تونگا نیز کلم کشت می‌شود، اما به اندازه‌ی استرالیا و نیوزیلند تولید قابل‌توجهی ندارد. امروزه کشاورزی مدرن و گلخانه‌ای به کمک کشت کلم در استرالیا و نیوزیلند آمده و کلم‌ باکیفیت‌تری تولید می‌شود.

ادامه مطلب
پیام ما

دانستنی ها

افزایش علف‌های هرز مقاوم، پیامد پنهان حشره‌کش‌های پیشگیرانه

«مطالعه سه‌ساله دانشگاه ایالتی پن نشان می‌دهد که استفاده از حشره‌کش‌های پیشگیرانه، با حذف شکارچیان طبیعی و قارچ‌های مفید خاک، می‌تواند به طور غیرمستقیم باعث افزایش زیست‌توده علف‌های هرز مقاوم به گلیفوسات (از جمله دم‌ماهی) در مزارع ذرت و سویا شود.»

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: پژوهش جدید دانشگاه ایالتی پن نشان می‌دهد که استفاده پیشگیرانه از حشره‌کش‌ها، با حذف شکارچیان طبیعی و قارچ‌های مفید، ممکن است به افزایش بیوماس علف‌های هرز مقاوم از جمله دم‌ماهی (Foxtail) منجر شود. این یافته، زنگ خطری برای کشاورزی پایدار و مدیریت تلفیقی آفات است.

به گزارش خبرنگار علمی داوان نیوز، در شرایطی که تولید محصولات کشاورزی با چالش‌هایی چون حاشیه سود ناچیز، مقاومت روزافزون آفات و تهدید مداوم عملکرد مواجه است، راهکارهای ساده‌گرایانه می‌توانند پیامدهای پیچیده و معکوسی به همراه داشته باشند.

نتایج یک مطالعه در سال ۲۰۲۵ توسط دانشگاه ایالتی پن (Penn State) نشان می‌دهد که استفاده از حشره‌کش‌های پیشگیرانه (Preventive Insecticides) نه تنها لزوماً فشار آفات را کاهش نمی‌دهد، بلکه ممکن است به طور غیرمستقیم فشار علف‌های هرز مقاوم را نیز افزایش دهد.

طرح تحقیق: مقایسه سه رویکرد مدیریتی

به گزارش واحد تحقیق این دانشگاه، تیمی از حشره‌شناسان طی یک دوره سه ساله، الگوی تناوب ذرت-سویا-ذرت را در سه گروه مزرعه بررسی کردند:
1. مزارع تحت درمان با حشره‌کش‌های پیشگیرانه (شامل تیمار بذر و حشره‌کش دانه‌ای پیرتروئیدی).
2. مزارع تحت رویکرد مدیریت تلفیقی آفات (IPM).
3. مزارع بدون هیچ گونه حشره‌کشی (گروه شاهد).

در تمام مزارع، از علف‌کش گلیفوسات برای کاربردهای پس از سبز شدن استفاده شد. اگرچه هدف اصلی مطالعه، بررسی فشار حشرات بود، اما زیست‌توده علف‌های هرز در پایان هر فصل و همچنین جوانه‌زنی بانک بذر علف‌های هرز نیز ارزیابی گردید.

یافته کلیدی: افزایش بیوماس علف هرز مقاوم

در پایان دوره تحقیق، علف هرز دم‌ماهی مقاوم به گلیفوسات (glyphosate-resistant foxtail) در یکی از مزارع مشاهده شد.

الیزابت روون (Elizabeth Rowen)، استادیار حشره‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید، در این باره گفت:
«ما دریافتیم که استفاده از هر نوع حشره‌کش – چه در قالب IPM و چه به صورت پیشگیرانه – با افزایش بیوماس علف‌های هرز دم‌ماهی همراه است. در مقابل، مزارعی که هیچ حشره‌کشی دریافت نکردند، چنین افزایشی را نشان ندادند.»

جان توکر (John Tooker)، متخصص ترویج در پن استیت، با اشاره به اینکه نتیجه‌گیری نهایی نیازمند آزمایش‌های بیشتر است، دو مکانیسم احتمالی را مطرح کرد:

1. کاهش شکارچیان دانه‌های علف هرز: حشره‌کش‌های پیشگیرانه جمعیت دشمنان طبیعی مانند سوسک‌های زمینی و جیرجیرک‌های مزرعه را کاهش می‌دهند. این شکارچیان نقش مهمی در حذف دانه‌های علف‌های هرز دارند.
2. کاهش تجزیه دانه‌ها در فصول خارج از کشت: به نقل از تحقیقات ریچارد اسمیت (Richard Smith) از دانشگاه نیوهمپشایر، آفت‌کش‌های پیشگیرانه (به ویژه قارچ‌کش‌ها) باعث کاهش جمعیت قارچ‌های مفید تجزیه‌کننده دانه‌های علف هرز می‌شوند.

توکر تأکید کرد: «این یک ضربه دوطرفه است: حشره‌کش‌ها، شکارچیان را از بین می‌برند و قارچ‌کش‌ها، تجزیه‌کننده‌های طبیعی را حذف می‌کنند.»

توصیه به کشاورزان: کاهش مصرف آفت‌کش و احیای تعادل اکوسیستم

با توجه به افزایش هزینه نهاده‌ها، محققان پیشنهاد می‌کنند که در مناطقی با جمعیت آفت پایین، کشاورزان از رویکرد پیشگیرانه فاصله گرفته و به سمت مدیریت واکنش‌گرا (Reactive) با پایه IPM حرکت کنند.

توکر افزود: «اگر اندکی عقب‌تر بایستید و اجازه دهید استفاده از آفت‌کش کاهش یابد – نه کورکورانه، بلکه با پایش فعال مزارع – می‌توانید جمعیت شکارچیان طبیعی را افزایش داده و نیاز به نهاده‌های شیمیایی را کاهش دهید. مزارعی که با تناوب زراعی و پوشش گیاهی متنوع شوند، بیشتر شبیه یک سیستم طبیعی عمل می‌کنند.»

هشدار تکمیلی: تداخل حشره‌کش و علف‌کش

در بخش دیگری از این گزارش، مایکل مارشال (Michael Marshall)، دانشمند علف‌های هرز از دانشگاه کلمسون، نسبت به تداخلات بالقوه بین حشره‌کش‌ها و علف‌کش‌ها هشدار داد. برخی ترکیبات، به ویژه حشره‌کش‌های ارگانوفسفره و کاربامات در کنار علف‌کش‌های مهارکننده ALS (گروه ۲) و HPPD (گروه ۲۷)، می‌توانند موجب آسیب به محصول، از جمله پیچیدگی ساقه و بدشکلی در ذرت شوند.

مارشال توصیه کرد: «همیشه برچسب تمام محصولات را مطالعه کنید. هنگام انتخاب بذر، برنامه علف‌کشی خود را با کارشناس بذر در میان بگذارید و از وجود اطلاعات مربوط به ارقام حساس مطلع شوید.»

به گزارش اخبار روانه کشاورزی، علم درک ارتباطات پنهان در اکوسیستم مزارع همچنان در حال تکامل است. آنچه این مطالعه روشن می‌سازد، این است که مدیریت پیشگیرانه و نسخه‌ای آفت‌کش‌ها، بدون در نظر گرفتن شبکه غذایی خاک و شکارچیان طبیعی، می‌تواند به بازخوردهای منفی از جمله تقویت علف‌های هرز مقاوم منجر شود.

ادامه مطلب

دانستنی ها

پایداری شبکه؛ تعلیق موقت چند قابلیت کلیدی در «ایتا»

ایتا با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد که به دلیل «افزایش قابل‌توجه کاربران»، محدودیت‌هایی موقت بر بارگذاری رسانه، ایجاد کانال و گروه، جستجو و نمایش تیک دوم اعمال شده و وضعیت پیام‌های خوانده شده با اختلال همراه است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: افزایش بی‌سابقه ترافیک زیرساخت‌های پیام رسان ایتا، مدیریت پلتفرم را ناچار به اعمال محدودیت در قابلیت‌های کلیدی از جمله کاهش حجم بارگذاری در کانال عمومی به ۲۰ مگابایت و مسدود شدن افزودن مستقیم اعضا کرده است.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، پلتفرم پیام‌رسان ایتا اعلام کرد: به دلیل افزایش چشمگیر و فراتر از ظرفیت‌های پیش‌بین‌شده در تعداد کاربران فعال، ناچار به اعمال محدودیت‌هایی موقت در برخی سرویس‌ها شده است. هدف از این اقدام، حفظ پایداری و کیفیت ارتباطات در شبکه اعلام شده است.

بر اساس اطلاعیه منتشرشده از سوی تیم فنی ایتا، قابلیت‌های زیر تا اطلاع ثانوی با اختلال یا محدودیت همراه هستند:

۱. بارگذاری رسانه: حداکثر حجم مجاز برای آپلود فایل در کانال‌های عمومی به ۲۰ مگابایت و در سایر گفتگوها به ۵ مگابایت کاهش یافته است. همچنین، طی فرآیندی خودکار، حجم فیلم‌ها هنگام بارگذاری کاهش می‌یابد. (راهنما: لینک موجود در پیام)

۲. ایجاد کانال و گروه: هر کاربر تنها مجاز به ایجاد یک کانال یا گروه در هر ۴۸ ساعت است.

۳. افزودن عضو به گروه/کانال: امکان افزودن مستقیم عضو وجود ندارد و کاربران صرفاً از طریق اشتراک لینک یا شناسه (آیدی) می‌توانند عضو شوند.

۴. سایر قابلیت‌های دچار اختلال:
– نمایش تیک دوم (تأیید مطالعه پیام‌ها)
– ایجاد حساب کاربری جدید
– جستجوی عناوین (فقط جستجو از طریق آیدی و علامت @ امکان‌پذیر است)
– جستجوی سراسری (تنها با استفاده از هشتگ)
– تعداد بازدید پست‌ها
– نمایش دقیق وضعیت پیام‌های خوانده‌شده و نخوانده

تیم مدیریت ایتا تأکید کرده است که این محدودیت‌ها موقتی بوده و به محض تثبیت وضعیت زیرساخت‌ها و مدیریت ترافیک، قابلیت‌های پیشین بازخواهند گشت. از کاربران خواسته شده برای اطلاع از تغییرات، به کانال رسمی راهنما (my.eitaa.com/faq/46) مراجعه کنند.

ادامه مطلب

دانستنی ها

تکمیل چرخه سلامت واحد با ثبت «روز گیاهپزشک» در تقویم کشور

همزمان با روز جهانی سلامت گیاه (۱۲ می / ۲۲ اردیبهشت)، پیشنهاد درج «روز گیاهپزشک» در تقویم کشور به صورت مکتوب پذیرفته شد. بدین ترتیب، علاوه بر روز پزشک (اول شهریور) و روز دامپزشک (۱۴ مهر)، ۲۴ مهر (مقارن با روز جهانی غذا) به عنوان روز گیاهپزشک نامگذاری شد تا چرخه «سلامت واحد» (One Health) در سه حوزه انسان، دام و گیاه عملاً تکمیل گردد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان نیوز: در راستای تکمیل چرخه «سلامت واحد» (One Health) و همسو با روز جهانی سلامت گیاه، پیشنهاد درج «روز گیاهپزشک» در تقویم کشور به صورت مکتوب پذیرفته شد.

به گزارش خبرنگار داوان نیوز، روز ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ برابر با ۱۲ می ۲۰۲۵ (روز جهانی سلامت گیاه)، اتفاق مهمی در جامعه علمی کشور رقم خورد و پیشنهاد تعیین «روز گیاهپزشک» مورد تصویب قرار گرفت. بر این اساس، علاوه بر اول شهریور (روز پزشک) و ۱۴ مهر (روز دامپزشک)، روز ۲۴ مهر (مقارن با ۱۶ اکتبر، روز جهانی غذا) به عنوان «روز گیاهپزشک» به تقویم اضافه خواهد شد.

هدف از این اقدام، تکمیل حلقه های سلامت جامع در حوزه های انسان، دام و گیاه و تقویت رویکرد «سلامت واحد» در کشور اعلام شده است. همچنین مباحثی مانند نظام جامع گیاهپزشکی و مسئولیت پذیری اجتماعی، در جلسات سران تشکلهای گیاهپزشکی (از جمله نشست ۵۶ اتحادیه انجمن های علوم گیاهپزشکی ایران در ۲۵ فروردین ۱۴۰۴) دنبال میشود.

محمدرضا رضاپناه، رئیس اتحادیه انجمن های علوم گیاهپزشکی ایران، با تأیید این خبر گفت: جامعه گیاهپزشکی سالها خواستار ثبت این روز در تقویم بود و خوشبختانه با مکاتبات مستمر، این مطالبه تحقق یافت. وی افزود: پیشنهاد اصلی ما گرامیداشت روز جهانی سلامت گیاه (۱۲ می) به عنوان روز گیاهپزشک است، اما در صورت لزوم، با درج روز ۲۴ مهر نیز موافقیم. دهه ۱۴ تا ۲۴ مهر (فاصله روز دامپزشک تا روز گیاهپزشک) فرصت مناسبی برای برگزاری برنامه های مرتبط با «سلامت واحد» است.

رضاپناه همچنین به پیشینه کهن گیاهپزشکی در ایران اشاره کرد و گفت: استفاده از کنترل بیولوژیک علیه آفات به حدود ۱۰۰ سال پیش و حتی روشهای بومی مانند کمک به پرندگان ملخ خوار به سده ها قبل بازمیگردد. قانون تأسیس انستیتو بررسی آفات و بیماریهای گیاهی (۱۳۴۴) و قانون حفظ نباتات (۱۳۴۶) از افتخارات علمی کشور هستند.

وی پیشنهاد داد: به منظور هم افزایی بیشتر، جوامع پزشکی، دامپزشکی و گیاهپزشکی تشکلی منسجم با عنوان «One Health» ایجاد کنند تا امکان اثرگذاری منطقه ای و بین المللی فراهم شود. همچنین لازم است مدیریت آلاینده های میکروبی، شیمیایی و فلزات سنگین در قالب یک نظام یکپارچه ارزیابی شده و نتایج آن شفافسازی شود.

بر اساس این گزارش، در فاصله ۱۲ تا ۲۲ می (۲۲ اردیبهشت تا ۱ خرداد) روزهای مهمی مانند روز جهانی زنبور عسل (۲۰ می) و روز جهانی تنوع زیستی (۲۲ می) قرار دارد که میتواند زمینه ساز برنامه های مشترک با نهادهایی چون انستیتو پاستور و انستیتو رازی به عنوان دیگر اضلاع «سلامت واحد» باشد.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار