با ما همراه باشید

گوناگون

جاده چالوس، رانشی که پیامد مداخلات غیراصولی در طبیعت بود

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی با بیان اینکه حذف توانایی زایش سرزمین با تغییر اقلیم و دخالت‌های انسان است، گفت: رانش جاده چالوس پیامد تخریب سرزمینی است.

به گزارش اخبار کشاورزیDA1news از سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، بیابان حاصل خشکسالی‌هایی است که با مداخلات غیراصولی در طبیعت وسعت آن در حال افزایش است و به گفته مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی این سازمان، ایران دارای ۳۵ هزار کیلومتر مربع کانون‌های جدی گرد و غبار است، ضمن آنکه ۳۲۵ هزار کیلومتر مربع اراضی مستعد کانون گرد و غبار در کشور شناسایی شده است.

از سویی رانش بی‌سابقه زمین در محدوده پل زنگوله و نشست جاده موجب مسدود شدن محور شد. این رانش در کیلومتر ۸۰ جاده چالوس با شکاف‌های عمیق و نشست ۲۰ تا ۳۰ سانتی متری جاده در برخی نقاط همراه بوده است. این جدیدترین فاجعه زیست‌محیطی کشور است که «رضا شهبازی» از آن به عنوان «تخریب سرزمینی» یاد می‌کند؛ تخریبی که مانع بازپروری و زایش محیط زیست می‌شود.

روزی برای مرثیه‌خوانی طبیعت

وی با اشاره به ۲۷ خرداد، روز مبارزه با بیابان‌زایی گفت: سابقه این نامگذاری به اوایل دهه ۹۰ میلادی بر می‌گردد که سران کشورها گرد هم آمدند و متوجه شدند که موضوعاتی مانند تغییر اقلیم و تغییر کاربری اراضی و فشاری که انسان به طبیعت وارد می‌کند، از ظرفیت پذیرش طبیعت خارج شده است و علائم و نشانه‌هایی از خود نشان می‌دهد که به آن تخریب سرزمین می‌گوییم.

شهبازی، تخریب یک سرزمین را به مفهوم حذف توانایی تولید، بارآوری و زایش یک سرزمین معنا کرد و ادامه‌داد: در تخریب سرزمینی واحدهای سرزمینی، توانایی بازپروری خود را ندارد که این امر بر اثر دو عامل تغییر اقلیم و دخالت‌های انسان است.

مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور خاطرنشان‌کرد: از دهه ۹۰ که جامعه جهانی به فکر نامگذاری روزی برای مبارزه با بیابان‌زایی افتاد، حدود ۳۰ سال می‌گذرد و در آن سال‌ها افرادی زیادی درباره این موضوع حساس نبودند، اما امروزه به دلیل فرایند فزاینده تخریب‌های سرزمینی در سراسر جهان، حساسیت‌های جوامع نسبت به آن افزایش یافته است که به نظر من این امر یک دستاورد محسوب می‌شود.

وی، با اشاره به شرایط زیست‌محیطی حاکم در کشور تصریح‌کرد: مهمترین ویژگی‌های تغییر اقلیمی که در کشور حاکم است، تغییر الگوی بارش و خشکسالی‌های شدید است. نمونه آن رانش زمین در جاده چالوس است؛ در فصلی که کمتر انتظار داریم، سیل‌های بسیار شدید را تجربه می‌کنیم و در حالی که در فصل پاییز و زمستان که بارش‌های مؤثر را انتظار داریم، کمتر بارش را شاهد هستیم.

این محقق حوزه مخاطرات زیست محیطی، نمونه دیگر این رخدادها را سیل‌های بسیار وسیع در اسفند ۹۷ و فروردین و اردیبهشت ۹۸ عنوان کرد و با تاکید بر اینکه قبل این دو سال کشور خشکسالی‌های بسیار شدید را پشت سر گذاشته بود، یادآور شد: اینها رخدادهای نامتعارفی هستند که به آنها «رخدادهای حدی» می‌گویند که در حال حاضر شانس وقوع آنها دائم بیشتر و بیشتر می‌شود؛ به این معنا که در زمان‌های کوتاه‌تر پدیده‌های حدی مانند سیل‌های مخرب را تجربه می‌کنیم.

مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، تجربه کردن خشکسالی‌ها و دوره‌های خشکی شدیدتر در زمان‌های کوتاه‌تر را از دیگر تبعات رخدادهای حدی ذکرد کرد و گفت: اینها در حالی است که فشار ما بر منابع و جمعیت بیشتر شده و در کنار آن از آنجایی که استانداردهای زندگی در حال تغییر است، خواسته‌های مردم تغییر کرده است و بر این اساس فشار آنها بر منابع طبیعی نیز افزایش یافته است.

آثار فشار بیشتر انسان بر طبیعت

وی تاکید کرد: زمانی که فشار بر منافع طبیعی بر اثر افزایش جمعیت بیشتر می‌شود، در نهایت سرانه‌ها نیز کاهش می‌یابد و مهمترین سرانه‌ای که ما داریم‌، سرانه آب است که به ازای هر نفر کاهش می‌یابد. اینها اتفاقاتی است که اگر به آنها توجه نکنیم، اسیر چرخه باطل و بازی باخت- باخت میان انسان و طبیعت می‌شویم.

به گفته مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، در این چرخه باطل دائم انسان به منابع طبیعی فشار وارد می‌کند و چون خواسته‌هایش بیشتر شده است، در نتیجه اقدام به تغییر اراضی و آلودگی منابع آب، خاک و هوا می‌کند و از سوی دیگر پاسخ طبیعت به این اقدامات، رخدادهای بسیار شدید است.

وی، گسترش ساخت و سازها در مناطق نامناسب مانند حریم گسل‌ها را از دیگر اقدامات منفی در طبیعت عنوان کرد و گفت: بسیاری از مناطق در حالی گسترده شده‌اند که در محدوده‌های گسل هستند و فقط یک زمین‌لرزه کفایت می‌کند که سازه‌ها ویران شود.

شهبازی، نمونه دیگر فشار بر منابع طبیعی را برداشت بی‌رویه از منابع آب دانست و افزود: آثار آن فشار بر منابع آب‌های سطحی و زیر زمینی است که با خشکی تالاب‌ها و عرصه و پهنه‌های مراتع نشان داده می‌شود.

این مقام مسوول سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور با تاکید بر اینکه در نهایت عرصه‌های خشک تبدیل به کانون‌های گرد و غبار می‌شوند، خاطرنشان‌کرد: در زیر زمین نیز با برداشت‌های بی رویه از سفره‌های زیر زمینی بدون تغذیه آبخوان‌ها باعث خالی شدن آبخوان‌های سرزمینی شده و در نهایت ما را با پدیده فرونشست مواجه کرده است.

وی با بیان اینکه مخاطرات زیست محیطی در همه جای جهان در حال رخ دادن است، نمونه دیگر را آتش‌سوزی گسترده در کالیفرنیا عنوان کرد و گفت: در چنین کشورهایی که منابع جنگلی بزرگی دارند، موضوع آتش‌سوزی پر رنگ‌تر از فرونشست زمین است؛ در حالی که در ایران، مخاطره فرونشست زمین پر رنگ‌تر است.

افزایش وسعت کانون‌های گرد و غبار

وی بیابان‌ها را اکوسیستمی بر روی زمین دانست که ارتباط مستقیمی با خشکی هوا دارند و افزود: هر چه به سمت خشک‌تر شدن پیش برویم، به توسعه اکوسیستم بیابان کمک شده است و در شرایط فعلی هم شرایط بیابانی در حال گسترش است و هم ما به لحاظ اقلیمی با شرایط خشکی مواجه بوده‌ایم و هستیم.

مدیرکل دفتر بررسی مخاطرات سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور یادآور شد: در ارزیابی اکوسیستم‌های بیابانی یکسری معیارها و شاخص‌هایی استفاده می شود که بر اساس آن اعلام می‌شود کشوری گسترش بیابان داشته است. بر اساس برآوردهای ما در ایران حدود ۳۵ هزار کیلومتر مربع کانون‌های جدی گرد و غبار وجود دارد، ضمن آنکه ۳۲۵ هزار کیلومتر مربع اراضی مستعد کانون گرد و غبار در کشور شناسایی شده است.

شهبازی، مساحت ۳۲۵ هزار کیلومتر مربع مستعد گرد و غبار را سطح قابل توجهی از کل مساحت کشور دانست و یاداور شد: در ۵ تا ۶ سال گذشته که برای اولین بار نقشه‌های کانون‌های گرد و غبار را تهیه کردیم و در اختیار ستاد ملی مقابله با گرد و غبار قرار دادیم، مساحت کانون‌های گرد و غبار به همین میزان بوده است.

وی افزود: در روزهای ۱۷ و ۱۸ خرداد ماه تهران شرایط بدی به لحاظ گرد و غبار را تجربه کرد؛ چرا که دشت‌های جنوب تهران به‌ویژه “صالحیه” در جنوب غربی تهران و کرج و جنوب شرقی شهر قزوین غبار خیز بوده و مستعد تولید گرد و غبار هستند.

وی، شهرهای استان خوزستان، اصفهان و زابل به دلیل خشکی هامون و هیرمند را نمونه‌های دیگری از شهرهای کشور نام برد که متاثر از پدیده گرد و غبار هستند.

فرونشست زمین

شهبازی، پدیده فرونشست زمین را یکی دیگر از معیارهای تخریب سرزمینی عنوان کرد و گفت: متاسفانه مشاهده می‌شود که پهنه‌های فرونشست در حال گسترش است و به این معنا است که در محدوده‌هایی مانند جنوب تهران، مساحت فرونشست در بازه زمانی یک دهه گذشته (از اوایل دهه ۹۰ تا اواخر آن) ۲ تا ۳ برابر شده است.

وی با تاکید بر اینکه نرخ فرونشست کاهش داشته، ولی سطح آن گسترش یافته است، خاطر نشان کرد: اینکه نرخ فرونشست کاهش یافته، لزوما علامت خوبی نیست؛ چون ممکن است در برخی نواحی اقدامات خوبی صورت گرفته باشد، ولی در بیشتر نواحی، فشردگی در لایه‌های آبخوان‌ها رخ داده است و آب مناسبی در دسترس آبخوان‌ها قرار ندارد.

این محقق حوزه مخاطرات زیست محیطی با بیان اینکه فرونشست در اصفهان، بحرانی شده است، یادآور شد: ولی این چنین نیست که سایر نقاط کشور با این پدیده مواجه نباشند؛ چرا که حتی استان‌های گلستان، مازندران و گیلان نیز با این چالش مواجه هستند.

زمین لغزش‌ها

مدیرکل دفتر مخاطرات زیست‌محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌‎معدنی کشور، پدیده زمین‌لغرش‌ها را از دیگر معیارهای تخریب سرزمینی دانست و در این مورد توضیح داد: تواتر رخدادهای زمین‌لغزش در کشور نسبت به گذشته به شدت در حال افزایش است که دلیل آن دخل و تصرف‌های انسانی و تغییر اراضی (از منابع طبیعی به سمت اراضی کشاورزی و از کشاورزی به ویلاسازی و جاده‌ها) بوده است‌.

وی افزود: این تغییرات موجب شده اراضی بیشتر در معرض سیل و هم زمین‌لغزش‌ها قرار گیرند. همه اینها معیار تخریب سرزمینی یا بیابان‌زایی است؛ چون باروری اکوسیستم به‌ مرور زمان کاهش می‌یابد و منابع آب، خاک و هوا رو به تخریب می‌رود.

سدسازی‌های پیرامون

مدیرکل دفتر مخاطرات زیست محیطی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور درباره پروژه‌های عظیم سدسازی در کشورهای پیرامونی، گفت: این روش خوبی برای حل مسائل زیست محیطی نیست؛ زیرا پیامدهای زیست محیطی آن متوجه همه کشورها خواهد بود.

شهبازی تاکید کرد: وقتی یک سرزمین خشک می‌شود، تخریب سرزمینی و گرد و غبار حاصل از آن مرز سیاسی و جغرافیایی نمی‌شناسد و پیامدهای آن مشمول کل منطقه می‌شود.

منبع: ایرنا

ادامه مطلب
پیام ما
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تجارت

پیش‌بینی رشد ۶۰ درصدی بازار جهانی اصلاح‌کننده‌های خاک تا ۲۰۳۱

جنگل‌زدایی، فرسایش و کاهش حاصل‌خیزی، سه چالش بزرگ قرن حاضر هستند؛ اما صنعت اصلاح‌کننده‌های خاک با رشد سالانه نزدیک به ۵ درصد، پاسخ تازهای به این بحران جهانی داده است. گزارش‌های جدید نشان میدهد که کشاورزی ارگانیک و توسعه کاربردهای ساختمانی، دو بال اصلی این تحول در افق ۲۰۳۱ خواهند بود.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: بازار جهانی مواد اصلاح‌کننده خاک (Soil Conditioners) در مسیری صعودی قرار گرفته و عواملی چون تشدید تخریب سرزمین‌ها، گسترش بیابانزایی، و افزایش استقبال از روشهای نوین کشاورزی پایدار، موتور محرک این رشد بوده اند.

به گزارش خبرنگار داوان‌نیوز، بر اساس جدیدترین گزارش تحلیلی مؤسسه «الاید مارکت ریسرچ» (Allied Market Research) با عنوان «بازار اصلاح کننده‌های خاک بر اساس نوع محصول، نوع خاک، کاربرد و منطقه: تحلیل فرصتها و پیش‌بینی صنعت، ۲۰۲۱-۲۰۳۱»، ارزش این بازار در سال ۲۰۲۱ معادل ۲.۳ میلیارد دلار برآورد شده و پیش‌بینی میشود تا سال ۲۰۳۱ با نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) معادل ۴.۷ درصد به ۳.۷ میلیارد دلار برسد.

محرکهای کلیدی رشد: از احیای خاک تا امنیت غذایی

افزایش نگرانیها درباره پیامدهای مخرب جنگلزدایی، فرسایش آبی و بادی خاک، و کاهش مواد آلی زمین‌های کشاورزی، ضرورت استفاده از اصلاح کننده‌ها را دوچندان کرده است. این محصولات با بهبود نفوذپذیری، افزایش ظرفیت نگهداری آب و تأمین عناصر غذایی، نقش کلیدی در بازگرداندن حاصلخیزی خاک ایفا میکنند. در همین حال، گرایش روزافزون کشاورزان و باغداران به استفاده از اصلاح کننده‌های ارگانیک به عنوان جایگزینی ایمن و سازگار با محیطزیست برای کودهای شیمیایی، یکی از روندهای غالب بازار به شمار میرود.

با این حال، مسیر رشد با چالشهایی نظیر هزینه بالای اصلاح کننده‌های معدنی، زمانبر بودن فرآیندهای ترمیم خاک، و همچنین آگاهی محدود کاربران نهایی در برخی مناطق در مورد مزایای بلندمدت این محصولات همراه است. با وجود این موانع، قابلیت منحصربه فرد اصلاح کننده‌های معدنی در تأمین پایدار ریزمغذی ها و بهبود ساختار فیزیکی خاک، افق های تازه ای برای گسترش این صنعت گشوده است.

سلطه اصلاح کننده‌های معدنی و صعود سریع بخش ارگانیک

بر اساس تفکیک نوع محصول، بخش مواد معدنی در سال ۲۰۲۱ با تصاحب نزدیک به سهپنجم از کل درآمد جهانی، جایگاه مسلط خود را تثبیت کرد. کاربرد گسترده این ترکیبات در بخشهای کشاورزی، ساختوساز، معدن و حتی صنایع سقفسازی، عامل اصلی این برتری عنوان شده است.

در نقطه مقابل، بخش اصلاح کننده‌های ارگانیک به عنوان پرشتاب‌ترین بخش بازار شناخته میشود و پیش‌بینی میشود تا سال ۲۰۳۱ با نرخ رشد مرکب سالانه ۵.۰ درصد گسترش یابد. افزایش آگاهی مصرفکنندگان از تأثیرات مثبت کشاورزی ارگانیک بر سلامت انسان و محیطزیست، مهمترین محرک این روند صعودی است.

خاکهای شنی پیشتاز تقاضا؛ خاکهای رسی در کانون تحولات آینده

از نظر نوع خاک، بخش خاکهای شنی در سال ۲۰۲۱ با سهمی معادل دوپنجم از کل بازار، بیشترین تقاضا را به خود اختصاص داد. دلیل این امر، کارایی بالای اصلاح کننده‌ها در افزایش نگهداشت آب و مواد مغذی در این نوع خاکهای سبک و نفوذپذیر است.

در عین حال، پیش‌بینی میشود بخش خاکهای رسی با ثبت نرخ رشد مرکب سالانه ۵.۱ درصد در دوره پیش‌بینی، سریعترین رشد را تجربه کند. توسعه کاربردهای این نوع خاک در حوزه‌های ساخت وساز، سفالگری، محوطه‌سازی و باغبانی، از عوامل کلیدی این رشد برآورد شده است.

آسیا-اقیانوسیه؛ قطب رشد جهانی

منطقه آسیا-اقیانوسیه در سال ۲۰۲۱ با در اختیار داشتن سهمی معادل ۴۰ درصد از درآمد جهانی، به عنوان بزرگترین بازار منطقه‌ای شناخته شد. همچنین پیش‌بینی میشود این منطقه با نرخ رشد مرکب سالانه ۵.۲ درصد، سریعترین رشد را در افق ۲۰۳۱ به ثبت برساند. توسعه سریع بخش کشاورزی، افزایش آگاهی عمومی نسبت به سلامت خاک، و سیاستهای حمایتی دولتها برای بهبود بهره‌وری زمین‌های زراعی، از ارکان اصلی این پیشتازی محسوب میشوند. بازارهای آمریکای شمالی، اروپا و منطقه LAMEA (آمریکای لاتین، خاورمیانه و آفریقا) نیز سهم قابلتوجهی در توسعه این صنعت خواهند داشت.

بازیگران اصلی و استراتژیهای رقابتی

بازار جهانی اصلاح کننده‌های خاک توسط شرکتهای بزرگی همچون:
– BASF SE (آلمان)
– UPL Limited (هند)
– Gujarat State Fertilizers and Chemicals (GSFC) (هند)
– Jaipur Bio Fertilizers (هند)
– Novozymes A/S (دانمارک)
– Evonik Industries AG (آلمان)
– Greenfield Eco Solutions Pvt. Ltd. (هند)
– Oro Agri Europe S.A. (بلژیک)
– SANOWAY GmbH (اتریش)
– Saint-Gobain (فرانسه)
رهبری میشود. این شرکتها با تمرکز بر نوآوری در فرمولاسیون محصولات، توسعه فناوریهای زیستی و معدنی پیشرفته، و انعقاد مشارکتهای استراتژیک منطقهای، در تلاش برای پاسخگویی به تقاضای رو به رشد جهانی و تثبیت جایگاه خود در این عرصه رقابتی هستند.

 

ادامه مطلب

سردبیر

منابع آزادشده؛ فرصت یا تهدید؟ / هشدار اتاق ایران درباره تکرار خطاهای برجام

رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با آسیب‌شناسی دوره برجام تأکید کرد: «موتور تاب‌آوری اقتصاد در دوران تحریم، دیگر توان گذشته را ندارد» و خواستار مشارکت واقعی بخش خصوصی در سازمان‌دهی سرمایه‌های آزادشده شد، تا رشد اقتصادیِ صرفاً آماری، جای خود را به توسعه عادلانه و اشتغال‌زایی پایدار بدهد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با هشدار نسبت به تکرار تجربه ناقص دوره برجام، اعلام کرد که ورود منابع مالی جدید به کشور، بدون «سازمان‌دهی سرمایه با محوریت بخش خصوصی» و اصلاح نظام بانکی، نه تنها به رشد پایدار منجر نمی‌شود، بلکه به دلیل تمرکز ۸۵ درصدی سود در اختیار نهادهای عمومی، خطر تشدید ناترازی‌های ساختاری را به همراه دارد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی داوان‌نیوز، سی‌وسومین نشست از دوره دهم هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، میزبان ارائه گزارشی راهبردی از سوی عیسی منصوری، رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، با محوریت «ضرورت تخصیص بهینه منابع آزادشده» بود. منصوری با اشاره به چشمانداز ورود جریان‌های مالی قابل‌توجه به اقتصاد کشور در پی توافقات اخیر، بر ضرورت تدوین چارچوبی دقیق، شفاف و مشارکت‌محور برای مدیریت این منابع تأکید کرد و هشدار داد که بدون بازطراحی نظام تخصیص، امکان هدررفت سرمایه‌های حیاتی وجود دارد.

سرمایه‌گذاری هوشمند؛ پیش‌نیاز بهره‌وری ملی
منصوری در آغاز سخنان خود با یادآوری تجربه دوره برجام، خاطرنشان کرد که مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با واکاوی دقیق داده‌های آن دوره، به این نتیجه رسیده است که صرفِ آزادسازی منابع بدون ایجاد سازوکار سازمان‌دهی سرمایه با مشارکت فعال بخش خصوصی، نه‌تنها به رشد پایدار نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند به ناترازی‌های جدید دامن بزند. وی تأکید کرد:پیش‌بینی می‌شود به دنبال توافقات صورت‌گرفته، منابع قابل‌توجهی به کشور وارد شود؛ بنابراین باید با دقتی بی‌نظیر و بر اساس اولویت‌های ازپیش‌تعیین‌شده، این منابع را به‌گونه‌ای تخصیص دهیم که به‌رغم محدودیت‌ها، بهره‌وری ملی ارتقا یابد.

اصلاح نظام بانکی و اتصال زنجیره‌های تولید؛ دو رکن کلیدی
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، دو محور اساسی را برای موفقیت این فرآیند برشمرد:
۱. اصلاح نظام بانکی برای مدیریت ریسک و هدایت نقدینگی به سمت فعالیت‌های مولد؛
۲. ایجاد پل‌های ارتباطی میان بنگاه‌های داخلی و خارجی به‌گونه‌ای که زنجیره ارزش در اقتصاد ملی تقویت شود.

منصوری بر لزوم فراهم‌سازی «فرصت برابر برای همه فعالان اقتصادی» تأکید کرد و گفت: باید زمینه‌ای ایجاد شود که بنگاه‌ها، فارغ از اندازه، بتوانند مسیر توسعه خود را تعریف کنند و در این میان، نقش تسهیل‌گری دولت و اتاق بازرگانی حیاتی است.

رشد اقتصادی در سایه بنگاه‌های کوچک؛ اما سود در انحصار معدود نهادها
منصوری در بخش دیگری از گزارش خود، به بررسی ساختار بنگاه‌های اقتصادی ایران پرداخت و با استناد به آمارهای رسمی، اعلام کرد که ۹۶ درصد بنگاه‌های فعال در کشور، خرد و تنها نیم‌درصد آنها بزرگ هستند. وی با اشاره به سهم ۸۵ درصدی بنگاه‌های کوچک و متوسط در اشتغال‌زایی، این گروه را موتور اصلی ایجاد شغل دانست، اما در عین حال هشدار داد: متأسفانه بیش از ۸۵ درصد سود شرکت‌های سودده، به یک درصد از بنگاه‌ها تعلق دارد که عمدتاً نهادهای عمومی غیردولتی هستند. این یعنی ساختار سود و قدرت اقتصادی در کشور به شدت متمرکز است و این تمرکز، تاب‌آوری اقتصاد را در دوران تحریم کاهش داده است.

وی افزود که این بنگاه‌های یک‌درصدی، پیش از تحریم‌ها نقش موتور تاب‌آوری دولت را ایفا می‌کردند، اما در سال‌های اخیر، آسیب‌های جدی دیده‌اند و دیگر ظرفیت گذشته را ندارند؛ بنابراین نباید چشم‌انداز توسعه را منحصر به آنها دانست.

تجربه برجام؛ رشد نامتوازن و درس‌های ناگفته
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با اشاره به اینکه اوج رشد اقتصادی کشور در دو سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ (دوره برجام) ثبت شده و در آن بازه وضعیت اشتغال نیز بهبود یافته، اما تأکید کرد که بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد «بخش قابل‌توجهی از این بهبود در حوزه‌هایی رخ داده که رشد اقتصادی تأثیر مستقیمی بر آنها نداشته است.» به گفته منصوری، این ناهمگونی نشان می‌دهد که تخصیص منابع در آن دوره نیز با کاستی‌هایی همراه بوده و تکرار آن بدون اصلاح ساختاری، خطایی استراتژیک خواهد بود.

مالکیت و اندازه بنگاه؛ معیارهای اصلی تخصیص منابع
منصوری در جمع‌بندی گزارش خود، بر ضرورت شکل‌گیری «چارچوبی جامع» برای تخصیص منابع تأکید کرد و گفت: در زمان توزیع منابع آزادشده، نباید صرفاً به متغیرهای کلان اقتصادی توجه کنیم؛ بلکه نوع مالکیت، اندازه بنگاه و میزان اشتغال‌زایی هر واحد باید به عنوان شاخص‌های کلیدی مدنظر قرار گیرد. سازمان‌دهی سرمایه باید با مشارکت واقعی بخش خصوصی تعریف شود تا هم عدالت اقتصادی برقرار گردد و هم کارایی افزایش یابد.

وی در پایان از همه فعالان اقتصادی، نهادهای سیاست‌گذار و نمایندگان مجلس خواست تا با نگاه به آینده و عبرت از گذشته، مسیری را ترسیم کنند که در آن، منابع نه‌تنها به عنوان یک «فرصت»، بلکه به‌مثابه «ابزاری برای تحول ساختاری» دیده شوند.

ادامه مطلب

گوناگون

«سرخدار» به شبکه یک می‌آید؛ روایتی از تقابل جنگلبانان و قاچاقچیان چوب

مجموعه تلویزیونی «سرخدار» با مشارکت سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور تولید و به‌زودی از شبکه یک سیما پخش خواهد شد؛ داستانی که در آن، عمار تفتی و مجید پتکی در نقش‌هایی متضاد، نبرد میان حفاظت از طبیعت و تخریب آن را به تصویر می‌کشند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: جنگل‌های سرخدار این بار به تلویزیون می‌آیند؛ جایی که عمار تفتی برای نجات درختان می‌جنگد و مجید پتکی در نقش یک قاچاقچی، طبیعت را به بهای سود شخصی به آتش می‌کشد. سریال «سرخدار» به‌زودی از شبکه یک، میزبان تقابلی نفس‌گیر میان سبز و سوداست.

به گزارش مرکز روابط عمومی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، مجموعه تلویزیونی «سرخدار» با محوریت کشمکش میان حافظان محیط زیست و متخلفان عرصه های طبیعی، به زودی از شبکه یک سیما پخش خواهد شد. این سریال که با مشارکت این سازمان و معاونت امور استانهای صدا و سیما تولید شده، نگاهی جدی به بحران های زیست محیطی و چالش های پیش روی جنگل های ایران دارد.

در این مجموعه، عمار تفتی در نقش یک جنگلبان متعهد ظاهر میشود که با تمام وجود برای حراست از جنگلهای سرخدار و منابع طبیعی کشور تلاش میکند. در سوی مقابل، مجید پتکی نقش سوداگری چوب را بر عهده دارد که با نادیده گرفتن اصول زیست محیطی، طبیعت را قربانی منافع شخصی خود میسازد. تقابل این دو شخصیت، به عنوان دو قطب خیر و شر، روایت اصلی داستان را شکل میدهد و مخاطبان را با فراز و نشیب های پرتنشی همراه خواهد کرد .

حضور این دو بازیگر در نقشهای مثبت و منفی، فضایی جذاب و متفاوت به سریال بخشیده و آن را به اثری قابل توجه در حوزه نمایشهای اجتماعی-زیستمحیطی تلویزیون تبدیل کرده است . سریال «سرخدار» با نگاهی مستندگونه و داستانی پرکشش، تلاش دارد تا اهمیت صیانت از عرصه های طبیعی و خطرات ناشی از تخریب و قاچاق چوب را به تصویر بکشد.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار