با ما همراه باشید

بین الملل

کشاورزی بخش حیاتی اقتصاد پاکستان

منتشر شده

4 سال پیش

در

گروه بین الملل/ پایگاه خبری DA1news: بر اساس برآوردهای دولت، کشاورزی بخش حیاتی اقتصاد پاکستان است و 25.9 درصد از تولید ناخالص داخلی را در سال 2000-1999 به خود اختصاص داده است. این بخش به طور مستقیم از سه چهارم جمعیت کشور پشتیبانی می کند، نیمی از نیروی کار را استخدام می کند و سهم زیادی از درآمدهای ارزی دارد. عمده محصولات کشاورزی پنبه، گندم، برنج، نیشکر، میوه ها و سبزیجات، علاوه بر شیر، گوشت گاو، گوشت گوسفند و تخم مرغ است. پاکستان برای حمایت از تولید به یکی از بزرگترین سیستم های آبیاری جهان وابسته است. 2 فصل اصلی وجود دارد. پنبه، برنج و نیشکر در فصل خریف که از اردیبهشت تا نوامبر ادامه دارد تولید می شود. گندم عمده ترین محصول رابی است که از نوامبر تا آوریل ادامه دارد. کلید بهبود بسیار مورد نیاز بهره وری در استفاده کارآمدتر از منابع، به ویژه زمین و آب نهفته است. با این حال، تغییر به مالکان بزرگی بستگی دارد که 40 درصد زمین های قابل کشت را در اختیار دارند و بیشتر سیستم آبیاری را کنترل می کنند، که اصلاحات گسترده را دشوار می کند. ارزیابی‌های آژانس‌های مستقل، از جمله بانک جهانی، نشان می‌دهد که این زمین‌های بزرگ بسیار بی‌مولد هستند. پاکستان واردکننده خالص کالاهای کشاورزی است. واردات سالانه حدود 2 میلیارد دلار آمریکا است و شامل گندم، روغن های خوراکی، حبوبات و غذاهای مصرفی می شود.

پاکستان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان پنبه خام در جهان است. اندازه محصول سالانه پنبه – بخش عمده ای از آن که در استان پنجاب رشد می کند – یک فشارسنج مهم برای سلامت کلی اقتصاد است، زیرا در دسترس بودن و هزینه مواد خام اصلی برای صنعت نخ ریسی را تعیین می کند. که در اطراف شهر بندری جنوبی کراچی متمرکز شده است. برآوردهای رسمی برداشت 1999-2000 را حدود 11.2 میلیون عدل 170 کیلوگرمی نشان می دهد، در مقایسه با 8.8 میلیون عدل در سال های 1998-1999 و رکورد 12.8 میلیون عدل در سال های 1991-92 به دست آمد. دولت اخیراً برای افزایش قیمت ها و تشویق تولید به طور فعال در بازار مداخله کرد. یک مشکل عمده این است که محصول پنبه بسیار مستعد آسیب آب و هوای نامطلوب و آفات است که در ارقام محصول منعکس می شود. پس از رسیدن به اوج 2.18 میلیون تن در سال 1991-1992، برداشت پرز از آن زمان به طور قابل توجهی نوسان داشته است، از پایین ترین سطح 1.37 میلیون تن در سال 1993-1994 تا حداکثر 1.9 میلیون تن در سال های 1999-2000.

پیش‌بینی می‌شود که محصول گندم در سال‌های 2000-2001 به رکورد 19.3 میلیون تن در مقایسه با 17.8 میلیون تن تولید شده در سال گذشته برسد. این افزایش عمدتاً به دلیل آب و هوای مساعد و افزایش 25 درصدی قیمت خرید به حدود 135 دلار آمریکا در هر تن است. حدود 85 درصد از محصول آبیاری می شود. با وجود رکورد تولید، پاکستان همچنان واردکننده عمده گندم خواهد بود. دولت طی 5 سال گذشته به طور متوسط سالانه 2.4 میلیون دلار آمریکا واردات داشته است. ایالات متحده و استرالیا تامین کنندگان اصلی هستند. تقاضا برای گندم از سوی جمعیت به سرعت در حال رشد پاکستان و همچنین تجارت فرامرزی با افغانستان در حال افزایش است.

پاکستان صادرکننده عمده برنج است و سالانه حدود 2 میلیون تن یا حدود 10 درصد تجارت جهانی را صادر می کند. حدود 25 درصد از صادرات را برنج معطر باسماتی پاکستان تشکیل می دهد. برنج دومین منبع اصلی درآمد صادراتی پاکستان است. تاجران خصوصی تمام صادرات را انجام می دهند. رقبای اصلی پاکستان در تجارت برنج تایلند، ویتنام و هند هستند.

تنباکو عمدتاً در استان مرزی شمال غربی و پنجاب کشت می شود و یک محصول نقدی مهم است. بازدهی در پاکستان تقریباً دو برابر کشورهای همسایه است که عمدتاً به دلیل خدمات ترویجی ارائه شده توسط این صنعت است. با این حال، کیفیت به دلیل مشکلات مربوط به آب و هوا و خاک به آرامی در حال بهبود است. کشاورزان برای افزایش بازده، کشت توتون را با سبزیجات و نیشکر آغاز کرده اند. حدود نیمی از کل تولید برای تولید سیگار استفاده می شود و بقیه در روش های سنتی کشیدن سیگار (در سیگارهای دستی به نام بریس، در لوله های آب و به عنوان انفیه) استفاده می شود. سهم توتون وارداتی در پاسخ به افزایش تقاضا برای سیگارهای باکیفیت به تدریج در حال افزایش است.

محصولات جزئی تنها 5 درصد از کل سطح زیر کشت را تشکیل می دهند. اینها شامل دانه های روغنی (آفتابگردان، سویا)، فلفل قرمز، سیب زمینی و پیاز هستند. تولید داخلی دانه های روغنی تنها حدود 25 درصد از کل نیازهای روغن خوراکی پاکستان را تشکیل می دهد. در نتیجه، پاکستان سالانه بیش از 1 میلیارد دلار ارز خارجی کمیاب را برای واردات روغن های خوراکی هزینه می کند، در حالی که صنعت فرآوری دانه های روغنی آن به دلیل عرضه ناکافی دانه های روغنی با کمتر از 25 درصد ظرفیت کار می کند. برای سال 01-2000 کل تولید دانه های روغنی با کاهش 10 درصدی به 3.6 میلیون تن پیش بینی شد. دولت توسعه بخش دانه های روغنی را به عنوان یک اولویت برجسته کرده است.

صنعت ماهیگیری پاکستان نسبتاً متوسط است، اما در سال های اخیر رشد قابل توجهی را نشان داده است. بازار داخلی بسیار کوچک است و سرانه مصرف سالانه آن تقریباً 2 کیلوگرم است. حدود 80 درصد تولید از شیلات دریایی از 2 منطقه اصلی، ساحل سند در شرق کراچی تا مرز هند و سواحل مکران بلوچستان تامین می شود. نود درصد از کل صید دریایی ماهی است. میگوهایی که باقیمانده را تشکیل می دهند به دلیل ارزش نسبی و تقاضای بیشتر آنها در بازارهای خارجی ارزشمند هستند. طی سالهای 00-1999، کل تولید ماهی 620000 تن بود که 440000 تن آن را ماهیان دریایی و بقیه را گونه های آب شیرین تشکیل می دادند. حدود یک سوم صید به صورت تازه، 9 درصد منجمد، 8 درصد کنسرو و حدود 43 درصد به عنوان پودر ماهی برای غذای حیوانات مصرف می شود.

دام 40 درصد از بخش کشاورزی و 9 درصد از کل تولید ناخالص داخلی را تشکیل می دهد. محصولات اصلی شیر، گوشت گاو، گوسفند، مرغ و پشم است. طی سال 1999، جمعیت دام به 120 میلیون راس افزایش یافت. در همان سال پاکستان 970000 تن گوشت گاو، 640000 تن گوشت گوسفند و 190000 تن مرغ تولید کرد. در تلاش برای افزایش تولید شیر و گوشت، دولت اخیراً یک پروژه توسعه جامع دام را با کمک بانک توسعه آسیایی آغاز کرد. تولید طیور یک منبع پروتئینی کم‌هزینه رو به افزایش است. تولید طیور مدرن به دلیل مرگ و میر بالا، شیوع بالای بیماری، جوجه های بی کیفیت و خوراک بی کیفیت همراه با یک سیستم بازاریابی ناکافی محدود شده است. طیور منجمد اخیراً معرفی شده است.

مساحت جنگل ها 4.2 میلیون هکتار یا حدود 5 درصد از کل مساحت پاکستان است. محصولات اصلی جنگلی چوب است، عمدتاً برای ساخت خانه، مبلمان و هیزم. بسیاری از مناطق جنگلی کشور در نتیجه بهره برداری بیش از حد به شدت کاهش یافته است. دولت برای حفاظت از منابع باقیمانده، کاهش را محدود کرده است – اگرچه فساد اغلب تلاش های زیست محیطی را به خطر می اندازد – و عوارض را برای تشویق واردات کاهش داده است. تولید جنگل از آن زمان از 1.07 میلیون متر مکعب در سال 91-1990 به 475000 متر مکعب در سال 99-1998 کاهش یافته است. پاکستان سالانه 150 میلیون دلار محصولات چوبی وارد می‌کند تا نیازهای جمعیت رو به رشد و تقاضای فزاینده نخبگان ثروتمند را برآورده کند.

सरकारी अनुमानों के अनुसार, कृषि पाकिस्तान की अर्थव्यवस्था का एक महत्वपूर्ण क्षेत्र है और 1999-2000 में सकल घरेलू उत्पाद का 25.9 प्रतिशत था। यह क्षेत्र देश की तीन-चौथाई आबादी का सीधे समर्थन करता है, आधे श्रम बल को रोजगार देता है, और विदेशी मुद्रा आय का एक बड़ा हिस्सा योगदान देता है। दूध, बीफ, मटन और अंडे के अलावा मुख्य कृषि उत्पाद कपास, गेहूं, चावल, गन्ना, फल और सब्जियां हैं। पाकिस्तान उत्पादन का समर्थन करने के लिए दुनिया की सबसे बड़ी सिंचाई प्रणालियों में से एक पर निर्भर करता है। 2 प्रमुख ऋतुएँ होती हैं। खरीफ के मौसम में कपास, चावल और गन्ने का उत्पादन होता है, जो मई से नवंबर तक रहता है। गेहूं प्रमुख रबी फसल है, जो नवंबर से अप्रैल तक होती है। उत्पादकता में अत्यधिक आवश्यक सुधार की कुंजी संसाधनों, मुख्य रूप से भूमि और जल के अधिक कुशल उपयोग में निहित है। हालाँकि, परिवर्तन बड़े भूस्वामियों पर निर्भर है, जिनके पास कृषि योग्य भूमि का 40 प्रतिशत हिस्सा है और अधिकांश सिंचाई प्रणाली को नियंत्रित करते हैं, जिससे व्यापक सुधार कठिन हो जाता है। विश्व बैंक सहित स्वतंत्र एजेंसियों द्वारा किए गए आकलन से पता चलता है कि ये बड़ी जोतें बहुत अनुत्पादक हैं। पाकिस्तान कृषि जिंसों का शुद्ध आयातक है। कुल वार्षिक

आयात लगभग 2 बिलियन अमेरिकी डॉलर है और इसमें गेहूं, खाद्य तेल, दालें और उपभोक्ता खाद्य पदार्थ शामिल हैं।

La agricultura es un sector vital de la economía de Pakistán y representó el 25,9 por ciento del PIB en 1999-2000, según estimaciones del gobierno. El sector sustenta directamente a las tres cuartas partes de la población del país, emplea a la mitad de la fuerza laboral y aporta una gran parte de los ingresos en divisas. Los principales productos agrícolas son algodón, trigo, arroz, caña de azúcar, frutas y verduras, además de leche, carne vacuna, ovina y huevos. Pakistán depende de uno de los sistemas de riego más grandes del mundo para apoyar la producción. Hay 2 temporadas principales. El algodón, el arroz y la caña de azúcar se producen durante la temporada kharif, que dura de mayo a noviembre. El trigo es el principal cultivo de rabi, que se extiende de noviembre a abril. La clave para una muy necesaria mejora de la productividad radica en un uso más eficiente de los recursos, principalmente la tierra y el agua. Sin embargo, el cambio depende de los grandes terratenientes que poseen el 40 por ciento de la tierra cultivable y controlan la mayor parte del sistema de riego, lo que dificulta la reforma generalizada. Las evaluaciones realizadas por agencias independientes, incluido el Banco Mundial, muestran que estas grandes propiedades son muy improductivas. Pakistán es un importador neto de productos agrícolas. Las importaciones anuales ascienden a unos 2.000 millones de dólares EE.UU. e incluyen trigo, aceites comestibles, legumbres y alimentos de consumo.

據政府估計，農業是巴基斯坦經濟的重要部門，在 1999-2000 年佔國內生產總值的 25.9%。 該部門直接養活了該國四分之三的人口，僱用了一半的勞動力，並貢獻了很大一部分外匯收入。 主要農產品有棉花、小麥、水稻、甘蔗、水果、蔬菜，此外還有牛奶、牛羊肉、雞蛋等。 巴基斯坦依靠世界上最大的灌溉系統之一來支持生產。 有 2 個主要季節。 棉花、大米和甘蔗是在從 5 月持續到 11 月的哈里夫季節生產的。 小麥是主要的狂犬病作物，從 11 月持續到 4 月。 急需提高生產力的關鍵在於更有效地利用資源，主要是土地和水。 然而，變革取決於擁有 40% 耕地並控制大部分灌溉系統的大地主，這使得廣泛的改革變得困難。 包括世界銀行在內的獨立機構的評估表明，這些大片土地的生產力非常低下。 巴基斯坦是農產品淨進口國。 每年的進口總額約為 20 億美元，包括小麥、食用油、豆類和消費食品。

مطالب مرتبط:
ادامه مطلب
پیام ما
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بین الملل

بازار جهانی سیب؛ نیمکره شمالی در حال اتمام ذخایر، نیمکره جنوبی درگیر طوفان هزینه‌ها

افزایش سرسام‌آور هزینه‌های حمل‌ونقل، خسارت‌های گسترده ناشی از سرمازدگی و تگرگ، و رقابت فزاینده بین تولیدکنندگان، سه ضلع مثلث چالش‌های فصل جاری بازار جهانی سیب را تشکیل می‌دهند. در حالی که اروپا با کاهش موجودی انبارها و افت قیمت‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند، صادرکنندگان نیمکره جنوبی برای جبران تعرفه‌های سنگین و رقابت با میوه‌های فصلی، راهی جز تمرکز بر بازارهای ممتاز ندارند.

منتشر شده

3 روز پیش

در

۱۴۰۵-۰۵-۱۸

توسط

پایگاه خبری داوان‌نیوز: با نزدیک شدن به پایان فصل ذخیره‌سازی در نیمکره شمالی و تشدید چالش‌های لجستیکی و آب‌وهوایی در نیمکره جنوبی، بازار جهانی سیب در وضعیت گذار قرار گرفته است. کاهش ۵۰ درصدی موجودی «رد دلیشز» در ایتالیا و خسارت ۳۰ درصدی تگرگ به باغات آرژانتین در کنار افزایش تعرفه ۵۰ درصدی هند بر صادرات آفریقای‌جنوبی، نشان‌دهنده فصلی پرفرازونشیب برای تولیدکنندگان و صادرکنندگان سیب در سراسر جهان است.

به گزارش خبرنگار داوان‌نیوز، فصل ذخیره‌سازی سیب در نیمکره شمالی رو به پایان است و شرایط آب‌وهوایی نامساعد مانند سرمازدگی و تگرگ، چشم‌انداز برداشت آینده را با ابهام مواجه کرده است. در نیمکره جنوبی، صادرکنندگان با افزایش هزینه‌های تولید، رقابت شدید بین‌المللی و تغییر در برآورد محصول دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در ادامه، نگاهی به وضعیت بازار در مناطق کلیدی جهان خواهیم داشت.

ایتالیا: کاهش چشمگیر موجودی رد دلیشز
فصل سیب بهاره ایتالیا با رضایت کلی در حال پیشرفت است و پیش‌بینی می‌شود در ماه‌های آینده به پایان برسد. فروش ماه مه رضایت‌بخش بوده، به استثنای رد دلیشز و گالا که پیش‌بینی می‌شد زودتر به فروش برسند. موجودی رد دلیشز نسبت به سال‌های گذشته بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است.

فروش کریپس پینک و ارقام جدید کلاب مطابق برنامه پیش می‌رود و کیفیت بالای میوه، آرامش خاطر را برای ادامه فصل فراهم کرده است. گلدن دلیشز با موجودی ۴۴۲,۵۶۵ تنی، نزدیک به میانگین سه ساله، و بازار سیب ارگانیک نیز مطابق پیش‌بینی عمل کرده است. بر اساس داده‌های YouGov، ۸۴ درصد از خانوارهای ایتالیایی سیب خریداری می‌کنند و سوپرمارکت‌ها همچنان کانال اصلی فروش هستند.

لهستان: تقاضای پایدار در واپسین روزهای فصل
در ماه گذشته، تحولات بازار مطابق انتظار بود و تقاضا پایدار، اما نه استثنایی، گزارش شد. آخرین محموله‌ها دسته‌بندی و صادرات تا اواسط ژوئن ادامه یافت. با وجود رقابت با میوه‌های فصلی، کشورهای اروپای غربی همچنان در اوایل ژوئن سیب داخلی داشتند و صادرات لهستان نسبت به فصل گذشته کاهش یافت.

هلند و بلژیک: فشار قیمت و نگرانی از موجودی انبارها
در هلند، بازار سیب تحت فشار قابل‌توجهی بوده و قیمت‌ها کاهش یافته است. سطح زیر کشت سیب از ۱۲,۰۰۰ هکتار در سال ۲۰۰۰ به کمی بیش از ۵,۰۰۰ هکتار رسیده است. در بلژیک، فصل جاری چالش‌برانگیز بوده و قیمت‌ها اغلب به زیر هزینه تولید سقوط کرده است. حجم بالای موجودی انبار، نگرانی‌هایی را برای عرضه قبل از برداشت جدید ایجاد کرده است. تگرگ محلی بهار، کیفیت برداشت آینده را تهدید می‌کند و برخی باغداران از آسیب به بیش از نیمی از باغات خود خبر می‌دهند.

آلمان و اتریش: ثبات بازار و نگرانی از سرمازدگی
در آلمان، سیب‌های انباری داخلی مانند Elstar، Braeburn و Jonagold بر بازار مسلط هستند و قیمت‌ها پایدار است. در اتریش، موجودی گلدن دلیشز و گالا در حال کاهش است و انتظار می‌رود گذر به برداشت جدید آرام باشد. با این حال، سرمازدگی شدید در استیریا، برداشت سال ۲۰۲۶ را تا ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش خواهد داد و فشار بر کشاورزان متوسط را افزایش داده است.

فرانسه: کندی فروش با شروع تابستان
با آغاز فصل میوه‌های هسته‌دار و موج گرما، تقاضا برای سیب کاهش یافته است. انواع کلاب مانند پینک لیدی همچنان مورد استقبال قرار می‌گیرند، اما فعالیت تجاری به دلیل تعطیلات مدارس و گرما کند شده است.

آمریکای شمالی: واردات تکمیل‌کننده عرضه داخلی
عرضه سیب در ساحل غربی قوی است و انواع هانی‌کریسپ به وفور یافت می‌شود. عرضه رد دلیشز و گالا به دلیل محصول کمتر، کاهش یافته است. در شرق، عرضه در حال کاهش است و میشیگان زودتر از نیویورک به پایان می‌رسد. واردات از شیلی و نیوزیلند، به ویژه برای سیب ارگانیک، در حال انجام است و تقاضا برای انواع ممتاز مانند کازمیک کریسپ همچنان بالاست.

آفریقای جنوبی: صادرات با تأخیر و هزینه‌های سرسام‌آور
فصل صادرات با یک ماه تأخیر نسبت به معمول آغاز شد. تعرفه ۵۰ درصدی هند برای سیب و افزایش دو برابری هزینه حمل به خاورمیانه، چالش‌های جدی ایجاد کرده است. با وجود خسارات سیل و تگرگ، پیش‌بینی صادرات ۵۴ میلیون کارتن ۱۲.۵ کیلوگرمی برای سال ۲۰۲۶ است. در بازار داخلی، قیمت میانگین ۰.۵۰ یورو است و انتظار افزایش دارد.

استرالیا: تمرکز بر بازارهای ممتاز آسیا
با پایان برداشت، بازاریابی محصول در آسیا با محوریت میوه‌های درجه یک آغاز شده است. با وجود چالش‌های آب‌وهوایی، میوه‌ها بزرگ و خوش‌طعم هستند و تولیدکنندگان برای پاسخ به تقاضای رو به رشد، بلوک‌های جدیدی را احداث می‌کنند.

شیلی و آرژانتین: کاهش برآورد صادرات و خسارت تگرگ
دومین برآورد رسمی شیلی، صادرات سیب را ۵۲۹,۴۹۴ تن پیش‌بینی می‌کند که کاهش ۱۵ درصدی پینک لیدی و ۳۰ درصدی فوجی را نشان می‌دهد. در آرژانتین، سه طوفان تگرگ در اکتبر، عرضه سیب‌های مرغوب را کاهش داده و صادرات را به ۴۰,۰۰۰ تن محدود کرده است. هزینه‌های تولید همچنان چالش اصلی رقابت با شیلی و نیوزیلند است.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، بازار جهانی سیب در حال عبور از فصل انتقالی است. کاهش تولید در نیمکره شمالی به دلیل سرمازدگی و تگرگ می‌تواند به تعادل عرضه و تقاضا کمک کند، اما هزینه‌های صعودی در نیمکره جنوبی و نگرانی‌های ژئوپلیتیکی، آینده صنعت را مبهم ساخته است.

 

ادامه مطلب

بین الملل

خطای آزمایشگاهی در آمریکا؛ ۹۴ بیمار در ۵ ایالت و فراخوان کاهوی کوه‌یخی

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اعلام کرد که نمونه‌های اولیه کاهوی شرکت تیلور فارمز در مکزیک که موجب فراخوان داوطلبانه گسترده و توقف عرضه در رستوران‌های تاکو بل شد، در آزمایش‌های تکمیلی «مثبت کاذب» تشخیص داده شده‌اند؛ با این حال، شیوع بیماری سیکلوسپوریازیس با ۹۴ مورد بستری در پنج ایالت همچنان تحت بررسی است و مقامات به مصرف‌کنندگان نسبت به مصرف کاهوی خردشده هشدار می‌دهند.

منتشر شده

3 روز پیش

در

۱۴۰۵-۰۵-۱۸

توسط

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در تازه‌ترین تحول پیرامون شیوع سیکلوسپورا در آمریکا، تیلور فارمز به‌عنوان بزرگترین تأمین‌کننده کاهوی آمریکای شمالی، با وجود اعلام «نتایج مثبت کاذب» توسط FDA، بر فراخوان داوطلبانه محصولات خود اصرار دارد؛ اقدامی که نگرانی‌ها را دربارهٔ شکنندگی زنجیره تأمین محصولات تازه و کارایی روش‌های تشخیصی در بحران‌های غذایی، دوچندان کرده است.

به زارش خبرنگار ما، شرکت تیلور فارمز اعلام کرد که به‌دنبال هشدار سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) مبنی بر شناسایی احتمالی انگل سیکلوسپورا در نمونه‌هایی از کاهوی کوه‌یخی تولید مکزیک، اقدام به فراخوان داوطلبانه تمام محموله‌های این محصول از منطقه مرکزی مکزیک کرده است. این اقدام علی‌رغم آن صورت می‌گیرد که منبع احتمالی شیوع، کمتر از یک درصد از کل عرضهٔ کاهوی آمریکا را شامل می‌شود.

در بیانیهٔ شرکت آمده است: ما عمیقاً نگران بیماران، خانواده‌های آن‌ها و اعتماد عمومی به ایمنی محصولات تازه هستیم. اگرچه ردیابی FDA یک مزرعهٔ مستقل را نشان می‌دهد، ما تمام محصولات منطقه را تا اطلاع ثانوی جمع‌آوری کرده‌ایم.» تأکید شده که هیچ یک از سالادها یا کیت‌های سالاد با برند تیلور فارمز حاوی کاهوی کوه‌یخی نبوده و مرتبط با شیوع نیستند.

رستوران‌های تاکو بل در کانون شیوع

پیش‌تر، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) اعلام کرده بود که ۹۴ نفر در پنج ایالت ایندیانا، کنتاکی، میشیگان، اوهایو و ویرجینیای غربی به دنبال مصرف کاهوی خردشدهٔ سروشده در شعبه‌های زنجیرهٔ تاکو بل، به سیکلوسپوریازیس مبتلا شده‌اند. تاکو بل نیز فوراً استفاده از این مادهٔ اولیه را در تمام شعبه‌ها متوقف و از تأمین‌کنندهٔ خود جدا کرده است.

با وجود فراخوان، FDA و CDC نامی از تأمین‌کننده نبرده‌اند، اما منابع خبری مزارع تیلور را مطرح کرده‌اند. همچنین، تحقیقات برای شناسایی سایر مشتریان احتمالی این تأمین‌کننده در بخش خدمات غذایی ادامه دارد.

علائم، تشخیص و چالش‌های علمی

سیکلوسپورا کایتاننسیس، انگل میکروسکوپی عامل بیماری روده‌ای سیکلوسپوریازیس است که علائمی همچون اسهال آبکی، خستگی، گرفتگی عضلات و کاهش وزن را یک هفته پس از مواجهه ایجاد می‌کند. تشخیص آن نیاز به آزمایش‌های ویژهٔ مدفوع دارد، چراکه آزمایش‌های معمول همیشه آن را نشان نمی‌دهند.

در تحلیلی تخصصی، دکتر کیت وارینر، استاد میکروبیولوژی دانشگاه گوئلف کانادا، به نکات فنی اشاره کرد: «آزمایش‌های مولکولی گاهی نتایج مثبت کاذب نشان می‌دهند و با توجه به عدم قابلیت کشت این انگل در آزمایشگاه، تأیید نهایی با دشواری همراه است.» وی همچنین تأکید کرد که آلودگی اغلب از طریق آب آبیاری و در مناطق گرمسیری رخ می‌دهد و اووسیست‌های انگل در برابر کلر مقاوم هستند.

واکنش صنعت و توصیه‌های ایمنی

با افزایش نگرانی عمومی، وزارت بهداشت میشیگان به مصرف‌کنندگان توصیه کرده که به جای محصولات ازپیش‌بسته‌بندی‌شده، کاهوی کامل تهیه کنند. برخی تولیدکنندگان گلخانه‌ای مانند KingsOne Farms نیز با صدور اطلاعیه‌هایی، بر ایمنی محصولات خود با توجه به شرایط کنترل‌شدهٔ پرورش، تأکید کرده‌اند.

اگرچه هیچ مورد فوتی گزارش نشده و فراخوان رسمی صادر نشده است، اما کارشناسان نسبت به روند افزایشی شیوع سیکلوسپورا از سال ۲۰۱۵ هشدار داده و بر لزوم بهبود روش‌های نظارتی، بازرسی‌های میدانی و توسعهٔ آزمایش‌های دقیق‌تر تأکید دارند.

 

ادامه مطلب

بین الملل

پیشتازی چین در صادرات جهانی انگور با سهم ۱۷ درصدی در سال ۲۰۲۵

چین با صادرات ۸۵۷ هزار تنی انگور سفره‌ای در سال ۲۰۲۵، صدرنشین جدول صادرکنندگان جهان شد و آمریکا را به عنوان بزرگترین واردکننده با افزایش رقابت قیمتی میان پرو، شیلی و مکزیک مواجه کرد. جدیدترین داده‌های فصل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد قیمت انواع بی‌دانه سفید، قرمز و سیاه در بازار نقدی تحت تأثیر همپوشانی بی‌سابقه عرضه‌کنندگان، با نوسانات قابل‌توجهی همراه بوده و جنگ قیمتی جدیدی را در این بازار ۱۰ میلیارد دلاری کلید زده است.

منتشر شده

3 روز پیش

در

۱۴۰۵-۰۵-۱۸

توسط

پایگاه خبری داوان‌نیوز: بر اساس تازه‌ترین گزارش سالنامه  در سال ۲۰۲۶، جمهوری خلق چین با ثبت رکورد صادرات ۸۵۷ هزار تنی، جایگاه نخستین صادرکننده این محصول را در جهان تصاحب کرد. این گزارش که توسط مؤسسات معتبر iQonsulting، Frutas de Chile و تیم تحریریه +P منتشر شده، نشان می‌دهد حبازار بین‌المللی انگورجم کل تجارت جهانی انگوردر سال گذشته به ۵.۱۱ میلیون تن و ارزشی معادل ۱۰.۲ میلیارد دلار رسیده است.

به گزارش خبرنگار ما، آمارها حاکی از آن است که چین با تخصیص ۱۷ درصد از کل حجم صادرات جهانی، موفق شده از رقبای سنتی خود همچون پرو با ۶۹۵ هزار تن (۱۴ درصد) و شیلی با ۵۶۰ هزار تن (۱۱ درصد) پیشی بگیرد. کارشناسان اقتصادی، ریشه این موفقیت را در رشد چشمگیر تولید داخلی چین طی یک دهه اخیر می‌دانند؛ روندی که وابستگی این کشور به واردات برای تأمین نیاز فصلی بازار را به شدت کاهش داده است. به طوری که سهم چین و منطقه هنگ‌کنگ از کل واردات جهانی انگور، از ۱۲ درصد در سال ۲۰۱۶ به تنها ۴ درصد در سال ۲۰۲۵ تنزل یافته که بیانگر خودکفایی نسبی این کشور در تولید محصولات کشاورزی راهبردی است.

در سوی دیگر زنجیره تأمین، بازار ایالات متحده همچنان بزرگترین مقصد واردات انگور محسوب می‌شود و سهم ۱۷ درصدی از خریدهای جهانی را به خود اختصاص داده است. پس از آمریکا، کشورهای آلمان (۷ درصد)، هلند (۶ درصد) و بریتانیا (۵ درصد) در رده‌های بعدی واردکنندگان قرار دارند. گزارش سالانه تأکید کرده است که فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ در بازار آمریکا با رقابت فشرده‌تری میان تأمین‌کنندگان همراه بوده؛ به گونه‌ای که برداشت‌های زودهنگام در خود آمریکا و مکزیک، همراه با افزایش محموله‌های صادراتی پرو در اواخر فصل، فشار نزولی قابل‌توجهی بر قیمت‌ها اعمال کرده است.

تحلیل تخصصی بازار انواع انگور:
بررسی جزئیات بازار نشان می‌دهد در بخش انگور سفید بی‌دانه، صادرات پرو با رشد ۱۱ درصدی نسبت به فصل قبل روبرو شده و قیمت‌های نقدی آن در محدوده ۳.۱ تا ۴.۹ دلار به ازای هر کیلوگرم (FOT) معامله شده است. در مقابل، محموله‌های شیلی از این رقم با کاهش ۱۵ درصدی مواجه شد، هرچند قیمت‌های آن در اکثر دوره‌های فصل بالاتر از میانگین سال قبل باقی ماند. همچنین قیمت انگور سفید مکزیک با افتی قابل‌ملاحظه به حدود ۲.۵ دلار در هر کیلوگرم رسید.

در حوزه انگور قرمز بی‌دانه، محصولات پرو با قیمت اولیه بیش از ۴ دلار در هر کیلوگرم (FOT) وارد بازار شدند که ناشی از تقاضای پرشور اولیه و کمبود عرضه بود. شیلی نیز در ادامه دوره بازاریابی، نقش تأمین‌کننده غالب این نوع انگور را ایفا کرد و نرخ‌های فروش آن بین ۲.۵ تا ۳.۵ دلار در نوسان بود.

در خصوص انگور سیاه بی‌دانه، گزارش حاکی از آن است که محصولات پرویی در ابتدای فصل با قیمت‌های پایین‌تر از میانگین فصلی عرضه شدند و این روند تا هفته هفتم ادامه یافت. اما با کاهش تدریجی عرضه از سوی پرو و افزایش حضور انگورهای سیاه شیلیایی در بازار ایالات متحده، روند قیمت‌ها صعودی شد و بازار به تعادل جدیدی دست یافت.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، این آمار نشان‌دهنده تحول عمیق در نقش‌آفرینی چین به عنوان یک قدرت صادراتی در محصولات کشاورزی باارزش است. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند با ادامه سرمایه‌گذاری در باغ‌های مدرن و بهبود زنجیره سرد، سهم چین در تجارت جهانی انگوردر سال‌های آتی نیز رشد صعودی داشته باشد و ساختار رقابتی این بازار جهانی را بیش از پیش متحول کند.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار