بین الملل
از زباله تا ثروت؛ راه حل های زیست توده
پایگاه خبری DA1news: در سالهای اخیر نوآوریهای زیادی در زمینه فناوریهای تبدیل زیست توده ایجاد شده است که ضایعات مواد غذایی و مازاد کشاورزی را به محصولات ارزشمند مختلف تبدیل میکند. این مقاله راهحلهای نوآورانهای را از هند ارائه میکند که میتواند به رفع مشکل از دست دادن مواد غذایی و ضایعات این کشور کمک کند و در عین حال به حفاظت از محیط زیست و ایجاد امنیت انرژی کمک کند.
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، هند سخت کار کرده است تا راه حلی برای مشکل از دست دادن و ضایعات مواد غذایی بیابد و میزان تلفات پس از برداشت را کاهش دهد که در سال 2014 به 926.51 میلیارد روپیه (15.19 میلیارد دلار) رسید. در تلاش برای تولید مواد غذایی خود. سیستم های پایدارتر در حالی که تقاضای انرژی رو به رشد را پوشش می دهند، کشور به طور فزاینده ای استفاده از زیست توده را انتخاب می کند. تحقیقات و نوآوریها در فناوریهای مربوطه درها را برای تبدیل ضایعات مواد غذایی و مازاد کشاورزی به محصولات با ارزش مختلف باز کرده است. در ادامه، برخی از فناوریهای برجستهای را که میتوانند از قدرت زیست توده استفاده کنند، ارائه مسیری پایدار به سمت کاهش ضایعات مواد غذایی، تقویت امنیت غذا و انرژی و پرورش یک اقتصاد دایرهای را برجسته میکنیم.
رویکردهای امیدوارکننده
تولید انرژی زیستی برای افزایش تولید مواد غذایی بهره وری محصول در هند به دلیل وابستگی قابل توجه به کشاورزی دیم و شیوه های کشت دستی، در دسترس نبودن تکنیک های آبیاری پیشرفته و وابستگی به سوخت های فسیلی گران قیمت مانند دیزل، انرژی مبتنی بر زغال سنگ برای کاربردهای حمل و نقل و برق پایین است. انرژی زیستی تولید شده در قالب سوخت های زیستی جامد، مایع و گاز می تواند برای تامین انرژی محلی کاربردهای انرژی حیاتی در مزرعه مانند آبیاری، مکانیزاسیون مزرعه، زنجیره تامین زیست توده، سوخت تراکتورها و ماشین آلات کشاورزی برای افزایش بهره وری کشاورزی مورد استفاده قرار گیرد. تولید کلی مواد غذایی هند حدود 228 میلیون تن زیست توده مازاد سالانه با پتانسیل انرژی زیست توده 28 گیگاوات (GW) دارد. با پیشرفت قابل توجه به لطف حمایت تحت چندین طرح از سوی دولت، این کشور قبلاً به ظرفیت نیروگاه زیست توده نصب شده 10.8 گیگاوات و بیش از 300 تن در روز تولید گاز طبیعی زیست فشرده (BioCNG) دست یافته است.
کاهش تلفات و ضایعات مواد غذایی با تامین انرژی زیرساخت های ذخیره سازی، سردخانه و نگهداری غلات. بخش قابل توجهی از محصولات غذایی به دلیل مراقبت ناکافی پس از برداشت از بین می رود. گزینههای ذخیرهسازی سرد معمولاً کم هستند، که منجر به هدر رفتن محصولات باغی و زیانهای اقتصادی میشود. با پیشرفت در تحقیقات انرژی زیستی، گزینه های ذخیره سازی سرد و خشک کن مبتنی بر زیست توده غیرمتمرکز اکنون به صورت تجاری در دسترس هستند که می توانند در اختیار کشاورزان محلی یا ارائه دهندگان خدمات در مناطق روستایی قرار گیرند. در دو تا سه سال گذشته، کشاورزان در چند مکان در هند شروع به استفاده از این راه حل های ذخیره سازی سرد مبتنی بر زیست توده کرده اند. با این حال، تاکنون کشاورزان کافی از این فناوری ها استفاده نکرده اند. انتشار بیشتر مهم است، زیرا به کاهش ضایعات و زیانها کمک میکند که به نوبه خود سودآوری کشاورزان و اقتصاد کلی روستایی را افزایش میدهد و در عین حال به اصول پایداری پایبند هستند، زیرا آنها میتوانند محصولات خود را در طول سال ذخیره و به فروش برسانند.
رویکردهای ارگانیک برای تقویت تولید مواد غذایی پایدار و کاهش تغییرات آب و هوایی. در تلاش برای افزایش تولید مواد غذایی، استفاده از کودهای شیمیایی در مزارع در چند دهه اخیر به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این امر بر سلامت خاک و همچنین سلامت انسان و دام در درازمدت تأثیر منفی میگذارد، بهعلاوه سایر اثرات مضر بر محیطزیست، زیرا فرآیندهای تولید و حمل و نقل کودها بسیار انرژیبر و دارای انتشار هستند. در اینجا، دوغاب کود زیستی غنی از مواد مغذی تولید شده همراه با بیوگاز در طی هضم بی هوازی می تواند یک جایگزین آلی مهم برای کودهای شیمیایی باشد زیرا می تواند منجر به افزایش بهره وری محصول برای کشاورزان شود و در عین حال سلامت خاک را بازیابی کند و همچنین هزینه های هنگفت واردات را نیز کاهش دهد (بیشتر بیش از پنج میلیارد دلار در سال) کودهای شیمیایی برای کشور.
بیوچار که از مواد گیاهی از طریق پیرولیز به دست می آید، گزینه جالب دیگری برای جایگزینی کودهای شیمیایی است، زیرا می توان از آن برای بهبود سلامت خاک، عملکرد برداشت و تصفیه فاضلاب استفاده کرد. و در نهایت کمپوست کردن یکی دیگر از روش های تثبیت شده است که زباله های آلی را به کمپوست غنی از مواد مغذی تبدیل می کند و کیفیت خاک و عملکرد محصول را بهبود می بخشد. با درک اهمیت کودهای زیستی از نیروگاه های بیوگاز، دولت هند طرح کمک به توسعه بازار را در سپتامبر 2023 با بودجه 14.518 میلیارد روپیه (تقریباً 181 میلیون دلار آمریکا) برای ترویج کودهای آلی و در نتیجه فعالیت های کشاورزی پایدار و ارگانیک راه اندازی کرد. کشور.
علاوه بر این، زیست توده حاصل از ضایعات غذایی، کاربردهای متعدد دیگری در زمینههای کشاورزی-صنعتی، تولید پلاستیکهای زیستی، مواد شیمیایی مبتنی بر زیستی، منبع تغذیه حیوانات مغذی و پایدار و مواد بستر حیوانات پیدا میکند. این راه حل های نوآورانه زیست توده همچنین با مشکلات فوری مانند از بین رفتن مواد مغذی خاک و سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی که به آلودگی هوا کمک می کند، مقابله می کند. به عنوان مثال، سوزاندن یک تن کاه شلتوک، 60 کیلوگرم مونوکسید کربن (CO)، 1460 کیلوگرم دی اکسید کربن (CO2)، 199 کیلوگرم خاکستر، 3 کیلوگرم ذرات معلق و 2 کیلوگرم گوگرد آزاد می کند. دی اکسید (SO2)، باعث گرم شدن قابل توجه زمین می شود و در عین حال میکروارگانیسم های مهم خاک را نیز از بین می برد. همچنین خاک را از مواد مغذی ضروری مانند نیتروژن (5.5 کیلوگرم)، فسفر (2.3 کیلوگرم)، پتاسیم (25 کیلوگرم) و گوگرد (1.2 کیلوگرم) و همچنین سایر ریز مغذی ها به غیر از کربن آلی تخلیه می کند.
گزینه های متعدد برای برنامه
بنابراین، با کاهش نیاز به سوزاندن بقایای گیاهی و غنیسازی خاک، محلولهای زیست توده میتوانند جایگزینهای مفیدی برای سازگاری با محیط زیست ارائه کنند. چندین انگیزه مهم برای کشاورزان از سوی دولت هند حاکی از حمایت و جدیت است که برای تشویق به اتخاذ گزینه های انرژی زیستی و کودهای آلی مورد تاکید قرار گرفته است. طرحهای دولتی مانند برنامه ملی انرژی زیستی (NBP) و سایر برنامهها کمک مالی و پشتیبانی برای انرژی زیستی، کودهای زیستی و شیوههای کشاورزی پایدار ارائه میکنند.
یکی از این نمونه ها، انجمن خدمات تعاونی چندمنظوره لامبرا کانگری است که کل دهکده را با بیوگاز تولید شده از سرگین گاو محلی فراهم می کند (به کادر مراجعه کنید). در اینجا شایان ذکر است که در حالی که مناطق روستایی دارای ضایعات آشپزخانه و مواد غذایی بسیار محدودی هستند، زیرا خوراک اصلی دام است، در مناطق شهری می توان سیستم های بیوگاز مشابهی را در سطح خانوار برای مدیریت محلی زباله های آشپزخانه نصب کرد، در جوامع مسکونی. دفاتر، هتل ها و مجتمع های رستوران در سطح جامعه، به طوری که مقادیر زیادی از ضایعات مواد غذایی به محل های دفن زباله ختم نشوند و به صورت محلی به طور پایدار مدیریت شوند. کود زیستی تولید شده از این طریق می تواند برای کاربردهای باغبانی نیز استفاده شود. در سالهای اخیر، کارخانههای بزرگ BioCNG با ظرفیت ۳۰۰ و ۵۵۰ تن تصفیه زبالههای جامد شهری در روز نیز به ترتیب در شهرهایی مانند پونا و ایندور نصب شدهاند و BioCNG برای سوخت اتوبوسهای حملونقل عمومی استفاده میشود.
به طور خلاصه، زیست توده روشی امیدوارکننده برای هند برای مبارزه با تلفات و ضایعات مواد غذایی است. با فناوری های ارائه شده، می توان چندین چالش را به طور همزمان حل کرد. آنها از هدر رفتن مواد غذایی جلوگیری می کنند، کشاورزی پایدار را ترویج می کنند، حاصلخیزی خاک را بهبود می بخشند، بهره وری محلی را افزایش می دهند و ردپای زیست محیطی کشاورزی را کاهش می دهند.
منبع: https://www.rural21.com/
ترجمه: ناهید ملاحسینی
بین الملل
جنگ هرمز، قحطی خلیج فارس؛ عمان و قطر در امنیت، بحرین و کویت در آستانه فروپاشی
بسته شدن تنگه هرمز تنها به بحران انرژی محدود نمیماند؛ سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) هشدار داده است که توقف عبور ۷۰ درصد واردات مواد غذایی و یکسوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی از این آبراه، امنیت غذایی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را با «تهدید وجودی» مواجه کرده و میتواند ظرف شش تا نه ماه آینده به یک قحطی گسترده در منطقه منجر شود.
پایگاه خبری داوان نیوز: بسته شدن تنگه هرمز فقط قیمت بنزین را گران نکرده است. در بحرین، قیمت گوشت دو برابر شده و ذخایر غذا فقط ۳ ماه دیگر دوام میآورد. در کویت، گوشت و ماهی تا ۱۰۰ درصد گران شده و بنادر تعطیل هستند. هشدار فائو: «سه تا شش ماه دیگر، اثرات این بحران در مزارع جهان دیده میشود».
به گزارش داوان نیوز، در حالی که توجه جهانی معطوف به شوک قیمت نفت در پی بسته شدن تنگه هرمز از اواخر فوریه ۲۰۲۶ بوده است، کارشناسان بینالمللی هشدار میدهند که بزرگترین تهدید این بحران، پیش از آنکه در پمپ بنزینها احساس شود، در مزارع و سفرههای غذایی مردم جهان نمایان خواهد شد. بسته شدن این آبراه استراتژیک نه تنها جریان ۲۰ درصد نفت جهان را قطع کرده، بلکه عبور حدود یکسوم تجارت جهانی کودهای شیمیایی و بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی کشورهای حاشیه خلیج فارس را نیز متوقف ساخته است .
گزارش پیشرو، با نگاهی تخصصی به بخش کشاورزی و محصولات آن، پیامدهای این بحران را بر کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در سه حوزه «تأمین نهادههای کشاورزی»، «واردات مواد غذایی» و «امنیت غذایی داخلی» تحلیل میکند.
بخش اول: بحران کودهای شیمیایی – توقف خط تولید جهانی
وابستگی بیسابقه جهان به کودهای خلیج فارس
خلیج فارس یکی از قطبهای اصلی تولید و صادرات کودهای شیمیایی در جهان است. بر اساس دادههای انجمن بینالمللی کود (IFA) در سال ۲۰۲۴، کشورهای ایران، عربستان سعودی، قطر، امارات و بحرین روی هم رفته ۲۳ درصد از تجارت جهانی آمونیاک و ۳۴ درصد از تجارت اوره را در اختیار داشتهاند .
نقش این منطقه در تأمین امنیت غذایی جهانی فراتر از این ارقام است. بر اساس تحلیلهای موسسه کپلر، بسته شدن تنگه هرمز میتواند زنجیره تأمین کودهای جهانی را ۳۳ درصد، عرضه گوگرد را ۴۴ درصد و عرضه اوره را ۳۰ درصد کاهش دهد . آمارها نشان میدهد که حدود ۴۶ درصد از تجارت جهانی اوره (مهمترین کود نیتروژنی) به تولیدکنندگان خلیج فارس وابسته است .
افزایش قیمتها: سونامی ۷۰ درصدی
پیامدهای اختلال در عرضه به سرعت در بازارهای جهانی منعکس شده است. بر اساس گزارش آرگوس مدیا، قیمت اوره دانهبندی شده در خاورمیانه نسبت به پیش از آغاز درگیریها ۷۰ درصد جهش داشته است . تحلیلگران ریاض کپیتال اعلام کردهاند که قیمت اوره در مدت یک ماه از زمان شروع بحران (۲۷ فوریه تا ۲۶ مارس) ۶۵ درصد افزایش یافته و آمونیاک نیز حدود ۱۵۵ دلار در هر تن گران شده است .
ارقام جدیدتر حاکی از آن است که یک مناقصه در هندلینک اوره را با قیمت بیش از ۹۰۰ دلار در هر تن به ثبت رسانده است که بالاترین سطح از سال ۲۰۲۳ محسوب میشود .
توقف تولید در خود منطقه
بحران تنها به حملونقل محدود نمیشود. بر اساس گزارشهای میدانی، چندین واحد تولیدی در عربستان سعودی، قطر و ایران به طور جزئی یا کامل تعطیل شدهاند. مارینا سیمونووا، رئیس تحلیل کودهای آرگوس مدیا، توضیح میدهد: «دلیل این تعطیلیها نگرانیهای ایمنی، آسیب به زیرساختها و مشکلات صادراتی است. بسیاری از تأسیسات تولیدی عمدتاً صادراتمحور هستند و با بسته شدن تنگه هرمز، آسیبپذیری آنها به حداکثر رسیده است» .
وضعیت برای کودهای مایع بحرانیتر از کودهای جامد است. تحلیلگران ریاض کپیتال تأکید میکنند که کودهای جامد مانند اوره دانهبندی شده و دیآمونیوم فسفات (DAP) انعطاف بیشتری برای حمل زمینی و صادرات مجدد از طریق دریای سرخ دارند، هرچند این کار هزینههای حمل را به شدت افزایش میدهد .
بخش دوم: واردات مواد غذایی – قفل شدن دروازههای ورودی
یک واقعیت تلخ: بیش از ۷۰ درصد وابستگی
کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) به طور تاریخی واردکنندگان خالص مواد غذایی هستند. بر اساس گزارشهای موجود، بیش از ۷۰ درصد واردات مواد غذایی این کشورها از جمله غلات، محصولات تازه و نهادههای کشاورزی معمولاً از طریق تنگه هرمز انجام میشده است . میزان وابستگی به واردات در برخی از این کشورها به ۸۵ درصد از کل نیازهای غذایی میرسد.
وضعیت اضطراری در بنادر
با بسته شدن تنگه از اول مارس ۲۰۲۶، ترانزیت دریایی تجاری از این آبراه بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است. تا نیمه مارس، بیمهگران بینالمللی پوشش ریسک جنگی برای منطقه را لغو کردند و عبور و مرور عملاً متوقف شد .
بر اساس گزارشهای خبری، بیشتر بنادر اصلی منطقه از جمله بنادر ابوظبی، جبل علی (امارات) و دمام (عربستان سعودی) یا به طور کامل تعطیل شدهاند یا ظرفیت خود را به شدت کاهش دادهاند . در کویت و بحرین، عملیات بنادر شعیبه و خلیفه بن سلمان به حالت تعلیق درآمده است .
بخش سوم: کشورهای عربی خلیج فارس – روایت دو سرعت
قطر: سرمایهگذاری دهه قبل، نجاتبخش امروز
قطر پس از محاصره ۲۰۱۷-۲۰۲۰ درس تلخی از وابستگی به واردات گرفت و امروز ثمرات سرمایهگذاریهای آن دوران را برداشت میکند. پایانه امنیت غذایی بندر حمد با ۵۱ سیلوی کنترل شده برای برنج، روغن و شکر، ظرفیت تأمین دو سال نیاز ملی را دارد. تولید داخلی لبنیات نیز به خودکفایی ۱۰۰ درصدی رسیده است .
با فعال شدن کریدور زمینی از طریق عربستان سعودی (با استفاده از سیستم TIR که امکان ترانزیت کالا در چندین مرز با یک ضمانت گمرکی واحد را فراهم میکند)، قطر توانسته است شوک را تا حد زیادی مدیریت کند. هرچند افزایش قیمت حمل هوایی برای محصولات فاسدشدنی، باعث افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی قیمتها در این کشور شده است .
عربستان سعودی: تردد از دو دریا
عربستان به عنوان بزرگترین اقتصاد منطقه و با جمعیت ۳۶ میلیون نفری، ۸۰ تا ۸۵ درصد نیاز غذایی خود را وارد میکند. با این حال، دسترسی به دریای سرخ به این کشور امکان داده است مسیرهای جایگزین را فعال کند. محمولهها از بنادر شرقی (دمام، جبیل) به بندر اسلامی جده در دریای سرخ هدایت شدهاند، هرچند این تغییر مسیر، زمان ترانزیت را ۱۰ تا ۱۴ روز افزایش داده و به زنجیره سرد فشار آورده است .
آخرین گزارشها حاکی از آن است که عربستان به لطف موقعیت جفرافیایی ممتاز خود در حال حاضر به عنوان قطب لجستیکی کلیدی منطقه عمل میکند . با این حال، ذخایر استراتژیک این کشور برای محصولات اساسی مانند گندم، برنج، جو، شکر و روغن تنها ۲ تا ۴ ماه دوام خواهد آورد .
امارات متحده عربی: ذخایر ۶ ماهه و حمل هوایی
امارات که حدود ۸۵ درصد غذای خود را وارد میکند، با فعال کردن استراتژی «چندمنبعی» توانسته است تا حدی از بحران عبور کند. برای تمام ۱۸ محصول بحرانی، قراردادهایی با منابع تأمین از مناطق جغرافیایی مختلف منعقد شده است. ذخایر استراتژیک این کشور برای مواد غذایی پایه بین ۴ تا ۶ ماه تأمین شده است .
گروه لولو، بزرگترین زنجیره خردهفروشی منطقه، اعلام کرده است که برای محصولات فاسدشدنی (میوه، سبزیجات، گوشت و مرغ) از هواپیماهای باری اختصاصی استفاده میکند و در حال حاضر «هزینه اضافی را به مصرفکننده منتقل نمیکند» . مقامات امارات همچنین محدودیتهای تردد کامیونها را برای تسهیل توزیع مواد غذایی لغو کرده و خط تلفنی برای گزارش افزایش قیمتهای غیرمنطقی راهاندازی کردهاند .
عمان: برنده جغرافیایی بحران غذایی
عمان به دلیل قرار گرفتن در خارج از تنگه هرمز و دسترسی مستقیم به اقیانوس هند از طریق بنادر سلامله، دوکم و صحار، کمترین آسیب را از این بحران متحمل شده است. این کشور به عنوان یک «دروازه جایگزین» برای کل منطقه عمل میکند .
بحرین و کویت: قربانیان اصلی
وضعیت در بحرین و کویت بسیار وخیمتر است. هر دو کشور با وابستگی شدید به واردات، ظرفیت محدود ذخیرهسازی و عملاً تعطیلی بنادر اصلی خود مواجه هستند. ذخایر استراتژیک هر دو کشور تنها ۳ تا ۴ ماه برای مواد غذایی پایه دوام میآورد و این ذخایر شامل محصولات فاسدشدنی نمیشود .
در بحرین، گزارشهای میدانی حاکی از آن است که قیمت برخی مواد غذایی به طور قابل توجهی افزایش یافته و قیمت گوشت تقریباً دو برابر شده است . آلارمها زمانی به صدا در میآید که تحلیلگران بینالمللی اعلام میکنند بحرین «آسیبپذیرترین کشور در میان اعضای شورای همکاری خلیج فارس» است .
در کویت، پس از موج اولیه خریدهای ترسناک در روزهای نخست بحران، دولت قیمت برخی کالاهای اساسی را فریز کرده و واردات گوشت را یارانهای کرده است. با این حال، قیمت گوشت و ماهی بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش یافته و صادرات محصولات غذایی به طور موقت ممنوع شده است .
جدول: جمعبندی وضعیت امنیت غذایی کشورهای عربی خلیج فارس
| کشور | ذخایر استراتژیک | وضعیت دسترسی | چالش اصلی | روند قیمتها |
| :— | :— | :— | :— | :— |
| عربستان سعودی | ۲-۴ ماه (غلات) | دسترسی به دریای سرخ | افزایش ۱۰-۱۴ روزه ترانزیت | نسبتاً کنترلشده |
| امارات متحده | ۴-۶ ماه + حمل هوایی | چندمنبعی و حمل هوایی | فشار بر زنجیره سرد | تثبیت شده با یارانه |
| قطر | تا ۲ سال (انبارهای بندر حمد) | کریدور زمینی + هوایی | افزایش ۱۰-۲۰٪ هزینه حمل هوایی | افزایش ملایم |
| عمان | نامشخص | دسترسی مستقیم به اقیانوس | حداقل | نسبتاً تثبیت شده |
| کویت | ۳-۴ ماه (بدون فاسدشدنی) | تعطیلی بندر شعیبه | افزایش ۳۰-۱۰۰٪ قیمت گوشت و ماهی | فریز قیمت برخی کالاها |
| بحرین | ۳-۴ ماه (حداقل) | تعطیلی بندر | دو برابر شدن قیمت گوشت | بسیار ناپایدار |
—
بخش چهارم: چشمانداز جهانی و هشدارهای نهادهای بینالمللی
فائو: کشاورزان جهان میان تهی ماندن و تغییر الگو
سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به صراحت هشدار داده است که تأثیر این بحران بر برداشت محصولات کشاورزی، با یک «تأخیر چندماهه» خود را نشان خواهد داد و «اثرات دومینویی بلندمدتی» بر جای خواهد گذاشت .
تحلیلگران فائو سه موج بحران را پیشبینی کردهاند:
1. موج اول (در حال وقوع): افزایش قیمت کودهای شیمیایی.
2. موج دوم (پاییز ۲۰۲۶): کاهش گسترده عملکرد محصولات کشاورزی اصلی.
3. موج سوم (۲۰۲۷): تورم مواد غذایی در سطح جهانی همراه با تنشهای سیاسی .
دیوید لابورد، مدیر بخش اقتصاد کشاورزی فائو، هشدار میدهد: «ما در یک بحران نهادهها (کودها) هستیم؛ نباید اجازه دهیم این بحران به یک فاجعه تبدیل شود» .
برنامه جهانی غذا: ۴۵ میلیون نفر در آستانه گرسنگی
برنامه جهانی غذا (WFP) تخمین میزند که اگر درگیری تا ژوئن ۲۰۲۶ ادامه یابد، حدود ۴۵ میلیون نفر دیگر در جهان در وضعیت «ناامنی حاد غذایی» قرار خواهند گرفت. این رقم به ۳۱۸ میلیون نفری که پیش از این درگیر این بحران بودند، اضافه خواهد شد . نگرانی خاص برای آفریقای زیر صحرا، جنوب آسیا و کشورهایی مانند افغانستان و سودان وجود دارد که از قبل با قحطی دست و پنجه نرم میکنند .
تأثیر غیرمستقیم: افزایش قیمت نفت و رقابت سوخت با غذا
یک تهدید پنهان دیگر نیز وجود دارد: افزایش قیمت نفت، تولید سوختهای زیستی (بیواتانول و بیودیزل) را سودآورتر میکند. فائو هشدار داده است که این موضوع میتواند تقاضا برای محصولات کشاورزی مانند ذرت، سویا و روغن پالم را افزایش دهد و رقابت «سوخت در برابر غذا» را تشدید کند .
بازی با زمان
به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در حال حاضر در یک مسابقه نفسگیر با زمان قرار گرفتهاند. کشورهایی مانند قطر و عربستان که زیرساختهای جایگزین و ذخایر استراتژیک مناسبی دارند، توانستهاند تاکنون شوک را مدیریت کنند. اما کشورهای کوچکتر مانند بحرین و کویت با واقعیتی تلخ مواجه هستند: ذخایر آنها رو به اتمام است و تا چند ماه دیگر، سفرههای غذایی شهروندانشان به طور مستقیم با بحران مواجه خواهد شد.
اما مهمتر از همه، تأثیرات این بحران به مرزهای خلیج فارس محدود نخواهد ماند. هند، برزیل، بنگلادش و کشورهای آفریقایی که به شدت به کودهای وارداتی از این منطقه وابسته هستند، در ماههای آینده کاهش شدید عملکرد محصولات کشاورزی خود را تجربه خواهند کرد . در آن زمان، جهان به طور کامل درک خواهد کرد که بسته شدن تنگه هرمز، نه فقط یک بحران انرژی، بلکه بزرگترین تهدید برای امنیت غذایی جهانی در تاریخ مدرن بوده است.
در یک عبارت: «اثرات این بحران سه تا شش ماه دیگر در مزارع و شش تا نه ماه دیگر در سوپرمارکتهای جهان احساس خواهد شد».
بین الملل
گامی بلند در مبارزه با فساد: قرقیزستان تخصیص یارانه بذر را دیجیتالی کرد
قرقیزستان با راهاندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکتهای فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد. این سامانه فرآیندهای ارسال درخواست، جریان اسناد و نظارت بر مصرف بذرها را به صورت الکترونیکی انجام میدهد.
پایگاه خبری داوان نیوز: قرقیزستان با راهاندازی سامانه خودکار (AIS Subsidy)، فرآیند پرداخت یارانه به شرکتهای فعال در حوزه تولید بذر را دیجیتالی کرد.
به گزارش داوان نیوز، وزارت منابع آب، کشاورزی و صنایع فرآوری قرقیزستان، یک سامانه اطلاعاتی خودکار تحت عنوان «سیستم یکپارچه اعطای یارانههای دولتی برای شرکتهای تولید بذر» (AIS Subsidy) در این کشور عملیاتی شد.
این سامانه که توسط مؤسسه دولتی AgroSmart طراحی و پیادهسازی شده است، در زیرمجموعه وزارت تخصص محصولات کشاورزی و باغبانی فعالیت خود را آغاز کرد.
هدف اصلی از راهاندازی AIS Subsidy، دیجیتالی کردن فرآیندهای مرتبط با ثبت، بررسی و حسابداری درخواستهای دریافت یارانه دولتی، همچنین رصد جابجایی محمولههای بذر و نظارت بر نحوه مصرف هدفمند آنها اعلام شده است.
به گفته مسئولان وزارتخانه، بهکارگیری این سامانه ضمن افزایش شفافیت رویهها و کاهش چشمگیر خطرات فساد، امکان تهیه گزارشهای تحلیلی لحظهای را نیز فراهم میکند.
از جمله قابلیتهای کلیدی این سیستم میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– ثبتنام برخط و احراز هویت کاربران با سطوح دسترسی تعریفشده؛
– ارسال و مدیریت درخواستهای الکترونیکی همراه با تأیید خودکار اطلاعات واردشده؛
– ایجاد گردش کار اسناد به صورت الکترونیکی با بهرهگیری از امضای دیجیتال؛
– امکان برگزاری جلسات مجازی کمیسیونها با قابلیت تنظیم و امضای صورتجلسات الکترونیکی؛
– نظارت بر فرآیند حملونقل و توزیع بینمنطقهای بذرها؛
– مستندسازی مصرف هدفمند بذرها با استفاده از ثبت موقعیت مکانی (GPS) و پیوست تصاویر؛
– برخورداری از آرشیو الکترونیکی متمرکز و قابلیت تولید گزارشهای تحلیلی سفارشی.
وزارت کشاورزی قرقیزستان تأکید کرده است که هدف از استقرار این سامانه، بهینهسازی فرآیند توزیع یارانههای دولتی و ارتقای سطح کنترل بر نحوه مصرف نهادههای بذری در سراسر کشور است.
بین الملل
قطر و عمان همکاری سهساله کشاورزی، دامی و شیلاتی را کلید زدند
به منظور فعالسازی تفاهمنامه همکاریهای کشاورزی سال ۲۰۱۸ مسقط، مقامات ارشد قطر و عمان برنامه عملیاتی سهساله ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را در حوزه گیاهی، دامی و شیلاتی در نمایشگاه AgriteQ 2026 به امضا رساندند.
پایگاه خبری داوان نیوز: در حاشیه نمایشگاه بینالمللی کشاورزی قطر (AgriteQ 2026)، دولت قطر و سلطنت عمان برنامه اجرایی تفاهمنامه همکاری در حوزههای کشاورزی، دامداری و شیلات برای بازه زمانی ۲۰۲۵-۲۰۲۷ را به امضا رساندند.
به گزارش داوان نیوز، این سند همکاری توسط علی بن محمد العلی، معاون وزیر شهرداری قطر، و عمار بن عبدالله البوسعیدی، سفیر سلطنت عمان در دوحه، که به نمایندگی از کشور خود در این مراسم حضور یافت، امضا شد.
این برنامه اجرایی در چارچوب تلاشهای مستمر دو کشور برای تقویت همکاریهای دوجانبه و تعمیق مشارکت استراتژیک میان دوحه و مسقط تدوین شده است. هدف اصلی آن فعالسازی مفاد تفاهمنامه امضا شده میان دو طرف در مسقط (ژانویه ۲۰۱۸) از طریق ایجاد چارچوبی عملیاتی برای پیشبرد همکاریها در بخشهای کشاورزی، دامداری و شیلات است. تحقق این مهم از طریق اجرای برنامهها و ابتکارات مشترک، برگزاری بازدیدهای متقابل و تبادل تجربیات و تخصصهای فنی دنبال خواهد شد.
مقامات دو کشور تأکید کردند که این برنامه اجرایی گامی اساسی در جهت تقویت یکپارچگی کشاورزی و غذایی، افزایش هماهنگیهای دوجانبه و گسترش همکاریهای فنی محسوب میشود. به باور طرفین، این توافقنامه از تلاشها برای دستیابی به پایداری بیشتر و ارتقای امنیت غذایی حمایت کرده، بهرهوری و نوآوری را افزایش میدهد و در نهایت به پیشبرد اهداف مشترک اقتصادی و توسعهای دو کشور کمک شایانی خواهد کرد.
AgriteQ 2026؛ بستر یک دهه نوآوری کشاورزی در قطر
گفتنی است نمایشگاه بینالمللی کشاورزی قطر (AgriteQ) برای بیش از یک دهه به عنوان بستر پیشرو این کشور در زمینه معرفی فناوریهای پیشرفته کشاورزی، پرورش نوآوری و ترویج شیوههای پایدار زیر نظر وزارت شهرداری قطر فعالیت داشته است.
سیزدهمین دوره این رویداد معتبر، یعنی AgriteQ 2026، میزبان راهحلهای نوین در حوزههای تولیدات گیاهی، دامداری، شیلات، فرآوری مواد غذایی و محوطهسازی پایدار خواهد بود. این نمایشگاه که با برگزاری کارگاههای تخصصی و نمایشهای زنده همراه است، همچنان به تقویت مشارکتهای جهانی، حمایت از امنیت غذایی و پیشبرد رشد پایدار در بخش کشاورزی قطر ادامه میدهد.
-
دانستنی ها3 هفته پیشتغییر در نرم مبارزه؛ دستورالعمل فنی و اجرايي مبارزه با سن غلات
-
سرخط3 هفته پیشالگوی کشت محصولات گلخانه و محیط های کنترل شده تدوین شد
-
استان ها4 هفته پیشهزار جریبی: افزایش 50 درصدی تولید گندم، عدم ممنوعیت کشت برنج
-
آموزش4 هفته پیشکرم گلوگاه انار؛ مدیریت تلفیقی راهکاری مؤثر
-
خبرهای سازمانی3 هفته پیشسال 1405 در سازمان تات: سال آموزش و ترویج یافتهها و فناوریها
-
استان ها2 هفته پیشنشست فنی گیاهپزشکی مازندران؛ بیماریهای غلات و علفهای هرز کشت پاییزه بررسی شد
-
پرونده ویژه4 هفته پیشپژوهشهای حشرهشناسی، بیمهی آیندهی کشاورزی ایران
-
علوم و آموزش2 هفته پیشرقم «لاهیج»؛ تقویت انگیزه نوسازی باغها با معرفی رقم جدید چای

