با ما همراه باشید

آموزش

مدیریت و کنترل علف‌های هرز مهاجم و مقاوم

منتشر شده

در

پایگاه خبری DA1news: بخش تحقیقات علف‌های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در سال 1403، با تمرکز بر شناسایی، مدیریت و کنترل علف‌های هرز مهاجم و مقاوم به herbicides، گام‌های مؤثری در جهت بهبود روش‌های پایدار کشاورزی برداشت. این گزارش در دو بخش به بررسی مهم‌ترین دستاوردها، پروژه‌های تحقیقاتی و چالش‌های پیش‌روی این بخش در سال گذشته و عملکرد بخش در کنترل و مبارزه با علف هرز گل جالیز می‌پردازد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، علف‌های هرز از جمله مهم‌ترین عوامل کاهش دهنده محصولات کشاورزی هستند که سالانه خسارات اقتصادی قابل توجهی به بخش کشاورزی وارد می‌کنند. بخش تحقیقات علف‌های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در سال 1403، با هدف توسعه روش‌های نوین کنترل و کاهش مقاومت علف‌های هرز به herbicides، فعالیت‌های گسترده‌ای را انجام داده است.

اهداف و مأموریت‌ها
– شناسایی و رده‌بندی علف‌های هرز جدید و مهاجم
– ارزیابی مقاومت علف‌های هرز به علف‌کش‌های رایج
– توسعه روش‌های مدیریت تلفیقی علف‌های هرز (IPM)
– ارائه راهکارهای سازگار با محیط زیست برای کنترل علف‌های هرز

دستاوردها

1. شناسایی و پایش علف‌های هرز مقاوم
– انجام مطالعات میدانی در بیش از 20 استان کشور جهت شناسایی بیوتایپ‌های مقاوم به علف‌کش‌ها
– ثبت سه گونه جدید علف هرز با مقاومت چندگانه به herbicides در مناطق مختلف کشاورزی

2. پروژه‌های تحقیقاتی
– بررسی مکانیسم‌های مقاومت به علف‌کش‌های گلیفوسیت و پاراکوات
– توسعه روش‌های کنترل بیولوژیک با استفاده از قارچ‌های بیماری‌زای علف‌های هرز
– ارزیابی تأثیر تغییرات اقلیمی بر گسترش علف‌های هرز مهاجم

3. همکاری‌های ملی و بین‌المللی
– مشارکت در پروژه‌های مشترک با سازمان فائو (FAO) جهت مدیریت علف‌های هرز در کشاورزی پایدار
– برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای کشاورزان و کارشناسان در زمینه روش‌های نوین کنترل علف هرز

4. انتشارات علمی
– چاپ 5 مقاله ISI در مجلات معتبر بین‌المللی
– تدوین دو دستورالعمل فنی برای مدیریت علف‌های هرز در محصولات استراتژیک مانند گندم و برنج

چالش‌های پیش‌رو
– افزایش مقاومت علف‌های هرز به علف‌کش‌های رایج
– کمبود اعتبارات تحقیقاتی برای توسعه روش‌های جایگزین
– تغییرات اقلیمی و تأثیر آن بر گسترش گونه‌های مهاجم

بر اساس این گزارش،بخش تحقیقات علف‌های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در سال 1403 با دستاوردهای چشمگیر در زمینه شناسایی و مدیریت علف‌های هرز، گام‌های مؤثری در راستای کشاورزی پایدار برداشته است. با این حال، برای مقابله با چالش‌های آینده، افزایش بودجه تحقیقاتی، توسعه روش‌های غیرشیمیایی و آموزش کشاورزان ضروری به نظر می‌رسد.

**** 

کنترل علف هرز گل جالیز 

گل جالیز (*Orobanche spp.*) یکی از خطرناک‌ترین علف‌های هرز انگلی است که به محصولات مهمی مانند گوجه‌فرنگی، تنباکو، آفتابگردان و حبوبات خسارت شدیدی وارد می‌کند. در سال 1403، بخش تحقیقات علف‌های هرز موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، پروژه‌های متعددی را برای مدیریت و کنترل این علف هرز اجرا کرده است.

1. شناسایی و پایش گونه‌های گل جالیز در ایران
– بررسی پراکنش جغرافیایی: مطالعات میدانی در استان‌های آلوده مانند خراسان، فارس، اصفهان و خوزستان انجام شد.
– شناسایی گونه‌های مقاوم: تأیید حضور گونه‌های *Orobanche aegyptiaca* و *Orobanche cernua* در مزارع گوجه‌فرنگی و آفتابگردان.

2. روش‌های کنترل و مدیریت گل جالیز
الف) روش‌های زراعی و پیشگیرانه
– تناوب زراعی: معرفی کشت گیاهان تله مانند سورگوم و ذرت برای کاهش بانک بذر گل جالیز.
– استفاده از ارقام مقاوم: همکاری با بخش اصلاح نباتات برای معرفی ارقام مقاوم گوجه‌فرنگی و آفتابگردان.

ب) روش‌های شیمیایی و نوین
– آزمایش علف‌کش‌های انتخابی: ارزیابی تأثیر علف‌کش‌های مانند سولفوسولفورون و ایمازاپیر در مراحل مختلف رشد گل جالیز.
– تحقیق در مورد تحریک جوانه‌زنی مصنوعی: استفاده از مواد محرک مانند GR24 (آنالوگ استریگولاکتون) برای کاهش ذخیره بذر در خاک.

ج) کنترل بیولوژیک
– بررسی قارچ‌های بیماری‌زا: پژوهش روی گونه‌های *Fusarium oxysporum* و *Trichoderma* برای کنترل بیولوژیک گل جالیز.

3. آموزش و ترویج یافته‌ها
– کارگاه‌های آموزشی: برگزاری دوره‌های آموزشی برای کشاورزان در استان‌های آلوده.
– تهیه دستورالعمل فنی: انتشار راهنمای مدیریت تلفیقی گل جالیز برای مزارع گوجه‌فرنگی و آفتابگردان.

نتایج و تأثیرات پروژه‌ها
– کاهش 30-40% آلودگی گل جالیز در مزارع تحت پوشش طرح‌های تحقیقاتی.
– معرفی دو رقم مقاوم گوجه‌فرنگی به بخش خصوصی برای کشت در مناطق آلوده.
– کاهش مصرف علف‌کش‌های شیمیایی با ترویج روش‌های تلفیقی.

چالش‌های پیش‌رو
– مقاومت احتمالی گل جالیز به علف‌کش‌ها در درازمدت.
– هزینه بالای روش‌های کنترل بیولوژیک برای کشاورزان خرده‌پا.
– کمبود بودجه برای گسترش تحقیقات در زمینه کنترل غیرشیمیایی.

پیشنهادات 
– توسعه روش‌های ژنتیکی و کریسپر برای ایجاد مقاومت در گیاهان میزبان.
– افزایش همکاری با کشورهای پیشرو مانند اسپانیا و مصر که تجربه موفق در کنترل گل جالیز دارند.
– استفاده از سامانه‌های هوشمند پایش برای شناسایی سریع کانون‌های آلودگی.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، در سال 1403، بخش تحقیقات علف‌های هرز موسسه گیاهپزشکی کشور با اجرای پروژه‌های کاربردی، گام‌های مؤثری در کنترل گل جالیز برداشت. با این حال، برای دستیابی به مدیریت پایدار، نیاز به تحقیقات بیشتر در زمینه روش‌های غیرشیمیایی و افزایش آگاهی کشاورزان وجود دارد.

آموزش

همزمان با آبیاری، آفات را کنترل کنید؛ «سم‌آبیاری: اصول و روشها»

سم‌آبیاری: اصول و روشها» عنوان جدیدترین نشریه تخصصی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور به قلم محمدرضا نعمت‌اللهی و علیرضا مامن‌پوش است که به تشریح فناوری کاربرد آفت‌کشها از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار میپردازد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: محققان مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور در نشریه تخصصی «سم‌آبیاری: اصول و روشها» اعلام کردند: استفاده از سموم از طریق سامانه‌های آبیاری تحت فشار (سم‌آبیاری) در صورت رعایت اصولی نظیر یکنواختی توزیع آب، کالیبراسیون دقیق و نصب تجهیزات ایمنی، ضمن افزایش کارایی و کاهش مصرف سم، خطرات زیست‌محیطی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش میدهد.

راهنمای جامع شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری: اصول، مزایا و روشهای اجرا در کشاورزی مدرن

چکیده:
آشنایی با مفهوم شیم‌آبیاری (کاربرد مواد شیمیایی از طریق سامانه آبیاری) و بهویژه سم‌آبیاری، گامی مؤثر در راستای افزایش بهرهوری، کاهش مصرف سموم و حفظ محیط زیست است. در این گزارش، اصول فنی، ملزومات ایمنی، مزایا و محدودیت های این روش نوین کشاورزی تشریح میشود.

 

شیم‌آبیاری چیست؟

به گزارش واحد آموزش کشاورزی، شیم‌آبیاری (Chemigation) عبارت است از کاربرد انواع مواد شیمیایی کشاورزی از جمله کود مایع، آفت‌کشها (حشره‌کش، علفکش، قارچکش)، سموم بیولوژیک و تنظیم‌کننده‌های رشد از طریق سامانه آبیاری. اگرچه رایج‌ترین ماده مصرفی، کود ازته مایع است، اما کاربرد سایر ترکیبات نیز به سرعت در حال گسترش است.

در تقسیم‌بندی فنی، واژه کودآبیاری (Fertigation) به مصرف کودها و سم‌آبیاری (Pesticide Chemigation) به مصرف آفت‌کشها از طریق آب آبیاری اطلاق میشود. این روشها عمدتاً در سامانه‌های آبیاری تحت فشار (بارانی و قطره‌ای) با موفقیت اجرا میگردند.

تاریخچه و جایگاه سم‌آبیاری در جهان و ایران

اولین مطالعات جدی در زمینه سم‌آبیاری به اواخر دهه ۱۹۵۰ و اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی بازمیگردد. امروزه در دنیا، سم‌آبیاری برای دو منظور اصلی کاربرد دارد:

1. کنترل پیش‌رویشی علف‌های هرز در مزارع غلات.
2. مدیریت آفات خاکزی و اندام‌های هوایی (مانند شته‌ها، لارو پروانه‌ها) در محصولات سبزی و صیفی.

در ایران، مطالعه سم‌آبیاری از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده، اما متأسفانه هنوز در بسیاری از موارد، روش سنتی «خیساندن خاک» رایج است؛ این در حالی است که سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور توسعه یافته و کودآبیاری نیز مرسوم شده است.

مزایا و محدودیتهای شیم‌آبیاری و سم‌آبیاری

مهمترین مزایا عبارتند از:

– افزایش راندمان تولید محصول.
– توزیع یکنواخت‌تر مواد شیمیایی در سطح مزرعه.
– کاهش خطرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف بیرویه سموم.
– کاهش آسیب مکانیکی به محصول و کاهش خطر برای نیروی کار.

محدودیتها و الزامات کلیدی:

– نیاز به مدیریت عالی سامانه آبیاری و نصب تجهیزات ایمنی (شیرهای ضدخلأ، سوییچ‌های قطع خودکار).
– یکنواختی توزیع آب پیشنیاز اصلی سم‌آبیاری است؛ در غیر این صورت، سم به میزان نامناسب به گیاه میرسد.
– نظارت مستمر در حین عملیات الزامی است تا از آبیاری اضافی و شستشوی سم به منابع آب زیرزمینی جلوگیری شود.
– خاک نباید پیش از سم‌آبیاری بیش از حد خیس باشد.

اصول فنی و ایمنی در سم‌آبیاری

برای موفقیت در سم‌آبیاری، رعایت اصول زیر ضروری است:

1. کیفیت سامانه آبیاری: سامانه باید توزیع یکنواخت آب و انتقال مؤثر سم به منطقه ریشه را تضمین کند.
2. بازدید پیش از عملیات: یکنواختی پاشش، سلامت اتصالات و عملکرد تجهیزات ایمنی بررسی شود.
3. کالیبراسیون دقیق: میزان سم مصرفی (دز) باید بهطور دقیق محاسبه شود. عدم کالیبراسیون صحیح یا منجر به عدم تأثیر سم میشود یا به آلودگی محصول و محیط میانجامد.
4. شستشوی سامانه: پس از پایان عملیات، شستشوی کامل لوله‌ها و تجهیزات الزامی است.

نکته مهم: در صورت ضعف مدیریت آبیاری، به جای سم‌آبیاری از روش «خیساندن خاک» (ریختن محلول سم پای بوته) استفاده شود.

سم‌آبیاری در سامانه‌های مختلف آبیاری

1. آبیاری سطحی (شیاری)
از میان روشهای آبیاری سطحی، تنها آبیاری شیاری برای سم‌آبیاری مناسب است، مشروط بر آنکه شیب زمین صفر تا ۰.۵ درصد و نفوذپذیری خاک زیاد نباشد. دو روش اصلی شامل «روش برش» (تزریق سم در کنار ردیف کشت) و «روش پوشش جانبی» (مصرف سم در حاشیه شیار پیش از آبیاری) است.

2. آبیاری بارانی
از میان انواع سامانه‌های بارانی، سیستم بارانی دورانی به دلیل یکنواختی توزیع و خطر کمتر بادبردگی، گزینه مناسبی است.
دستورالعمل اجرا:

– آبیاری را شروع کنید تا لولهها پر شده و زمین کمی خیس شود.
– تزریق سم باید حداقل ۳۰ دقیقه ادامه یابد.
– پس از اتمام تزریق، سامانه را به مدت معادل زمان تزریق، شستشو دهید.
– توجه: در این روش، سم صرفاً به صورت خاک کاربرد استفاده میشود (نه پاشش روی شاخ و برگ).

3. آبیاری قطره‌ای
این روش برای کنترل آفات خاکزی و اندام هوایی در محصولات سبزی و صیفی بسیار موفق بوده است. استفاده از قطره‌چکان‌های با دبی ثابت (دارای قابلیت جبران فشار) به دلیل استقلال از توپوگرافی زمین، اولویت دارد.
کالیبراسیون: با استفاده از یک ماده شوینده غلیظ (به جای سم)، مدت زمان رسیدن محلول به نزدیکترین و دورترین قطره‌چکان اندازه‌گیری شود. اختلاف زمانی کمتر از ۲ دقیقه مطلوب است.

تأثیر کیفیت آب بر سم‌آبیاری

بر اساس استانداردها، در سامانه‌های آبیاری تحت فشار، استفاده از آبی با هدایت الکتریکی (EC) بیش از ۳ دسی‌زیمنس بر متر (ds/m) دارای محدودیت شدید است. برای سم‌آبیاری، حتماً از آبی با EC کمتر از ۳ ds/m و کیفیت مناسب استفاده شود.

نمونه‌های موفق سم‌آبیاری در جهان

– کنترل شته در کاهو با ایمیداکلوپراید.
– کنترل کرم ساقه‌خوار اروپایی ذرت در فلفل با کلرانترانیلیپرول.
– کنترل گل جالیز در گوجه‌فرنگی با کلروسولفورون.
– کنترل علف‌های هرز در سیبزمینی با سم EPTC.

نتیجه گیری و توصیه های پایانی

سم‌آبیاری یک فناوری کارآمد و سازگار با محیط زیست است، مشروط بر آنکه اصول فنی و ایمنی آن به دقت رعایت شود. با توجه به گسترش سامانه‌های آبیاری تحت فشار در کشور، آمادهسازی این سامانه‌ها برای سم‌آبیاری (با افزودن پمپ تزریق و تجهیزات ایمنی) هزینه ای اندک داشته و میتواند گامی مؤثر در جهت مدیریت بهینه آفات و کاهش مصرف سموم باشد.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، دستورالعمل “سم‌آبیاری: اصول و روشها” توسط محمدرضا نعمت اللهی و علیرضا مامن پوش از عضو هیات علمی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور نگاشته و منتشر شده است.

ادامه مطلب

آموزش

مدیریت علمی خاک؛ از تشخیص بافت تا بهینه سازی مواد آلی

آیا می‌دانستید در خاک نامناسب، حتی بهترین بذر هم شکست می‌خورد؟ روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند با انتشار متن و اینفوگراف مدیریت علمی خاک، راهکارهای شناسایی انواع خاک و مدیریت ترکیبات آلی را منتشر کرد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: «روابط عمومی مدیریت جهادکشاورزی شهرستان ویژه مرند» در راستای آموزش و ترویج کشاورزی نوین در قالب یک اینفوگراف آموزشی، راهنمای مدیریت علمی خاک را منتشر کرد. در این راهنما تأکید شده است که کیفیت محصول نهایی مستقیماً به ساختار خاک وابسته است و گاهی بهترین بذرها نیز در صورت عدم انطباق با نوع خاک، بازدهی مطلوب نخواهند داشت.

به گزارش گروه آموزش تخصصی کشاورزی داوان‌نیوز، کارشناسان با تأکید بر نقش حیاتی خاک در امنیت تولید، راهنمای جامعی برای تشخیص وضعیت خاک و مدیریت منابع ارائه داده‌اند. بر این اساس، خاک‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

– خاک شنی (_Sandy soil_): دارای زهکشی بسیار سریع بوده و به دلیل ظرفیت پایین نگهداری آب، نیازمند مدیریت دقیق آبیاری (ترجیحاً به صورت قطره‌ای و نوبت‌بندی کوتاه‌مدت) جهت جلوگیری از تنش آبی گیاه است.

– خاک رسی (_Clay soil_): با تراکم و فشردگی بالا، مستعد غرقابی و کاهش تهویه ریشه می‌باشد. اصلاح ساختار این خاک با افزودن مواد آلی درشت (مانند کود دامی پوسیده یا سبوس برنج) برای تسهیل نفوذ آب و هوا ضروری است.

– خاک لومی (_Loamy soil_): به عنوان بهترین بافت خاک شناخته می‌شود. این خاک دارای تخلخل متعادل، ظرفیت نگهداری آب ایده‌آل و تهویه مناسب برای رشد ریشه است و نیاز به اصلاحات ساختاری کمتری دارد.

نکته کلیدی: استفاده از مخلوط کمپوست به عنوان راهکار نهایی اصلاح ساختار خاک، غنی‌سازی عناصر غذایی و افزایش ظرفیت نگهداری آب (به ویژه در خاک‌های شنی و رسی) توصیه می‌شود. افزودن ۳ تا ۵ درصد حجمی کمپوست می‌تواند تخلخل خاک رسی را تا ۴۰٪ افزایش دهد و تبخیر سطحی در خاک شنی را کاهش دهد.

نتیجه‌گیری تخصصی:
مدیریت علمی خاک، گامی فراتر از آبیاری و کوددهی معمول است. کشاورزان و متخصصان با شناسایی دقیق بافت خاک و کاربرد اصولی ترکیبات آلی می‌توانند امنیت تولید، سلامت گیاه و بهره‌وری مزرعه خود را تضمین کنند.

 

توصیه عملی: پیش از هر اقدامی، نمونه‌برداری استاندارد از خاک (از عمق ۰-۳۰ سانتی‌متر) و آزمایش بافت به روش هیدرومتری یا روش احساس (احساس لایه‌ها بین انگشتان) انجام شود.

ادامه مطلب

آموزش

انتقال دانش از پژوهشکده به مزرعه؛ تور ترویجی بادام دیرگل و پربار برگزار شد

سرمازدگی بهاره یکی از مهم‌ترین چالش‌های باغات بادام در کشور است؛ حالا پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری سازمان تات، در قالب یک تور ترویجی، ارقام دیرگل و پربار بادام را به‌عنوان راهکاری عملی و درآمدزا به بهره‌برداران استان‌های البرز، مرکزی و قم معرفی کرده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: تور ترویجی آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری و سازمان نظام مهندسی کشاورزی البرز، با حضور متخصصان و باغداران پیشرو از سه استان همجوار در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما، در راستای تحقق شعار سال «آموزش و ترویج» در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، تور ترویجی «آشنایی با ارقام دیرگل و پربار بادام» با همکاری پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری برگزار شد.

این رویداد تخصصی، با مشارکت سازمان نظام مهندسی کشاورزی استان البرز و با حضور جمعی از بهره‌برداران پیشرو و کارشناسان استان‌های مرکزی، قم و البرز برگزار گردید.

دکتر عجم‌گرد، رئیس پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، در حاشیه این تور بر نقش کلیدی تورهای ترویجی در انتقال دستاوردهای پژوهشی به عرصه تولید و حمایت از توسعه ارقام مقاوم تأکید کرد.

دکتر ایمانی، محقق برجسته حوزه بادام نیز با ارائه مباحث علمی و کاربردی، معرفی و کشت ارقام دیرگل و پربار بادام را راهکاری اثربخش برای کاهش خسارت ناشی از سرمازدگی بهاره و افزایش بهره‌وری در مناطق با ریسک اقلیمی بالا عنوان نمود.

در این برنامه که با استقبال چشمگیر شرکت‌کنندگان روبه‌رو شد، چالش سرمازدگی ارقام بومی و زودگل بادام مورد واکاوی قرار گرفت و بر این اصل کلیدی تأکید شد که «تولیدی که درآمدزایی نداشته باشد، به هدررفت منابع منجر می‌شود». همچنین نقش ارقام دیرگل به‌عنوان راهبردی عملی در مسیر تولید پایدار و سودآور بادام در کشور تبیین گردید.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار