با ما همراه باشید

گردشگری کشاورزی

برداشت محصولات کشاورزی؛ رسم زیبای «هیاری» در میان قوم بختیاری

منتشر شده

در

پایگاه خبری Da1news: «هیاری» در فرهنگ بختیاری به معنای همیاری است، رسمی که شاید در بسیاری از شئون زندگی آنها جاری باشد ولی در فصل برداشت محصولات کشاورزی بیش از هر زمان دیگری نمود پیدا می‌کند.

به گزارش اخبار کشاورزی Da1news به نقل از خبرگزاری مهر، همیاری در فرهنگ بختیاری «هیاری» خوانده می‌شود و یکی از آداب نیک این قوم برای کمک به همدیگر است؛ هرچند این فرهنگ خوب را می‌توان در بسیاری از شئونات زندگی آنها پیدا کرد ولی زمان برداشت محصولات کشاورزی یا همان فصل درو، این فرهنگ خیرخواهانه بیش از هر زمان دیگری جلوه‌گری می‌کند.

شخم زدن و درو کردن محصولات کشاورزی، ساخت خانه با سنگ و روکش کاه‌گلی، ساخت مرز بین اراضی کشاورزی و باغات و حتی گل‌اندود کردن سقف منازل با هدف جلوگیری از چکه کردن سقف که امروزه آن را با ایزوگام انجام می‌دهند، همه کارهایی بود که در گذشته به نیروی کار زیادی نیاز داشت و بختیاری‌ها با همین فرهنگ «هیاری» به همدیگر کمک می‌کردند.

هرچند برداشت محصولات کشاورزی و یا ساخت خانه‌ها و دیوار اراضی کشاورزی از حالت سنتی خارج و مدرنیته شده و شاید از تجهیزات و ماشین‌آلات کشاورزی یا حتی مصالح ساختمانی مدرن برای انجام کارهای مذکور استفاده شود ولی فرهنگ دیرینه «هیاری» همچون دیرباز در قوم بختیاری جریان دارد و مردم با ابزار روز سنت دیرینه خود را حفظ می‌کنند.

مسعود بختیاری (زنده یاد بهمن علاءالدین) خواننده بختیاری در یکی از آهنگ‌های بختیاری خود به فرهنگ «هیاری» اشاره کرده است؛ در این متن آمده است: «بیوین ریم هیاری به مال بالا / غله‌ها نچیده مندن سرپا / صو تا پسین درو کنیم پای غله هانه / درگل برن پاک بکن جا خرمنانه».

«هیاری» کاری خداپسندانه

یکی از ساکنان روستای اسلام‌آباد شهرستان اندیکا در گفتگو با خبرنگار مهر بیان می‌کند: برداشت محصولات کشاورزی که بیشتر گندم هستند از ۲۰ اردیبهشت شروع شده و حدوداً تا بعد از ۱۵ خرداد ادامه دارد؛ خودمان نهایتاً ۲ هکتار زمین کشاورزی داشتیم که برداشت برای آنها به اتمام رسیده ولی به تعداد دیگری از اقوام کمک کردیم و همچنان هم باید کمک کنیم.

رسول کریمی ادامه می‌دهد: «هیاری» یک کار خیرخواهانه و خداپسندانه است که با این فرهنگ قدیمی در قوم بختیاری به دیگر اقوام خود کمک می‌کنیم؛ همیشه به این کمک‌های خیرخواهانه علاقمند بودم و در این فصل به بیش از هفت نفر از اقوام خود کمک کرده‌ام.

این مرد روستایی که پدر چهار فرزند است، بیان می‌کند: «هیاری» تنها در برداشت محصول خلاصه نمی‌شود، حتی برای کوبیدن گندم هم به اقوام کمک می‌کنیم.

زری‌بانو، همسر این مرد روستایی نیز با تأیید صحبت‌های همسرش می‌گوید: به اقوام و آشنایان خود کمک می‌کنیم و فرقی ندارد در شهر باشد یا روستا بلکه مهم این است که آنها را برای برداشت محصول کشاورزی یاری کنیم.

لزوم اشاعه فرهنگ «هیاری» در جامعه

رئیس اداره تبلیغات اسلامی مسجدسلیمان اظهار می‌کند: «هیاری» یک فرهنگ عام ایلیاتی بختیاری است که با گویش‌های مختلف از آن یاد می‌شود؛ این فرهنگ اشکال دیگری هم دارد که از آنها با عناوینی چون «سرباره» و «اوزی» یاد می‌شود.

حجت‌الاسلام علی قندعلی با اشاره به اینکه بیشترین نوع «هیاری» از دیرباز برای درو کردن محصولات کشاورزی بوده است، اضافه می‌کند: فرهنگ «هیاری» نمونه بارز و قدیمی از اقدامات خیرخواهانه و خیریه محسوب می‌شود؛ این فرهنگ مثبت باید همچنان در زندگی اجتماعی بختیاری‌ها اشاعه داشته باشد و در عین حال برخی رسومی که به غلط ترویج پیدا کرده باید حذف شود که از آن جمله می‌توان به تیراندازی در مراسم اشاره کرد.

او یادآور می‌شود: در گذشته اگر فردی از یکی از طوایف بختیاری فوت می‌کرد، تفنگ را «سرازیر» می‌کرد یعنی سر تفنگ را به سمت زمین می‌گرفتند.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی مسجدسلیمان عنوان می‌کند: یکی از کارهای سخت زندگی بختیاری‌ها (یکجانشینان و کوچ‌کنندگان) کشاورزی یعنی کشت، داشت و برداشت است که از میان آنها مرحله برداشت به دلایل فرارسیدن گرما و همزمانی موعد کوچ از همه دشوارتر است و به همین خاطر «همیاری» در آن ارزش خاصی دارد؛ وقتی که یکجانشینی شتاب بیشتری گرفت، همیاری در درو چهره واقعی خود را نشان داد.

حجت‌الاسلام قندعلی ادامه می‌دهد: در هیاری افراد علاوه بر شرکت داوطلبانه در کار چیدن نسبت به کمک برای انبار کردن و یا حتی کوبیدن محصول هم اقدام می‌کنند.

او بیان می‌کند: «اوزی» در زبان اوستایی به معنی یاری‌رساننده به کار رفته و بر اساس رسم بختیاری همه جوانان و کسانی که قصد ازدواج دارند می‌توانند پیش از برگزاری مراسم عروسی به خانه اقوام و طایفه خود رفته و هدیه عروسی را تحت عنوان «اوزی» دریافت کنند؛ البته در عشایر و روستاها «اوزی» بیشتر به صورت روغن، گوسفند، قند و چای تقدیم می‌شود تا برای برگزاری عروسی و پذیرایی از مهمانان استفاده بشود؛ هدف از این نوع «هیاری» سبک‌تر شدن بار سنگین هزینه‌های عروسی است.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی مسجدسلیمان تصریح می‌کند: این شکل همیاری در بیشتر مناطق بختیاری رایج است ولی در شهرها و برخی از روستاهای نزدیک به شهر این هدایا در روز عروسی تقدیم می‌شود؛ گیرنده این نوع همیاری نیز خود را ملزم به پاسخگویی می‌داند و برای همین بعد از مراسم عروسی تمامی مبالغ و هدایایی غیرنقدی دریافتی به صورت لیست مکتوب می‌شوند.

حجت‌الاسلام قندعلی تشریح می‌کند: «سرباره» یکی دیگر از انواع «هیاری» در قوم بختیاری است که در هنگام مرگ یکی از افراد طایفه یا حتی افرادی از طوایف دیگر که با آن‌ها نسبت دارند، به دلیل طولانی بودن مدت سوگواری و سنگینی هزینه مراسم به صاحب عزا پرداخت می‌شود.

او با اشاره به اینکه البته امروزه تلاش شده که مدت مراسم کاهش و حتی مراسم هفتم و تشییع جنازه در یک روز برگزار می‌شود ولی هزینه‌ها همچنان سنگین است، ادامه می‌دهد: در عشایر سرباره بیشتر به صورت کمک‌های غیرنقدی از قبیل قند، گوسفند، روغن و برنج اهدا می‌شود ولی در شهرها پول نقد از سوی نماینده هر خانواده پرداخت می‌شود؛ در این نوع «هیاری» نیز صاحب عزا خود را ملزم به پاسخگویی و جبران محبت افراد می‌داند و تمام وجوهی که از صندوق‌های تعیین شده جمع‌آوری می‌شود را به صورت مکتوب لیست‌برداری می‌کند.

یک فعال رسانه‌ای و فرهنگی خوزستان نیز در گفتگو با خبرنگار مهر بیان می‌کند: آنچه امروز از آن به عنوان زیرساخت و یا بنیان‌های فرهنگ قوم بختیاری یاد می‌شود در واقع میراثی است که از فرهنگ کوچ‌نشینی بختیاری‌ها به نسل امروز انتقال یافته است.

پدرام طاهری می‌افزاید: سنت هیاری یکی از عناصر بسیار مهم فرهنگ کوچ‌نشینان بختیاری بوده که جنبه‌های گوناگونی از زندگی بختیاری‌ها را در بر می‌گرفته و در نظام اجتماعی بختیاری‌ها یک ابزار کاربردی مؤثر بود؛ این شیوه رفتاری به شکل یک آئین اجرا می‌شد یعنی هنگام هیاری با یک عنصر فرهنگی و آئین مواجه می‌شویم.

وی ادامه می‌دهد: اساس زندگی بختیاری‌ها بر مبنای دامپروری و کشاورزی بوده و به این ۲ شیوه امرار معاش می‌کردند؛ طبیعت خشن زندگی آنها همراه با کوهستان‌های صعب‌العبور و نوع زیست کوچ‌نشینی آنها و زندگی زمخت که یک انسان بختیاری داشت، ایجاب می‌کرد که برای مبارزه با پیچیدگی‌های زندگی و کوهستان خشن از رمز هیاری به عنوان یک ابزار و فرهنگ استفاده کند تا بر این زمختی و پیچیدگی‌های زندگی غلبه کند.

طاهری اظهار می‌کند: اگر در دهه‌های گذشته جوامع بختیاری به سه شکل عشایری، روستایی و شهرنشینی تقسیم شدند، اکنون این زندگی عشایری و مناطق عشایری کمرنگ شده و بیشتر شامل جوامع روستایی و بخش عمده و بیشتر آن شهرنشین شدند.

این فعال رسانه‌ای و فرهنگی خوزستان اضافه می‌کند: در حقیقت می‌توان گفت که بختیاری‌ها یک نوع پوست‌اندازی داشته و به سمت زندگی مدرن و شهرنشینی گرایش پیدا کردند؛ آنها در این مسیر و در این روند ابزارهای سنتی و کاربردی را هم به نوعی می‌توان گفت که از دست داده‌اند.

وی عنوان می‌کند: در چند دهه اخیر بختیاری‌ها تلاش کردند که این عناصر فرهنگ بومی خود را مورد پردازش‌های فرهنگی و هنری قرار دهند چون این عناصر جزو نوستالژی‌های نیاکان آنها بوده که نسل جدید هم تلاش کردند با یک مهندسی فرهنگی این عناصر بومی را به صورت محصولات فرهنگی و هنری بازتولید و بازخوانی کنند؛ آنها با این کار قصد دارند که آفرینش‌های هنری انجام دهند اما این فقط جنبه‌های فرهنگی این عناصر بوده ولی هیچ وقت در زندگی اجتماعی و شهرنشینی بختیاری‌ها این مهندسی به صورت اجتماعی شکل نگرفته است.

طاهری بیان می‌کند: فرهنگ هیاری یک عنصر مثبت است که در دنیا و جوامع امروز بختیاری قابلیت پردازش و کاربردی شدن در زندگی اجتماعی بختیاری‌ها را دارد؛ همانگونه که زبان‌شناسان گاهی در جست‌وجوی واژه‌های مهجور و غبارگرفته می‌روند که بار معنایی وسیعی دارند و معتقدند که قابلیت بازآفرینی و پردازش جدید دارند، عناصر فرهنگی مثبت هم این قابلیت پردازش و کاربردی شدن را دارند.

طاهری تصریح می‌کند: امروز می‌توانیم هیاری سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فکری برای ساختن سرزمین مادری داشته باشیم، اگر تا دیروز فراخوان هیاری فقط برای همبستگی هم‌تباران بود که می‌خواستیم در کشاورزی فقط کمک کنند امروز می‌توان گفت این هیاری یک فراخوان بزرگ هم‌اندیشی برای تمام ملت است.

فعال رسانه‌ای و فرهنگی خوزستان اضافه می‌کند: به هر روی این عنصر فرهنگی توانمند است و قابلیت پردازش دارد؛ هیاری می‌تواند ظرفیت‌های بسیاری از بخش‌های زندگی نسل جدید را در بر بگیرد.

وی تاکید می‌کند: فرهنگ یا همان آئین کهن «هیاری» در حقیقت از یک منشور اخلاقی (اخلاق‌مدار و اخلاق‌محور) برخوردار است؛ به عنوان مثال انسانی که دچار بیماری شده یا به هر دلیلی برای برداشت محصول کشاورزی خود فراخوان کمک می‌داد و همه بدون دریافت هزینه با نگاه انسانی و کمک به هم‌نوع در سطح بالا بدون هیچ چشمداشتی در آن شرایط سخت کمک می‌کردند.

 وجود سنن نیک و پسندیده در اقوام مختلف از جمله بختیاری‌ها یکی از نکات مهمی است که باید مورد توجه قرار بگیرد؛ اشاعه این فرهنگ‌های صحیح و خیرخواهانه به سایر اقوام و تقویت آن در همین قوم بختیاری باید مورد اهتمام ویژه باشد.

از آنجا که در گذشته نیروی کار مُزدبگیر در روستاها و عشایر وجود نداشت تا هنگام انجام کارهای مختلف از آن‌ها بهره‌مند شوند، «هیاری» بهترین راهکار برای استفاده از یاری‌رسانی دیگر افراد بود؛ البته اوج زیبایی این فرهنگ در اولویت بودن افراد پیر و کهنسال برای کمک است، اینکه مردم در برخی موارد حتی زودتر از دروی محصولات خود به فکر کمک کردن به افراد سالخورده هستند.

هرچند افراد بسیاری معتقد هستند که تحولات اجتماعی مانند یکجانشینی در شهرها و پراکندگی طوایف، کمرنگی صله‌رحم و روابط فامیلی باعث فراموش شدن این فرهنگ یا دیگر سنت‌های قدیمی شده ولی «هیاری» هنوز هم در میان طوایف مختلف قوم بختیاری وجود دارد؛ آنها «هیاری» را در برداشت محصول صرف نمی‌دانند و با همیاری در برگزاری مراسمات عزاداری، عروسی و حتی درمان بیماران نیازمند سابقه خود برای تقویت فرهنگ «هیاری» تلاش می‌کنند.

گردشگری کشاورزی

طب کهن، گردشگری سلامت؛ همدان میزبان جشنواره گیاهان دارویی شد

نخستین جشنواره و نمایشگاه تخصصی گیاهان دارویی «حکیم هزاره‌ها» همزمان با هفته همدان، با هدف توسعه گردشگری سلامت و ترویج طب سنتی در جوار آرامگاه بوعلی‌سینا برگزار می‌شود؛ رویدادی که بنا دارد با معرفی ظرفیت‌های بومی استان، نشست‌های علمی و تورهای همدان‌گردی، پیوندی نوین میان میراث کهن پزشکی ایران و اقتصاد گردشگری ایجاد کند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: همدان، به عنوان یکی از کهن‌ترین و تاریخی‌ترین شهرهای ایران، در هفته همدان میزبان رویدادی نوین با رویکردی علمی و فرهنگی خواهد بود. نخستین جشنواره و نمایشگاه گیاهان دارویی حکیم هزاره‌ها با هدف بهره‌گیری از ظرفیت‌های ارزشمند طب سنتی و گیاهان دارویی استان، در جوار آرامگاه شاخص‌ترین چهره پزشکی جهان اسلام، ابوعلی‌سینا، برگزار می‌شود. این رویداد را باید نقطه عطفی در توسعه گردشگری سلامت استان قلمداد کرد که می‌کوشد میراث علمی کهن را با نیازهای اقتصادی و گردشگری امروز پیوند دهد.

به گزارش خبرنگار ما، معاون گردشگری استان همدان، علی خاکسار، یکشنبه ۱۱ مرداد با اعلام این خبر، هدف از برگزاری این رویداد را فراتر از یک نمایشگاه صرف، ترویج فرهنگ استفاده از طب سنتی و معرفی پتانسیل‌های استان در حوزه گیاهان دارویی به عنوان یکی از محورهای توسعه گردشگری سلامت دانست . نمایشگاه که با همکاری نهادهای مرتبط در مجموعه تاریخی-فرهنگی آرامگاه بوعلی‌سینا برپا خواهد شد، فرصتی بی‌نظیر برای شهروندان و گردشگران فراهم می‌آورد تا از نزدیک با گونه‌های متنوع گیاهان دارویی استان و فرآورده‌های حاصل از آن آشنا شوند.

خاکسار با اشاره به برنامه‌های تخصصی در نظر گرفته شده برای این رویداد، به برگزاری نشست‌هایی با حضور اساتید دانشگاه و پژوهشگران حوزه گیاهان دارویی اشاره کرد. این نشست‌ها با هدف بررسی آخرین یافته‌های علمی و تبادل نظر درباره فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی این صنعت، نقش کلیدی در ارتقاء دانش عمومی و تخصصی این حوزه ایفا خواهند کرد .

یکی از مهم‌ترین ابعاد این جشنواره، تاکید بر جایگاه نمادین همدان در تاریخ علم پزشکی است. خاکسار با اشاره به این که برگزاری این رویداد در مجاورت آرامگاه بوعلی‌سینا، پیوند عمیقی میان هویت علمی تاریخی ایران و توانمندی‌های بومی و طبیعی استان ایجاد می‌کند، خاطرنشان کرد: این امر می‌تواند به یکی از برندهای اصلی گردشگری سلامت استان تبدیل شود .

در کنار بخش‌های علمی و نمایشگاهی، برنامه‌ریزی برای برگزاری تورهای همدان‌گردی نیز در نظر گرفته شده است تا بازدیدکنندگان بتوانند از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی استان بهره‌مند شوند و سفر خود را به یک تجربه جامع گردشگری تبدیل کنند.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، این رویداد در حالی کلید می‌خورد که صنعت گردشگری سلامت به عنوان یکی از بخش‌های پررونق اقتصاد جهانی شناخته می‌شود . استان همدان با دارا بودن پیشینه‌ای درخشان در طب سنتی و پزشکی، و همچنین منابع طبیعی غنی در زمینه گیاهان دارویی، می‌تواند به یکی از قطب‌های اصلی این صنعت در کشور تبدیل شود.

بر اساس پژوهش‌های انجام شده، عواملی نظیر کیفیت خدمات تخصصی، بازاریابی مناسب و برنامه‌ریزی دقیق زیرساخت‌ها از مهم‌ترین شروط موفقیت در این حوزه است . برگزاری جشنواره حکیم هزاره‌ها گامی موثر در جهت تحقق این شروط محسوب می‌شود. این رویداد ضمن افزایش آگاهی عمومی، بستر تعامل میان فعالان اقتصادی، پژوهشگران و متولیان گردشگری را فراهم می‌آورد و می‌تواند با معرفی ظرفیت‌های بومی، زمینه‌ساز سرمایه‌گذاری و ایجاد فرصت‌های جدید شغلی در استان شود.

همزمان با این رویداد، برگزاری نمایشگاه‌های دیگر در هفته همدان نظیر یازدهمین نمایشگاه گل و گیاه و کنفرانس‌های بین‌المللی با محوریت گیاهان دارویی ، نشان از عزم جدی استان برای تمرکز بر این حوزه راهبردی دارد. با این حال، برای دستیابی به موفقیت پایدار، نیاز به برنامه‌ریزی بلندمدت برای حفظ و توسعه این مسیر، فراتر از برگزاری رویدادهای مقطعی، احساس می‌شود.

بر اساس گزارش خبرنگار داوان‌نیوز، نخستین جشنواره گیاهان دارویی حکیم هزاره‌ها، با محوریت قرار دادن دانش کهن و ظرفیت‌های نوین، می‌تواند سرآغازی برای تحول در صنعت گردشگری استان همدان باشد. این رویداد با تلفیق هنرمندانه علم، فرهنگ و اقتصاد، نویدبخش آینده‌ای روشن برای توسعه گردشگری سلامت و معرفی همدان به عنوان یکی از مقاصد برتر این حوزه در کشور است.

این گزارش می‌افزاید: اول شهریورماه به عنوان «روز ملی همدان» در تقویم رسمی ایران زمین ثبت شد. تقارن این روز با زادروز ابوعلی‌سینا، نماد جاودان پزشکی و فلسفه ایرانی، و روز پزشک، فرصتی طلایی برای همدان فراهم کرده است تا هویت تاریخی، علمی و گردشگری خود را به جهانیان معرفی کند. این رویداد، نقطه عطفی در معرفی ظرفیت‌های بی‌نظیر همدان از غار علیصدر تا آرامگاه بوعلی، و از صنایع دستی تا گیاهان دارویی خواهد بود.

 

ادامه مطلب

گردشگری کشاورزی

بهراملو: آغاز عصر جدید گردشگری روستایی با حفظ ۱۰۰ درصدی اراضی مرغوب

نشست توسعه گردشگری کشاورزی با اعلام تفکیک اراضی کشور به دو بخش «امنیت‌محور» و «اقتصادمحور» همراه شد و بر تدوین چارچوب قانونی برای بهره‌برداری از ۷۰ درصد اراضی درجه سه تا پنج، بدون ساخت اقامتگاه، تأکید گردید.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: نخستین نشست هم‌اندیشی بررسی «توسعه گردشگری کشاورزی در کشور» با هدف بهره‌گیری از ظرفیت‌های مکمل بخش کشاورزی و ایجاد معیشت پایدار برای روستاییان، با حضور اعضای هیأت علمی مراکز تحقیقاتی استان‌های گیلان و مازندران و فعالان این حوزه برگزار شد. در این جلسه، ضمن تأکید بر ضرورت تنوع‌بخشی به اقتصاد روستا، بر خطوط قرمز حفظ امنیت غذایی و رفع خلأهای قانونی این حوزه تأکید شد.

به گزارش خبرنگار ما، رضا بهراملو، سرپرست دفتر محیط زیست، توسعه پایدار و امور فناوری وزارت جهاد کشاورزی، در این نشست با اشاره به اولویت‌بندی بهره‌برداری از اراضی کشور، اظهار داشت: حدود ۳۰ درصد از اراضی کشاورزی کشور که از حاصلخیزی درجه یک و دو برخوردارند، به‌طور انحصاری به تأمین امنیت غذایی اختصاص یافته‌اند و حفاظت از این اراضی، خط قرمز وزارتخانه محسوب می‌شود.

وی با تفکیک این اراضی از سایر مناطق، تصریح کرد: ۷۰ درصد باقی‌مانده از اراضی (درجات سه تا پنج) دارای ظرفیت‌های مغفول‌مانده‌ای برای توسعه صنایع کوچک، گلخانه‌ها، روستابازارها و به‌ویژه گردشگری کشاورزی هستند که می‌توانند به‌عنوان موتورهای محرک اقتصادی در جوار روستاها عمل کرده و چرخه تولید را تکمیل کنند.

بهراملو با تأکید بر رویکرد تقویت اقتصاد جامعه روستایی، خاطرنشان کرد: امروزه در دنیا، گردشگری کشاورزی نه یک فعالیت حاشیه‌ای، بلکه به‌عنوان یکی از طرح‌های راهبردی در ادامه زنجیره تولید و در راستای کمک به معیشت پایدار روستاییان شناخته می‌شود. وی با یادآوری موفقیت طرح «روستابازارها» در رونق اقتصاد محلی، گفت: توسعه گردشگری کشاورزی می‌تواند گام مستحکم بعدی در تحقق توسعه پایدار روستایی باشد، مشروط بر آنکه در چارچوب قوانین حفظ کاربری اراضی طراحی شود.

سرپرست دفتر محیط زیست، توسعه پایدار و امور فناوری در پاسخ به نگرانی‌ها درباره تغییر کاربری اراضی، تأکید کرد: طرح‌های گردشگری کشاورزی در زمره طرح‌های کشاورزی محسوب شده و با قانون حفظ کاربری اراضی کاملاً همسو هستند؛ لذا هیچ گونه احداث ابنیه برای اقامتگاه‌های دائمی در این طرح‌ها مجاز نخواهد بود و صرفاً فعالیت‌های مکمل و زیرساخت‌های سبک در دستور کار قرار خواهد گرفت.

در ادامه این نشست، سعیدرضا اصغری، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات مازندران، با تأکید بر جایگاه گردشگری کشاورزی در سند دانش‌بنیان امنیت غذایی، به خلأهای قانونی جدی در این حوزه اشاره کرد و بر ضرورت تدوین چارچوب‌های حقوقی شفاف و همچنین برگزاری دوره‌های آموزشی تخصصی برای مدیران بخش کشاورزی تأکید نمود.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، نکته کلیدی این نشست، ترسیم مرز باریک بین «توسعه اقتصادی» و «حفظ امنیت غذایی» است. با توجه به اعلام رسمی مبنی بر ممنوعیت هرگونه ساخت‌وساز دائمی در اراضی کشاورزی، به نظر می‌رسد دولت به دنبال مدلی از گردشگری کشاورزی است که مبتنی بر بهره‌برداری موقت، فصلی و کم‌نهادینه از ظرفیت‌های موجود باشد تا ضمن جلوگیری از خرد شدن و تغییر کاربری اراضی مرغوب، درآمدی مکمل برای روستاییان ایجاد کند. با این حال، تحقق این مهم نیازمند تدوین آیین‌نامه‌های اجرایی شفاف و حل تعارضات موجود در قوانین است.

بر اساس این گزارش، در پایان این جلسه، پیش‌نویس «ماده واحده ساماندهی و توسعه گردشگری کشاورزی به‌عنوان فعالیت مکمل بخش کشاورزی» مورد بررسی کارشناسی حاضران قرار گرفت و مقرر شد جلسات مستمری برای تدوین نهایی و رفع خلاءهای قانونی این حوزه برگزار شود تا بتوان از این ظرفیت، بدون آسیب به بستر اصلی تولید غذا، به‌ینه بهره برد.

 

یادداشت سردبیر:
گفتنی است رضا بهراملو از مدیران موفق و باتجربه کشور در حوزه‌های علمی، تحقیقاتی، اجرایی و مدیریتی است که با حکم مقام عالی وزارت از تاریخ ۳۰ تیرماه سال جاری به عنوان سرپرست دفتر محیط زیست، توسعه پایدار و امور فناوری منصوب شده و یکی از اولویت‌های ایشان، ساماندهی فعالیت‌های مکمل کشاورزی با رویکرد دانش‌بنیان و زیست‌محیطی است.

ادامه مطلب

گردشگری کشاورزی

عشایر؛ مقصد جدید گردشگری تجربه‌محور با پشتوانه سند ملی

با حضور مسئولان سازمان امور عشایر ایران و وزارت میراث‌فرهنگی، نشست تخصصی تدوین سند جامع گردشگری عشایری برگزار شد و دو طرف بر لزوم ثبت آیین‌های کهن، ایجاد درنگ‌گاه‌های عشایری و انعقاد تفاهم‌نامه‌ای عملیاتی با زمان‌بندی مشخص تأکید کردند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در گامی برای عبور از نگاه تشریفاتی به اقتصاد معیشتی، نشست هم‌اندیشی توسعه گردشگری عشایری با محوریت تدوین سند ملی گردشگری عشایر برگزار شد؛ مقامات دو دستگاه بر تبدیل تفاهم‌نامه‌های کلی به برنامه‌های عملیاتی با حضور جامعه عشایری تأکید کرده و از زنجیره‌ای از خدمات تا صنایع‌دستی برای تحقق درآمد پایدار سخن گفتند.

به گزارش خبرنگار ما، نشست تخصصی هم‌اندیشی توسعه گردشگری عشایری با هدف بررسی و تدوین سند جامع گردشگری عشایر، با حضور مقامات ارشد سازمان امور عشایر ایران و وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد. این نشست که با تأکید بر رویکرد اقتصاد مقاومتی و بهره‌گیری از سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی جامعه عشایری برگزار شد، بر ضرورت خروج از نگاه تشریفاتی و حرکت به سمت برنامه‌ریزی عملیاتی و منسجم تأکید داشت.

عشایر، سرمایه‌ای فراتر از دام و مرتع

جهانبخش میرزاوند، رئیس سازمان امور عشایر ایران، در این نشست با اشاره به ظرفیت‌های چندوجهی عشایر گفت: جامعه عشایری تنها تولیدکننده دام و محصولات لبنی نیست، بلکه گنجینه‌ای از صنایع‌دستی اصیل، آیین‌های کهن، و تجربه‌های زیستی منحصربه‌فرد است که می‌تواند به عنوان یک برند جذاب گردشگری در سطح ملی و بین‌المللی مطرح شود.

میرزاوند فعال‌سازی تعاونی‌های عشایری را کلید ورود به این عرصه دانست و تصریح کرد: اگر ظرفیت موجود در تعاونی‌ها و اتحادیه‌های عشایری به‌درستی سازماندهی شود، می‌توان زنجیره‌ای از خدمات گردشگری، عرضه صنایع‌دستی و فروش محصولات بومی را با مدیریت خود عشایر راه‌اندازی کرد که این امر به درآمد پایدار و کاهش مهاجرت از مناطق عشایری منجر خواهد شد.

زیرساخت‌های گردشگری عشایری؛ از اطلس اتراق‌گاه‌ها تا درنگ‌گاه‌ها

در ادامه، میرزاوند به اقدامات زیربنایی سازمان امور عشایر اشاره کرد و گفت: شناسایی نقاط دارای ظرفیت گردشگری، ثبت مختصات جغرافیایی، و تهیه اطلس اتراقگاه‌های عشایری در دستور کار قرار دارد.

وی با اشاره به پیشنهاد ایجاد «درنگ‌گاه‌های عشایری» در طول سال، بر همکاری با وزارت راهداری برای فراهم‌سازی زیرساخت‌های جاده‌ای و رفاهی برای گردشگران تأکید کرد. این درنگ‌گاه‌ها به عنوان محل‌های ارائه خدمات به گردشگران داخلی و خارجی، می‌تواند نقشی حیاتی در جذب مخاطبان گردشگری تجربه‌محور ایفا کند.

میرزاوند با اشاره به استقبال گردشگران از زندگی در سیاه‌چادرها، پشم‌چینی و پخت غذاهای محلی، این نوع گردشگری را «محور توسعه اقتصادی پایدار» خواند.

میراث ناملموس و صنایع‌دستی؛ ضرورت ثبت و مستندسازی

رئیس سازمان امور عشایر ایران با هشدار نسبت به فراموشی آیین‌های کهن، بر شناسایی و ثبت میراث ناملموس عشایر نظیر آیین‌های کوچ، بدرقه، بازی‌های بومی و خوراک‌های سنتی تأکید کرد و گفت: این آیین‌ها پتانسیل تبدیل شدن به رویدادهای ملی و بین‌المللی را دارند و باید برای ثبت ملی و جهانی آن‌ها برنامه‌ریزی جدی کرد.

در حوزه صنایع‌دستی نیز میرزاوند بر حمایت از هنرهایی نظیر سوزن‌دوزی، گلیم‌بافی، ورنی و گبه تأکید کرد و خواستار مستندسازی و انتقال دانش به نسل‌های آینده شد تا این هنرها از سیر تحول بازنمانند.

تأکید بر تفاهم‌نامه عملیاتی و پرهیز از تشریفات

میرزاوند در بخش پایانی سخنان خود با انتقاد از تفاهم‌نامه‌های صرفاً تشریفاتی، خواستار انعقاد تفاهم‌نامه‌ای عملیاتی با وزارت میراث‌فرهنگی شد که دارای برنامه اجرایی مشخص، مسئول پیگیری معین، زمان‌بندی دقیق و نشست‌های دوره‌ای ارزیابی باشد.

وی بر تعامل ساختاریافته دو دستگاه تأکید کرد و گفت: استعلام‌ها و برنامه‌ریزی‌های گردشگری عشایری باید با محوریت سازمان امور عشایر انجام شود تا منطبق با واقعیت‌های جامعه کوچ‌رو باشد.

بازنگری سند گردشگری با نگاه ویژه به عشایر

انوشیروان محسنی بندپی، معاون گردشگری وزارت میراث‌فرهنگی، نیز در این نشست با تأکید بر جایگاه عشایر در هویت ملی، گفت: ظرفیت‌های فرهنگی و طبیعی عشایر یکی از سرمایه‌های ارزشمند کشور است که باید در بازنگری سند گردشگری کشور، با نگاه ویژه‌تری دیده شود.

وی بر مستندسازی دانش بومی و شیوه‌های زندگی عشایری برای ثبت در فهرست میراث ناملموس تأکید کرد و خواستار تبدیل تفاهم‌نامه مشترک به برنامه‌های عملیاتی با جلسات منظم پیگیری شد.

مطالعات ۲۲ استان؛ آغاز راه

فاطمه راشکی، مشاور رئیس سازمان امور عشایر در امور گردشگری، با ارائه گزارشی از اقدامات میدانی، اعلام کرد که مطالعات جامع گردشگری در ۲۲ استان کشور انجام شده و مسیرهای گردشگری، ظرفیت‌های طبیعی و فرهنگی و مناطق مستعد عشایری در این استان‌ها شناسایی و نقشه‌برداری شده است. این داده‌ها می‌تواند مبنای اصلی برای تدوین سند نهایی گردشگری عشایری قرار گیرد.

 

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، نشست اخیر سازمان امور عشایر و وزارت میراث‌فرهنگی را می‌توان نقطه عطفی در نگاه به جامعه عشایری دانست. در حالی که پیش‌تر گردشگری عشایری بیشتر به عنوان یک گزینه تفریحی حاشیه‌ای دیده می‌شد، اکنون با طرح موضوعاتی نظیر «زنجیره ارزش»، «سند ملی» و «تفاهم‌نامه عملیاتی»، رویکردها به سمت اقتصادی‌سازی و نهادینه‌سازی این ظرفیت عظیم در چرخه ملی گردشگری سوق یافته است. تأکید بر نقش تعاونی‌ها و مردمی‌سازی فرآیندها نیز نشان از عزم جدی برای توانمندسازی خود عشایر دارد و از تکرار الگوهای شکست‌خورده توسعه از بالا به پایین پرهیز می‌شود. با این حال، چالش اصلی در مرحله اجرا و تبدیل این تفاهم‌نامه‌ها به زیرساخت‌های عینی و قابل لمس در دل طبیعت و زیست‌بوم عشایری نهفته است.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار