با ما همراه باشید

سردبیر

چرا تراکتور سازها به کیفیت فکر نمی کنند؟

منتشر شده

در

به گزارش ( DA1NEWS) اخبار روزانه کشاورزی؛ در حالی که کشاورزان از پایین بودن کیفیت تراکتور داخل گلایه مند هستند کارشناسان می گویند: استاندارد نبودن، نداشتن مشاور فنی مستقل، انحصاری بودن و نبودن رقیب موجب شده تراکتورسازی روی کیفیت حساس نباشد.

بخش کشاورزی کشور بر خلاف آنچه در دیگر کشورها می گذرد در حوزه مکانیزه کردن عرصه های کشاورزی خود با تاخیر وارد شده است. لذا اگرچه در حوزه ادوات کوچک کشاورزی نسبتا خوب پیش رفته و تولیدکننده های بسیاری در این عرصه فعال هستند که علاوه بر تامین بازار داخل بخشی از تولیدات خود را راهی بازارهای جهانی به خصوص بازارهای اطراف می کنند، امادر بحث تولید تراکتور نتواسنته کارنامه قابل قبولی داشته باشد. به طوری که کشاورزان به عنوان اصلی ترین مخاطبان و مشتریان این گروه از پایین بودن کیفیت تراکتور داخل بسیار ناراضی هستند. با این وجود کارشناسان می گویند وزارت جهاد کشاورزی باید در این خصوص پاسخگو باشد.

محمد امین آسودار فعال بخش کشاورزی در خصوص دلیل نارضایتی سراسری کشاورزان از کیفیت تراکتورهای داخل به بازار می گوید: مشکل اول این است که تراکتورسازی انحصاری است. مشکل دوم این است که بسیاری در این تراکتورسازی دست دارند که نمی گذارند تولیدات بی کیفیت متوقف شود، دقیقا مانند خودروسازان که ماشین های بی کیفیت تولید می کنند اما باز هم تولید دارند.

آسودار افزود: از سوی دیگر یکی از دلایل بی کیفیت بودن تراکتورهای کشور این است که تراکتورسازی هیچگونه مشاور فنی که مستقل عمل کند ندارد؛ به این معنا که الان اغلب کارخانه ها به دلیل اینکه کیفیت کارشان پایین نیاید و به ضرر مصرف کننده نشود یکسری مشاور-فنی هایی دارند که مستقل عمل می کنند و از خود تولید کننده حقوق نمی گیرند و در نتیجه در مورد عیوب به راحتی به کارخانه تذکر می دهد.

تراکتورسازی ایران نه تنها انحصاری است و بدون کارشناسان فنی کار می کند بلکه تکنولوژی ۵۰سال پیش را به کار می گیرد

وی ادامه داد: در همین راستا ما بارها گفته ایم تراکتورسازی نیاز به مشاورهای فنی دارد. این در شرایطی است که در دانشگاه ها متخصصان ماشین آلات کشاورزی بسیار داریم، اما بهایی به این حرف ها نمی دهند و همین موجب میذشود کیفیت تراکتورهای تولیدی پایین باشد.

آسودار افزود: اینکه کشاورزان نسبت به کیفیت تراکتورها گلایه دارند به حق است به طوری که حتی بنده شخصا یک پایان نامه کارشناسی ارشد را در دانشگاه کشاورزی خوزستان اجرا کرده ام که در مورد تلفات روغن توسط تراکتورها است! حتی آلودگی های زمین و مصرف بی رویه روغن را بررسی کردیم اما به هیچ وجه اهمیتی به آن نداده اند.

وی خاطر نشان کرد: تراکتورها مشکل دار از کارخانه بیرون می آید آن هم به این دلیل که کار تراکتورها استاندارد نیست، از سوی دیگر انحصاری است و همچنین مشاور فنی مستقل ندارند و لذا کیفیت بسیار پایین است.

وزارت جهاد کشاورزی موظف به نظارت بر کیفیت تراکتور است

آسودار همچنین در خصوص نظارت بر کیفیت تراکتورسازی ها اظهار داشت: وزارت جهاد کشاورزی مصرف کننده تراکتورها است پس خود وزارتخانه باید ناظر بر کیفیت آنها باشد. اما مساله اینجا است که بخش مکانیزاسیون وزارت جهاد ضعیف است و در حالی که بارها از مکانیزاسیون کشور شکایت کرده ایم اما گوش نمی دهند و اصلا نماینده ای برای نظارت بر کیفیت تراکتورهای تولیدی ندارند.

وی ادامه داد: این در شرایطی است که وقتی تولید تراکتور برای وزارت جهاد است لذا این وزارتخانه باید متخصصانی بالای سر تراکتورسازها بگذارند که تراکتورهای تولیدی زیرنظر آنها بیرون بیاید.

این فعال بخش در پاسخ به این سوال که چه باید کرد که تراکتورسازی مجبور به بالا بردن کیفیت تولیدات خود گردد، گفت: حضور رقیب در بازار تنها راهکار است؛ در کشورهای توسعه یافته در بخش تراکتورسازی ده ها شرکت هستند و اینها چون باید رقابت کنند بنابراین تحقیقات دائمی دارند و دائما هم دستگاه های خود را کنترل می کنند. اما در ایران چون تراکتورسازی رقیب ندارد هر محصول بی کیفیتی را بیرون می دهد.

وی خاطر نشان کرد: با این وجود باز هم به نظر بنده مقصر اصلی بی کیفیت بودن تراکتور ایران وزارت جهاد کشاورزی است.

آسودار همچنین در خصوص وضعیت به روز بودن تراکتور ایران نیز اظهار داشت: به هیچ وجه بروز رسانی نشده اند و مثل بقیه ماشین ها و خودروها بسیار تکنیک قدیمی است، به هیچ وجه سیستم الکترونیک در آن استفاده نمی شود و به همان شکل سابق بیرون می آید. به طوری که به دلیل پر سروصدا بودن و استاندارد نبودن الان همه راننده های تراکتور نه تنها مشکل شنوایی دارند بلکه کمردرد و زانو درد نیز دارند. این در حالی است که در نمونه های خارجی جدید به نحوی تغییرات اعمال کرده اند راننده تراکتور با چنین مشکلاتی مواجه نباشد.

وی در پایان خاطر نشان کرد: مساله اینجا است که تراکتورسازی ایران تکنولوژی ۵۰سال پیش را تکرار می کند.

وی افزود: وقتی تراکتورسازی یک بازار انحصاری است و رقیبی ندارد و مشتریان مجبور هستند از او خرید کنند چه ضرورتی دارد که روی کیفیت کار کنند و روی آن حساسیت نشان دهند. درعوض دنبال این هستند که قیمت تمام شده را پایین بیاورند، و از نظر کمی تعداد تولید را بالا ببرند.

سهرابی زاده ادامه داد: وقتی کمیت را بالا ببرند و قیمت تمام شده را کاهش دهند و از آن طرف رقیب هم نداشته باشند قطعا از کیفیت محصول کاسته می‌شود.

این صنعتگر بخش کشاورزی با بیان اینکه بخشی از پایین بودن کیفیت تراکتور ممکن است به دلیل افزایش نرخ دلار باشد، افزود: اگر دولت بخواهد روی قیمت ها نظارت داشته باشد به دلیل نرخ دلار قیمت تمام شده بالا می رود و لذا از کیفیت می زنند تا قیمت تمام شده پایین بیاید.

وی افزود: از دیگر عواملی که در پایین بودن کیفیت تراکتور موثر است به خود کشاورزان برمی گردد؛ به این معنا که کشاورز نمی تواند از حقوق خود دفاع کند و روی داشتن گارانتی اصرار نمی کند و تنها خوشحال است توانسته یک تراکتور خریداری کند.

سهرابی زاده خاطرنشان کرد: اگر کشاورز توجیه شود که در صورت پایین بودن کیفیت تراکتور چه کار باید بکند و کجا باید برود، برای خدمات پس از فروش چگونه باید اقدام کند، قطعا تراکتورسازی هم به اصطلاح خود را جمع می کند.

وی ادامه داد: به عبارت دیگر چون خریدار حق و حقوق خود را نمی داند و از آن طرف هم کسی نیست که بابت کیفیت پایین یقه تراکتورساز را بگیرد و علاوه بر این رقیبی هم وجود ندارد، در شرایط بالا بودن تقاضا باعث می شود کیفیت پایین بیاید.

برای شکستن انحصار تراکتورسازی باید سرمایه ها به سمتی برود که در تولید سرمایه گذاری شود

علی اعتمادی از دیگر فعالان بخش کشاورزی نیز معتقد است کیفیت تراکتور ایران به دلیل انحصاری بودن پایین است. وی در پاسخ به این سوال که برای شکستن این انحصار چه باید کرد، به خبرنگار بازار گفت: این یک بحث کلی است که باید سرمایه ها به سمتی برود که در تولید سرمایه گذاری شود؛ یعنی یک مشکلی که ما داریم این است که بخاطر ریسکی که وجود دارد و از آن طرف بخاطر سود زیادی که در بخش های دیگر است تمایلی چندانی وجود ندارد که سرمایه گذارها در بخش تولید سرمایه گذاری کنند.

وی ادامه داد: در واقع الان همه به دنبال سرمایه گذاری های زودبازده هستند که در کوتاه مدت بتوانند سرمایه خود را با سود بالایی برگردانند. برای این امر هم دولت باید کاری بکند که سود از تولید دربیاید دقیقا همان کاری که چین انجام داده است.

اعتمادی ادامه داد: تا زمانی که سود در دلال بازی است دلیلی ندارد کسی کارخانه جدید ایجاد کند و در این بخش سرمایه گذاری کند اگر هم الان کارخانه هایی مانند تراکتورسازی تبریز وجود دارد به دلیل این است که این سرمایه گذاری مربوط به قبل بوده و دست دولت بوده است. وگرنه با توجه به تحریم ها، عدم تثبیت نرخ دلار و دیگر مسائل، قطعا بخش خصوصی ترجیه می دهد در جاهای دیگری سرمایه گذاری کند که زودبازده باشد. به همین دلیل است که الان تراکتورسازی رقیب ندارد.

وی ادامه داد: در حالی که اگر کاری کنند که تولید تراکتور توجیه داشته باشد قطعا کارخانه های دیگری روی کار می آیند و وقتی به تبع عرضه زیاد می شود و در ادامه بازار رقابتی می شود. بر کسی پوشیده نیست که در بازار رقابتی شرکتها سعی می کنندکیفیت خود را بالا ببرند و با کیفیت بالا با یکدیگر رقابت کنند در غیر اینصورت مشتریان خود را از دشت می دهند.

سردبیر

مدیریت منابع آبی؛ آمال و خواسته‌ها یا واقعیت‌های موجود؟

نوزدهمین نشست شورای راهبردی آب و خاک، روز گذشته با حضور مقامات ارشد وزارت جهاد کشاورزی و دانشگاه تهران برگزار شد و در آن، مقامات دولتی با هشدار نسبت به پیامدهای نگاه بخشی و تعصب‌آمیز بر مدیریت منابع آبی، بر تدوین فوری برنامه‌های زیرساختی برای ایجاد توازن میان واقعیت کم‌آبی و ضرورت تأمین امنیت غذایی تأکید کردند.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: معاون برنامه‌ریزی وزارت جهاد کشاورزی در نشست اضطراری شورای راهبردی آب و خاک، مدیریت مبتنی بر تعصبات بخشی را تهدیدی جدی برای تضییع حقوق مردم خواند و نسبت به تدوین برنامه‌هایی مبتنی بر آمال و خواسته‌ها به جای واقعیت‌های میدانی کم‌آبی هشدار داد.

به گزارش خبرنگار داوان‌نیوز، نوزدهمین نشست شورای راهبردی آب و خاک با رویکردی تهاجمی نسبت به چالش‌های پیشِ روی مدیریت منابع آبی کشور برگزار شد. در حالی که مسئولان کلیدی وزارت جهاد کشاورزی بر لزوم عبور از رویکردهای تعصب‌آمیز و بخشی در تصمیم‌گیری‌ها تأکید دارند، مهم‌ترین دستاورد این نشست، تأکید بر ایجاد “توازن هوشمندانه” میان واقعیت تلخ کم‌آبی و الزامات تأمین امنیت غذایی به‌عنوان یک اصل راهبردی و مقدس اعلام شد.

اعلام وضعیت قرمز و عبور از فاز هشدار به فاز اقدام
برگزاری این نشست با حضور مقامات ارشد وزارت جهاد کشاورزی و دانشگاه تهران، نشان از عزم سیستمی برای خروج از وضعیت عادیِ مدیریت آب دارد. اظهارات صریح اکبر فتحی، معاون برنامه‌ریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی، مبنی بر مواجهه با “واقعیت انکارناپذیر کم‌آبی” را می‌توان به‌عنوان یک اعلام خطر جدی برای افکار عمومی و فعالان این حوزه تلقی کرد. نکته کلیدی در این اظهارات، نسبت دادن مدیریت نادرست آب به “تضییع حقوق مردم” است که بیانگر درک ریسک‌های سیاسی-اجتماعی این بحران توسط متولیان بخش کشاورزی می‌باشد.

نقد ساختاری بر اسناد بالادستی و خواسته‌های غیرواقعی
یکی از محورهای تحلیلی این نشست، نقد صریح بر وجود تناقض در اسناد اجرایی بود. فتحی با صراحت نسبت به تدوین گزارش‌های مبتنی بر “آمال و خواسته‌ها” به‌جای “واقعیت‌های موجود” هشدار داد. این بخش از بیانات، نشان‌دهنده یک چالش جدی در نظام برنامه‌ریزی کشور است؛ جایی که گاهی اهداف ترسیمی در اسناد بالادستی با ظرفیت‌های زیستی و اقلیمی کشور همخوانی ندارد. این رویکرد انتقادی، می‌تواند نویدبخش آغاز بازنگری‌های اساسی در سند اصلاح الگوی کشت باشد.

دوگانگی راهبردی: افزایش بهره‌وری در برابر کاهش تولید
مهم‌ترین چالش مطروحه در این نشست، مدیریت پارادوکس “کم‌آبی شدید” و “ضرورت حفظ امنیت غذایی” بود. معاون وزیر با تأکید بر مقدس خواندن امنیت غذایی، تلویحاً اعلام کرد که سیاست‌های جاری به‌سمت کاهش سطح زیر کشت یا اعمال محدودیت‌های شدید که به تولید لطمه بزند، حرکت نخواهد کرد. به عبارت دیگر، راهبرد کلان کشور بر “کاهش هوشمندانه مصرف آب” متمرکز است، نه “کاهش تولید”. این رویکرد، بار سنگینی را بر دوش توسعه زیرساخت‌های نوین آبیاری و ارتقای تکنولوژی می‌گذارد.

تمرکز بر زیرساخت به‌جای اقدامات تنبیه‌ای
در جمع‌بندی این نشست، بر “الزامات زیرساختی” به‌عنوان رکن اصلی راهکارها تأکید شد. این پیام حاکی از آن است که سیاست‌گذاران به دنبال راهکارهای سلبی و ممنوعیت‌های صرف نیستند و توسعه سامانه‌های نوین آبیاری و اصلاح ساختار خاک را در اولویت قرار داده‌اند. همچنین تأکید بر “ظرفیت‌های منطقه‌ای” نشان‌دهنده کنار گذاشتن رویکرد یکسان‌سازی و حرکت به‌سمت مدل‌های کشت بومی و اقلیمی است.

به گزارش اخبار روزانه کشاورزی، نوزدهمین نشست شورای راهبردی آب و خاک را می‌توان یک نقطه عطف در عبور از کلی‌گویی به‌سوی اقدامات عینی و مبتنی بر واقعیت‌های میدانی ارزیابی کرد. هشدار نسبت به پیامدهای نگاه تعصب‌آمیز و سیاسی به مقوله آب، از یک‌سو، و تأکید بر حفظ کیفی و کمی امنیت غذایی، از سوی دیگر، نشان می‌دهد که کشور در آستانه یک تغییر پارادایم در مدیریت منابع آبی قرار دارد. با این حال، چالش اصلی فراتر از این نشست، در نحوه پیاده‌سازی این راهبردهای دوگانه و تأمین منابع مالی و فنی برای اجرای سریع زیرساخت‌های مورد نیاز در مزارع کشور خواهد بود.

پیشنهاد راهبردی:
تشکیل کارگروه‌های نظارتی مشترک بین دانشگاه تهران و وزارت جهاد کشاورزی برای پایش مستمر اجرای ۲۰ محور برنامه‌ریزی شده و جلوگیری از ایجاد خلأ اجرایی میان “گزارش‌ها” و “اقدامات میدانی”، ضروری‌ترین گام پس از این نشست خواهد بود.

ادامه مطلب

سردبیر

منابع آزادشده؛ فرصت یا تهدید؟ / هشدار اتاق ایران درباره تکرار خطاهای برجام

رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با آسیب‌شناسی دوره برجام تأکید کرد: «موتور تاب‌آوری اقتصاد در دوران تحریم، دیگر توان گذشته را ندارد» و خواستار مشارکت واقعی بخش خصوصی در سازمان‌دهی سرمایه‌های آزادشده شد، تا رشد اقتصادیِ صرفاً آماری، جای خود را به توسعه عادلانه و اشتغال‌زایی پایدار بدهد.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با هشدار نسبت به تکرار تجربه ناقص دوره برجام، اعلام کرد که ورود منابع مالی جدید به کشور، بدون «سازمان‌دهی سرمایه با محوریت بخش خصوصی» و اصلاح نظام بانکی، نه تنها به رشد پایدار منجر نمی‌شود، بلکه به دلیل تمرکز ۸۵ درصدی سود در اختیار نهادهای عمومی، خطر تشدید ناترازی‌های ساختاری را به همراه دارد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی داوان‌نیوز، سی‌وسومین نشست از دوره دهم هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، میزبان ارائه گزارشی راهبردی از سوی عیسی منصوری، رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، با محوریت «ضرورت تخصیص بهینه منابع آزادشده» بود. منصوری با اشاره به چشمانداز ورود جریان‌های مالی قابل‌توجه به اقتصاد کشور در پی توافقات اخیر، بر ضرورت تدوین چارچوبی دقیق، شفاف و مشارکت‌محور برای مدیریت این منابع تأکید کرد و هشدار داد که بدون بازطراحی نظام تخصیص، امکان هدررفت سرمایه‌های حیاتی وجود دارد.

سرمایه‌گذاری هوشمند؛ پیش‌نیاز بهره‌وری ملی
منصوری در آغاز سخنان خود با یادآوری تجربه دوره برجام، خاطرنشان کرد که مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با واکاوی دقیق داده‌های آن دوره، به این نتیجه رسیده است که صرفِ آزادسازی منابع بدون ایجاد سازوکار سازمان‌دهی سرمایه با مشارکت فعال بخش خصوصی، نه‌تنها به رشد پایدار نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند به ناترازی‌های جدید دامن بزند. وی تأکید کرد:پیش‌بینی می‌شود به دنبال توافقات صورت‌گرفته، منابع قابل‌توجهی به کشور وارد شود؛ بنابراین باید با دقتی بی‌نظیر و بر اساس اولویت‌های ازپیش‌تعیین‌شده، این منابع را به‌گونه‌ای تخصیص دهیم که به‌رغم محدودیت‌ها، بهره‌وری ملی ارتقا یابد.

اصلاح نظام بانکی و اتصال زنجیره‌های تولید؛ دو رکن کلیدی
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، دو محور اساسی را برای موفقیت این فرآیند برشمرد:
۱. اصلاح نظام بانکی برای مدیریت ریسک و هدایت نقدینگی به سمت فعالیت‌های مولد؛
۲. ایجاد پل‌های ارتباطی میان بنگاه‌های داخلی و خارجی به‌گونه‌ای که زنجیره ارزش در اقتصاد ملی تقویت شود.

منصوری بر لزوم فراهم‌سازی «فرصت برابر برای همه فعالان اقتصادی» تأکید کرد و گفت: باید زمینه‌ای ایجاد شود که بنگاه‌ها، فارغ از اندازه، بتوانند مسیر توسعه خود را تعریف کنند و در این میان، نقش تسهیل‌گری دولت و اتاق بازرگانی حیاتی است.

رشد اقتصادی در سایه بنگاه‌های کوچک؛ اما سود در انحصار معدود نهادها
منصوری در بخش دیگری از گزارش خود، به بررسی ساختار بنگاه‌های اقتصادی ایران پرداخت و با استناد به آمارهای رسمی، اعلام کرد که ۹۶ درصد بنگاه‌های فعال در کشور، خرد و تنها نیم‌درصد آنها بزرگ هستند. وی با اشاره به سهم ۸۵ درصدی بنگاه‌های کوچک و متوسط در اشتغال‌زایی، این گروه را موتور اصلی ایجاد شغل دانست، اما در عین حال هشدار داد: متأسفانه بیش از ۸۵ درصد سود شرکت‌های سودده، به یک درصد از بنگاه‌ها تعلق دارد که عمدتاً نهادهای عمومی غیردولتی هستند. این یعنی ساختار سود و قدرت اقتصادی در کشور به شدت متمرکز است و این تمرکز، تاب‌آوری اقتصاد را در دوران تحریم کاهش داده است.

وی افزود که این بنگاه‌های یک‌درصدی، پیش از تحریم‌ها نقش موتور تاب‌آوری دولت را ایفا می‌کردند، اما در سال‌های اخیر، آسیب‌های جدی دیده‌اند و دیگر ظرفیت گذشته را ندارند؛ بنابراین نباید چشم‌انداز توسعه را منحصر به آنها دانست.

تجربه برجام؛ رشد نامتوازن و درس‌های ناگفته
رئیس مرکز پژوهش‌های اتاق ایران با اشاره به اینکه اوج رشد اقتصادی کشور در دو سال ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ (دوره برجام) ثبت شده و در آن بازه وضعیت اشتغال نیز بهبود یافته، اما تأکید کرد که بررسی‌های دقیق‌تر نشان می‌دهد «بخش قابل‌توجهی از این بهبود در حوزه‌هایی رخ داده که رشد اقتصادی تأثیر مستقیمی بر آنها نداشته است.» به گفته منصوری، این ناهمگونی نشان می‌دهد که تخصیص منابع در آن دوره نیز با کاستی‌هایی همراه بوده و تکرار آن بدون اصلاح ساختاری، خطایی استراتژیک خواهد بود.

مالکیت و اندازه بنگاه؛ معیارهای اصلی تخصیص منابع
منصوری در جمع‌بندی گزارش خود، بر ضرورت شکل‌گیری «چارچوبی جامع» برای تخصیص منابع تأکید کرد و گفت: در زمان توزیع منابع آزادشده، نباید صرفاً به متغیرهای کلان اقتصادی توجه کنیم؛ بلکه نوع مالکیت، اندازه بنگاه و میزان اشتغال‌زایی هر واحد باید به عنوان شاخص‌های کلیدی مدنظر قرار گیرد. سازمان‌دهی سرمایه باید با مشارکت واقعی بخش خصوصی تعریف شود تا هم عدالت اقتصادی برقرار گردد و هم کارایی افزایش یابد.

وی در پایان از همه فعالان اقتصادی، نهادهای سیاست‌گذار و نمایندگان مجلس خواست تا با نگاه به آینده و عبرت از گذشته، مسیری را ترسیم کنند که در آن، منابع نه‌تنها به عنوان یک «فرصت»، بلکه به‌مثابه «ابزاری برای تحول ساختاری» دیده شوند.

ادامه مطلب

اقتصاد

وزیر اقتصاد: جنگ اقتصادی آغاز شده / اصلاح مقررات و تسویه مطالبات در دستور کار

پیش‌نویس تفاهم‌نامه پنج‌جانبه برای یکپارچه‌سازی دستگاه‌های اقتصادی تدوین شد؛ وزیر اقتصاد در نشست شورای گفت‌وگو از امضای قریب‌الوقوع این سند خبر داد و گفت: فرآیند شناسایی و حذف مقررات مزاحم تولید و تجارت، با همکاری اتاق ایران آغاز شده است.

منتشر شده

در

پایگاه خبری داوان‌نیوز: در صد و سی‌ششمین نشست شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی، بر ضرورت افزایش تاب‌آوری اقتصاد کشور در شرایط سخت و تداوم حمایت از کسب‌وکارها تا پایان وضعیت اضطرار تأکید شد. وزیر اقتصاد نیز از آغاز فرآیند شناسایی و اصلاح مقررات مزاحم در مسیر تولید و تجارت خبر داد.

به گزارش خبرنگار اقتصادی ما، صمد حسن‌زاده، رئیس اتاق ایران و دبیر شورای گفت‌وگو، در ابتدای این نشست با اشاره به تجارب دوران جنگ، همبستگی ملت و دولت را عامل عبور از شرایط دشوار دانست و اظهار داشت که پایان جنگ، سرآغاز شکوفایی اقتصادی با محوریت بخش خصوصی خواهد بود.

علی مدنی‌زاده، وزیر اقتصاد و رئیس شورا، ضمن گرامیداشت یاد شهدا، خاطرنشان کرد که اگرچه جنگ نظامی پایان یافته، اما جنگ اقتصادی تازه آغاز شده است و وزارت اقتصاد با همین رویکرد به رفع موانع تولید و کسب‌وکار ادامه می‌دهد. وی همچنین بر امیدواری خود برای تداوم رونق در بازار سرمایه تأکید کرد.

در ادامه، کیوان کاشفی، قائم‌مقام دبیر شورا، از تدوین پیش‌نویس تفاهم‌نامه پنج‌جانبه میان وزارت اقتصاد، معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری، وزارت کشور، دفتر هیأت دولت و اتاق ایران خبر داد که با هدف یکپارچه‌سازی دستگاه‌های مرتبط با قوانین اقتصادی و تسهیل محیط کسب‌وکار، به زودی امضا خواهد شد.

یکی از محورهای مهم نشست، بررسی مطالبات معوق واردکنندگان کالاهای اساسی بود. وزیر اقتصاد با اشاره به دستور رئیس‌جمهور برای تسویه هرچه سریع‌تر تعهدات، از صدور ابلاغیه به بانک‌های دولتی برای توقف اقدامات علیه بدهکاران تا زمان تعیین تکلیف نهایی خبر داد و قول پیگیری برای بانک‌های خصوصی را نیز داد.

همچنین فعالان بخش خصوصی به چالش‌های موجود در واردات از بنادر جنوب و مابه‌التفاوت کرایه حمل اشاره کردند که قرار شد توسط مدیرکل گمرک پیگیری شود. وزیر اقتصاد نیز از اجرایی شدن پروژه «حمل یکسره» برای کاهش زمان تجارت و حمل کالا در آینده نزدیک خبر داد.

در بخش پایانی نشست، گزارشی از آسیب‌شناسی سیاست‌های حمایتی دولت در دوران جنگ ارائه شد. بر اساس این گزارش، از ۱۰۶ حکم حمایتی صادره، نارضایتی بالایی به دلیل ناهماهنگی در اجرا، بی‌خبری استان‌ها، ضعف نظارت و تمرکز بر بخش تولید و صنعت (با غفلت از بخش‌هایی مانند فناوری اطلاعات و توزیع) وجود داشته است. در این راستا، پیشنهاد تشکیل کمیته‌ای برای بازنگری و تدوین بسته حمایتی یکپارچه تا پایان وضعیت اضطرار مطرح شد. وزیر اقتصاد قول بررسی کارشناسی پیشنهادات را ظرف یک هفته داد و از تشکیل کارگروهی در وزارتخانه برای هماهنگی بین بانک‌ها، بیمه و مالیات به منظور جبران خسارت واحدهای آسیب‌دیده خبر داد.

به گزارشاخبار روزانه کشاورزی، نشست شورای گفت‌وگو با تأکید بر ضرورت هماهنگی بیشتر دستگاه‌ها، تسویه مطالبات معوق و بازنگری در سیاست‌های حمایتی، گام‌های عملی برای بهبود محیط کسب‌وکار و افزایش تاب‌آوری اقتصادی در شرایط پساجنگ را کلید زد. اجرایی شدن تفاهم‌نامه پنج‌جانبه و اصلاح مقررات مانع تولید، از مهم‌ترین مصوبات این جلسه به شمار می‌رود.

ادامه مطلب
پیام ما

پرطرفدار